Het HondenForum

Chatterbox schreef:Eline, denk je echt dat een spuitje de enige oplossing is?

Ik ken de hond natuurlijk niet, maar kan het ook niet zijn dat hij in een situatie zit die totaal niet bij hem past. Een druk gezin met 4 kinderen en dan ook nog 2 x per week naar een ander huis verhuizen. (als ik dat goed begrepen heb). Is dit voor een onzekere hond niet een veel te drukke situatie die veel te veel stress meebrengt? Dan ook nog 'gezellig' mee naar school waar allemaal kinderen je steeds aanraken willen. Als je het zo bekijkt heeft deze hond misschien wel meer geduld dan je denkt.

Zou een rustig huis (eventueel met een stabiele hond), waar geen kinderen over de vloer komen niet een groot verschil uit kunnen maken?

Ik ken de hond ook niet en ik zou ook zeker voordat je definitief iets zou beslissen deze hond nog een keer door een deskundige laten bekijken.
Het kan zijn dat de situatie hem triggert, maar niet iedere hond laat zich zo triggeren.
Ik zie een spuitje zeker niet als oplossing..een spuitje is geen oplossing, maar een keuze uit armoede.
Stel dat de hond inderdaad door een slechte socialisatie is zoals hij is..dan betekent dat dat hij nooit een gemakkelijke hond zal worden, voor zichzelf niet en voor iemand anders niet.
Tuurlijk zijn er plaatsen waar dit soort honden veilig kunnen wonen, maar ze zijn o zo spaarzaam. Er zijn er maar weinig die a la een Maartje zoals met Sho zich inzetten om maar eens wat te noemen...echt weinig. Weinig die er zin in hebben, nog minder die er de mogelijkheden toe hebben en nog minder die het ook kunnen en de kennis en ervaring hebben.
Dat maakt dat je de hond in mijn ogen weinig te bieden hebt met oog op een nieuwe baas en een veilige ne leuke toekomst.
Ik heb helaas niet meer de ilusie dat iedere hond gered kan en moet worden.

Eline* schreef:
Ik heb helaas niet meer de ilusie dat iedere hond gered kan en moet worden.

Stiekem, waarschijnlijk tegen beter weten in, wil ik toch nog wel graag geloven dat het goed kan komen met niet gesocialiseerde hondjes.

Ik kan me niet voorstellen dat Malu in het laboratorium gesocialiseerd is en toch zie ik dat ze elke dag weer wat meer zelfvertrouwen krijgt en minder bang is. Het verschil met Malu is natuurlijk dat ze totaal niet agressief is. Dat zal ook wel de reden zijn dat Beagles zoveel gebruikt worden in laboratoria.

Een hond die uit angst agressie vertoont is natuurlijk weer een heel ander geval. Vooral als er ook nog eens 4 kinderen aanwezig zijn. En vind dan inderdaad maar eens een goed huis, met zoveel druk erachter. Ik vraag me ook af wat het asiel in deze situatie zal besluiten.

Ik heb gesproken met iemand die in het assiel werkt,
Zij kon max ook van die tijd, en ze heeft hem vaker al met mij gezien.
Zij was ook van mening dat het voor max niet ideaal is bij ons, en dat hij een gevaar op kan leveren voor de vriendjes van de kinderen.
Ik moet het assiel nog bellen, maar weet al dat het vol zit, ik heb het lef nog niet gehad om te bellen vandaag.
Hoe het nu verder moet weet ik nog niet, ik mocht hem hier ook bij het topic overplaatsing plaatsen, maar of het assiel dat goed vindt weet ik niet.
Ik weet wel dat mijn vriend hem het liefst maandag al weg doet, in verband met de duidelijkheid in het gezin.
(Chatterbox, max woont alleen hier, maar 2 van de vier kinderen verhuizen elke week voor 4 dagen).

Chatterbox schreef: Stiekem, waarschijnlijk tegen beter weten in, wil ik toch nog wel graag geloven dat het goed kan komen met niet gesocialiseerde hondjes.

Ik heb er zelf eén en ik schaar mezelf onder eén van die eigenaren met motivatie, de mogelijkheden en kennis..maar iedere hond heeft een plafond in wat hij kan..net als iedere eigenaar.
Het nadeel van een angstbijter is dat je risico's moet gaan afwegen. Een angstbijter kan je gewoonweg niet leuk meenemen om te oefenen met kindertjes of visite. Altijd weer gaat veiligheid voor.
Een slecht gesocialiseerde hond die niet is gesocialiseerd met de buitenwereld is iets mee te beginnen, niet gesocialiseerd met vreemde honden is iets mee te beginnen..niet gesocialiseerd met mensen of kinderen..dan houdt het in mijn ogen al snel op, zeker als het zich omzet in agressie.

yo schreef:Ik heb gesproken met iemand die in het assiel werkt,
Zij kon max ook van die tijd, en ze heeft hem vaker al met mij gezien.
Zij was ook van mening dat het voor max niet ideaal is bij ons, en dat hij een gevaar op kan leveren voor de vriendjes van de kinderen.
Ik moet het assiel nog bellen, maar weet al dat het vol zit, ik heb het lef nog niet gehad om te bellen vandaag.
Hoe het nu verder moet weet ik nog niet, ik mocht hem hier ook bij het topic overplaatsing plaatsen, maar of het assiel dat goed vindt weet ik niet.
Ik weet wel dat mijn vriend hem het liefst maandag al weg doet, in verband met de duidelijkheid in het gezin.
(Chatterbox, max woont alleen hier, maar 2 van de vier kinderen verhuizen elke week voor 4 dagen).

Wat een sukkels dat ze jullie de hond hebben meegegeven dan. Gatver, spelen met het leven van een hond en spelen met de veiligheid van andermans kinderen. Als je het beste wil voor je hond denk ik dat je zelf een nieuwe baas zal moeten gaan zoeken die past bij je hond en die max kan bieden wat hij nodig heeft.
Worst met wat het asiel goed vindt...jouw hond is belangrijker dan die stomme rotregeltjes van het asiel die honden meegeeft aan mensen waar ze niet passen. Ik zou dus een bericht van kennisgeving doen als ik een nieuwe baas heb gevonden in dit geval als je Max een nieuwe baas gaat geven.

Ja dat zei ik ook tegen haar.
Ik bedoel van dat de kennis in het asiel erg laag was.
Daarom sprak ik haar ook aan (kom haar hier in de buurt wel tegen).
Want je weet misschien nog wel dat ik het asiel heb gebeld op advies hier, om advies over Max, en zijn verleden.
Ik kreeg iemand met geen kennis aan de telefoon.
Ik zei haar dit nu dan ook, en ook dat ik het echt jammer vond dat dat er geen beter advies was gegeven over Max.
Ik heb in het asiel héél duidelijk onze situatie aan gegeven (samengesteld gezin, drukke kinderen enz.)
Maar, Max was weggedaan voor allergie en had geen negatieve aantekening voor wat dan ook.
Ze zei ook dat Max wel erg bang was in het begin, maar zij goed met hem had kunnen werken.
Dat angstig had ik wel gezien en ook een opmerking over gemaakt toen, maar dat werd afgedaan met dat alles vreemd, nieuw en spannend voor hem was.
Daar ik heel duidelijk was geweest in wat ik kon bieden en zelf zocht heb ik mijnvertrouwen in die persoon gelegd.
Ik heb dit allemaal nu besproken met diegene die ik dus ken van de toevallige ontmoetingen als ik met Max loop.
Zij zei me vandaag het asiel te bellen, en nu ook weer duidelijk te zijn met dit verhaal, en als ik dan nog niet tevreden was, heb ik haar nummer gekregen om het nog met haar te overleggen.

Ik heb wel geduld om rustig een plekje voor hem te zoeken, maar mijn vriend eerlijk gezegd niet.
Vandaag kwamen er wat vriendjes op visite, en die waren iets te vroeg, dus ik had Max nog in de huiskamer, hij vloog ze bijna aan toen mijn zoon in zijn enthousiasme de tussen deur open gooide, dus mijn vriend zegt dat we geen risico meer mogen nemen, en hij maandag al weg moet.

Wat een shit zooi allemaal.
Maar een spuitje, denk het niet, had ik geen kinderen zou ik hem houden en een bens aan schaffen voor de momenten dat er visite is.
Binnen zijn gezin is het een schat zeker naar de volwassenen toe, en voorzichtig naar de kinderen toe (maar kinderen doen onverwachte dingen en dan is ie ook naar mijn kinderen toe niet te vertrouwen, of eigenlijk wel, je weet dat hij daar nee mee om kan gaan)

Ken je niet iemand die hem zolang voor je wil opvangen en dat jij ondertussen op zoek gaat naar een nieuwe baas? Of iemand van het forum die een tijdelijke plek heeft en de ervaring en kennis om iets met deze hond te doen? Ik kan hem er helaas hier niet bijhebben, maar niet geschoten altijd mis. Een asiel vind ik echt een hele slechte plek voor een hond als dit.

Als ik jou was zou ik het asiel gewoon bellen en met de beheerster spreken of met de gedragstherapeut als die aan het asiel verbonden is. Zo via via met telefoonnummers uitwisselen en op het forum kom je gewoon niet verder met die hond. Vraag nou gewoon een gesprek aan en bespreek alles wat je dwars zit over de hond en de begeleiding die al dan niet hebt gehad.

hoe gaat je hond om met andere honden??

pooh schreef:hoe gaat je hond om met andere honden??

Dat vindt ie ook moeilijk.
Aan de riem reageert ie agressief en wil hij aan vallen, maar los (wat ik al maanden niet meer durf omdat het niet altijd goed ging en aan de riem nooit goed gaat) heeft ie een keer ontzettend leuk met meerdere honden gespeelt.
En de hond van mijn schoonvader, ging ook goed (had ik niet verwacht), maar daar hadden ze ontzettend veel ruimte, en konden een eigenplek opzoeken.

Eline* schreef:Een slecht gesocialiseerde hond die niet is gesocialiseerd met de buitenwereld is iets mee te beginnen, niet gesocialiseerd met vreemde honden is iets mee te beginnen..niet gesocialiseerd met mensen of kinderen..dan houdt het in mijn ogen al snel op, zeker als het zich omzet in agressie.

Dat is een groot verschil ja. Ik heb een hond die niet is gesocialiseerd met de buitenwereld, wel met honden, kinderen en mensen. Andere honden en kinderen vindt hij geweldig, mensen vindt hij prima. Maar verder vindt hij snel dingen eng, met name objecten en bewegende dingen buiten.

Dat maakt het er dan ook niet makkelijker op...Ik stelde die vraag omdat je hond misschien in een gezin zonder kinderen maar met een volwassen "stabiele" hond in de buurt wel goed kan functioneren.

Het zou niet de eerste hond zijn dan die veel leert van een andere hond.

Maar ik kan vanaf hier zeker niet inschatten of dit misschien een oplossing zal zijn...alhoewel hij natuurlijk dan nog steeds problemen heeft met mensen en kinderen..

pooh schreef:Dat maakt het er dan ook niet makkelijker op...Ik stelde die vraag omdat je hond misschien in een gezin zonder kinderen maar met een volwassen "stabiele" hond in de buurt wel goed kan functioneren.

Het zou niet de eerste hond zijn dan die veel leert van een andere hond.

Maar ik kan vanaf hier zeker niet inschatten of dit misschien een oplossing zal zijn...alhoewel hij natuurlijk dan nog steeds problemen heeft met mensen en kinderen..

Ik vondt wel toen we bij mijn schoonouders waren die twee weken, dat het beter ging met hem.
Wat ik al zei, denk ik dat het door de ruimte kwam, maar het zou ook kunnen dat hij naar hun hond keek?
Geen idee.
Mijn schoon ouders kunnen hem niet hebben, maar ook daar hebben we aan zitten denken.

Ik heb een herplaatsertje gehad die ik heb moeten laten herplaatsen.
Zij beet (onverwachts, zonder waarschuwing vooraf) herhaaldelijk naar 1 van mijn kinderen, en naar visite.
Aan de lijn ging ze totaal uit haar dak als er andere honden in het zicht kwamen.
Voor ons, mijn man en mij was ze de allerliefste, trouwste, grappigste hond.
Zij is herplaatst bij mensen met veel ruimte en zonder jonge kinderen.
De laatste berichten die ik heb gekregen waren ronduit positief.

Ik weet uit ervaring hoe traumatisch het voor mij maar ook voor mijn gezin is geweest om te falen met een herplaatser.
Toch lukt het volgens mij wel vaak, om zo'n hondje te herplaatsen.
Ik heb inmiddels iemand leren kennen die net zo'n hond heeft als mijn hond toen was.
Komt er visite, gaat de hond apart.
Aan de lijn moeilijk doen? De man heeft alleen ogen voor zijn hond (ik had ook nog een trosje kinderen meelopen)
En dat gaat werkelijk prima.
Niet te snel denken dat als het bij jou niet gaat het bij niemand gaat.

Daan schreef:Ik heb een herplaatsertje gehad die ik heb moeten laten herplaatsen.
Zij beet (onverwachts, zonder waarschuwing vooraf) herhaaldelijk naar 1 van mijn kinderen, en naar visite.
Aan de lijn ging ze totaal uit haar dak als er andere honden in het zicht kwamen.
Voor ons, mijn man en mij was ze de allerliefste, trouwste, grappigste hond.
Zij is herplaatst bij mensen met veel ruimte en zonder jonge kinderen.
De laatste berichten die ik heb gekregen waren ronduit positief.

Ik weet uit ervaring hoe traumatisch het voor mij maar ook voor mijn gezin is geweest om te falen met een herplaatser.
Toch lukt het volgens mij wel vaak, om zo'n hondje te herplaatsen.
Ik heb inmiddels iemand leren kennen die net zo'n hond heeft als mijn hond toen was.
Komt er visite, gaat de hond apart.
Aan de lijn moeilijk doen? De man heeft alleen ogen voor zijn hond (ik had ook nog een trosje kinderen meelopen)
En dat gaat werkelijk prima.
Niet te snel denken dat als het bij jou niet gaat het bij niemand gaat.

Dat kan allemaal zo zijn als een hond binnen het gezin betrouwbaar is. Als ik naar Laika kijk...ik kan alles met haar, maar daar stopt het mee. Mijn ouders kent ze nu al 6 jaar, die lopen een aantal keer per week met haar, ze logeert er en ze kent ze door en door..toch zo eén keer in de zoveel tijd bijt ze naar ze..gewoon net omdat mijn vader te veel over haar heen hangt, gewoon omdat mijn moeder haar te diep in haar ogen kijkt en tegelijkertijd naar haar toe buigt..Angst in combinatie met mensen die geen voelhoorntjes hebben naar honden toe. Sommige honden hebben zo een diep geworteld wantrouwen dat ze ook naar hun baas toe reserve's hebben. Ik zeg overigens niet dat deze vlieger opgaat voor Max hoor..ik ken de hond niet en pleit echt niet voor zijn dood. Ik vind alleen wel dat je bij gevaarlijke en moeilijk plaatsbare honden waarbij weinig perspectief is je de afweging wel mag maken.
Ook puur vanuit belang voor je hond.

En uhmm Bits hapte en snapte toch meer dan dat ze echt agressief beet? Of ben ik nou mis?

Yo, Het beste wat je nu dus voor Max kan doen is een betrouwbare gedragsdeskundige opzoeken die Max gaat observeren en dan kijkt of er nog mogelijkheden zijn voor hem als je hij in een andere situatie geplaatst wordt. Als het bij jullie thuis echt niet meer kan, dan is een tijdelijk opvanggezin natuurlijk ook een mogelijkheid, maar ook daar zou ik een gedragsdeskundig naar Max laten kijken.

Chatterbox schreef:Yo, Het beste wat je nu dus voor Max kan doen is een betrouwbare gedragsdeskundige opzoeken die Max gaat observeren en dan kijkt of er nog mogelijkheden zijn voor hem als je hij in een andere situatie geplaatst wordt. Als het bij jullie thuis echt niet meer kan, dan is een tijdelijk opvanggezin natuurlijk ook een mogelijkheid, maar ook daar zou ik een gedragsdeskundig naar Max laten kijken.

Mee eens!!

Bij ons thuis de gedrags deskundige er bij halen om te kijken wat voor een toekomstige baas goed voor hem is?

yo schreef:Bij ons thuis de gedrags deskundige er bij halen om te kijken wat voor een toekomstige baas goed voor hem is?

Een gedragsdeskundige om te kijken wat de mogelijkheden van deze hond nog zijn om zich elders opnieuw aan te passen en welk traject hij in zal moeten om hem hanteerbaar te krijgen. En een advies wat mij betreft of het verantwoord is en eerlijk tegenover de hond om hem uberhaupt nog te herplaatsen.

Eline* schreef: Een gedragsdeskundige om te kijken wat de mogelijkheden van deze hond nog zijn om zich elders opnieuw aan te passen en welk traject hij in zal moeten om hem hanteerbaar te krijgen. En een advies wat mij betreft of het verantwoord is en eerlijk tegenover de hond om hem uberhaupt nog te herplaatsen.

Het lukt niet op een korte tijd, mijn man wil niet nog twee weken wachten, het asiel heeft nu plek gemaakt, ik ga hem er morgen heen brengen.

Ik had hem graag zelf herplaatst, maar stel dat er iemand hier thuis komt kijken, dan zal hij zich agressief gedragen, dus de geïnteresseerde zal dan afhaken.
Ik heb nu met iemand van het asiel gesproken die wel verstand van zaken heeft.
Zij geeft ook toe (ze heeft Max binnen zien komen, en een paar dagen met hem gewerkt om zijn vertrouwen te krijgen) dat Max nooit bij ons geplaatst had mogen worden.
Ik had toen duidelijk aangegeven druk gezin met kinderen enz.
Ik heb haar verteld hoe boos en verdrietig ik er om ben, en dat de kinderen en de hond de dupe is van deze grove fout.
Ze vertelde dat ze er intern verder nog over zouden praten.
Maar haar advies was dus, Max wel terug doen naar het asiel, en dan kan er daar op neutraal terrein, een nieuw huis voor hem gezocht worden.
Maar ik ijs wel dat ze hem nu goed gaan herplaatsen, en ik ga ze regelmatig bellen hoe het gaat.

Ik voel me zo schuldig dat het mislukt is.

yo schreef:Ik had hem graag zelf herplaatst, maar stel dat er iemand hier thuis komt kijken, dan zal hij zich agressief gedragen, dus de geïnteresseerde zal dan afhaken.
.

En daar gaat het nou helemaal om. Iemand die afhaakt bij een agressieve ontvangst moet niet aan deze hond beginnen.
Als er een nieuwe baas moet komen voor Max moet het een baas zijn die weet waar hij aan begint..niet eentje die gefopt wordt.

Nou ja Yo, jij hebt ieder geval je best gedaan en jouw taak zit er morgen op. Schuld heb je hier niet aan..deze hond was allang beschadigd voordat hij bij jou kwam. Ik wens jou en je gezin veel sterkte met het verwerken van jullie verdriet.

yo schreef:

Eline* schreef: Een gedragsdeskundige om te kijken wat de mogelijkheden van deze hond nog zijn om zich elders opnieuw aan te passen en welk traject hij in zal moeten om hem hanteerbaar te krijgen. En een advies wat mij betreft of het verantwoord is en eerlijk tegenover de hond om hem uberhaupt nog te herplaatsen.

Het lukt niet op een korte tijd, mijn man wil niet nog twee weken wachten, het asiel heeft nu plek gemaakt, ik ga hem er morgen heen brengen.

Ik had hem graag zelf herplaatst, maar stel dat er iemand hier thuis komt kijken, dan zal hij zich agressief gedragen, dus de geïnteresseerde zal dan afhaken.
Ik heb nu met iemand van het asiel gesproken die wel verstand van zaken heeft.
Zij geeft ook toe (ze heeft Max binnen zien komen, en een paar dagen met hem gewerkt om zijn vertrouwen te krijgen) dat Max nooit bij ons geplaatst had mogen worden.
Ik had toen duidelijk aangegeven druk gezin met kinderen enz.
Ik heb haar verteld hoe boos en verdrietig ik er om ben, en dat de kinderen en de hond de dupe is van deze grove fout.
Ze vertelde dat ze er intern verder nog over zouden praten.
Maar haar advies was dus, Max wel terug doen naar het asiel, en dan kan er daar op neutraal terrein, een nieuw huis voor hem gezocht worden.
Maar ik ijs wel dat ze hem nu goed gaan herplaatsen, en ik ga ze regelmatig bellen hoe het gaat.

Ik voel me zo schuldig dat het mislukt is.

Yo je hoeft je daar helemaal niet schuldig over te voelen. De hond was al gevormd voor dat hij jullie ook maar kende.
Ik hoop dat je dit een plekje kunt geven en dat je als het moment daar is toch weer zou kiezen voor een asielhond.
Veel sterkte!

Dit was vast een heel moeilijke beslissing. Ik vind het onwijs knap van je, echt waar.

Ik wens je veel sterkte toe.

voel je niet schuldig en ga als je weer een hond uitzoekt in een asiel goed kijken neem je hele gezin mee ne kijk goed rond er zijn genoeg leuke honden in het siel kijk maar eens op de site www.dierenasiels.com hier kun je zelf als het ware een voorselectie doen over alle asiels in nederland en belgiekan ik je aanraden en dan pas gaan kijken

sterkte Dierenfreek en Duco

Yo, je hebt geen andere keuze! Het belang van je kinderen staat gewoon voorop en ik geloof niet dat er iemand is die je dat kwalijk kan nemen.

Hopelijk nemen ze in het asiel Max nu wel serieus en zullen ze zelf een gedragsdeskundige inschakelen die kan bepalen of en welke toekomst Max nog heeft.

En laat je dit alles inderdaad niet beinvloeden als jullie klaar zijn om een nieuwe hond te nemen. Er zitten geweldige honden in het asiel, die ook in jullie gezin passen.

Ik denk zal iedereen die met mij (ons) meegeleefd heeft even bij kletsen.

Ik kreeg vanmiddag goed nieuws van het asiel.
Er zijn mensen om hem gekomen, zij hadden zelf geen kinderen.
Ik hou mijn vingers gekruist en hoop dat het daar goed gaat, en hij een leuk thuis heeft gevonden.
Mijn man had haar (van het asiel) aan de lijn, dus ik ga maandag nog even verder horen, maar denk dat het nu wel goed zit.
Zij die hem herplaatst heeft, klonk erg enthousiast en hoopvol zei mijn man.
Ik heb veel met haar geplaatst over Max bij terug plaatsing en daarna nog contact gehouden, dus heb er nu wel vertrouwen in dat zij het overdacht heeft gegaan, het herplaatsen bedoel ik.

Ik duim!!

Dank je Eline.

Ik heb haar (van het asiel) nog even gesproken.
Ze heeft Max inderdaad heel bewust geplaatst.
Ze heeft de mensen goed verteld over hem, hun ook mijn brief laten lezen (zijn verhaal bij ons thuis) de mensen reageerde daar bewust op zei zij, met gerichte vragen en gerichte oplossingen, niet van dat lossen we wel op, maar echt hoe gaan we er mee om.
De mensen waren honden gewent, en namen een bewuste keus voor hem.
Ze vertelde ook dat Max meteen al een voorkeur voor haar had, zich goed liet knuffelen door haar, dus dat betekent dat ze hem juist benadert.
Ze heeft er een goed gevoel over, en zo als ze me het verteld ik ook.
Mijn vingers blijven gekruist.
Over twee weken belt ze hun nog op en hoor ik hoe het gaat.
Bedankt allemaal voor het mee leven, en steunen.

Het klinkt goed en in ieder geval een stuk verantwoordelijker dan de manier waarop Max bij jullie terecht is gekomen. Nou..hopen maar!!

Hoi

Ik duim met jullie mee hoor krijg je over 2 weken nog weer bericht vvan hoe het gaat?? en laat je het dan nog effe weten??
groetjes Dierenfreek en Duco