Het HondenForum

Eline* schreef:Marloes, corriger je wel eens als ze poep hebben aan je en je wel een bekend commando vraagt? Ik krijg namelijk de indruk dat je daar ergens een zwakke plek hebt in je manier van omgaan met ze. Motiveren om te luisteren met af en toe lekkers is leuk en prima, maar als er niet geluistert wordt volgt wel een (verbale) sneer of iets.
Overigens; hierkomen beloon ik altijd!

Ja hoor. Ik ben bij Moos zelfs van het in de lurven grijpen als het moet.

Juist met hierkomen ben ik daar met Moos nogal fel in omdat ik er zelf zo vreselijk chagrijnig van wordt als hij op mijn roepen toch de andere kant op blijft lopen (9 van de 10 keer omdat daar iets te vreten ligt). Dan haal ik hem op en ben ik ook echt kwaad. Afhankelijk van de situatie wordt dat gecombineerd met even flink knijpen.

Maar als Moos de keuze maakt om dat vreten in de bosjes te negeren en toch naar mij toe te komen dan krijgt hij daar ook een heel koekje voor (normaal krijgen ze fliedertjes). En uiteraard een jubelende baas.

Ik ben erg lievig met de honden, en schijn ook vaak over te komen alsof ik nooit boos zou kunnen worden, maar ze werkt het toch niet helemaal
Ik ben op Moos toch ook regelmatig echt gewoon pissig en dan heeft hij dat ook best door. En als het nodig is krijgt Saar ook een sneer, maar die tart me niet zo vaak.

Moos schreef:Ik ben erg lievig met de honden, en schijn ook vaak over te komen alsof ik nooit boos zou kunnen worden, maar ze werkt het toch niet helemaal
Ik ben op Moos toch ook regelmatig echt gewoon pissig en dan heeft hij dat ook best door. En als het nodig is krijgt Saar ook een sneer, maar die tart me niet zo vaak.

Okee, staat genoteerd dat je kleine lieve hondjes door elkaar rammelt! Dan bevreemdt het me wel dat hij soms lak aan je heeft. Lefgozertje, die Moos!

Maar ik ben voor hem echt geen wandelende koekjestrommel waar hij van profiteert als het hem uitkomt hoor

Als jij dat zegt geloof ik je graag hoor , maar even uit nieuwsgierigheid: Hoeveel kilo koekjes draai je er zo door in een jaar?

Eline* schreef: Wat betreft hierkomen; Ze beheersen het commando hier en als het genegeert wordt hangt het van de situatie af hoe ik reageer. Nelson wil soms nog wel eens niet komen als hij bv lekkerruikende honden heeft ontmoet. Dan ga ik hem dus halen en moet ie gewoon doorlopen. Eigenlijk mopper ik dan niet eens, omdat ik inschat dat hij niet gaat komen laat ik het dan dus ook bij 1 keer roepen en dan ophalen. Snap je? .

Ja, snap ik!

Eline* schreef:Als hij me negeert omdat hij bv liever op de vuist wil met een andere hond zet ik druk met mijn stem en dat is veelal genoeg, omdat hij ook weet dat als ik dan naar hem toe moet komen hij een knijp/zet/duw krijgt en een preekje. Dat wil hij niet dus als ik druk zet vocaal komt ie eigenlijk op die paar keer knijpen/zetjes geven en duwen na, altijd! Ik heb dus wel onderscheid tussen serieuse of lakse commando's.

Hahaha, dat preken herken ik!

Eline* schreef:Kiki heeft nog nooit niet geluisterd eerlijk gezegd en Stuart zit nog in de aanleerfase dus die roep ik gewoon maar 1 keer en dan loop ik door

.

Aja, met Silka zit ik ook nog in die aanleerfase en ben ook meteen begonnen met 1 keer roepen en doorlopen (en niet als een waanzinnige tien keer achter elkaar haar naam te roepen en ook nog "hier, hier!" erbij, om vervolgens te fluiten, te sissen en in mijn handen te klappen ).

Ik vind Silka trouwens een prachthond!

Eline* schreef:Ik vind Silka trouwens een prachthond!

Dankjewel! En ze is superlief/leuk! Ik heb het zo met deze toffe Turkse getroffen.

Wil de hond schreef:

Maar ik ben voor hem echt geen wandelende koekjestrommel waar hij van profiteert als het hem uitkomt hoor

Als jij dat zegt geloof ik je graag hoor , maar even uit nieuwsgierigheid: Hoeveel kilo koekjes draai je er zo door in een jaar?

Niet zo bar veel, want ze krijgen mini-kluifjes en daar weer 1/4 deel van. Dus tja, eh, geen idee

Eline* schreef:

Moos schreef:Ik ben erg lievig met de honden, en schijn ook vaak over te komen alsof ik nooit boos zou kunnen worden, maar ze werkt het toch niet helemaal
Ik ben op Moos toch ook regelmatig echt gewoon pissig en dan heeft hij dat ook best door. En als het nodig is krijgt Saar ook een sneer, maar die tart me niet zo vaak.

Okee, staat genoteerd dat je kleine lieve hondjes door elkaar rammelt! Dan bevreemdt het me wel dat hij soms lak aan je heeft. Lefgozertje, die Moos!

Tja, ik ben ook niet perfect

Moos is een vrij pittig hondje hoor; tenminste voor mij wel. Als pup al. Vergeleken bij Moos was pupje Saar een engeltje uit de hemel
Maar hij luistert genoeg voor mij. Hij komt meestal als ik roep, tja, ook weleens niet, maar ja, dat doen wel meer honden volgens mij.
Maar Moos is niet snel onder de induk van dingen. Het is een behoorlijk pittig ding in karakter, ook al ziet hij eruit als een bolletje wol.

Hij negeert trouwens nooit andere commando's. 'zit' 'af' 'en 'blijf' doet hij als en tierelier en altijd. Ook 'los' doet hij heel goed. Zo goed zelfs dat hij soms gaat kokhalzen om vreten wat al tever naar achteren was gezakt toch nog uit te kunnen spugen voor me.

Alleen hierkomen doet hij soms niet, en dan heeft dat eigenlijk altijd te maken met mensenpoep in de bosjes o.i.d.
En dan ga ik hem halen en sleur hem aan zijn lurven uit die poep :N:

Ik zie niet wat er mis is aan belonen met koekjes als je hond netjes luistert. Er gaan hier ook flink wat (halve of kwart) frolicjes doorheen, maar ze poepen nog steeds niet oranje.

Lilo accepteert het trouwens opgewekt als er een keertje geen frolicje komt, maar met Jack kan ik echt niet gaan interval-belonen, die zou voor geen meter meer luisteren. De wetenschap dat er altijd iets lekkers of soms een spannend speeltje of balletje te halen valt als hij netjes doet wat er van hem gevraagd wordt, daar doet 'ie het voor.

De huis tuin en keuken dingen zijn eigenlijk een beetje vanzelf gegaan en daar geef ik eigenlijk maar af en toe iets lekkers voor, dat is gewoon dagelijkse omgang geworden en ingesleten. Bijvoorbeeld: niet naar de deur mee rennen als de bel gaat maar wachten, maar verder is Buffy heel erg voergevoelig en daardoor is het ook een heel gemakkelijk trainbare hond.

Wij lopen wel altijd met lekkers in de zak en het "hier" wordt bijvoorbeeld altijd beloond met lekkers. Ik snap de theorie van interval belonen wel, maar Buffy is zo dol op iets eetbaars, dat ze echt niet méér gemotiveerd raakt door interval belonen. Voor haar is een kwart frolicje nooit gewoon, dat is
hoi hoi, ik heb een kwart frolicje.

Bepaald gedrag slijt in, dan kan je wel zeggen: ik wil dat de hond voor mij werkt en niet voor het voer", maar dat vind ik een beetje onzin. Een hond doet dingen omdat het hem wat oplevert. Op een gegeven moment is het zo ingesleten dat het niet uitmaakt of het de hele tijd wat oplevert. Bij Buffy is dat de zit en de los. Als een onbekende peuter zegt "zit" gaat ze nog zitten, maar ik heb daar echt niet de illusie bij dat ze dat doet omdat ze zo graag het goed wil doen, het is imo gewoon totaal geconditioneerd gedrag, een reflex geworden.



Anne

Moos schreef:Alleen hierkomen doet hij soms niet, en dan heeft dat eigenlijk altijd te maken met mensenpoep in de bosjes o.i.d.
En dan ga ik hem halen en sleur hem aan zijn lurven uit die poep :N:

Ja zeg, jij vraagt ook wel heel erg veel! Er zijn altijd prikkels waar je niet van kan winnen. Dat vind ik trouwens ook niet erg.

Eline* schreef:

Moos schreef:Alleen hierkomen doet hij soms niet, en dan heeft dat eigenlijk altijd te maken met mensenpoep in de bosjes o.i.d.
En dan ga ik hem halen en sleur hem aan zijn lurven uit die poep :N:

Ja zeg, jij vraagt ook wel heel erg veel! Er zijn altijd prikkels waar je niet van kan winnen. Dat vind ik trouwens ook niet erg.

Nou ja, dat zijn eigenlijk vrijwel de enige keren dat Moos niet komt, als er iets te vreten is. Moos is wild op alles wat eetbaar is. En in de duinen of het bos ligt nog weleens wat. Met stip op 1 mensenpoep, geverdegetver, maar ook kauwgom, halve appels en chippies die gevallen zijn bij een bankje doen het goed.

Als er niks te vreten is, of te ruiken valt (ook een belangrijk component ) dan komt hij 99% van de tijd. En dan heeft hij zo eens in de 2-3 maanden ofzo een bui dat hij me uit gaat testen, en me 1 keer een flinke middenvinger geeft als ik roep. Dan haal ik hem dus op, foeter hem flink uit en knijp hem her en der. Vervolgens gaat hij aan de riem en zoekt hij het maar even lekker uit. De rest van de wandeling moet hij dan allerlei dingen voor me doen (en nee, ik heb niet de illusie dat hij weet dat het verband houdt met die ene middenvinger, maar het werkt wel als illustratie dat ik de baas was, en niet Moossie), zoals zit en blijf, en af en blijf en dingen loslaten, dennenappels enzo. En daarna gaan we dan weer een maand of 3 goed

En oh ja, het laatste jaar gaan we ook steeds beter met komen als er mensenpoep in de buurt is. Ik zie aan zijn neus en manier van wegrennen dat er iets te vreten is geroken. De score is denk ik zo ongeveer 50/50 nu, maar hij komt steeds vaker dan toch naar me toe als ik als een halve gek jubel, ronddans, en MOOOOOOOOOOOSIIIIIIIIEEEEEEEEEE roep.
En dan krijgt hij soms zelfs meerdere koekjes, als hij in 1 keer omdraaide, want dan is het baasje echt heel erg blij.

Alleen dan moet ik dus niet opeens 2 weken helemaal geen koekjes meer gaan geven; die beloning heeft hij wel nodig soms.

Raisa is wat moeilijk te stimuleren/belonen met dingen en dat vind ik voor het trainen wel jammer.
Spelen doet ze nauwelijks dus een bal of zo gebruiken is geen optie. Voor een voertje en voor mijn blije stem met de hemel in prijzen is ze soms een beetje vatbaar, soms heel erg goed, maar soms ook helemaal niet. Als ze een 'slechte dag' heeft duikt ze in haar passiviteit en werken dat soort dingen nauwelijks.

Moos schreef:
Alleen dan moet ik dus niet opeens 2 weken helemaal geen koekjes meer gaan geven; die beloning heeft hij wel nodig soms.

Dat is toch ook logisch. Als ik voor niks moet werken loop ik er ook de kantjes vanaf als ik eens geen zin heb behalve als ik een enorme straf krijg als ik de kantjes ervan afloop. Als je kiest voor positief conditioneren dan moet je je hond belonen met iets wat hij leuk vindt. In Moos geval is dat iets eetbaars, bij een andere hond zal dat een knuffel zijn. Buffy krijgt de hele dag knuffels, daar gaat ze echt geen lekkere paardenpoep voor laten liggen.

Anne

quote:
Ik ben geen rondlopende koektrommel die genegeerd wordt zodra ik een keertje niks meer geef. Ik wordt steeds meer genegeerd als ik wekenlang niks meer geef; en geef een hond eens ongelijk!



Sorry maar je spreekt jezelf hier echt tegen. Je wordt wel degelijk geneerd als je hem de koekjes onthoudt. En je hond geef ik geen ongelijk hoor, die is tenslotte op die manier opgevoed.

Sunnybunny schreef:

Moos schreef:
Met Moos heb ik meerdere malen geprobeerd de koekjes weg te laten. Gewoon belonen met mijn stem, of met wat spelen. Werkt hier niet. Binnen een mum van tijd leek het alsof hij de helft van de commando's vergeten was. Aangezien hij ook steeds slechter en slechter kwam als ik riep (en dat vind ik eng worden i.v.m. gevaarlijke situaties) ben ik weer met koekjes begonnen.

Precies het voorbeeld wat ik zocht Daar bedank ik dus voor. Mijn honden luisteren omdat het leuk is en de baas daar erg blij van wordt. Ik ga vást niet rondlopen als koekjesvoorziening, die, als hij leeg is, wordt geneerd

Als je het goed doet wordt je niet genegeerd als je koekjes op zijn.

Ik beloon wel met koekjes maar heb ze lang niet altijd bij me. De honden blijven prima luisteren hoor

Zelf als ik met de uitlaatroedel loop komt het wel eens voor dat ik geen koekjes heb. Geen man overboord, ze luisteren net zo goed.

Het is maar net hoe je het aanleerd.

Trouwens, Sandro krijgt nog heel zelden een koekje voor bepaalde commando's. Hij beheerst deze commando's prima en een stem beloning is dan voldoende.
Dus het 'ze doen het dan alleen nog voor de koekjes" gaat niet op.

Maar wát is er nu mis met het NIET geven van koekjes? Ik snap echt het hele "probleem" niet. Natuurlijk zijn er honden die weinig of niet te motiveren zijn met iets anders dan eten, maar het grote deel is toch geweldig goed te motiveren met een juichend vrouwtje, een knuffel of een bal???

Zoie schreef:
Ik vraag me af of intervalbeloning ook niet echt zielig is. In "nog beter omgaan met je hond " lees ik b.v. bij het aanleren van een non - rewardsignaal dat een beloning onthouden waar de hond dat verwacht bijzondeer frustrerend voor hem is. Dus ja, positieve training, maar zonder frustratie gaat dat kennelijk ook niet

Positief trainen gaat zeker niet zonder frustratie.
Clickeren bijvoorbeeld is erg leuk maar ook frustrerend voor je hond. Hij moet zelf nadenken en uitvogelen wat er van hem verwacht wordt. de ene hond kan beter omgaan met deze frustratie dan de andere. Sommige honden zijn ook niet geschikt om te klikkeren omdat ze te gefrustreerd raken.
Of andersom Yildah geeft het al snel op en heeft geen zin om uit te vogelen wat ik van haar verwacht.

Ik vind interval beloning niet zielig. Het houd ze juist scherp.
Als ik Yildah bv bij me roep komt ze (bijna) altijd vrolijk aanhollen en gaat me dan vol verwachting aankijken. Als ik geen koekje geef ga ik ff lekker blij doen en dan vind ze dat ook wel oke

Sunnybunny schreef:Maar wát is er nu mis met het NIET geven van koekjes? Ik snap echt het hele "probleem" niet. Natuurlijk zijn er honden die weinig of niet te motiveren zijn met iets anders dan eten, maar het grote deel is toch geweldig goed te motiveren met een juichend vrouwtje, een knuffel of een bal???

Er is niks mis met het niet geven van koekjes. Maar ik vind dat als je traint dat je de beste motivatie moet vinden voor je hond. En in de meeste gevallen zijn dat koekjes. Kijk, mijn honden worden ook heel blij als ik blij doe.....alleen kan je met blij doen moeilijk timen, en van voer worden ze nog blijer en gaat het trainen veel sneller en makkelijker.

Ik snap weer niet waarom mensen soms zo'n moeite hebben met het trainen met voer. Er is toch helemaal niks mis mee om je hond iets lekkers te geven???? Je hond wordt er niet minder gehoorzaam door (als je het goed doet) Jij bent toch degene die bepaald of hij wat krijgt of niet?

Ik denk trouwens wel dat het andersom is. Ik denk dat het merendeel van de honden beter te belonen is met voer dat met stem/speeltje of knuffel. Hoewel ik mijn honden nooit beloon met knuffelen....vind dat juist weer nergens op slaan.

Sunnybunny schreef:Maar wát is er nu mis met het NIET geven van koekjes? Ik snap echt het hele "probleem" niet. Natuurlijk zijn er honden die weinig of niet te motiveren zijn met iets anders dan eten, maar het grote deel is toch geweldig goed te motiveren met een juichend vrouwtje, een knuffel of een bal???

Als je beloont met iets wat de hond als lonend ervaart is er niets mis. Wel is er wat mis als je vervolgens helemaal niet meer beloond of een beloning kiest die de hond niet als belonend ervaart..en dat is met de bekende aai over de bol vaker het geval dan je zal denken. Dan heb je dus ene slechtluisterende hond, die niet voldoende gemotiveerd is om te luisteren waardoor er onnodig naar straf en correctie's wordt gegrepen.
Dus dat is er mis!

Ja, dat snap ik wel. Ik vraag me alleen af waarom, terwijl het grote gros zónder koekjes en mét stem/bal of wat voor beloning dan ookt, prima te motiveren is. Waarom grijpt het grote gros van hondenbezitters dan tóch naar die koek?? Ik ben tijdens mijn werk met de asielhonden werkelijk nog nooit een hond tegen gekomen die niet perfect reageerde op stem, bal en andere beloningen. Uiteraard kom je daar met het altijd geile, alles beterwetende en zeer zelfstandige straathondje niet ver mee, maar daar helpen de koekjes ook niet bij is mijn ervaring

Sunnybunny schreef:Ja, dat snap ik wel. Ik vraag me alleen af waarom, terwijl het grote gros zónder koekjes en mét stem/bal of wat voor beloning dan ookt, prima te motiveren is.

Dat ben ik niet met je eens. Vroeger liep iedereen met de slipketting op hondenscholen, nu met en buideltasje voer of met speelgoedjes.
Jij trekt stem gelijk met een bal..als ik een bal geef aan Kiki ter beloning tijdens een oefening..dan kan ik daarna wel stoppen met trainen, want ze heeft op dat moment oog voor spel. Als je puur sec wilt trainen met een goede duidelijke timing, een korte onderbreking waarna je weer doorkan en iets waarvoor de hond goed en hard wil werken is voer bij uitstek het middel.
Motivatie komt ergens uit, of de hond doet wat je vraagt omdat je boos wordt of voor iets leuks/lekkers. Vergis je niet dat blijschap bij een mondelinge goed zo ook kan voortkomen uit een blijdschap omdat je niet boos bent geworden.

Sorry, maar dat gaat me te ver. Mijn honden zijn gemotiveerd om iets te doen omdat ze daar een positieve prikkel van mij voor krijgen. Dat heeft niets, maar dan ook niets te maken met blij zijn omdat ze daarmee een negatieve prikkel zouden hebben voorkomen. Verder is een stem, bal of andere beloning (daarom zij ik ook of) per hond verschillend. De ene (zoals mijn Sun) is dolblij met een prijzend en blij woord en heeft niet meer nodig als beloning. Andere honden voeren bijv. een wat oefeningen uit met stembeloning en krijgen daarna als de ultime beloning (voor die honden dan he) een spel met een bal. Ik ben het echt niet met je eens dat er altijd iets eetbaars aan te pas moet komen. Het allerbelangrijkste is dat je per hond kijkt waarmee hij of zij het beste mee te motiveren is én je timing voor wat betreft belonen.

Sunnybunny schreef:Ik ben het echt niet met je eens dat er altijd iets eetbaars aan te pas moet komen. Het allerbelangrijkste is dat je per hond kijkt waarmee hij of zij het beste mee te motiveren is én je timing voor wat betreft belonen.

Dat zeg ik toch ook helemaal nergens? Ik heb het de hele tijd over een beloning..dat wat de hond als lonend ervaart. Voer werkt daarbij gewoon erg goed, omdat het een primaire behoefte is waar de meeste honden in geintereseerd zijn, meer dan in een aai. Die knuffels krijgen ze de hele dag al en dat is niet bijzonder.
Jij bent blijkbaar bang om voer te gebruiken omdat je er blijkbaar rare gedachtes over hebt. Voer is evenveel een beloning als een bal, alleen beter te timen en gemakkelijker omdat je weer doorkan met trainen. Dat jij je gedegradeerd voelt tot koektrommel is jouw ding, ik zie dat dus anders. Omdat jij een bal geeft ben je toch ook geen ballenjongen? Of wel? Het wordt allebei ingezet als beloning, er is in bedoeling geen verschil.

Sunnybunny schreef:Het allerbelangrijkste is dat je per hond kijkt waarmee hij of zij het beste mee te motiveren is én je timing voor wat betreft belonen.

Daar ben ik het helemaal mee eens. Alleen weet ik heel zeker dat echt het merendeel van de honden het beste met voer te trainen is.
Alleen proberen veel mensen dat niet eens en blijven met stem/bal belonen. Dat is niet erg natuurlijk maar ik heb er dan moeite mee dat juist die mensen zo afgeven op voerbelonen. Vaak gaan ze alleen maar af op wat ze zien/horen enz enz. En ja, er zijn veel mensen die de voerbeloning niet afbouwen en zo honden krijgen die alleen luisteren als er wat te halen valt.

Ik ken ook honden die niet warm of koud worden van een voerbeloning, juist daar help een andere beloning juist wel weer bij.

Spok bleef in het begin vaak aan honden hangen en met andere bazen mee lopen. Kwam hij wel weer, maar vaak liep hij dan zomaar een paar honderd meter mee. Dus toen ben ik hem gaan belonen met koek als hij zich losmaakte en gewoon met mij mee liep. En dat koekkie komt hij nu nog steeds halen. En ergens baal ik daarvan, want zo bijzondere prestatie vind ik het nu ook weer niet.

Oke, dat kan ik dan afbouwen, ik weet het, maar ik heb het daar dus zelf moeilijk mee. Oftewel, het gebeurt gewoon niet. En ja, dan voel ik me een lopende koektrommel, en dan denk ik, was ik er maar nooit aan begonnen. Het betreft hier dus een zwakte van mezelf.

Maar toch, ik vraag het me nog steeds af, als je dit soort gedrag gaat intervalbelonen, d.w.z. de hond frustreren, ben je dan beter bezig dan wanneer je je hond, gesteld dat hij er gevoelig voor is, met de stem had beloond en de beloning als het ware op natuurlijke wijze had afgebouwd, zoals ik het belonen met mijn stem voor het terug brengen van de bal tijdens het apporteren bij Sien ook afbouw, ( d.w.z. ik doe het steeds minder vaak, maar soms als ze erg heeft moeten zoeken, doe ik het weer even ) ? Ik zie hier niks van frustratie, gewoon zoals dingen gaan.

Verder, afgezien van wat beter werkt, lijkt er toch wel een opvallend verschil te zijn tussen b.v. stem - en koekbeloning. Voor een koekkie gaan de meeste honden voor iedereen zitten, maar geldt dat ook voor een stembeloning ? Oftewel, is een stembeloning niet meer relatie - afhankelijk, en als dat zo is, kan je het dan ook niet omkeren: dat de stembeloning de relatie intensiveert, waar de koekbeloning dat nu juist niet doet ?

Ben wel benieuwd of iemand hier een visie op heeft.

Ik snap weer niet waarom mensen soms zo'n moeite hebben met het trainen met voer. Er is toch helemaal niks mis mee om je hond iets lekkers te geven????

Ik vind dat je een zo honds mogelijk gedrag moet laten zien naar je hond en voertjes uitdelend diens gedrag pogen te konditioneren heeft niets maar dan ook helemaal niets met honds gedrag te maken. Dat lijkt veel meer op het trainen van circusdieren.

Vergis je niet dat blijschap bij een mondelinge goed zo ook kan voortkomen uit een blijdschap omdat je niet boos bent geworden.

En wat is daar mis mee, is aangeven dat je niet boos bent en de daaropvolgende positieve stemming van de ontvanger van dat signaal niet juist iets wat je bij honden onder elkaar ook vaak ziet, vaker dan het uitdelen van voertjes?

Ik begrijp heel goed dat mensen graag kiezen voor het gebruiken van voertjes, zeker gezien de niet-aflatende stroom info die hen doet geloven dat honden alleen maar kunnen leren en gelukkig gemaakt kunnen worden als je ze konditioneert met voertjes, maar ik zie het wat mij persoonlijk betreft dus niet zitten om op een basis van voertjes mijn honden te "hersenspoelen".

Ik weet nog precies hoe ik mijn eerste hondje in 5 minuten leerde om te gaan zitten en een pootje te geven. Ik wist toen helemaal niets van honden dingen aanleren maar wilde eens wat proberen. Zij was toen 6 maandjes oud en dankzij het min of meer strategisch gebruik van stukjes kaas en mijn rudimentaire inzichten wist ik haar te laten ontdekken dat "Zit" en "Geef Poot" de magische handeling bij mij wisten te ontlokken.

Prachtig natuurlijk, ware het niet dat het arme beestje de rest van haar 16-jarige leven elke keer weer pogingen deed om Een Stukje Kaas los te peuteren door De Grote Truuk te vertonen, uiteraard met een voor haar keer op keer teleurstellend resultaat, omdat ik er voor pas om eindeloos stukjes kaas uit te delen.

Ik vond het zelfs lullig om "Zit" tegen haar te zeggen want dan keek ze altijd weer even of er niet toevallig een kaasje uit mijn vuistje kwam rollen, zelfs jaaaarrrreeen later nog.

Mijn latere honden gaan gewoon even zitten als ik ze dat vraag, zonder overdreven verwachtingen, en zonder in elkaar te krimpen van schrik overigens.

Sunnybunny schreef:quote:
Ik ben geen rondlopende koektrommel die genegeerd wordt zodra ik een keertje niks meer geef. Ik wordt steeds meer genegeerd als ik wekenlang niks meer geef; en geef een hond eens ongelijk!



Sorry maar je spreekt jezelf hier echt tegen. Je wordt wel degelijk geneerd als je hem de koekjes onthoudt. En je hond geef ik geen ongelijk hoor, die is tenslotte op die manier opgevoed.

Als ik hem wekenlang geen koekjes meer geef dan wordt ik steeds meer genegeerd. Niet als hij eens niet krijgt. Ik loop ook weleens zonder koekjes, niks aan de hand, luistert hij ook prima. En als hij komt als ik roep krijgt hij dus soms wel een koekje en soms niet.

Maar als ik hem 2 weken ofzo helemaal niet meer beloon met wat lekkers dan gaat hij minder goed luisteren. Bij een andere hond zal dat zo werken als je 2 weken lang geen blije stem meer opzet, of twee weken lang geen bal meer geeft.

Ik snap alleen je aanvallende toon niet zo goed? Alsof ik een of andere gek ben dat ik mijn honden train met koekjes en ze soms als ze komen nog beloon met wat lekkers.
Moos werkt niet voor alleen maar knuffels en een balletje. Wel voor af en toe een voertje.
Saar werkt wel veel meer voor een knuffel of een aai, en die krijgt dus ook veel minder voertjes dan Moos. Als ze bijvoorbeeld paardenpoep negeert en toch naar me toe komt rennen krijgt ze wel wat lekkers, omdat ook Saar heel erg op voer gericht is, en ze met een voertje dan zo vreselijk blij wordt dat ze de volgende keer waarschijnlijk weer die paardenpoep laat liggen.

Zoie schreef:
Verder, afgezien van wat beter werkt, lijkt er toch wel een opvallend verschil te zijn tussen b.v. stem - en koekbeloning. Voor een koekkie gaan de meeste honden voor iedereen zitten, maar geldt dat ook voor een stembeloning ? Oftewel, is een stembeloning niet meer relatie - afhankelijk, en als dat zo is, kan je het dan ook niet omkeren: dat de stembeloning de relatie intensiveert, waar de koekbeloning dat nu juist niet doet ?

Ben wel benieuwd of iemand hier een visie op heeft.

Niet echt een visie, maar ik denk wel dat het inderdaad zo werkt. Mijn honden zien graag een blij baasje, daar doen ze dan aan mee en worden er zelf ook vrolijk van. Ik ken zoveel honden die zonder verdere interactie met de baas hun koekje komen gappen en vervolgens weer verder gaan met wat ze aan het doen waren, met werkelijk zero interesse voor de hand, laat staan wie er achter staat, die hen het koekje geeft. Ik vind dat werken zonder voerbeloning wel degelijk de relatie intenviseert.

Moos schreef:

Sunnybunny schreef:quote:
Ik ben geen rondlopende koektrommel die genegeerd wordt zodra ik een keertje niks meer geef. Ik wordt steeds meer genegeerd als ik wekenlang niks meer geef; en geef een hond eens ongelijk!



Sorry maar je spreekt jezelf hier echt tegen. Je wordt wel degelijk geneerd als je hem de koekjes onthoudt. En je hond geef ik geen ongelijk hoor, die is tenslotte op die manier opgevoed.

Als ik hem wekenlang geen koekjes meer geef dan wordt ik steeds meer genegeerd. Niet als hij eens niet krijgt. Ik loop ook weleens zonder koekjes, niks aan de hand, luistert hij ook prima. En als hij komt als ik roep krijgt hij dus soms wel een koekje en soms niet.

Maar als ik hem 2 weken ofzo helemaal niet meer beloon met wat lekkers dan gaat hij minder goed luisteren. Bij een andere hond zal dat zo werken als je 2 weken lang geen blije stem meer opzet, of twee weken lang geen bal meer geeft.

Ik snap alleen je aanvallende toon niet zo goed? Alsof ik een of andere gek ben dat ik mijn honden train met koekjes en ze soms als ze komen nog beloon met wat lekkers.
Moos werkt niet voor alleen maar knuffels en een balletje. Wel voor af en toe een voertje.
Saar werkt wel veel meer voor een knuffel of een aai, en die krijgt dus ook veel minder voertjes dan Moos. Alleen als ze paardenpoep negeert en toch naar me toe komt rennen krijgt ze wel wat lekkers, omdat ook Saar heel erg op voer gericht is, en ze met een voertje dan zo vreselijk blij wordt dat ze de volgende keer waarschijnlijk weer die paardenpoep laat liggen.

Aanvallende toon? Ik zeg alleen maar dat je jezelf tegenspreekt. Als jij zegt dat je helemaal niet genegeert wordt als je eens geen koekjes bij je hebt en vervolgens in een adem zegt dat hij niet luistert als je een paar weken zonder voer loopt, tja dan spreek je je zelf toch echt tegen Ik vond hetgeen wat jij omschreef nu eens een mooi voorbeeld om niet met voer te belonen. De interactie tussen baas en hond mist. De honden doen veel, zo niet alles voor een koekje maar laat je dat weg en blijft er alleen hond/baas over, ben je dus nergens. Ik vind dat een hond gemotiveerd moet kunnen worden door het baas/hond contact, niet door een koekje.