Het HondenForum

Ik ben getrouwd en mijn man is vaak weg voor werk, cursus, sport etc., dus komt de opvoeding van honden voor het grootste deel voor mijn rekening (waar ik absoluut geen probleem mee heb was vantevoren zo beslist). Als ik met de honden loop zijn ze overdag veel rustiger, maar 's avonds weer alerter dan bij mijn man (ws. beschermingsdrang). De rust bij de honden overdag komt ws., doordat ik meer innerlijke rust heb dan mijn man (wij zijn beide vrij druk, maar bij de honden vind ik mijn rust en dat zullen ze wel merken).

Ik doe hier ook het meeste met de honden, simpelweg omdat ik het meest thuis ben. Qua luisteren maakt het met Juul niet zoveel uit maar Sun luistert echt duidelijk minder naar Daan als naar mij. De honden zijn beide wel ontzéttend gek op hem en hij op hun

Inge O schreef: als je er 'zomaar wat bijloopt' zou je toch ook wel gek moeten zijn als hond als je dan niet zou ontdekken dat je er een beetje de kantjes af kan lopen ?

Juist!

Ik woon dan dus nog thuis, dus ergens wel een vergelijkbare situatie.

De hondjes zijn van mij, ik doe dan ook alles met ze.

Wat Baloe betreft, die luisterd naar iedereen hier in het gezin.

Haha maar Keizer dan! Niemand hier die hem wil uitlaten hoor. Hij loopt gewoon niet mee! Dus als ik er dan niet ben laten ze hem aan de riem uit, en dan moeten ze hem bij een boom zetten anders plast hij niet Hij luisterd ook absoluut niet naar de rest hier, sterker nog, de rest van de familie interreseert hem helemaal niks (tenzij ze wat te eten hebben natuurlijk)

Mijn ouders enzo doen verder dan ook niks met Keizer, s'avonds doet mijn vader vaak nog een rondje met Baloe. Keizer blijft dan gewoon thuis, die wil niet eens mee

Reini schreef: Trouwens als mijn neefje van 3 'zit' tegen Vegas zegt, dan gaat hij ook zitten

Maar als Vegas met een andere hond aan het spelen is en je neefje roept hem, komt hij niet. Denk ik....

Ik denk dat Bram in een prikkelloze omgeving het commando zit ook bij iedereen opvolgt. Dat zit er zo ingebakken!

Wij doen allebei evenveel met Wolf. Mijn vriend werkt onregelmatig en ik parttime dus Wolf is net zo vaak alleen met hem als met mij. Eten geven doen we ook allebei. Resultaat is dat Wolf naar beiden evengoed luistert.
En ook als hij in een mindere periode zit qua luisteren dan doet ie dat bij allebei

Inge O schreef: als je er 'zomaar wat bijloopt' zou je toch ook wel gek moeten zijn als hond als je dan niet zou ontdekken dat je er een beetje de kantjes af kan lopen ?

Dat denk ik ook hoor. Het is heel anders als je met een touwtje loopt of dat je contact hebt met je hond tijdens het wandelen. Ach en je vriend kun je dat ook niet verwijten, die denkt waarschijnlijk ook stiekem wel eens: "Daar gaat mijn leuke vrije dag, maar ik doe het voor mijn lieve Zoek stok!".



Anne

Ik ben hier duidelijk de baas van allebei ook niet zo raar aangezien ik de hele dag thuis ben en mijn man 40 uur werkt. Wat ik heel duidelijk merk is dat hij meer als een speelkameraad word gezien ze vinden het allebei heerlijk om met hem te spelen en te knuffelen.

Wel laat hij ze elke middag uit (is om 15.00) uur thuis en elke avond gaan we samen. Ze luisteren wel naar hem maar beter naar mij. Vooral in het weekend laat ik hem meer tijd besteden aan de honden en dat gaat eigenlijk goed

Raisa is een typisch éénmanshondje waarbij ze meer naar een vrouw trekt dan naar een man. Verder doe ik bijna alles met haar, wandelen, eten geven, borstelen, trainen, etc.
Chris wandelt in het weekend wel met haar (of samen) ,maar door de weeks nooit dus een stuk minder dan ik.

Ik ben overduidelijk Raisa's baasje en niet Chris.
Ze luistert beter naar mij, is blijer als ze mij ziet, op haar goede dagen zijn haar vrolijke buien met mij langer en wat gekker, als ze es wil spelen doet ze dat makkelijker met mij, etc.

Zoek stok! schreef:

Rami schreef:

Zoek stok! schreef:Het zou ook kunnen dat Bram merkt dat het minder van harte gaan als hij met Marcel gaat lopen. Of kan dat niet?

Laten we eerlijk zijn, Marcel vindt Bram wel leuk, maar van hem had het niet gehoeven.

Of zou een hond dat niet merken?

Ik denk het niet hoor. Tenminste, ik geloof niet dat je vriend echt lullig tegen Bram doet, toch? Zoals ik het lees is het net zo als bij mijn vriend.

Hij let gewoon wat minder goed op en reageert soms te laat.

Nee tuurlijk niet, hij doet niet vervelend tegen Bram hoor! Wat jij zegt daar zie ik wel wat in. Dat Marcel Bram gewoon minder goed kent en dus niet op het juiste manier roept e.d.

Zoals ik hierboven beschreef is Raisa's gedrag zeker een faktor in het kiezen van 'de' baas en niet alle twee.

Maar de houding van Chris heeft er denk ik ook mee te maken. Raisa is meer mijn type hond dan de zijne. Ze is heel zacht, gedwee, timide en bangig, hij zou wel b.v. es lekker met een hond die niet zo geremd is willen rausen en stoeien. Haar 'knuffelgehalte' is ook niet zo aan hem besteed.
En omdat hij haar minder goed aanvoelt is zijn gedrag naar haar toe niet helemaal de (voor haar) juiste manier. Daar reageert zij natuurlijk weer op.

Ook hij doet niet lullig of zo tegen haar, maar ik denk dat een hond dit soort dingen prima aanvoelt.
Queenie was wat meer zijn type hond en daar had hij een goede band mee. Mocht er een 2de hond hier komen dan wil ik dat goed laten matchen met zowel Raisa als met Chris want hij mist het contact wat hij met Queensel had best wel.

Hier zijn er 5 mensen thuis, waarvan 3 heel veel met de honden doen en 1 soms.
Nanni is echt heel erg gericht op mij en me moeder. Mijn zus ook wel, mara minder. op het strand bv, dan loop ik de duinen in, gaat ze meteen met mij mee. Bij mijn zus niet, loopt ze tot halverwege en rent dan naar mij. Mijn moeder is best zacht van karakter en tikkeltje onzeker, omdat Nanni niet zo heel makkelijk is (andere honden/katten). ik laat haar sneller loslopen op stukken. Voor mijn pa heeft ze heel erg ontzag, tot het angstige aan.

Tuana is een apart verhaal Die vind iedereen leuk. Ik heb tot en met haar 8 maanden met haar getraind. nu traint mijn zus ermee. Toch merkte je vooral in het begin dat ze veel meer na mij trok. Riep me zus hier, kwam ze naar mij bv Nu heeft mijn zus een hele goede band met haar en vind Tuana ons alletwee leuk. Mijn moeder is wat voorzichtig, durft haar ook niet zomaar los te laten. Nu ze dat een paar keer gedaan heeft, durft mijn moeder al meer. Voor mijn vader heeft Tuana ook heilig ontzag. Mijn broer is der speelmaatje, hoe gekker en wilder, hoe leuker het is.

's Ochtends geeft mijn moeder ze eten, 's avonds ik vaak

Ik heb ongeveer in dezelfde situatie gezeten als zoek stok...
Mijn vriend had totaal "niks" met honden gaf hem maar liever een paar katten! Maar ik had wel al mijn hond voordat ik hem tegenkwam.
Toen we nog niet samenwoonden liep hij wel vaak met ons mee maar Billy had niet echt iets met mijn vriend.. en andersom ook niet. Billy vond hem wel aardig hoor maar daarmee klaar en andersom ook.

Toen we net samen woonden wilde Billy niet eens met mijn vriend mee even een laatste plas rondje doen als ik thuis bleef. Dan ging hij liever niet of trok meteen aan de overkant van de straat zodra het huis uit zicht was weer terug richting huis!

Maar nu gaat het veel beter... ik heb ze ook een beetje geprobeerd te "koppelen" zegmaar. M'n vriend koekjes laten verstoppen en meer leuke spelletjes. Nu zit Billy zelfs regelmatig mijn vriend uit te dagen voor een potje stoeien en ook andersom! Met wandelen gaat het ook goed hij kan gewoon weer lekker loslopen iets wat in het begin niet zo'n suc6 was

Maar nog steeds blijf ik wel z'n "echte" baasje... hij is ook zoals al eerder gezegt blijer als ik thuis komt etc.. maar de band is van beide kanten vele malen beter geworden.

Dus mijn tip is ga vooral door met een beetje ongemerkt hun band aan scherpen! Bij ons heeft het echt geholpen!

Groetjes Lianne en een poot van Billy.

Update: het bestellen van de flexi was echt een wereldactie van mij. De dreiging dat m'n vriend daar mee moest gaan lopen, was genoeg voor hem om er aan te werken.

Bram heeft sowieso een sprong gemaakt in 'luisteren', maar inmiddels gaan de losse (haha) wandelingen heel goed met m'n vriend. Hij is er ook een stuk relaxter onder (m'n vriend dus).

Mannen

Mijn vriend werkt fulltime, en ik werk parttime, ik ben meer bij de honden, ga vaker met ze uit, en geef ze te eten.
Onze honden luisteren naar mij beter, maar ze knuffelen ook graag bij mijn vriend.
Als mijn vriend thuis is, doet hij zo veel mogelijk met onze honden, toch blijven ze meer naar mij toe trekken dan naar hem. Het komt bij ons denk ik omdat ik meer met ze doe (Ik heb immers ook meer tijd daarvoor) en omdat ik meer bij ze ben.

Rob heeft ook vaak wat meer moeite met de honden. Het is geen onwil, hij lijkt ze gewoon wat minder goed te begrijpen ofzo. Hij heeft het heel simpel opgelost; hij laat de honden alleen aangelijnt uit. Nooit problemen dat ze niet hier willen komen, nooit problemen dat ze bij andere mensen etteren. Het zou niet mijn keuze zijn, maar hè, ik ben al blij dat hij ze af en toe uit wil laten.