Het HondenForum

estelle schreef: Wij hebben het hier ook. De jack russell van de buuf laat Ghaya (Dh teef) over de grond kruipen als hij zin heeft, ze plast dan zelfs van deemoed. Hij voelt zich dan echt The Man en loopt rond alsof hij TheKing is....

Maar dat doet Bram dus niet. Hij heeft wel z'n staart hoog, borst vooruit etc, maar hij loopt niet over van arrogantie. Bij zo'n JR kan ik het me goed voorstellen, die zijn toch vaak behoorlijk fel. Maar Bram zou ik niet echt fel willen noemen. Vandaar mijn verbazing.

Dan ligt het echt aan zijn zekere houding, pablo heeft dat ook, hij doet echt helemaal niks maar hij loopt altijd erg zelfverzekerd naar een andere hond toe, terwijl ie thuis gelijk op zijn rug gaat liggen als boeddy de JR naar hem snauwt, die kleine is hier de baas in huis

Stang schreef:Het gaat volgens mij gewoon om degene met de grootste bek en die het meeste respect afdwingt.
Wie werkelijk de sterkste is, dat komt er pas op aan als een ranglagere het in z'n kop zou halen om de lichamelijke strijd aan te gaan en dat gebeurt volgens mij alleen als het verschil in rang te gering is.

Ja dat denk ik ook
Rio is volgens mij fysiek sterker dan Orson die word al zes tenslotte en Rio is in zijn prime maar toch doet hij een stapje achteruit voor hem.
Volgens mij weet Rio gewoonweg niet hoe sterk hij kan zijn want hij knokt nooit voor iets.
Beau is ook een lange tijd de baas geweest over Rio en deed allerlei dominante handelingen bij hem tot Rio hem een keer zat was bleef staan en hem strak ging aankijken en Beau wist nu moet ik ervoor knokken als ik doorzet en toen maar eieren voor zijn geld koos en zonder een knokpartij is de rangorde toen veranderd.
Dat is ook echt de enigste keer geweest dat ik Rio bereid heb gezien om evt. te knokken ergens voor en Beau begreep dat ook donders goed.
Het was trouwens wel toen ik op vakantie was en orson bij Jan thuis was dus ze waren toen met z'n tweeen.
De gewijzigde rangorde heeft zich ook thuis wel doorgezet.
Micron durft en doet ook heel veel maar weet feilloos wanner hij moet opheoepelen of te ver gaat en kiest dan ook direct eieren voor zijn geld.
Wel kunnen ze ontzettend veel hebben van dat kleine ettertje en komt hij met heel veel streken goed weg
Toen Tash nog leefde had zij het laatse woord ook toen ze ouder was en fysiek niet meer tegen de andere zou hebben opgekund was een blik of snauw van haar voldoende om ze op andere gedachte te brengen.

Zoek stok! schreef:Ik vraag me iets af...

Op de opvang zijn er ongeveer 12 (inmiddels misschien meer, het gaat snel) dagopvang honden. Bram speelt met verschillende daarvan, maar nooit met meer dan vijf tegelijk. Ze gaan dus in de speelweides in verschillende combinaties. De enige constante factor is dat ze Bram en Bo (Stabij teefje) altijd bij elkaar zetten, dat is z'n verkering zeg maar.

Wat mij verbaast, is dat de opvang zegt dat Bram na Takkie de tekkel komt in rangorde. Takkie is een reu van 6 jaar oud, duidelijk de oudste. Dat Takkie bovenaan staat, is niet vreemd. Maar hoe kan het nou dat Bram daarna komt?

Er zijn verschillende grotere reuen zoals een Duitse Staander, Labradors en Goldens. Deze zijn ook nog vrij jong, maar wel ouder dan Bram. Volgens mij zijn ze rond de 2 jaar.

Als ze een keer hun gewicht in de strijd zetten tegen die jonge kabouter, dan is de strijd toch al beslist? Hoe kan het dat ze dat niet doen?

Kan het zijn dat Bo en Bram een team vormen ?

Het gaat niet alleen om lichamelijk overwicht, maar met name om het geestelijk overwicht. De sterkste hoeft niet altijd de leider te zijn.