Het HondenForum

Wat geweldig om haar zo te zien rennen, op naar vele actieve jaren lieve Uma!

Wat heerlijk voor Uma en jou, vriend en Manu dat ze weer zo vrolijk is!
Kan me zó voorstellen hoe blij je van dat vrolijke koppie wordt

Wat fijn dat ze nu al zo opgeknapt is! Heerlijk voor haar en voor jullie!

Manuma schreef: Dankjulliewel allemaal We genieten allemaal van deze vooruitgang! Wie had dat nog gedacht toch? Umaatje die voor ons uit sprint en zelf Manu uitdaagt tot spel. Mijn honden zijn zo leuk, zo'n groot deel van mijn blije leven en dat ze het nu zo goed doet maakt alles nóg leuker

Wat fijn! Daar kan Manu vast wel aan wennen

Je moet het niet zo zien. De gemiddelde hondeneigenaar weet heel weinig, die was hier nooit achter gekomen met zo'n dierenarts.
En in principe zou je daar op moeten kunnen vertrouwen. Normale mensen posten geen uitslagen op hondenfora ter controle
Nu is het door jouw kennis en het doorpakken toch opgelost

Heel leuk idee om hier een volgtopic te maken, en Uma op te zien knappen!

Misschien kan je Gonnie vragen naar welke dierenarts zij en Gerard gaan, die lijkt nooit nee te zeggen tegen extra onderzoeken

Die stomme dierenarts is heel, heel erg balen maar dat kan je jezelf echt niet verwijten. Voor jou en Uma is het nu tijd om te genieten.

Ahhhh kijk haar nu toch dat is echt ontroerend
Wat fijn dat nu dan toch bekend is wat ze mankeerde, eerlijk gezegd heb ik weleens gedacht aan bv Leishmania bij haar maar ging er vanuit dat ze
daarop allemaal getest was (wat ongetwijfeld ook het geval is) en heb dat dus nooit gezegd. Ik ben zelf schildklierpatiënt en ken beide (veel
te snel en veel te traag) en het heeft echt een grote invloed op bijna heel je lichaam, bij een hond zal dat niet anders zijn.
Eenmaal goed ingesteld zal het een wereld van verschil maken, nou ja... dat zie je nu al aan haar na 10 dagen!

Voortaan reageren we niet meer op foto's met 'ahhh Uma met d'r zielige koppie' maar 'kijk die Uma gaan dan!'

en die dierenarts:

Wat super fijn dat Uma het nu zo goed doet op de medicatie. Echt genieten dan he? Zit me ook wel te verbijten op die dierenarts, maar terugdraaien kan het niet. Hooguit kun je teruggeven wat je ervan vind en wat dit met je Uma heeft gedaan. Gelukkig leeft Uma in het hier en nu en laat ze een genietende Uma zien. Echt heel fijn.

Wat heerlijk dat ze zo snel opknapt! Hopelijk wordt het komende jaren gewoon genieten van een blije, actieve Uma

Met die da zou ik klaar zijn. Zeker met de symptomen die ze had zou dit één van de eerste dingen zijn om te laten onderzoeken. Dat is niet jouw fout maar wel grove nalatigheid van die dombo.

Zo herkenbaar om te horen hoe snel Uma opgeknapt is.
Senghe had ook allemaal dezelfde klachten en die is ook zo snel opgeknapt met medicijnen.
Het instellen is soms wel lastig ondanks het bloedprikken.
Senghe doet het goed op een kwart meer dan dat hij eigenlijk nodig zou hebben.
Ik ben echt blij voor jullie dat Uma weer heerlijk vrolijk is

Lothian schreef:


Misschien kan je Gonnie vragen naar welke dierenarts zij en Gerard gaan, die lijkt nooit nee te zeggen tegen extra onderzoeken

Precies, onze dierenartsen zeggen nooit nee, en doen elk onderzoek wat je wil. Haha.

Fijn dat ze zo opknapt! En van misplaatste schuldgevoelens wordt je somber en verdrietig, daar heeft niemand en zeker jijzelf niets aan.
Zij verwijt je niet dat ze zich zo voelde, ze weet alleen dat het leven leuk is.
Wat vindt Manu ervan? Zal een schok gegeven hebben, een hollende zus.

Wat heerlijk voor Uma en voor jullie ook natuurlijk!

Wat een blij en vrolijk filmpje!
Het verleden kun je niet veranderen dus ik zou me niet schuldig gaan voelen maar genieten van het nu en uitkijken naar een actieve en blije toekomst van Uma, want ze is "pas" 7 en niet "al". Er komen nog heel wat jaren aan als het goed is om de afgelopen jaren mee te compenseren.

Een schuldgevoel zou het 100% genieten van een herboren Uma in de weg zitten.

In het filmpje zie ik een pretletter.

Wat goed, dat je nu weet dat er toch wat met Uma aan de hand was.

Ik vind het zelf ook verontrustend als een hond zo neerslachtig lijkt. Maar goed, als de dierenarts zegt niks te kunnen vinden. . . Dan ga je daarvan uit.

Hahaha, ook echt een rondje extra rennen hey.
Maar wat fijn dat er al zo'n vooruitgang zichtbaar is.

Ik heb het filmpje nog een keer aangeklikt, zo leuk om te zien. Ze is ook echt blij .

Geweldig dat ze nu al vooruit gaat.
Leuk om te kunnen volgen hoe ze opknapt!

Mooi filmpje! Fijn dat je de oorzaak weet. Ik zou dit wel doorgeven aan de vorige dierenarts, zodat deze weet wat de mogelijke problemen zijn als hij/zij dezelfde symptomen ziet bij een andere hond.

Wat een heerlijke update op de dag dat het 4 jaar geleden was dat ze teruggevonden werd na haar “avontuur” (dat was toch 30 mei?)

Oooh, geweldig, dat vrolijk gehups .

crutz schreef:Wat een heerlijke update op de dag dat het 4 jaar geleden was dat ze teruggevonden werd na haar “avontuur” (dat was toch 30 mei?)

Ik kreeg gisteren of eergisteren inderdaad een herinnering op fb daarvan ja.

En wat een fantastisch filmpje!

Jeetje het lijkt wel een hele andere hond! Wat fijn!

Fijn dat ze meteen zo'n stuk verbeterd!

crutz schreef:Wat een heerlijke update op de dag dat het 4 jaar geleden was dat ze teruggevonden werd na haar “avontuur” (dat was toch 30 mei?)

Klopt ik had de herinnering ook op mijn facebookpagina

Jeetje wat fijn dat jullie er ni achter zijn wat ze mankeert, en wat een verschil zeg, kijk haar gaan.. helemaal top!

Zondagavond zaten we bij mijn schoonouders en meteen toen Uma hun tuin inliep merkten ze op dat ze zo actief was.
Ze wisten nog niet van haar schildklier, dus wij vonden het heel fijn te horen dat het zo direct opvalt.

Uma's draf is weer verend en elegant: gemakkelijk. Ze vuurt zichzelf af als ze in een galop wil vertrekken.
Vriend houdt niet van wandelen Maar ik heb hem meegesleurd: dit móet je zien.
Een enorme Rottweiler-reu kwam bij Manu laten zien hoe groot hij is. Manu was druk bezig met dit mannengesprek, beetje kont-snuffelen en stoere blikken.
Ineens zie je tussen de twee heren een gekrulde pluim zwaaien. Ligt Uma op haar voorpoten met haar kont omhoog en die reusachtige oren in haar nek geplaatst heel druk te doen. Volledig verliefd, rondjes draaiend bij meneer Rottweiler. Tot grote ergernis van Manu. Die nog wat pogingen deed om te tonen dat hij toch echt de mannelijkste was.
Maar nee, Uma bleef laag over de grond spinnend en piepend om de Rottweiler heen draaien. Manu kwam toen maar bij ons staan kijken wat dit nu weer was.
Toen er ook nog twee rondscheurende Golden retrievers langskwamen werd ze helemaal dol en begon rondjes te rennen totdat ze luid hijgend weer bij ons kwam staan.
Mijn vriend had een glimlach van oor tot oor. Ik uiteraard ook, maar Uma is echt zijn meisje en hij was zo vreselijk blij. Ik vind het zo schattig

Haar eetlust is ook veranderd. Waar ze normaal alles vrat dat los en vast zat is ze nu kieskeuriger.
Ze heeft gisterochtend zelfs haar ontbijt maar deels opgegeten. En een konijnenoor hoefde ze al niet. Halló, geef mij eens iets anders uit die kratten Dat moet ze van Manu afgekeken hebben.

Als Uma op bed ligt kon ze altijd zo lekker komen schurken Dat had ze eigenlijk al een hele tijd niet meer gedaan, maar nu weer wel.
Zodra ik haar een kus op haar kop geef draait ze op haar rug, strekt alle vier de poten en maakt gekke geluidjes. Ik kriebel haar buikje en intussen duwt ze haar neus in mijn haren. Ze wrijft zichzelf zo helemaal omhoog tot ze op mijn hoofdkussen ligt en mij uiteindelijk wegduwt

Ook is Uma mee geweest met canicrossen! Ze vond het eigenlijk best leuk op een mak tempo. En dan wel in het bos, want op de straat is saai.

Enig nadeel van Uma's levendigheid is dat ze nu dus trekt aan de riem En dat ze, zodra ons tuinhek achterin open staat, via de vlonder naar de buren toe rent. Die zijn aan het verbouwen en hebben bergen zand waar de buurtkatten poepen. Uma heeft er een project van gemaakt ze allemaal op te ruimen voor onze buren En een kuil graven blijkt ook handig, want je ligt koeler.
Voorheen durfde ze echt niet zomaar hun tuin in te rennen. Ik heb wel het idee dat we nog wat stoute Uma mee gaan maken

Wat een heerlijk verhaal

Een ondeugende Uma Je gaat nog wat beleven met haar

Uma is een gereïncarneerde kat. Ze heeft al wat levens verbruikt en begint nu weer aan een heel nieuw leven.

Wat fijn dat ze weer lekker actief is.

Wat fijn dat zo duidelijk is te merken dat ze zich beter voelt!
Pas maar op, straks heb je nog een échte (stoute) podenco