Het HondenForum

Inge O schreef:

Zoie schreef:ik vraag me ook wel eens af wat er zou gebeuren als Luna en Kaya elkaar zouden ontmoeten. Ik denk dat het dan toch verstandiger is als we allebei onze hond zouden terug roepen.

dacht ik ook al aan, in het geval van mijn wartjes . één van beide partijen zou een flinke mentale dreun oplopen als we ze het zelf lieten bekijken vrees ik .

ja, en dat zou weer zielig zijn voor een van beide honden, dus daar moeten we maar niet aan beginnen

Stang schreef:[Is het hier op eigen terrein dan is het hommeles........met Luna en de Wartjes denk ik
.

Ja, een ontmoeting met een dominante hond kan goed gaan als beide partijen omzichtig te werk gaan en beide bazen hun hond laten doorlopen. Maar anders hanteert Luna het principe "de aanval is de beste verdediging " en ze zou er denk ik zondermeer op klappen als kaya op haar af zou lopen met een air van eens kijken wie hier de sterkste is. Maakt haar niets uit hoe groot of sterk de hond is, ik zou haast zeggen in tegendeel, hoe groter, hoe fanatieker ze wordt.

Inge O schreef:

Stang schreef:
Voor alles is wat te zeggen Ik kies er in principe echter toch voor om het niet te laten gaan, omdat het ergens gewoon niet 'kan' zo'n bulderende hond en laten we eerlijk zijn..... het is dan toch weer een Rottweiler die een behoorlijk slechte naam krijgt.

dat kan ik zeker begrijpen. ik heb wat dat betreft de luxe dat ik zelden op plaatsen hoef te lopen waar ook andere honden komen. juist ook daarom heb ik hun aangeleerd dat er géén contact opgenomen wordt, niks. tenzij de andere hond zelf naar hun toekomt natuurlijk, dan is het niet te vermijden.
maar dit is allemaal wel appèl ( wat een mooi stréépje toch he ), en dat neemt natuurlijk ook weer een stukje van de ontspanning weg.
.

ja, en daarom mijd ik eigenlijk met Luna liever alle contacten met andere honden. Nu ze volwassen is speelt ze eigenlijk toch al nooit meer met een vreemde hond. Het nadeel is wel dat het me hier in de randstad enorm beperkt wat uitlaatmogelijkheden betreft, maar het geeft wel een stuk rust en ontspanning.

Soms voelt het als falen, het was niet wat ik me voor ogen had, maar ik denk toch dat het voor 90 % in haar karakter zit om niet al te tolerant te zijn naar ( sommige) andere honden.

Zoie schreef:

Inge O schreef:

Stang schreef:
Voor alles is wat te zeggen Ik kies er in principe echter toch voor om het niet te laten gaan, omdat het ergens gewoon niet 'kan' zo'n bulderende hond en laten we eerlijk zijn..... het is dan toch weer een Rottweiler die een behoorlijk slechte naam krijgt.

dat kan ik zeker begrijpen. ik heb wat dat betreft de luxe dat ik zelden op plaatsen hoef te lopen waar ook andere honden komen. juist ook daarom heb ik hun aangeleerd dat er géén contact opgenomen wordt, niks. tenzij de andere hond zelf naar hun toekomt natuurlijk, dan is het niet te vermijden.
maar dit is allemaal wel appèl ( wat een mooi stréépje toch he ), en dat neemt natuurlijk ook weer een stukje van de ontspanning weg.
.

ja, en daarom mijd ik eigenlijk met Luna liever alle contacten met andere honden. Nu ze volwassen is speelt ze eigenlijk toch al nooit meer met een vreemde hond. Het nadeel is wel dat het me hier in de randstad enorm beperkt wat uitlaatmogelijkheden betreft, maar het geeft wel een stuk rust en ontspanning.

Soms voelt het als falen, het was niet wat ik me voor ogen had, maar ik denk toch dat het voor 90 % in haar karakter zit om niet al te tolerant te zijn naar ( sommige) andere honden.

Ik denk ook dat het puur karakter is en niet iets van 'falen'.

Als ik Kaya neem: totdat ze 7 maanden oud was speelde ze met alle honden, zo lief en zo leuk.
En toen werd ze voor het eerst loops.... :N: werkelijk, wat een verandering: ze wilde de baas zijn, ze speelde echt niet meer met andere honden en werd plotsklaps (echt plotsklaps) een werkelijke eenling. Ik ben belangrijk voor haar en haar stok of bal en that's it, daarmee is ze volmaakt gelukkig.

Ze doet niks hoor tegen bekende honden, maar negeert ze straal. Met opgeheven hoofd loopt ze ze voorbij (kapsones muts ).
Een hele enkele keer bij haar echt beste vriendjes zal ze even spelen, maar that's it. Alleen met Moritz speelt ze dus wel binnenshuis, maar weer niet buitenshuis. Met andere honden speelt ze trouwens ook binnenshuis, dat is weer heel vreemd want praktisch iedere hond kan hier gewoon binnenkomen.

En dat is dus Kaya die ik vanaf 8 weken in huis heb, bijzonder goed gesocialiseerd heb met allerlei andere honden van groot tot klein en waarmee ze dus ook heel sociaal en spelerig was totdat ze min of meer volwassen begon te worden.
Dus als falen van mijn kant zie ik het niet, maar het is echt puur haar karakter.

Wat een enge hond heb jij zeg :N: , ik vertoon me dus ook niet meer op dat fort daar.
haha nee hoor ik kwam er al bijna nooit, liep er soms ff een klein rondje maar meer niet, heb al zo vaak gezeik gehad daar, van mensen met kleine hondjes dat ik me honden bij me moest houden, terwijl ze niet eens wat deden of in de buurt kwamen. dus vandaar

ja, die allereerste maanden ben ik eigenlijk niet zo bewust met haar bezig geweest. Ze was mijn hond niet, en ik had ook geen hond. Ik denk achteraf dat haar socialisatie wel beter had gekund, al speelde ze wel op een plasplek met andere honden. En of het veel had uitgemaakt, ik denk het eigenlijk niet.

Denk dat ze een maand of 5 geweest moest zijn dat ik haar mee ging nemen naar uitlaatplekken. Ze speelde daar wel met andere honden, maar eigenlijk toen al vermaakte ze zich liever alleen in het water, of met haar balletje.

Nu sta ik dan soms 's avonds laat in het pikke donker met haar te spelen bij het water. Ze plonst er even zo vrolijk in, spat met het water, snuift van genot, komt af en toe even een knuffel halen ... een andere vreemde hond erbij zou alleen maar spanning geven.

Met Spok erbij gaat 70 % van de tijd naar Luna, 20 % naar Spok, en 10 % vermaken ze zich met elkaar. Haha. Zoiets. Dan vindt ze het echt wel grappig hoor, zo'n hondje waar je mee kunt spelen, maar als hij er niet is, denk eigenlijk dat ze het wel prima vindt 100 % van de aandacht te krijgen Nooit heeft ze Spok vriendelijk begroet, en bij de deur is het tot hier en wegwezen !

Onwillekeurig moet ik nog even aan Xuxa/ Sioux denken. Van wat ik gezien en gehoord heb is ze veel makkelijker dan Luna. Maar ook zo'n hond die juist geplaatst en goed begrepen met een op een begeleiding prima kan gedijen. Maar met Spok erbij was ze geen juiste keus voor mij geweest. Zelfs als het goed zou zijn gegaaan had hij erbij moeten inleveren. Een eventuele tweede hond moet een echt maatje voor Spok erbij zijn. Maar nu ga ik wel weer heel erg off -topic

iloon schreef:Wat een enge hond heb jij zeg :N: , ik vertoon me dus ook niet meer op dat fort daar.
haha nee hoor ik kwam er al bijna nooit, liep er soms ff een klein rondje maar meer niet, heb al zo vaak gezeik gehad daar, van mensen met kleine hondjes dat ik me honden bij me moest houden, terwijl ze niet eens wat deden of in de buurt kwamen. dus vandaar

Hahahahaha, hoi Iloon
Als ik jou zie met je honden, dan hou ik Kaya ook altijd op een afstandje en speel met een stok. Dan gaat het goed he? kijkt ze niet op of om, alleen die stok is belangrijk. Maar als wij zouden gaan kletsen met elkaar met de honden vlak in de buurt, dan zou het wel mis gaan denk ik.
Sommige zijn weleens lastig daar, maar ik kom meestal op tijden dat de bekenden er zijn (of juist niemand er is) en dan heb ik over het algemeen weinig gezeur.

Behalve die ene, dat blonde jonge vrouwtje, meestal in het zwart gekleed met een pet op (ze heeft een kale man). Die is echt enorm truttig met haar Maltezer Ze schopt ook letterlijk honden, die niks gemeens van zins zijn, weg bij haar hond. Echt niet normaal!
Op zich heb ik ook van haar weinig last omdat ze Moritz erg aandoenlijk vindt en Kaya heeft ook nooit iets bij haar hondje gedaan, dus bij ons doet ze niet zo moeilijk maar wij zijn een van de weinige geloof ik

Zoie schreef:ja, die allereerste maanden ben ik eigenlijk niet zo bewust met haar bezig geweest. Ze was mijn hond niet, en ik had ook geen hond. Ik denk achteraf dat haar socialisatie wel beter had gekund, al speelde ze wel op een plasplek met andere honden. En of het veel had uitgemaakt, ik denk het eigenlijk niet.

Denk dat ze een maand of 5 geweest moest zijn dat ik haar mee ging nemen naar uitlaatplekken. Ze speelde daar wel met andere honden, maar eigenlijk toen al vermaakte ze zich liever alleen in het water, of met haar balletje.

Nu sta ik dan soms 's avonds laat in het pikke donker met haar te spelen bij het water. Ze plonst er even zo vrolijk in, spat met het water, snuift van genot, komt af en toe even een knuffel halen ... een andere vreemde hond erbij zou alleen maar spanning geven.

Met Spok erbij gaat 70 % van de tijd naar Luna, 20 % naar Spok, en 10 % vermaken ze zich met elkaar. Haha. Zoiets. Dan vindt ze het echt wel grappig hoor, zo'n hondje waar je mee kunt spelen, maar als hij er niet is, denk eigenlijk dat ze het wel prima vindt 100 % van de aandacht te krijgen Nooit heeft ze Spok vriendelijk begroet, en bij de deur is het tot hier en wegwezen !

Onwillekeurig moet ik nog even aan Xuxa/ Sioux denken. Van wat ik gezien en gehoord heb is ze veel makkelijker dan Luna. Maar ook zo'n hond die juist geplaatst en goed begrepen met een op een begeleiding prima kan gedijen. Maar met Spok erbij was ze geen juiste keus voor mij geweest. Zelfs als het goed zou zijn gegaaan had hij erbij moeten inleveren. Een eventuele tweede hond moet een echt maatje voor Spok erbij zijn. Maar nu ga ik wel weer heel erg off -topic

Aan de andere kant heeft het ook heel veel voordelen Jan, zo'n hond die op jou en de bal/stok gericht is. Je kan ze enorm veel leren als ze ergens op gefixeerd zijn.
Daarbij vind ik de honden die overal maar op afsprinten, zowel op andere honden of mensen, ook weleens zwaar irritant. Gisteren nog zat ik werkelijk vanaf mijn gezicht tot tenen onder de bagger omdat een kletsnatte hond onder de modder tegen me aan bleef springen. Dat is ook niet alles

En als ik hier in huis kijk, dan denk ik dat Kaya Moritz veel meer zou missen dan andersom, terwijl Moritz veel socialer is met andere honden.
Dus ook dat zegt weer niet alles

Maar zou het alleen karakter zijn, Caro? Of is het ook wel rasgebonden? Ik ken niet zoveel Rottweilers die met andere honden spelen. Misschien ligt dat aan mij, of aan het feit dat ze slecht gesocialiseerd zijn met andere honden, dat weet ik dus niet....

Niekie schreef:Maar zou het alleen karakter zijn, Caro? Of is het ook wel rasgebonden? Ik ken niet zoveel Rottweilers die met andere honden spelen. Misschien ligt dat aan mij, of aan het feit dat ze slecht gesocialiseerd zijn met andere honden, dat weet ik dus niet....

Absoluut dat het met het ras te maken heeft, al ken ik ook wel verschillende Rottweilers die juist bijzonder graag spelen met andere honden.
Maar over het algemeen kan je wel stellen dat een Rottweiler op zich een 'eenling' is, behalve wat bij zijn/haar vaste roedel is; dat beschermen ze met hun leven.
Over het algemeen is de reu hier echter wat 'feller' in, dat hij zeer moeilijk andere reuen verdraagt, dan de teef. Ik ken maar weinig fellere teven.

Ik denk dat de 'echte' Rottweiler, dus hoe hij origineel bedoeld was, zeker dit raskenmerk wel kan hebben (en ook heeft trouwens). Daarnaast zie je nu ook veel Rottweilers die wat zachter van aard zijn.

Stang schreef:

iloon schreef:Wat een enge hond heb jij zeg :N: , ik vertoon me dus ook niet meer op dat fort daar.
haha nee hoor ik kwam er al bijna nooit, liep er soms ff een klein rondje maar meer niet, heb al zo vaak gezeik gehad daar, van mensen met kleine hondjes dat ik me honden bij me moest houden, terwijl ze niet eens wat deden of in de buurt kwamen. dus vandaar

Hahahahaha, hoi Iloon
Als ik jou zie met je honden, dan hou ik Kaya ook altijd op een afstandje en speel met een stok. Dan gaat het goed he? kijkt ze niet op of om, alleen die stok is belangrijk. Maar als wij zouden gaan kletsen met elkaar met de honden vlak in de buurt, dan zou het wel mis gaan denk ik.
Sommige zijn weleens lastig daar, maar ik kom meestal op tijden dat de bekenden er zijn (of juist niemand er is) en dan heb ik over het algemeen weinig gezeur.

Behalve die ene, dat blonde jonge vrouwtje, meestal in het zwart gekleed met een pet op (ze heeft een kale man). Die is echt enorm truttig met haar Maltezer Ze schopt ook letterlijk honden, die niks gemeens van zins zijn, weg bij haar hond. Echt niet normaal!
Op zich heb ik ook van haar weinig last omdat ze Moritz erg aandoenlijk vindt en Kaya heeft ook nooit iets bij haar hondje gedaan, dus bij ons doet ze niet zo moeilijk maar wij zijn een van de weinige geloof ik

oo mijn god idd zij ja.. ze had chico ook bijna een schop verkocht .
Chico deed niks, en ze liep te schreeuwen dat ze hem in elkaar zou trappen en ze ging de politie erbij halen, en dat ik alleen maar een bijdehande bek had omdat ik met 2 staffords liep ik dacht ga dan niet met je hondje aan de lijn over een losloopveld lopen als je niet van andere honden gediend ben, wat een figuur is dat zeg kwam der een tijdje geleden nog tegen op de hei, ze herkende me niet gelukkig, anders had ik weer dat gezeik van der aan moeten horen denk ik hihi

Stang schreef: Ik denk ook dat het puur karakter is en niet iets van 'falen'.

Als ik Kaya neem: totdat ze 7 maanden oud was speelde ze met alle honden, zo lief en zo leuk.
En toen werd ze voor het eerst loops.... :N: werkelijk, wat een verandering: ze wilde de baas zijn, ze speelde echt niet meer met andere honden en werd plotsklaps (echt plotsklaps) een werkelijke eenling. Ik ben belangrijk voor haar en haar stok of bal en that's it, daarmee is ze volmaakt gelukkig.

Ze doet niks hoor tegen bekende honden, maar negeert ze straal. Met opgeheven hoofd loopt ze ze voorbij (kapsones muts ).
Een hele enkele keer bij haar echt beste vriendjes zal ze even spelen, maar that's it. Alleen met Moritz speelt ze dus wel binnenshuis, maar weer niet buitenshuis. Met andere honden speelt ze trouwens ook binnenshuis, dat is weer heel vreemd want praktisch iedere hond kan hier gewoon binnenkomen.

En dat is dus Kaya die ik vanaf 8 weken in huis heb, bijzonder goed gesocialiseerd heb met allerlei andere honden van groot tot klein en waarmee ze dus ook heel sociaal en spelerig was totdat ze min of meer volwassen begon te worden.
Dus als falen van mijn kant zie ik het niet, maar het is echt puur haar karakter.

Wauw het is net of je deels mijn teef beschrijft. Tot 9 maanden met alles spelen en daarna sloeg het inene om, puberteit sloeg in en wilde ze met onbekende honden op de knok en speelde ze eigenlijk niet meer, alleen nog met hele leuke bekende honden...
De honden die ze kent negeert mijn Chika ook.
Tis toch wel grappig om dan te lezen dat het toch echt hondengedrag is omdat andere honden dat ook doen....
Had ik dat toen maar geweten en er anders mee omgesprongen dan had ik nu niet zo'n moeite gehad mijn fouten te herstellen

**Tamara** schreef:

Stang schreef: Ik denk ook dat het puur karakter is en niet iets van 'falen'.

Als ik Kaya neem: totdat ze 7 maanden oud was speelde ze met alle honden, zo lief en zo leuk.
En toen werd ze voor het eerst loops.... :N: werkelijk, wat een verandering: ze wilde de baas zijn, ze speelde echt niet meer met andere honden en werd plotsklaps (echt plotsklaps) een werkelijke eenling. Ik ben belangrijk voor haar en haar stok of bal en that's it, daarmee is ze volmaakt gelukkig.

Ze doet niks hoor tegen bekende honden, maar negeert ze straal. Met opgeheven hoofd loopt ze ze voorbij (kapsones muts ).
Een hele enkele keer bij haar echt beste vriendjes zal ze even spelen, maar that's it. Alleen met Moritz speelt ze dus wel binnenshuis, maar weer niet buitenshuis. Met andere honden speelt ze trouwens ook binnenshuis, dat is weer heel vreemd want praktisch iedere hond kan hier gewoon binnenkomen.

En dat is dus Kaya die ik vanaf 8 weken in huis heb, bijzonder goed gesocialiseerd heb met allerlei andere honden van groot tot klein en waarmee ze dus ook heel sociaal en spelerig was totdat ze min of meer volwassen begon te worden.
Dus als falen van mijn kant zie ik het niet, maar het is echt puur haar karakter.

Wauw het is net of je deels mijn teef beschrijft. Tot 9 maanden met alles spelen en daarna sloeg het inene om, puberteit sloeg in en wilde ze met onbekende honden op de knok en speelde ze eigenlijk niet meer, alleen nog met hele leuke bekende honden...
De honden die ze kent negeert mijn Chika ook.
Tis toch wel grappig om dan te lezen dat het toch echt hondengedrag is omdat andere honden dat ook doen....
Had ik dat toen maar geweten en er anders mee omgesprongen dan had ik nu niet zo'n moeite gehad mijn fouten te herstellen

Hoezo? Hoe ben jij ermee omgegaan dan?

Stang schreef:

**Tamara** schreef:

Stang schreef: Ik denk ook dat het puur karakter is en niet iets van 'falen'.

Als ik Kaya neem: totdat ze 7 maanden oud was speelde ze met alle honden, zo lief en zo leuk.
En toen werd ze voor het eerst loops.... :N: werkelijk, wat een verandering: ze wilde de baas zijn, ze speelde echt niet meer met andere honden en werd plotsklaps (echt plotsklaps) een werkelijke eenling. Ik ben belangrijk voor haar en haar stok of bal en that's it, daarmee is ze volmaakt gelukkig.

Ze doet niks hoor tegen bekende honden, maar negeert ze straal. Met opgeheven hoofd loopt ze ze voorbij (kapsones muts ).
Een hele enkele keer bij haar echt beste vriendjes zal ze even spelen, maar that's it. Alleen met Moritz speelt ze dus wel binnenshuis, maar weer niet buitenshuis. Met andere honden speelt ze trouwens ook binnenshuis, dat is weer heel vreemd want praktisch iedere hond kan hier gewoon binnenkomen.

En dat is dus Kaya die ik vanaf 8 weken in huis heb, bijzonder goed gesocialiseerd heb met allerlei andere honden van groot tot klein en waarmee ze dus ook heel sociaal en spelerig was totdat ze min of meer volwassen begon te worden.
Dus als falen van mijn kant zie ik het niet, maar het is echt puur haar karakter.

Wauw het is net of je deels mijn teef beschrijft. Tot 9 maanden met alles spelen en daarna sloeg het inene om, puberteit sloeg in en wilde ze met onbekende honden op de knok en speelde ze eigenlijk niet meer, alleen nog met hele leuke bekende honden...
De honden die ze kent negeert mijn Chika ook.
Tis toch wel grappig om dan te lezen dat het toch echt hondengedrag is omdat andere honden dat ook doen....
Had ik dat toen maar geweten en er anders mee omgesprongen dan had ik nu niet zo'n moeite gehad mijn fouten te herstellen

Hoezo? Hoe ben jij ermee omgegaan dan?

Me rot geschrokken dat mijn lieve sociale pupje inene begon te knokken met andere honden.
Dus angstig haar aanlijnen als we een andere hond zagen, haar aan de lijn wel de kans geven om kennis te maken, wat dan ook vaak niet goed ging. Dus dan maar met een bocht om andere honden heen maar haar niet afleiden, dus zij was wel heel erg gefocust. Ik kreeg een gevoel van angst over me als we een andere hond zagen en dat voelde zij natuurlijk ook. Dat resulteerde later weer in grommen aan de lijn, begon ik te corrigeren met de lijn wat weer resulteerde in uitvallen aan de lijn. Ik werd nog angstiger bij het zien van een hond, kortom het ging van kwaad tot erger totdat ik met een hond liep die totaal flipte bij het zien van een onbekende hond. En ik vind dat wel degelijk mijn schuld.

Nou denk ik niet dat als ik het anders had gedaan, dat ik het zo als jou had kunnen doen, want ja akitas zijn niet echt goed onder appel ( ik heb ook geen streepje ) te houden los, als ze echt willen gaan ze toch wel. Maar als ik meteen was begonnen met afleiden en zorgen dat ik leuker werd dan andere honden dan was het niet zover gekomen, zoals het nu was.

**Tamara** schreef:Me rot geschrokken dat mijn lieve sociale pupje inene begon te knokken met andere honden.

En je wist niet dat die kans heel erg groot was dat dit zou gebeuren toen je een akita kocht?

Senna1 schreef:

**Tamara** schreef:Me rot geschrokken dat mijn lieve sociale pupje inene begon te knokken met andere honden.

En je wist niet dat die kans heel erg groot was dat dit zou gebeuren toen je een akita kocht?

Ik heb overal gelezen dat akita's later niet meer goed gaan met sexgenoten. Maar als je pupje zo goed omgaat met andere honden en los kan lopen denk je dat het allemaal wel mee zal vallen. En als dat van de ene op de andere dag veranderd dan schrik je toch. Overal lees je dat ze dominant zijn, maar wist ik veel dat dat in hield dat ze met onbekende honden gaat knokken.
Als je dan geen hulp krijgt in hoe je er mee om moet gaan (bijvoorbeeld van je hondenschool) dan gaat het fout.

Gaat trouwens nu al heel erg goed hoor, ik heb er een geweldige hond aan, ze kan niet met vreemde honden contact maken maar passeren gaat nu eigenlijk al best wel goed, maar dat heeft en kost nog steeds veel tijd en moeite.

Inge O schreef:

Senna1 schreef:

**Tamara** schreef:Me rot geschrokken dat mijn lieve sociale pupje inene begon te knokken met andere honden.

En je wist niet dat die kans heel erg groot was dat dit zou gebeuren toen je een akita kocht?

ik antwoord maar al even .

het gekke is, danny, dat hoe hard je ook toekomstige eigenaars waarschuwt voor allerlei gedragingen/karaktertrekken die bij het ras horen, ze daar vaak heel erg oostindisch doof voor zijn, in hun euforie .

later gaat er dan iets fout, of gedraagt de hond zich net zoals voorspeld, en weten ze gek genoeg helemaal niet meer hoe uitvoerig je dat vooraf al uit de doeken had gedaan .

Kan zelf wel antwoorden hoor

Er staat overal dat akitas dominant zijn, ook door de fokker is me dat verteld. Maar wat dat precies inhield is me niet verteld en wist ik als beginnende hondeneigenaar niet (tis niet voor niks dat er staat geen beginnershond, ach eigenwijs he )

Stang schreef:

Inge O schreef:

Zoie schreef:ik vraag me ook wel eens af wat er zou gebeuren als Luna en Kaya elkaar zouden ontmoeten. Ik denk dat het dan toch verstandiger is als we allebei onze hond zouden terug roepen.

dacht ik ook al aan, in het geval van mijn wartjes . één van beide partijen zou een flinke mentale dreun oplopen als we ze het zelf lieten bekijken vrees ik .

Hihihihihi, nou als ze elkaar op vreemd terrein treffen dan is er wat Kaya betreft weinig aan de hand, behalve als het echt opdringerige honden zijn: dat pikt ze niet (zoals blijven kontsnuffelen enzo).
Is het hier op eigen terrein dan is het hommeles........met Luna en de Wartjes denk ik
De winnaar??? Met Luna gok op ik Kaya omdat Kaya sterker is en met de Wartjes durf ik geen uitspraak te doen

Maar Kaya is absoluut geen held als ze verliest hoor! Dat heb ik 3 keer (ik dacht nog even na, eerst dacht ik at het 2 keer was) meegemaakt en o, wat is ze dan zielig Maar respect heeft ze daarna absoluut voor de winnaar, dat moet ik haar nageven.

Hahaha...ik vroeg me ook al af wat er zou gebeuren als ik Caroline tegen zou komen met Marouck (kans is niet aanwezig hoor )
Marouck speelt met iedere hond, maar pikt het dus niet als ze praatjes tegen haar hebben, dan zie je haar ineens veranderen in een furie :N:
Ze heeft een rottweilerteef (toevallig 1 van de honden die Nika altijd aanvielen tijdens haar GG-cursus waardoor haar gedrag zo veranderd is) bijna 1,5 jaar geleden alle hoeken van het veld laten zien toen die Marouck even op haar plek dacht te zetten. Deze teef vertoonde soortgelijk gedrag als dat wat ik van Kaya lees, alleen had haar baas haar dan niet meer onder controle Ze had dus eigenlijk steeds meer succeservaringen opgedaan in al die jaren. Deze teef wist niet waar ze het zoeken moest, probeerde weg te komen maar dat lukte haar niet, Marouck is nu eenmaal ook nog eens razendsnel
Ben zelf daarna gestopt met deze GG-cursus, omdat ik er geen zin in had om Marouck ook wekelijks zowat die teef op haar nek te laten krijgen, 1 verpeste hond vond ik wel genoeg. Maar stiekem heb ik toen best even gelachen hoor, de baas van die teef wist niet wat hem overkwam.

Inge schreef:

Stang schreef:

Inge O schreef:

Zoie schreef:ik vraag me ook wel eens af wat er zou gebeuren als Luna en Kaya elkaar zouden ontmoeten. Ik denk dat het dan toch verstandiger is als we allebei onze hond zouden terug roepen.

dacht ik ook al aan, in het geval van mijn wartjes . één van beide partijen zou een flinke mentale dreun oplopen als we ze het zelf lieten bekijken vrees ik .

Hihihihihi, nou als ze elkaar op vreemd terrein treffen dan is er wat Kaya betreft weinig aan de hand, behalve als het echt opdringerige honden zijn: dat pikt ze niet (zoals blijven kontsnuffelen enzo).
Is het hier op eigen terrein dan is het hommeles........met Luna en de Wartjes denk ik
De winnaar??? Met Luna gok op ik Kaya omdat Kaya sterker is en met de Wartjes durf ik geen uitspraak te doen

Maar Kaya is absoluut geen held als ze verliest hoor! Dat heb ik 3 keer (ik dacht nog even na, eerst dacht ik at het 2 keer was) meegemaakt en o, wat is ze dan zielig Maar respect heeft ze daarna absoluut voor de winnaar, dat moet ik haar nageven.

Hahaha...ik vroeg me ook al af wat er zou gebeuren als ik Caroline tegen zou komen met Marouck (kans is niet aanwezig hoor )
Marouck speelt met iedere hond, maar pikt het dus niet als ze praatjes tegen haar hebben, dan zie je haar ineens veranderen in een furie :N:
Ze heeft een rottweilerteef (toevallig 1 van de honden die Nika altijd aanvielen tijdens haar GG-cursus waardoor haar gedrag zo veranderd is) bijna 1,5 jaar geleden alle hoeken van het veld laten zien toen die Marouck even op haar plek dacht te zetten. Deze teef vertoonde soortgelijk gedrag als dat wat ik van Kaya lees, alleen had haar baas haar dan niet meer onder controle Ze had dus eigenlijk steeds meer succeservaringen opgedaan in al die jaren. Deze teef wist niet waar ze het zoeken moest, probeerde weg te komen maar dat lukte haar niet, Marouck is nu eenmaal ook nog eens razendsnel
Ben zelf daarna gestopt met deze GG-cursus, omdat ik er geen zin in had om Marouck ook wekelijks zowat die teef op haar nek te laten krijgen, 1 verpeste hond vond ik wel genoeg. Maar stiekem heb ik toen best even gelachen hoor, de baas van die teef wist niet wat hem overkwam.

Je hebt grote kans dat als Kaya ziet dat de andere hond een dominant typje is, dat Kaya niks doet, het er niet op waagt. Eigenlijk weet ik dat niet zo goed, want (vreemd of niet?) het zijn bijna allemaal doetjes die ik hier tegenkom.
In 3,5 jaar tijd maar 3 (!) honden die gas terug gaven, of eigenlijk 2, want bij eentje begon de andere hond.

Ik moet wel zeggen dat ik nu zo blij ben dat ik vanaf het begin gehamerd heb op een goede opvoeding en training bij Kaya. Als ze bij iemand was geweest die dit had laten varen, had haar gedrag idd behoorlijk uit de hand kunnen lopen denk ik.
En ook hier kom ik dan toch weer terug op 'respect'. Niet alleen gehoorzaam zijn, maar in bepaalde situaties respect hebben voor je baas, weten dat het hommeles is als je niet gehoorzaamd. Bij Kaya was ik er nooit gekomen met puur alleen maar positief zijn en altijd belonen.

Inge O schreef:

Inge schreef: Maar stiekem heb ik toen best even gelachen hoor, de baas van die teef wist niet wat hem overkwam.

kan ik me goed voorstellen, haha . soms heb je echt wel een keer het gevoel dat het terecht is dat ze op hun donder krijgen, en dan laat ik het ook maar even gebeuren .

toen attack zo'n maand of 7 - 8 was, dook er in de les steeds een herderx op haar. vond ik niet leuk, en zij al helemaal niet.
een poosje later liepen er een aantal honden los op het trainingsveld te spelen, ook die herderx, en het ging er gemoedelijk aan toe. dus ik attackje erbij gelaten, in de hoop dat die twee onaangelijnd een beetje normaler tegen elkaar zouden doen. en ja, dat lukte - attack was nog jong genoeg om zich de heerschappij van de herder te laten welgevallen, en de herder......nou, eerlijk gezegd profiteerde die er wel behoorlijk van, maar goed.

enkele weken later, honden waren weer los op het veld, maar kom ik daar met moeder drópje ipv. met dochter attack. dat had herdertje natuurlijk niet in de gaten, die stoof meteen op drop af om haar eventjes weer een goede bolwassing te geven.............euhhhhhhh, niét dus .

hahahahahahaha, mooi!!!!

Heel soms laat ik het ook gebeuren hoor, als een hond werkelijk zo opdringerig is en de eigenaar totaal niks doet terwijl ze zien dat ik mijn hond onder controle probeer te houden. Ja, dan is het afgelopen en laat ik het gaan en zo sodemieterde Kaya een aantal maanden geleden zo een hond de sloot in :N: Toen moest ik toch wel lachen, beessie helemaal bedremmeld en onder de modder eruit (ahhh). Dan moet een eigenaar ook geen verhaal bij me komen halen, want dan heb ik het echt gehad.

En toen Kaya laatst zo op d'r lazer kreeg van die Rottweilerreu, vond ik het aan de ene kant zielig, maar aan de andere kant had ik zoiets 'hehe, stomme trut, zie je nu dat het niet leuk is?!'
Het was alleen niet goed natuurlijk van de reu dat hij zoiets bij een teef doet, maar ja da's weer een ander verhaal

Bij de laatste Rottweilerwandeling kreeg ze even een snauw ook van een reu en o wat een ontzag had ze voor die hond, hihihihi. Later bij de waterbakken zag ze hem aankomen en eerst was ze haantje de voorste 'ik moet eerst drinken, weg jullie!' totdat ze de reu aan zag komen en mevrouw ging razendsnel aan de kant!

Vanmorgen op het veld waren er weer heel veel honden, allemaal bekenden, ook jonkies die er het afgelopen jaar bij zijn gekomen en dat is dan dus allemaal prima. Kaya dartelt er gewoon tussendoor, liet haar loopse muts even besnuffelen ( ja, allemaal teefjes of gecastreerde reuen waren het ) en dan zie je niks terug van het gemene etterbakie wat ze kan zijn.

Stang schreef:
Je hebt grote kans dat als Kaya ziet dat de andere hond een dominant typje is, dat Kaya niks doet, het er niet op waagt. Eigenlijk weet ik dat niet zo goed, want (vreemd of niet?) het zijn bijna allemaal doetjes die ik hier tegenkom.
In 3,5 jaar tijd maar 3 (!) honden die gas terug gaven, of eigenlijk 2, want bij eentje begon de andere hond.

Zou dat ook kunnen komen omdat reuen over het algemeen teven respecteren, en dus zelfs de dominante types Kaya over zich heen laten lopen?
Moos is bijv. een redelijk zelfverzekerd kereltje, maar dominante teven daar heeft hij echt een heilig ontzag voor; die kunnen echt alles maken bij hem.

En ik moet zeggen dat vrijwel alle teefjes hier in het bos nogal zachtaardig zijn, dus ik had ook een beetje het idee dat de echte zeer dominante teven nogal schaars zijn
(Saar is namelijk echt bang van hele dominante teven, maar 9 van de 10 teefjes gaat ze prima mee )

Inge O schreef:

Moos schreef:En ik moet zeggen dat vrijwel alle teefjes hier in het bos nogal zachtaardig zijn, dus ik had ook een beetje het idee dat de echte zeer dominante teven nogal schaars zijn
(Saar is namelijk echt bang van hele dominante teven, maar 9 van de 10 teefjes gaat ze prima mee )

ik zou dit bijna omdraaien . omdat saartje zo'n overduidelijk onderdanig typje is, ziet geen enkele teef daar graten in, dus 'lijken' alle teven die jij tegenkomt brave doetjes .

Oh, zou het zo werken? Daar heb ik eigenlijk nog nooit bij nagedacht
We komen namelijk heel soms wel eens een teefje tegen die een met een giga-hoge houding richting Saar loopt. Saar gaat dan heel zachtjes kermend piepen, staart bijna tussen d'r poten, en daarna laat ze zich (op d;r zij gerold ) besnuffelen en is het goed.
Maar ik had er eigenlijk nooit bij nagedacht dat geen enkele hond iets ziet in Saar. Maar nu je het zegt, ze wordt wel heeeeel vaak straal genegeerd, omdat ze inderdaad vreselijk uitstraalt van "ik ben klein, ik ben helemaal niks, doe me niks a.u.b."

Maar, sorry Caroline, ik verpest zo je topic een beetje....

Moos schreef:

Inge O schreef:

Moos schreef:En ik moet zeggen dat vrijwel alle teefjes hier in het bos nogal zachtaardig zijn, dus ik had ook een beetje het idee dat de echte zeer dominante teven nogal schaars zijn
(Saar is namelijk echt bang van hele dominante teven, maar 9 van de 10 teefjes gaat ze prima mee )

ik zou dit bijna omdraaien . omdat saartje zo'n overduidelijk onderdanig typje is, ziet geen enkele teef daar graten in, dus 'lijken' alle teven die jij tegenkomt brave doetjes .

Oh, zou het zo werken? Daar heb ik eigenlijk nog nooit bij nagedacht
We komen namelijk heel soms wel eens een teefje tegen die een met een giga-hoge houding richting Saar loopt. Saar gaat dan heel zachtjes kermend piepen, staart bijna tussen d'r poten, en daarna laat ze zich (op d;r zij gerold ) besnuffelen en is het goed.
Maar ik had er eigenlijk nooit bij nagedacht dat geen enkele hond iets ziet in Saar. Maar nu je het zegt, ze wordt wel heeeeel vaak straal genegeerd, omdat ze inderdaad vreselijk uitstraalt van "ik ben klein, ik ben helemaal niks, doe me niks a.u.b."

Maar, sorry Caroline, ik verpest zo je topic een beetje....

Geeft niet hoor, je verpest helemaal niks

Sowieso doet Kaya kleinere hondenrassen niets, Jack Russels/Maltezers, allemaal prima.
En het gedrag wat jij beschrijft is al zo onderdanig, daar doet een dominante hond in principe ook niks tegen, zou Kaya ook niet doen.

Stang schreef:

Moos schreef:

Inge O schreef:

Moos schreef:En ik moet zeggen dat vrijwel alle teefjes hier in het bos nogal zachtaardig zijn, dus ik had ook een beetje het idee dat de echte zeer dominante teven nogal schaars zijn
(Saar is namelijk echt bang van hele dominante teven, maar 9 van de 10 teefjes gaat ze prima mee )

ik zou dit bijna omdraaien . omdat saartje zo'n overduidelijk onderdanig typje is, ziet geen enkele teef daar graten in, dus 'lijken' alle teven die jij tegenkomt brave doetjes .

Oh, zou het zo werken? Daar heb ik eigenlijk nog nooit bij nagedacht
We komen namelijk heel soms wel eens een teefje tegen die een met een giga-hoge houding richting Saar loopt. Saar gaat dan heel zachtjes kermend piepen, staart bijna tussen d'r poten, en daarna laat ze zich (op d;r zij gerold ) besnuffelen en is het goed.
Maar ik had er eigenlijk nooit bij nagedacht dat geen enkele hond iets ziet in Saar. Maar nu je het zegt, ze wordt wel heeeeel vaak straal genegeerd, omdat ze inderdaad vreselijk uitstraalt van "ik ben klein, ik ben helemaal niks, doe me niks a.u.b."

Maar, sorry Caroline, ik verpest zo je topic een beetje....

Geeft niet hoor, je verpest helemaal niks

Sowieso doet Kaya kleinere hondenrassen niets, Jack Russels/Maltezers, allemaal prima.
En het gedrag wat jij beschrijft is al zo onderdanig, daar doet een dominante hond in principe ook niks tegen, zou Kaya ook niet doen.

Nee, dat klopt inderdaad wel. De teven die dus in eerste instantie Saar heel dominant benaderen binden direct in als ze heel zachtjes gaat piepen en d'r staart bijna tussen d'r poten trekt. Zelfs als de andere teef eigenlijk aan kwam stormen, remt ze meteen af bij deze reactie van Saar.

Dus wij kunnen iig veilig in Weesp komen lopen?

Stang schreef:[Eigenlijk weet ik dat niet zo goed, want (vreemd of niet?) het zijn bijna allemaal doetjes die ik hier tegenkom.
In 3,5 jaar tijd maar 3 (!) honden die gas terug gaven, of eigenlijk 2, want bij eentje begon de andere hond.

Ik denk dat het misschien ook te maken heeft met het overdonderende karakter van haar "aanval"? Honden die zomaar op een andere hond duiken winnen eigenlijk bijna altijd. Laika heeft met die taktieken mega-rottweilers op de rug gekregen..gewoon Pats Boem Bingo en klaar! Voordat de andere hond doorhad wat er gebeurde lagen ze al op de grond. Verder kunnen ze natuurlijk feilloos inschatten van welke honden ze winnen gaan.