Het HondenForum

Nee, das idd wat anders

Moos schreef:

Zoek stok! schreef:
En wat doe je als je een kilometer verder een hond ziet lopen, net als Bram. En Bram spurt er vandoor naar die hond toe? Hij kijkt dan werkelijk niet meer op of om naar mij. Er gaat gewoon een knop om bij hem. Ik kan dat wel negeren, maar eigenlijk krijgt hij dan telkens z'n zin. Toch?

Ik heb daar met Moos toen wel voor gekozen om dat te negeren, en bij mezelf ook de knop om te zetten van "oke, in deze situatie rent hij naar die andere hond toe, dat moet dan maar even". Ook omdat telkens roepen voor Jan met de korte achternaam me ook niet bevorderlijk leek.
Met 1.5 jaar kwam gewoon een moment dat hij wat minder speelserig en pupperig werd, en ik hem op het moment dat hij stilstond en de andere hond zag terug kon gaan roepen. Dat ben ik toen uit gaan bouwen, en dat is nu 1 van de situaties waarin ik Moos wel 99% van de tijd bij me kan roepen.

Dat is waar, te vaak roepen zonder effect zorgt er alleen maar voor dat het nog weer minder effect heeft. Ik ben weleens bang dat ik Bram overgesocialiseerd heb met andere honden. Kan dat? Hij is zo idioot gek op honden, dat zie ik bij geen enkele andere hond eigenlijk.

Zoek stok! schreef:

Moos schreef:

Zoek stok! schreef:
En wat doe je als je een kilometer verder een hond ziet lopen, net als Bram. En Bram spurt er vandoor naar die hond toe? Hij kijkt dan werkelijk niet meer op of om naar mij. Er gaat gewoon een knop om bij hem. Ik kan dat wel negeren, maar eigenlijk krijgt hij dan telkens z'n zin. Toch?

Ik heb daar met Moos toen wel voor gekozen om dat te negeren, en bij mezelf ook de knop om te zetten van "oke, in deze situatie rent hij naar die andere hond toe, dat moet dan maar even". Ook omdat telkens roepen voor Jan met de korte achternaam me ook niet bevorderlijk leek.
Met 1.5 jaar kwam gewoon een moment dat hij wat minder speelserig en pupperig werd, en ik hem op het moment dat hij stilstond en de andere hond zag terug kon gaan roepen. Dat ben ik toen uit gaan bouwen, en dat is nu 1 van de situaties waarin ik Moos wel 99% van de tijd bij me kan roepen.

Dat is waar, te vaak roepen zonder effect zorgt er alleen maar voor dat het nog weer minder effect heeft. Ik ben weleens bang dat ik Bram overgesocialiseerd heb met andere honden. Kan dat? Hij is zo idioot gek op honden, dat zie ik bij geen enkele andere hond eigenlijk.

Ik denk dat we allebei een beetje dezelfde fout gemaakt hebben; jij met Bram en ik met Moos
Ik heb Moos zeker als pup veel te veel geleerd dat andere honden leuk zijn en dat hij vooral kennis moest gaan maken. Gevolg was een hele sociale hond, maar ook een hond die dacht dat alles en iedereen hem leuk vond en dat hij overal maar op af kan stieren. Moos was echt net als Bram op die leeftijd. De "leuk dat ik er ook ben he?" mentaliteit
En die heb ik iig bij Moos iets teveel aangemoedigd onder het mom van een goede socialisatie.

Moos schreef:
Ik denk dat we allebei een beetje dezelfde fout gemaakt hebben; jij met Bram en ik met Moos
Ik heb Moos zeker als pup veel te veel geleerd dat andere honden leuk zijn en dat hij vooral kennis moest gaan maken. Gevolg was een hele sociale hond, maar ook een hond die dacht dat alles en iedereen hem leuk vond en dat hij overal maar op af kan stieren. Moos was echt net als Bram op die leeftijd. De "leuk dat ik er ook ben he?" mentaliteit
En die heb ik iig bij Moos iets teveel aangemoedigd onder het mom van een goede socialisatie.

Het heeft ook zeker voordelen, want wat is het leuk dat Bram het met bijna elke hond kan vinden. Maar dus ook nadelen, zucht.

Dan heb ik de mazzel dat ik niet zo'n mensgerichte hond heb, want daar kijkt hij niet naar om. Dat is altijd een mooie tegenstelling met Vegas: die wil graag naar kinderen en mensen in het algemeen toe. Bram loopt ze straal voorbij naar die ene hond die erbij loopt.

Mijn volgende pup mag niet spelen met andere honden

Zoek stok! schreef:
Het heeft ook zeker voordelen, want wat is het leuk dat Bram het met bijna elke hond kan vinden. Maar dus ook nadelen, zucht.

Dan heb ik de mazzel dat ik niet zo'n mensgerichte hond heb, want daar kijkt hij niet naar om. Dat is altijd een mooie tegenstelling met Vegas: die wil graag naar kinderen en mensen in het algemeen toe. Bram loopt ze straal voorbij naar die ene hond die erbij loopt.

Mijn volgende pup mag niet spelen met andere honden

Moos was OOK nog eens dol op mensen. Daar rende hij ook als een gek naartoe. Alleen dat had ik er gelukkig wel iets eerder uit

Ik denk dat het ook aan het karakter van Bram (en Moos) ligt dat hij het bijna met elke hond kan vinden. Ik heb Saar als pupje ook met heel veel honden kennis laten maken, maar wel meteen ook geleerd om een koekje te komen halen als ze een hond zag. En met 8 weken ook bij bekende honden soms terug geroepen om dat meteen te oefenen.
Werkt wel, want Saar is veel makkelijker terug te roepen dan Moos (alhoewel mevrouwtje nu ook soms iets langer doorrent voordat ze komt ). Maar tja, dat zit ook in haar karakter denk ik.

Jouw hond heeft je volledig in zijn broekzak! Jij bent van hem afhankelijk en hij niet van jou. Als je hond snel beloond voor als hij bij je komt als hij net meters bij je vandaan is geweest beloon je hem eigenlijk voor ongewenst gedrag. Probeer meer vertrouwen te krijgen in je hond gedachten is de kracht! Loop rustig de andere kant op blijf rustig geen heisa gewoon negeren. En de andere kant op lopen.

Ik heb mijn manchester echt moeten trainen, maar dat doe ik nooit zo opzicht met spelltjes en brokjes. Zij jaagde graag achter konijnen aan. Ik liet haar gang gaan, keek niet op of om. Gevolg dat zij helemaal blij was als zij mij naar een aantal minuten weer vond. Ik negeerde haar. Daarna ging ik op de plekken waar zij jaagde met de bal spelen. Gevolg zij luistert echt goed en loopt altijd keurig bij mij in de buurt. Nu jaagt zij vrijwel nooit meer! en kan ik gewoon onstpannen lopen.

Ik loop ook altijd stug door en heb daardoor erg attente honden, waar is ze nu weer Maarrrr ze schrijft zelf al dat doorlopen en verstoppen gewoon even niet helpt. Sommige honden zijn erg alert en sommige wat minder Als je je verstopt en/of doorloopt moet je dat trouwens wel heel consequent doen, niet af en toe toch maar om het hoekje kijken of er toch maar even heenlopen, dat hebben ze echt in no time door!

Sunnybunny schreef:Ik loop ook altijd stug door en heb daardoor erg attente honden, waar is ze nu weer Maarrrr ze schrijft zelf al dat doorlopen en verstoppen gewoon even niet helpt. Sommige honden zijn erg alert en sommige wat minder Als je je verstopt en/of doorloopt moet je dat trouwens wel heel consequent doen, niet af en toe toch maar om het hoekje kijken of er toch maar even heenlopen, dat hebben ze echt in no time door!

Bram heeft gewoon door dat ik wel ergens ben. Hij komt wel aanrennen, maar niet zo in paniek als eerder. Hij heeft echt zoiets van 'heee ze doet dat spelletje weer, even zoeken hoor'. Tenminste, zo interpreteer ik het dan he.

Volgende week werk ik weer gewoon, dan zal het sowieso wel wat beter worden omdat hij dan niet zo extreem veel aandacht krijgt. En verder ga ik weer gewoon hard aan de slag met hem en af en toe heeeeeeeel hard inwendig schelden.

Zoek stok! schreef:

Sunnybunny schreef:Ik loop ook altijd stug door en heb daardoor erg attente honden, waar is ze nu weer Maarrrr ze schrijft zelf al dat doorlopen en verstoppen gewoon even niet helpt. Sommige honden zijn erg alert en sommige wat minder Als je je verstopt en/of doorloopt moet je dat trouwens wel heel consequent doen, niet af en toe toch maar om het hoekje kijken of er toch maar even heenlopen, dat hebben ze echt in no time door!

Bram heeft gewoon door dat ik wel ergens ben. Hij komt wel aanrennen, maar niet zo in paniek als eerder. Hij heeft echt zoiets van 'heee ze doet dat spelletje weer, even zoeken hoor'. Tenminste, zo interpreteer ik het dan he.

Volgende week werk ik weer gewoon, dan zal het sowieso wel wat beter worden omdat hij dan niet zo extreem veel aandacht krijgt. En verder ga ik weer gewoon hard aan de slag met hem en af en toe heeeeeeeel hard inwendig schelden.

Moos heeft dat alerte ook niet zo hoor. Hij komt uiteindelijk licht paniekerig aangerend, maar dan ben ik dus al honderden meters verderop, en een ander pad ingeslagen. Soms ga ik dan op een ander pad achter een boom staan, en dan staat hij nog net zo te snuffelen als 10 minuten daarvoor

Belle heeft dat ook een (lange) periode gehad, ineens een spurt nemen (meestal omdat er ergens iets eetbaars lag), niet luisteren naar "hier" en naar elke hond en elk mens toe willen. Ik heb geprobeerd heel hard op het hierkomen te trainen, en dat werkte alleen maar averechts. Ik heb het toen een beetje losgelaten en haar meer haar gang laten gaan, maar geen rekening met haar gehouden en gewoon doorgelopen of juist de andere kant op gelopen. Bijna geen "hier" commando's meer gegeven, alleen als ik zeker wist dat ze zou komen en veel beloond als ze uit zichzelf bij me kwam. Ook heb ik een fluit gekocht en aangeleerd dat de fluit altijd een grote beloning betekent. Ik gebruik de fluit maar zelden, om niet dezelfde fout te maken als ik had gedaan met het "hier" commando. Belle is nu heel redelijk gehoorzaam, maar dat kan ook komen omdat ze gewoon ouder is geworden. Daarnaast heeft de komst van Catootje ook goed geholpen, want als ik Catootje roep, is Belle erg bang om iets leuks of lekkers te missen.
Verder heb ik Belle ook geleerd eerst bij mij te komen als er een andere hond aankomt om haar vervolgens een koekje te geven en haar te laten gaan kijken (als de hond ook los loopt tenminste). Eerst op grote afstand van andere honden, nu kan het al op kleinere afstand.

Zoek stok! schreef:

Tamara en Bowie schreef:Bowie en Bram hebben dit met elkaar afgesproken , die mogen vanaf nu af aan niet meer met elkaar spelen

Ik zag ze wel fluisteren afgelopen week! En Vegas ook al, zou Bram dan toch de verbindende schakel zijn?

En je wordt bedankt he stomme kabouter

Zoek stok! schreef:

Daan schreef:
Op deze leeftijd kan je die rasbeschrijving in de prullebak gooien en heb je gewoon een hond. Mijn mastiff verschilt niet veel van jouw bram, hoewel ze trager en tuttiger is.
Diesel was echt net als bram.
Dat verstoppen achter een bosje is leuk, maar je kunt ook gewoon doorlopen. Dan wel dezelfde rechte weg vervolgen. Af en toe een keer fluiten.
Diesel verdwijnt wel eens het bos in, en komt dan na een minuut weer terug en ziet mij dan in de verte. Op de leeftijd van bram waren dat minuten.
Vreselijk.
Ik negeer dat zwerven, en beloon het bij mij komen.
Wat mij het allermeest helpt is om het los te laten.
Geen fanatieke pogingen doen de hond bij mij te houden, maar ik loop, en ik loop door.( inwendig vloekend, en met kloppend hart)
En dan blijkt dat mijn honden toch liever meegaan dan alleen in het bos lopen. Soms is het niet alleen de hond die je iets kan leren, maar leer je zelf ook iets.



Vooral ook helemaal niks meer aantrekken van reakties van andere mensen, dat helpt ook.Negeren die hap...

En wat doe je als je een kilometer verder een hond ziet lopen, net als Bram. En Bram spurt er vandoor naar die hond toe? Hij kijkt dan werkelijk niet meer op of om naar mij. Er gaat gewoon een knop om bij hem. Ik kan dat wel negeren, maar eigenlijk krijgt hij dan telkens z'n zin. Toch?

Hij hoeft echt niet in m'n knieholte te lopen en mag rustig een stukje vooruit, achteruit of in het bos zwerven. Maar wat hij nu doet is echt gewoon kei en keihard bij me wegrennen.

ik zie hier Diesel....
En ik heb besloten om het gewoon te laten gaan.
Als ik links of rechts afsla geef ik dat duidelijk aan. ''''deze kant'''
Hij is nu 3 jaar en dat gaat reuze goed.
Maar dat gaat pas goed sinds ik me relaxter ben gaan opstellen.
Ik ben van mening dat die knop niet bij bram om moet, maar bij jou.
Dat was bij ons net zo.

Hier kennen ze het "commando" daaaaahaaaaaaag
Als ze in hun puberteit niet opletten en gewoon wegrenden riep ik 1x, kwamen ze dan niet riep ik daaaaaaaahaaaaaaaaag en liep ik rigoreus een andere kant op.
Dat hadden ze heel snel door.
Als ik nu daaaaaaaaaahaaaaaaaaaaaaag roep draaien ze allemaal om om direct terug te komen.

Bij Nika doe ik het iets anders, die heeft af en toe echt bananen in haar oren en weigert dan gewoon te luisteren.
Als zij net doet of ze me niet hoort ga ik haar halen en lijn ik haar aan. Ik negeer haar dan verder (vindt ze vreselijk) en al wendingen makend loop ik met haar aan de lijn. Dan klik ik haar los en geef ik haar vrij. Direct als ze van me afloopt roep ik haar dan terug. Komt ze dan niet direct dan begint het van voren af aan en haal ik haar dus opnieuw op en lijn ik haar weer aan. Nu hou ik het negeren een stuk langer vol. Ik hoef haar in die gevallen nooit meer als 2x aan te lijnen, klik ik haar voor de tweede maal los en roep ik haar als ze wegrent draait ze altijd direct om.
Dit moet ik eens in de 6 weken ofzo doen, daarna gaat het dus weer een hele tijd goed.

Ik heb ook een tijd dit probleem gehad met 1 van mijn honden en toen zei er iemand tegen mij "ik zou eerst maar eens op houden met die hond te roepen en gewoon doorlopen. Hij moet op jou gaan letten en jij niet op hem".

was voor mij de gouden tip. Wel stiekum kijken waar hij is he, hij moet niet echt kwijt raken. ik zou ook niet steeds gaan verstoppen, zoiets moet je ook niet te vaak doen.

Maar nu met dat ijs enzo nog maar niet gaan proberen.

Tamara en Bowie schreef:

Zoek stok! schreef:

Tamara en Bowie schreef:Bowie en Bram hebben dit met elkaar afgesproken , die mogen vanaf nu af aan niet meer met elkaar spelen

Ik zag ze wel fluisteren afgelopen week! En Vegas ook al, zou Bram dan toch de verbindende schakel zijn?

En je wordt bedankt he stomme kabouter

Bedankt voor jullie tips! Vanochtend ging het supergoed. Hij wilde zonder mij de brug over wandelen, wat niet mag. Ik heb een brul gegeven 'nee Bram wachten!' (wachten kent hij). Hij ging keurig stilstaan en op me wachten zodat ik hem kon aanlijnen (natuurlijk uitgebreid beloond). Kijk, dan kan ik even weer tevreden zijn.

Nou zie je wel, knap hoor.

Tuurlijk liep Max toen hij zo'n 10 a 12 maanden was weg, midden in het bos in geen velden of wegen te bekennen.
Ik heb ook bloed, zweet en tranen gehad en dacht ik zie hem nooit meer terug
Uiteindelijk is hij wel steeds terug gekomen en nu loopt hij niet meer weg, of ja als er een loopse teef in de buurt is is er geen houden meer aan natuurlijk.
Ik heb toen ook voor me zelf besloten meer zelfvertrouwen uit te stralen en hem niet meer te gaan halen.
Het lijkt wel of ze donders goed weten of je onzeker bent
Ik kon hem toen ook wel eens achter het behang plakken! Minuten lang heb ik gewacht op hem toen hij eindelijk eens aan kwam na een hoop gelanterfant.
Hij loopt wel een paar meter vooruit maar als ik hem fluit of roep dan kijkt hij en komt dan terug rennen
We zijn wel streng maar hebben nooit iets naar hem gegooit of zo, negeren is volgens mij de beste oplossing.

Nu is hij 1 1/2 en als ik nu kijk wat ik heb bereikt kan ik alleen maar trots op hem zijn
Zou hem niet meer kunnen missen en zo'n lieve hond krijgen we volgens mij nooit meer.

Martijn schreef:

Zoek stok! schreef:

Martijn schreef:Bij cleo heeft het prima geholpen om gewoon om te keren en de andere kant op te lopen.
Ze wordt dan onaangenaam verrast en ging na een tijdje een stuk beter opletten.

Als het op een specifieke plek is en verder niet kan er iets bijzonder aantrekkelijks langs gekomen zijn maar als het een gewoonte wordt zou ik er een gewoonte van maken om hem te smeren.

Als het een veilige plek is mag hij je best even kwijt zijn hoor.

Ik sta al met zweet in m'n handen achter een boom te wandelen. Als hij de hoek om rent, kijk ik direct om me heen of er een geschikte verstopplek is. Daar wacht ik dan totdat hij weer aan komt rennen. 'Vroeger' (haha) hielp dat heel goed, maar blijkbaar kent hij het spelletje inmiddels. Dus gewoon weglopen en dan verstoppen?

Verstoppen doe ik zelf niet. Ik loop gewoon weg. Wel in het zicht maar dat ik dan dus veel verder weg ben dan ze dacht.
Ik ga het ook niet eerst aankondigen want dan hoeft ze nog niet op te letten.

Okay, ga ik ook doen zonder te roepen! Tot nu toe kan ik het niet laten om even een seintje te geven

Mirri schreef: Nu is hij 1 1/2 en als ik nu kijk wat ik heb bereikt kan ik alleen maar trots op hem zijn
Zou hem niet meer kunnen missen en zo'n lieve hond krijgen we volgens mij nooit meer.

Zo is dat!

95% van de tijd ben ik heel blij met Bram, maar als hij schijt aan me heeft, kan ik hem wel achter het behang plakken. Meer dan m'n best kan ik niet doen, dus ik ga gewoon weer verder!

Martijn schreef: Okay, ga ik ook doen zonder te roepen! Tot nu toe kan ik het niet laten om even een seintje te geven

Het punt is dat hij een beetje schrikt. Als je het aankondigd valt dat effect natuurlijk wel weg.[/quote]

Snap ik! Ik ben af en toe gewoon te lief. Ik ga nu weglopen zonder iets te zeggen.

Spok is ook zo'n wegsprinter c.q. verweg loper, en ik hanteer ook de even laten schrikken methode, zowel na niet luisteren, als zomaar opeens.

Het is echt stukken en stukken beter geworden, maar soms doet hij het nog steeds, en het is ook altijd oppassen met loopse teven, want dan werkt het niet.

Inge O schreef:ik denk dat je voor jezelf ergens een keuze moet maken, linda . ben je tevreden met een bram die redelijk betrouwbaar komt, maar af en toe lak aan je kan hebben en zijn eigen ding doet, dan kan je idd beter stoppen met je er druk in te maken, en proberen te focussen op wat wel goed gaat (en dat is gelukkig heel veel!).

Nee, ik wil een echt betrouwbare Bram! Ik ga nu eerst weer zelf aan de slag met nieuwe inzichten. Mocht het niet lukken, dan ga ik privelessen nemen bij de trainer. Ik ben de zwakke schakel in ons duo, dus ik heb misschien wel wat bijsturing nodig.

Het is allemaal niet zo vreselijk als het nu overkomt hoor, maar ik wil hem ten alle tijden terug kunnen roepen. Al was het maar voor zijn eigen veiligheid!

Inge O schreef: maar bram kaasjes gaan zitten voeren als hij na wat persoonlijke intermezzo'tjes in het struikgewas toch eindelijk eens naar het baasje komt, zo van pomptidomtidom , neeeeeeee linda, moet je echt niet meer doen hoor .

Okay, ik dacht echt dat het goed was om hem altijd te belonen, ook als hij na treuzelen komt. Doe ik niet meer! Linda laat niet over zich heenlopen!

Martijn schreef:

Zoek stok! schreef:

Inge O schreef: maar bram kaasjes gaan zitten voeren als hij na wat persoonlijke intermezzo'tjes in het struikgewas toch eindelijk eens naar het baasje komt, zo van pomptidomtidom , neeeeeeee linda, moet je echt niet meer doen hoor .

Okay, ik dacht echt dat het goed was om hem altijd te belonen, ook als hij na treuzelen komt. Doe ik niet meer! Linda laat niet over zich heenlopen!

Nee, niet altijd belonen. Ik denk dat je in de war bent met nooit boos worden. Dat is wel waar.

Het ligt er trouwens een beetje aan in welke leerfase je zit maar bram kent het commando allang toch?

Dan heb ik dat door de war gehaald, stom zeg. Ja hoor, Bram kent het prima. Ik doe het zeker elke wandeling een keer (dus echt hierrrrrr en voor komen zitten) en dat gaat prima. Maar af en toe - bij prikkels - denkt hij ja daaaaag. Dan beloon ik overigens niet als hij uiteindelijk wel komt hoor, commando is dan al voorbij. Ik geef wel een pensbrokje als hij uit zichzelf naar me toe komt rennen. Is dat ook niet goed?

Zoek stok! schreef:

Inge O schreef: maar bram kaasjes gaan zitten voeren als hij na wat persoonlijke intermezzo'tjes in het struikgewas toch eindelijk eens naar het baasje komt, zo van pomptidomtidom , neeeeeeee linda, moet je echt niet meer doen hoor .

Okay, ik dacht echt dat het goed was om hem altijd te belonen, ook als hij na treuzelen komt. Doe ik niet meer! Linda laat niet over zich heenlopen!

Dat is alleen in het begin. Later beloon je alleen de hele goede acties, dus bijvoorbeeld als hij direct naar je toe komt. Als hij na treuzelen eindelijk komt, kun je gewoon doorlopen en niet belonen, ook niet mopperen ofzo. Maar op een gegeven moment kun je de lat hoger gaan leggen wanneer hij wel een beloning krijgt. Daardoor gaat hij steeds beter presteren. merk je dat het niet werkt dan doe je een stapje terug en ga je weer wat meer belonen. Want dan ga je te snel in het opvoeren van de moeilijkheidsgraad.