Het HondenForum

Het gekke is dat Bajo zo bij zijn brokje en snoepjes kan. Ze staan op de grond in de bergkast waarvan de deur altijd open staat en waar hij zelf op zes meter afstand van slaapt. Hij zou dus de hele nacht de tijd hebben om te gaan schransen. Maar hij doet het nooit, hij kijkt er zelfs niet naar!!!! Alleen als hij echt honger heeft, kijkt hij om de hoek, trekt even aandacht en gaat dan bij de zak met voer staan bedelen. Hij zal ook nooit een koekje van tafel pakken en als er een snoepstaafje voor hem naast onze koekjes ligt, "vraagt"ie eerst altijd toestemming. Een simpel "nee" heeft altijd goed gewerkt en is nu niet eens meer nodig.Goed he!!!

bij een heterdaadje word ik ook boos; een boze kreet en hopperdehop, wegwezen.

na een paar minuten negeren is het allang allemaal weer vergeten en vergeven. je blijft bezig anders .

Als het los is en er wordt niet meer van gegeten is het toch al braaf????

Roelfien schreef:Ik heb ook van die schooiers, waarvan Beertje de ergste is. En ja, dan wordt ik even boos, roep: ben je nou helemaal besodedingest...
Waarop hij 1 minuut ietwat onder de indruk uit mijn buurt blijft en uit de buurt van de lekkernijtjes om daarna volledig naturel terug te komen alsof het de eerste keer is en hij niet weet dat het niet mag.

Dat is het voorrecht van een ouwe dibbes. Onze Sjiel kon zo heerlijk van de borden op tafel eten, en dan boos inderdaad, op onszelf, want dan hadden we het bord niet op tijd op de grond gezet. Moest ie met zijn arme ouwe lijfje helemaal op de bank klimmen......Hij was zo schattig als ie eten jatte.....

linlin schreef:je blijft bezig anders .

Eerlijk is eerlijk: ik ben vrij lui dus dat zit er bij mij ook wel een beetje achter.