Mark-fryslan schreef:mercedes2803 schreef:
Mijn vriend is daar makkelijker en stoicijnser in...het doet hem ook zeker wat hoor daar niet van, maar ik sta echt met pijn in mijn hart bij de auto (ook al blaft hij dan nog niet) als ik wegga.
Hij is van kwart voor twee tot kwart voor 5 alleen....
De duimen gaan hier nu al tekeer...
3 uurtjes mag toch echt geen probleem zijn. Zeker niet als je daarvoor een lekkere wandeling hebt gemaakt. Daar hoef je je dan echt niet schuldig over te voelen. Rimpel heeft het opperbest. Die pijn in je hart hoef je echt niet te voelen. Rimpel pakt dat vast op. Die voelt jou onrust. Niet echt leiders capaciteiten maar daar hadden we het al eerder over. Daaraan kan Rimpel geen steun ontlenen.
Je loopt er zelf het risico mee dat rimpel de leiding op zich neemt en jou als zijn angstige puppy gaat zien die hij niet alleen wil laten. Klinkt wat overdreven misschien maar dit gedrag komt echt voor bij beschermende honden. Dan is het dus geen verlatingsangst maar stress omdat zijn roedeltje niet compleet is. Als dit in het geval van Rimpel ook zo is dan moeten jullie die taak van Rimpel overnemen. Rimpel hoeft dan alleen maar ontspannen op het huis te passen (als jullie weg zijn) en hoeft zich dus geen zorgen te maken over het feit dat de roedel niet compleet is.
Het wel of niet de huiskamer geven moet jezelf maar even proberen joh. Ik denk dat Rimpel behoefte heeft bij een vaste veilige slaapplek. Zeker voor die paar uurtjes mag dat geen probleem zijn. Ik laat Malou ook niet in de woonkamer als ik weg ben omdat deze uitkijkt op een drukke weg. Dan weet ik zeker dat ze gaat liggen waken en blaffen.
Nou joh ik hoor het wel weer hoe e.a. gaat. Maak je er niet zo druk om zou ik zeggen. Jullie zijn echt wel goed voor je hond en jullie hoeven je echt niet schuldig of rot te voelen omdat Rimpel een paar uurtjes per dag alleen moet zijn. Dat zit bijna elke hond en hij krijgt aandacht genoeg.
Groetjes Mark
Ik snap wat je bedoeld met leiderschap en het gedrag van de baasjes.
Het staat er misschien wat heftiger dan ik bedoel hoor…
Ik sta niet te siepen als ik naar mijn werk ga en ben ook niet gestresst als ik wegga…daar heb je niets aan net wat jij zegt…daar wordt je hond niet beter van en jij zelf ook niet…
Ik probeer gewoon van alles en ben dan benieuwd hoe het gaat…ik ga niet met lood in de schoenen de deur uit, maar ben wel erg benieuwd. En natuurlijk vind ik het rot als hij heeft zitten blaffen en gek doet als ik thuiskom, maar ik heb het idee dat ik met het weggaan nog steeds aardig normaal gedrag uitstraal.
Eerder op de flat ging het er precies zo aan toe als jij beschrijft…
Ik ging naar mijn werk, of mijn vriend ging naar zijn werk of ik ging boodschappen doen of zo…
En dan bleef Rimpel gewoon thuis.
De flat was gelijkvloers en hij kon overal komen, hij kon vanaf de bank naar beneden kijken (we woonden vier hoog)
Nu heeft hij een heel huis plus dat hij niet meer naar buiten kan kijken omdat de keuken (met hoog raam) aan de voorkant zit.
Alleen het kleine ruitje bij de voordeur heeft hij…maar dat is nu afgeplakt met plakplastic.
We gingen weg en hij was rustig, en we kwamen thuis en hij was ook rustig.
Hij had gewoon netjes liggen slapen en zich niet druk lopen maken.
Ik probeer ook zeker de rangorde weer duidelijk te bevestigen…
Hij heeft nooit een loopje met me genomen en ook niet met mijn vriend.
Op zich weet hij dus goed dat we ‘boven’ hem staan.
Hij luistert naar ons beiden goed, maar ik denk dat hij mijn vriend toch als roedelleider ziet. En ik kom op nummer twee.
Aan de andere kant ben ik degene die iedere week met hem traint, mijn vriend kan om de week mee, maar ik loop de training met hem.
Ik bedoelde eigenlijk te zeggen dat ik me drukker maak in mijn hoofd als ik er niet ben dan mijn vriend…
Die ziet het wel als hij thuiskomt en wacht rustig af…tuurlijk spookt het hem wel door het hoofd, maar daar zullen mannen en vrouwen anders in zijn…dat bedoelde ik eigenlijk…
Maar we zullen idd zien vanmiddag. Omdat het gaat onweren hierzo vind ik het eng de televisie aan te laten….dus ik moet er nog even over nadenken. Bang voor onweer is hij trouwens niet en nooit geweest.
Vanaf de woonkamer heeft hij alleen zicht op de achtertuin met een schutting eromheen.
Ik zal mijn vriend zeggen dat hij zijn kussen beneden neerlegt.
Normaal slaapt hij in de woonkamer op de bank en ’s nachts slaapt hij op zijn kussen dat achter het bed ligt.
Dan maken we er routine van om dat kussen in de kamer te leggen.
Ik kom vanmiddag aan het eind van de middag zeker vertellen hoe het gegaan is.
Groetjes Hilje