Het HondenForum

esther20 schreef:Heb je dan ook amerikaanse shelties/collies of bedoel je dat die dan uit Amerika moeten komen?

Nee het is eigenlijk meer een typebenaming... zo worden ze voor de show gefokt in Amerika, maar je hebt hier ook neg wel het amerikaanse type... maar aangezien we op show liever het europese type zien... zie je dus meer dat type hier rondlopen

Oh, dat bedoel je. We zullen eens kijken of er hier ook nog grotere rondlopen. Ik laat het allemaal nog wel weten........

(Sorry, ook al een stukje bij ijslandse hond!)

Nog bij een tweede fokker geweest; een heel lief mens, kon niet ophouden met vertellen over haar beestjes! Als we een sheltie nemen dan hopelijk bij haar.
Maar de shelties bij haar waren weer wat afstandelijker,eentje was heel aanhankelijk maar de rest kon ik bijna niet aaien, deden meteen een stapje terug. Vond ik echt minder, het blijven zachte en gevoelige hondjes. Dat heeft dus zijn voor,-en nadelen!!!

Toen weer in het rashonden boek gezocht en gelezen; voor de honderdste keer denk ik. nu voor de tweede keer bij de Ijslandse hond gestopt!
Qua uiterlijk perfect;niet te groot, ook niet te klein, niet ANGSTIG cq. voorzichtig,mooie honden, makkelijke vacht.
Qua karakter (wat ik ervan gelezen heb); lief, actief ,vrolijk, zeer baasgericht, wil werken, zacht; allemaal ideale eigenschappen...

Maar..., nu de afweging; sheltie- ijslandse hond

Sheltie; mooie, enthousiaste,geweldige hond, makkelijk, nadelen: iets te klein, afstandig naar vreemden, te gevoelig?
Ijslandse hond; Prachtige hond, meer body, houdt van zwemmen,
nadelen: Heeft VEEL beweging nodig, neiging om veel te blaffen, consequente baas nodig. Dus een handenbindertje, veel meer als een sheltie!

Ik wou wel een makkelijke hond, maar als je dan toch een hond neemt voor de komende (hopelijk) 15 jaar, is een uitdaging ook leuk.
Het gevaar van een ijslandse hond; als hij zijn energie te weinig kwijt kan, dan kan hij nerveus en blafferig worden. Dat zij juist eigenschappen die je NIET wil hebben bij een hond.

Dus alleen een ijslandse hond als ik minimaal 1 uur per dag de hond vrij laat rennen! Naast het uitlaten... Is wel veel!
Nog maar eens goed over denken....

Over twee weken naar een fokker van de ijslandse hond en van plan om 29 jan. naar de honden tentoonstelling te gaan in eindhoven (= clubmatch???)

zie:
http://www.kcdekempen.nl/index.php?opti ... &Itemid=79

Dan komen beide rassen aan bod!!!!!

Hebben jullie tips of adviezen of een mening over deze rassen? Ik ben heel benieuwd!!!

Wanneer een sheltie geestelijk niet bezig gehouden wordt gaat ze ook zelf dingen verzinnen om te doen. Zoals de klok aanblaffen of het gezin bij een houden...
Dezelfde "nadelen" die je ziet bij een border eigenlijk.

Ik vind het een van de charmes van de sheltie, ze zijn terughoudend in het begin bij vreemden, je kunt ze niet zomaar aaien, maar als je ze eenmaal kent dan ben je grootste vrienden met ze!

Succes met je moeielijke keuze!!

Ja, een sheltie blijft ook een hond die zijn energie kwijt moet en aandacht wil, maar ik denk wel veeeel makkelijker "op te voeden", als een ijslandse hond, dus dat is weer 1-0 voor de sheltie, maar de ijslandse hond is gewoon iets meer "hond" en dat is dan weer 1-1....

Nee, geintje, we moeten gewoon ff afwachten tot we bij de fokker zijn geweest, dat is over anderhalve week al..., duurt nog veel te lang natuurlijk!

esther20 schreef:(Sorry, ook al een stukje bij ijslandse hond!)

Nog bij een tweede fokker geweest; een heel lief mens, kon niet ophouden met vertellen over haar beestjes! Als we een sheltie nemen dan hopelijk bij haar.
Maar de shelties bij haar waren weer wat afstandelijker,eentje was heel aanhankelijk maar de rest kon ik bijna niet aaien, deden meteen een stapje terug. Vond ik echt minder, het blijven zachte en gevoelige hondjes. Dat heeft dus zijn voor,-en nadelen!!!

Toen weer in het rashonden boek gezocht en gelezen; voor de honderdste keer denk ik. nu voor de tweede keer bij de Ijslandse hond gestopt!
Qua uiterlijk perfect;niet te groot, ook niet te klein, niet ANGSTIG cq. voorzichtig,mooie honden, makkelijke vacht.
Qua karakter (wat ik ervan gelezen heb); lief, actief ,vrolijk, zeer baasgericht, wil werken, zacht; allemaal ideale eigenschappen...

Maar..., nu de afweging; sheltie- ijslandse hond

Sheltie; mooie, enthousiaste,geweldige hond, makkelijk, nadelen: iets te klein, afstandig naar vreemden, te gevoelig?
Ijslandse hond; Prachtige hond, meer body, houdt van zwemmen,
nadelen: Heeft VEEL beweging nodig, neiging om veel te blaffen, consequente baas nodig. Dus een handenbindertje, veel meer als een sheltie!

Ik wou wel een makkelijke hond, maar als je dan toch een hond neemt voor de komende (hopelijk) 15 jaar, is een uitdaging ook leuk.
Het gevaar van een ijslandse hond; als hij zijn energie te weinig kwijt kan, dan kan hij nerveus en blafferig worden. Dat zij juist eigenschappen die je NIET wil hebben bij een hond.

Dus alleen een ijslandse hond als ik minimaal 1 uur per dag de hond vrij laat rennen! Naast het uitlaten... Is wel veel!
Nog maar eens goed over denken....

Over twee weken naar een fokker van de ijslandse hond en van plan om 29 jan. naar de honden tentoonstelling te gaan in eindhoven (= clubmatch???)

zie:
http://www.kcdekempen.nl/index.php?opti ... &Itemid=79

Dan komen beide rassen aan bod!!!!!

Hebben jullie tips of adviezen of een mening over deze rassen? Ik ben heel benieuwd!!!

Een ijslands hondje in inderdaad niet zo makkelijk. Ik weet niet hoe je situatie is en of hij alleen thuis moet blijven maar daar zijn de meeste ook heel moeilijk in.
Een vriendin van mij heeft flink veel land met paarden aan huis en haar ijslandse hondje liep dus vaak een groot deel van de dag bij de stallen en ging mee met buitenritten. Beweging en afleiding genoeg dus. In huis was hij verder alleen te houden als ze erbij was. Zelfs als ze over het erf liep gilde hij alles bij elkaar en sloopte ook nog flink. Deze mensen hebben altijd honden gehad en zijn best ervaren met wat minder makkelijke honden.
Inderdaad zeer baasgericht, dat kan dus ook een nadeel zijn als je nog eens iets anders wilt doen

esther20 schreef:dat schichterige vind ik ook minder, maar dat is ook afhankelijk van de socialisatie, dus dat hoeft niet natuurlijk.

Angst en terughoudendheid is ook een kwestie van erfelijkheid. Een hond die genetisch gezien angstig is kun je nog zo goed socialiseren, die angst zit er gewoon in. Er komt bij de Sheltie de laatste jaren steeds meer angst voor. Fokkers letten daar niet op helaas. Als je een pup wil die niet angstig is moet je de vader en moeder een keer ontmoeten en zorgvuldig beoordelen. De moeder moet je zien voordat ze pups heeft omdat een teef met pups zich sowieso anders gedraagt tegenover vreemden.
Ook de keuze van de reu heeft invloed. Een angstige reu kan angstige pups opleveren. De meeste mensen denken te simpel over de erfelijkheid van angst, ze denken dat het alleen iets is dat de moeder in het nest op de pups overbrengt. De erfelijkheid van angst gaat echter veel verder.

Ja, Sypke, ik ben het helemaal met je eens hoor!! Ik zei ook; OOK afhankelijk van de socialisatie. Maar heb verder idd niks gezegd over de erfelijke factoren.

Maar dat is de reden, dat ik idd. eerder voor een minder mooi teefje als moeder zou kiezen, die wel aanhankelijk is. Bij de laatste fokker was dit nl. het geval, de evt. vader heb ik nog niet gezien, wel op foto. Die zou wel minder "afstandelijk" cq. angstig zijn als zijn broer!

Ik was er ook al bang voor, dat het in de bloedlijn (zeg je dat zo?) kon zitten! Dus je hebt wel een beetje mijn vermoeden bevestigd...

Hoi Kitty,

Ik heb helaas geen heel groot huis, gewoon een eensgezinswoning met (vind ik) voldoende ruimte voor een middelgrote hond.
Mijn tuin is aan de kleine kant; kan ie lekker liggen in de zomer en zo'n 8 meter naar achter lopen en weer terug, dus daar zal ie idd niet veel aan hebben.

Maar....

Ik woon in een groene omgeving; voor en achter grasveldjes waar hij lekker kan rennen, veel bossen in de buurt. Tja, en als ik elke dag lekker met hem naar het bos ga, daarnaast natuurlijk op tijd uit laat, volgens mij moet dat goed gaan....(+ in het weekend en door de week oefen/ trainen)
Ik werk 15 uur per week; hij zal hoogstens drie uur per dag alleen zijn, door de week iig, in het weekend zullen we gewoon rekening met hem moeten houden, maar dat is met elke hond!

Verder weet ik dat consequent zijn het allerbelangrijkste is en denk ik, dat ik, zelfs een ijslandse hond, goed op zou kunnen voeden. (:pffff:, hoezo arrogant?)

Maar je hebt gelijk; het is gewoon meer werk als een sheltie, (niet dat die niet goed opgevoed moeten worden!!!) en dat moet ik goed beseffen.

De vraag is volgens mij simpel; wil ik dat, heb ik het er voor over of niet??!

En DAT weet ik nou net nog niet, een "makkelijk" hondje is ook wel zo makkelijk, maar je een wat grotere hond is wel wat meer hond; in de zomer lekker laten zwemmen!!!

En zo blijf ik waarschijnlijk nog wel ff bezig..., als jullie het beu zijn laat je het maar wete, he!

3 uur per dag alleen is niet te lang, maar heb je er ook over nagedacht hoe je het gaat doen als het voor jouw hond wel te lang blijkt te zijn?

Ja, maar dan zou je zelfs als je maar drie uur per dag weg bent geen hond kunnen nemen!!!! Dat vind ik nou ook weer een beetje overdreven.

Dat een hond niet goed tegen alleen zijn kan, kun je treffen, ja, maar dat heeft niks met mijn werktijden te maken! Drie uur per dag moet kunnen!

Ik denk dat dat vooral een kwestie is van aanleren en gewenning, maar dat zegt niet dat het dan altijd goed gaat.

Tja, als dat niet gaat, wat ik niet hoop, dan moeten we dat tegen die tijd bekijken..., dan hebben we een probleem!

Maar wil je daarmee zeggen dat ik er dan maar niet aan moet beginnen? Want dan kan ik nog wel 10 andere vervelende situaties opnoemen die eventueel zouden kunnen gebeuren. Nee, daar moeten we dan op dat moment maar een oplossing voor zien te vinden.

Maar, je hebt gelijk; het zou wel een probleem zijn...

Nee, ik zeg juist dat 3 uur niet te lang is

Alleen staan sommige rassen er om bekend dat ze moeilijker alleen blijven. Misschien kan dit dus meespelen in je overweging voor welk ras je wilt gaan. Daarom vroeg ik ook of je hebt nagedacht over het punt wat je doet als blijkt dat het met jou hond niet lukt zelfs maar voor die paar uurtjes. Ik heb zelf honden die heel moeilijk alleen blijven en daar heb ik mijn leven aardig op aan moeten passen. Ik werk nu avond/weekend diensten zodat er altijd iemand thuis is voor de honden. Ze kunnen nu af en toe een paar uur alleen maar vanavond werd ik tijdens een etentje gebeld omdat mijn ene hondje zat te gillen. Ik heb een afspraak met mijn buren dat ze me altijd bellen als het niet gaat, maar ik moet dan dus wel naar huis.
Voor zover ik weet zijn ijslandse hondjes moeilijk in het alleen zijn dus probeer daar ook nog wat meer over te weten te komen. Het is natuurlijk zeer vervelend als je een pup hebt en het blijkt na een paar maanden dat het alleen echt niet lukt.

Hoi Kitty,

Ja, het klopt wel wat je zegt; ik heb een stukje van een rasbeschrijving gekopieerd;

----------------------------------------------------------------------------
Zeer mensvriendelijk, een alerte waker en een attente hoeder van het vee, met een onuitputtelijke energie en een prima gezondheid.
De IJslandse Hond is een levendige hond en hij leert snel, hij is heel sociaal en wil de baas graag een plezier doen. Hij is altijd opgewekt. Hij is dol op menselijk gezelschap, daarbij volgt hij de baas overal en slaapt aan je voeten. Voor de IJslander is het heel moeilijk een groot deel van de dag alleen te zijn. Hij zal er echt ongelukkig van worden. Om dezelfde reden kan een IJslandse Hond niet in een kennel worden gehouden. Hij mag niet worden gescheiden van zijn gezin omdat hij anders veel van zijn speciale karaktertrekken zal verliezen. Hij is graag in gezelschap van andere dieren die tot zijn gezin behoren. Hij blaft veelal tegen rennende dieren, dat is een gevolg van zijn herderinstinct. Hij heeft nauwelijks jachtinstinct, maar dat neemt niet weg dat hij graag achter rennende dieren en vogels aangaat. De baas hoeft maar zelden zijn hond te roepen, omdat de hond zelf zorgt in de buurt van de baas te blijven, hij wil hem niet kwijt raken. Hij is zeer intelligent en makkelijk te trainen. Het is een heel gevoelige en heel aanhankelijke hond. Hij is best waaks en blaft naar vreemden, maar zal niet bijten, omdat agressie niet voorkomt.

Ondanks dit positieve verhaal is het absoluut geen hond voor iedereen.

De IJslander is een werkhond met ontzettend veel energie en heeft derhalve heel veel vrije beweging nodig en heeft absoluut niet genoeg aan een straatje om. Als hij zijn energie onvoldoende kwijt kan zal het een gefrustreerde en nerveuze hond worden, wat zich veelal zal uiten in overmatig blaffen en ander nerveus gedrag. Doordat de IJslander dol is op menselijk gezelschap is het voor hem heel moeilijk een groot deel van de dag alleen te zijn. Door zijn gevoelige en aanhankelijke karakter is het geen hond voor mensen die niet consequent kunnen opvoeden of opvliegend van karakter zijn.

Houdt U dit in gedachten alvorens u een IJslander in uw gezin op wilt nemen.[/color]
----------------------------------------------------------------------------

Ik heb de eigenschappen die IK minder vind, dik gemaakt.
De eigenschappen die me juist wel aantrekken in het ras, groen

Dus, ik weeg alle goede en minder goede karaktereigenschappen tegen elkaar af, en probeer een ras te kiezen dat het beste bij ons past, dat is volgens mij het meeste wat je kunt doen. Daarnaast kan de hond later altijd last krijgen van bijv. een soort "verlatingsangst" of iets dergelijks, maar daar kan ik nu toch geen rekening mee houden?? Net zoals ik nu niet kan voorspellen of mijn hond later een ernstige ziekte zal krijgen.

Maar ik denk dat je alleen probeerde te zeggen dat ik goed naar de karaktereigenschappen moet kijken, en daar heb je gelijk in.
En dat doe ik ook, hoor, misschien wel een beetje te veel zelfs, want we willen pas een pup in juli. Maar ik wil nu onderhand wel es een keuze maken, zeker omdat we eerst al vastbesloten waren over de sheltie. Die trouwens ook nog gewoon "in de race" zit!

Nou, een heel verhaal op een klein vraagje, maar goed...........

Hoi,

Ik heb een probleempje, ik wil graag een keuze maken wat betreft het ras van de toekomstige hond maar er komen steeds meer en eigenlijk ook minder mogelijkheden bij. We zijn begonnen met de sheltie; leuk, lief, mooi, maar klein en "terughoudend" en gevoelig. Toen de ijslandse hond, jullie hebben het misschien gelezen. Ik zal het niet meer allemaal herhalen. Nou gaan we dit weekend naar een fokker van de ijslandse hond. Dus ik zou dit eigenlijk op mijn dooie gemakje ff afmoeten wachten, maar dat WIL ik niet!!!! We willen graag dat de pup rond juni/juli komt want dat is lekker in de zomer en dan nemen we allebei 3 weken vrij, als t ie komt. En als t ie in de zomer komt, dan zal ergens in mei geboren en rond februari verwekt worden en dat is als SNEL!! Zeker als je ook met wachtlijsten te maken hebt, wat dan weer afhangt van t ras.

Ik heb nu een "lijstje" gemaakt met de rassen die ik leuk vind:

-Sheltie
-Ijslandse hond
-Tibetaanse Terrier
-Pyreneese Herder
-Nova Scotia duck tolling retriever
-Labrador
-Bearded collie

Jaha......, en wat nu???

Nou zitten er een paar bij die ik (ook al weet ik dat t niet slim is) "zo mooi" vind, maar het karakter evt. minder is; Tibetaan=druk, Pyrenees=behoorlijk levendig. Eigenljk vallen die af dan, he??!!

Zal ik es omschrijven wat voor een eigenschappen ik (we) in een hond zoek?

We willen een middelgrote hond, iets kleiner dan middelgroot liefst. Het uiterlijk van een schapendoes, tibetaan, pyreneese herder vind ik heel leuk ,maar zijn vaak drukke beestjes en veel onderhoud, is dus niet slim.
Dus probeer ik het uiterlijk minder mee te laten tellen.
Karakter; redelijk makkelijk op te voeden, aanhankelijk, wel enthousiast, actief, maar niet onuitputtelijk levendig, dus op zijn tijd ook rustig, zeker ook in huis, lief voor kinderen, andere huisdieren, liefst zwemmer,
moet 3 uurtjes per dag alleeen kunnen zijn.

We willen eigenlijk gewoon een echt maatje, waar we lekker mee naar het bos kunnen, maar niet perse elke dag moeten???

Misschien vraag ik wel om het PERFECTE hondenras en die bestaan niet, of wel??

Als je een ras weet waarvan je denkt, dat is misschien iets, wil ik het heel graag weten!!!! Want ik wil onderhand wel eens een beslissing nemen!

Waarom per se een middel grote hond? Als ik zo lees zou een hondje als Benno perfect bij je passen. Benno is een kruising shih tzu met maltezer. Hij gaat zo 3 uur mee wandelen maar als het een dagje niet is vind hij het ook best. Heel makkelijk hondje, kan overal mee naar toe, gaat liggen en slaapt.

Hoi Ester.

Een Labrador of een Bearded Collie zijn niet echt middelgroot maar toch wel vrij groot hoor. Een Bearded Collie heeft enorm veel beweging nodig, dus da's geen hond die je een dagje binnenlaat als je even geen zin hebt om buiten te gaan. Idem voor de Labrador.

Met een Beardie kan je bv 3 uur gaan wandelen , en als je dan moe in je zetel ploft, komt hij nog een balletje brengen.

De vachtverzorging van een Bearded Collie is ook heel veel werk. +- 30 a 45 min per dag, en wat als hij eens door een plas is gerold ?!

Waarom geen Franse Bulldog, Mopshond, Cavalier king charles spaniel of Whippet nemen ? Ik zeg maar wat.

Een Sheltie lijkt me wel een goede keuze voor jou hoor.

Nog iets, Ester.

Je zegt niets over hoe sociaal of waaks je hond moet zijn.

Veel Pyreneese herders hebben nog altijd een grondige afkeer van vreemden en zijn heel waaks, al verschilt dat natuurlijk van hond tot hond.

Veel succes nog he.

Dank je wel voor jullie reacties!

Hoi Lysette,

Ja, heel in het begin (eigenlijk wilde we vorig jaar al een hond, maar vanwege familie omstandigheden toen laten liggen), dachten we ook aan een westie of malthezer, ik vind een shih-tzu niet zo mooi, sorry. We hebben vroeger thuis een klein kruisinkje gehad van een malthezer. Echt heel lief, en zeker makkelijk beestje.

Aan de ene kant wil ik een echt hond waar je wat mee kan, een middelgrote, waar je mee kunt trainen, kan je met een westie of sheltie ook, zeker, maar voor mijn gevoel is bijv. een labrador dan iets meer hond, maar dat houdt in dat er meer aandacht geven moet worden aan beweging, opvoeding, training, ik bedoel maar, een onopgevoede westie gaat misschien nog, maar zo een labrador........
Nou niet gaan zeggen dat je een hond zowiezo moet opvoeden, he. Dat weet ik wel. Ik WIL er juist mee op puppycursus, gehoorzaamheidscursus, enz...

Tja, hoe kleiner, hoe makkelijker...., vind ik wel, maar WIL ik dat ook??
Als je dan toch een hond neemt? Ik heb er alle tijd voor! Wil ermee op cursus, trainind, fly-ball, bos, strand, kortom, ik wil gewoom van mijn hond gaan genieten straks, maar ik wil ook dat HIJ geniet. Niet dat ALS ik een keer niet naar het bos wil, mijn hond de pest in heeft en vervelend wordt!
Ik wil eigenlijk niet verplicht zijn om ELKE dag naar t bos te moeten, waarschijnlijk zal ik best vaak gaan maar die verplichting vind ik toch minder

Dus een (kleine) middelgrote hond waar je veel mee kan, maar niet altijd hoeft; extra boswandelingen bedoel ik dan, he! Ik heb wel heel veel eisen, he, maar ik wil gewoon een hond kiezen die bij ons past, en wij bij hem...

Hoi Johan,

Ik weet dat een labrador en een beardie groter als middelgroot zijn, maar ik moet op een gegeven moment toch keuzes maken en kiezen voor de eigenschappen die ik het belangrijkst vind; dan is de grootte minder belangrijk. Ik denk dat een beardie idd afvalt ivm de vacht, dat vind ik echt een nadeel; mijn vader heeft 2 schapendoezen, die bijna elke dag zwemmen, bijna niet bij te houden...........; dat wil ik niet!
En idd ook onuitputtelijk, net zoals de schapendoezen, vind ik ook minder.

Ehhh, nou, eerlijk gezegd, omdat je allemaal lelijkerds opnoemt???!! (niet slaan, he? ) Tja, daar mag je toch ook wel een beetje naar kijken, het uiterlijk? Ja toch?!

De nieuwe hond moet sociaal zijn. De pyreneese herder moeten we ook niet doen, hoor, had ik eigenlijk al besloten, komt een beetje omdat Kristien van dit forum er ook een heeft , toen ben ik weer gaan denken; misschien dan toch? Maar ik zei al; dan laat ik me meer door het uiterlijk leiden en dat ga ik niet doen, hoor!

Heb je geen mooiere voorstellen??????

American staffordshire of Bullterrier ?

Hahaha, jij bent echt grappig! Nou, ahum.... mijn schoonmoeder "vind", dat wij die absoluut niet moeten nemen ivm de katten. Dat ik die uberhaupt niet eens wil maakt niet uit; 'die moeten jullie echt niet nemen!!!' Tssssss..., meer zeg ik niet

Maarruh, neeeh, ook niet echt een hoge aaibaarheidsfactor, he! Misschien best heel lief, maar niet mijn type...

Het zal niet makkelijk worden, hoor, ik ben al lang aan t zoeken!

Ik vind het ook moeilijk voor mezelf hoor.

Er zijn zoveel rassen dat je niet weet wat kiezen.
Anderzijds mag je zeker niet alleen op het uiterlijk afgaan.

Hoezo? Ga je ook een hond nemen?

Kan wel. Na 8 jaar zonder begin ik het wel te missen.

Maar dit is jouw topic.

Ja ja, dit is mijn topic, maar dat zegt niet dat ik geen interesse mag hebben in een ander, he. Heb je nu helemaal een hond dan??? "Hang" je daarom hier rond, omdat het begint te kriebelen???
Als je niet wil dat ik dingen vraag; zeggen, he!

Maaruh, nee, ik moet denk ik VOORAL niet op het uiterlijk afgaan, dan heb je toch de neiging die mindere maar wel hele belangrijke eigenschappen op de koop toe te nemen, en dat is nie goe!!!

Tja, misschien toch weer de sheltie????????????

Wat vind je van een engelse of amerikaanse cockerspaniel?
Die voldoen geloof ik aardig aan je eisen.

Nou, die vind ik zo.......lelijk! Sorry!!! Ik kan er ook niks aan doen, de amerikaanse gaat nog wel, pas nog als pup gezien, heel lief, maar volwassen zijn ze gewoon niet zo heel mooi, vind ik dan, he! De engelse vind ik echt een lelijkerd, los van hoe lief ze kunnen zijn , he.

Het mag best ietsje meer zijn, hoor. Iets groter??? Ik wil geen schoothondje, ik wil een maatje..., zo van; Kom op, we gaan lekker het bos in. Maar hij moet niet meteen 3 meter terug springen als ik hem dan over zijn bol aai terwijl ik dat zeg!

Ik ben niet zomaar tevreden natuurlijk!

Shar Pei ? Shiba Inu ?

Shar pei; de rimpelhond, toch?? Vanwege de indruk dat ie een beetje sloompies is, niet naar de rasbeschrijving gekeken. Ik zie hem ook niet echt fly-ballen , wat ik toch heel graag wil gaan doen met de toekomstige huisgenoot, maar ik kan me vergissen.

Shiba inu; daar moest ik ff de encyclopedie bij pakken. Ik wist wel dat ie op de ijslandse hond leek maar dan minder mooi. Tja, nou, stel je me op de proef; hij is minder mooi als de ijslander, ik weet zeker dat mijn vriend hem niet mooi vind. Hij is een beetje chineeserig, met die ogen. Maar qua karakter makkelijker, minder beweging nodig....hmmm, maar niet zo mooi, he. Tel toch mee, hoor. D'r moet een middenweg zijn....

Een golden is ook zo cliche, he. En aan de grote kant voor een eengezinswoning? Maar wel lief, rustig, slim, actief,....

He, ik ben wel blij dat jullie zo meedenken, hoor!!!!!!!!!!! Mijn lieve vriendje laat het denkwerk toch een beetje aan mij over!

Tja ik ben er niet voor om "mijn eigen ras" aan te raden, maar het zou wel kunnen qua rasbeschrijving.

Alleen het probleem is je "eis" van de zomer een pup, want dat ga je niet redden met een wachtlijst van ruim acht maand

Voor meer info over het Markiesje & foto´s etc: www.markiesjesvereniging.nl & www.hetmarkiesje.nl