Het HondenForum

Inge O schreef:

kiki78 schreef:Daan ligt rustig een hele dag in de auto met de pensstaafjes open op de voorstoel zonder ze te pakken.

een hond mag dan wel zo braaf zijn, maar dit vind ik regelrechte hondenkwelling. zoiets hoor ik dus wel meer mensen zeggen, en vind dat telkens weer erg .

ik kan me niet eens voorstellen dat ik nog iets van die staafjes terug zou vinden als ik zoiets doe en dat hoeft ook niet, ik ruim het eetbare op, en zo niet? dan hebben ze mazzel.

ik kan me dus niet voorstellen dat er maar 1 hond is, die uit zichzelf, zonder training/correcties enz. keurig naast dus bv pensstaafjes blijft liggen zonder dat de baas erbij is. en ik vraag me dus ook af waarom dat in hemelsnaam moet.

Je hebt idd 2 type labjes.
De werklijn en de showlijn.
De showlijn is veel compacter en forser van postuur.
Labjes hebben wel de aanleg tot dik worden en zijn voor het grootste deel ook veelvraten.

Ook komt het zoals veel van jullie zeggen ook wel door de eigenaar zelf die de hond flink voert en dan denkt dat 3 x per dag een blokje om genoeg is.
Toen wij met Andor op dee winner waren kregen wij flinke complimenten van mensen dat hij zo mooi slank was(en nog steeds is )

ik kwam er bij toeval achter dat daan de pensstaafjes laat liggen. had ook niet verwacht dat ze ern nog zouden liggen na de eerste keer. hij jat ook niks van tafel behalve chocolade. Ik weet niet hoe is op gevoed, hij was bijna 7 toen ik hem kreeg. hij at toen alleen maar cesar en kreeg 5 kokindjes voor het slapen gaan. moet erbij zeggen dat hij lang niet altijd iets lekkers aan neemt, en ook veel lekkers niet lust

kiki78 schreef:ik kwam er bij toeval achter dat daan de pensstaafjes laat liggen. had ook niet verwacht dat ze ern nog zouden liggen na de eerste keer. hij jat ook niks van tafel behalve chocolade. Ik weet niet hoe is op gevoed, hij was bijna 7 toen ik hem kreeg. hij at toen alleen maar cesar en kreeg 5 kokindjes voor het slapen gaan. moet erbij zeggen dat hij lang niet altijd iets lekkers aan neemt, en ook veel lekkers niet lust

Dropjes bedoel je? Is dat niet slecht voor zijn tanden? En chocolade is toch giftig??

Hier hoef ik overigens niet te laten slingeren, dan is het weg en op.

Overigens hier ook veel labjes die te dik zijn, met soms ook nog voor mijn lekersoog een doorgezakte rug. :N:

jidde schreef:Dat dikke dat je bij labs ziet, noemen ze bone

Kan het misschien iets genuanceerder Wendy

Er is nu eenmaal een verschil tussen de 'gemiddelde' Lab- of Goldeneigenaar, en de 'gemiddelde' Herder-eigenaar. Labs en Goldens komen helaas vaak als ideale gezinshond ergens. En dagelijks een paar uur met de hond op pad, dat is niet de bedoeling. Daar is geen tijd voor. Want de kids moeten ook naar de muziekschool en naar voetbal gebracht worden.
Samen met de tussendoortjes, denk alleen maar aan de koekjes die de kids in het gezin aan de hond geven, maakt de te dikke honden.

Maar mijn honden zijn ook grof. Saar is ook altijd te dik geweest. Maar ik kon er niets aan doen. Ze at nog geen 50 gram brok op een dag, en ze liep 4 uur op een dag! Ik was de hemel te blij dat ze uiteindelijk gíng eten (barf).
En als je goed kijkt Wendy, dan zie je dat Saar's kop 1.5 keer de breedte heeft van Mieppies kop. Maar je ziet ook de botten zitten. Haar schedel is gewoon ook breed. Bone dus

Dit vind ik ook al door een hele boel foto's fokkers!!!! Op ringtraining ook. Alle honden zien er goed en show achtig uit en de labradors? Die zijn modder vet! Blijven super netjes staan, maar wat wil je als je elke seconde zo ongeveer wat lekkers krijgt. We hadden voor de grap de leeftijd geschat van zo'n labrador. Was niet groot, maar flink aan gewicht en de ribben zag je niet. Helaas liep de hond ook nog eens heel slecht, maar daar gaat het niet om. We schatten allemaal rond de 4 jaar (ECHT waar!!). Daarna gevraag en wat bleek, 7 maanden :N:

En dat van een labrador fokker. Ook op shows is dat zo. Kijk maar eens. Er lopen normale types tussen, maar het is 99% van de gevallen dat een veel te dikke labrador de keuring wint. Zeker voor zo'n ras vind ik dit onverantwoordt! Met 7 maanden al zo dik (reden: puppyvet geeft mooie rondingen en dat is nodig voor op shows ) dat geeft toch zeker HD of ED????

Hallo,

Sinds wij onze 9maanden oude labrador pup 'Yellow" in huis hebben zijn wij natuurlijk ook meer gaan letten op andere labradors. En ook wij zien hier veel te dikke labradors. Wij zelf vinden het echt te gekke honden, maar onze belangrijkste regel was wel, hij mag nooit te dik worden.

Hier een foto van Yellow toen ie ongeveer 7 maanden was. Hij is intussen wel wat breder geworden, maar heb geen recentere foto.

Wat denken jullie is het een showlijn of een werklijn. En vinden jullie hem te dik/te dun.




Nog even over dat speciale voer voor labradors. Toen wij Yellow kregen hadden wij ook de neiging om dat voer te nemen van Royal Canin, maar wat mij opviel aan dat voer was dat het bomvol zit van de koolhydraten. Gerst en zetmeel zit er erg veel in en net zoals bij mensen, is de dikmakend en verhoogd het je suikerspiegel enorm waarna je over een tijdje weer zin hebt in eten. Helemaal omdat een hond een vleeseter is vonden wij dit vreemd. We hebben het dan ook niet gedaan.

Yellow krijgt nu Carnibest.

Ook is Yellow helemaal niet gek op eten. ( op fruit uitgezonderd) Hij geeft veel meer om speeltjes.

Ik vind het jammer dat mensen hun honden te dik laten worden. Er zat een tijdje terug een labrador teefje bij ons in de les, en ze waren even oud, maar zij was duidelijk aan de dikke kant. Tijdens het spelen zakte ze elke keer door haar voorpoten heen, het was echt verschrikkelijk om te zien.

Groetjes Anita

ik vind sowieso dat er veels te veel te dikke honden zijn.
Erger me soms kapot als ik weer zo'n dikkerd zie lopen en ik snap er werkelijk ook niks van. Baasjes zelf zijn vaak super slank maar de hond dus moddervet.
Ik snap niet dat je dat zelf niet ziet of dat je bij je eigen niet eens denkt 'goh misschien heeft mn hond er last van?'.

Vorige week bij de DA ook weer zo'n hond. Echt te zielig om te zien en dan moet ik echt mn best doen om er niks van te zeggen.

nee ik begrijp het dus echt niet. Soms hoor je ook dat mensen het zielig vinden dat de hond al zo weinig brokjes krijgt. Woopy van mij krijgt een handje brokjes (Cavom) dat zijn dus zo'n 20 brokjes....hij is mooi slank en kan dus naast zn brokjes tussendoortjes krijgen.
Ghaya mijn herderteef krijgt iets meer als 1 handje.
Ik zie het zielige er niet van.

ik zal vanavond even een foto maken van janus, mogen jullie kijken of hij idd aan de mollige kant is

Inge O schreef:

kiki78 schreef:Daan ligt rustig een hele dag in de auto met de pensstaafjes open op de voorstoel zonder ze te pakken.

een hond mag dan wel zo braaf zijn, maar dit vind ik regelrechte hondenkwelling. zoiets hoor ik dus wel meer mensen zeggen, en vind dat telkens weer erg .

Bram zou het ook laten liggen, maar dan heeft het niks met braafheid te maken, maar omdat hij heel veel dingen niet lust

Ik lees trouwens van alles over uuuuuren wandelen per dag. Ik geloof er niet in dat een hond dat nodig heeft om op gewicht te blijven. Dan zouden veel en veel meer honden dik zijn.

Bram is 13,5 kilo, krijgt 300 gram Carnibest per dag plus extraatjes en ik wandel op de niet-opvang dagen circa 2,5 uur per dag met hem. Laatst vond Reini dat hij wat te dik was (iets te veel extraatjes gegeven in de vakantie ) en toen heb ik hem een week op 250 gram per dag gezet. De extraatjes waren er toen alweer vanaf.

Het lijkt mij toch wel dat bepaalde rassen meer aanleg hebben tot dik worden, want ik zie bijna nooit een Kooikertonnetje terwijl die echt niet allemaal 3 uur of meer per dag wandelen.

Het zou ook kunnen dat het ene ras actiever is dan het andere, of zeg ik dan iets heel raars? Ik hoor van veel Lab eigenaren dat de hond buiten het wandelen vooral ligt. Bram is juist altijd bezig met van alles en nog wat. Het lijkt me nogal een verschil in energieverbruik.

Zoek stok! schreef:Ik lees trouwens van alles over uuuuuren wandelen per dag. Ik geloof er niet in dat een hond dat nodig heeft om op gewicht te blijven. Dan zouden veel en veel meer honden dik zijn.

Bram is 13,5 kilo, krijgt 300 gram Carnibest per dag plus extraatjes en ik wandel op de niet-opvang dagen circa 2,5 uur per dag met hem. Laatst vond Reini dat hij wat te dik was (iets te veel extraatjes gegeven in de vakantie ) en toen heb ik hem een week op 250 gram per dag gezet. De extraatjes waren er toen alweer vanaf.

Het lijkt mij toch wel dat bepaalde rassen meer aanleg hebben tot dik worden, want ik zie bijna nooit een Kooikertonnetje terwijl die echt niet allemaal 3 uur of meer per dag wandelen.

Het zou ook kunnen dat het ene ras actiever is dan het andere, of zeg ik dan iets heel raars? Ik hoor van veel Lab eigenaren dat de hond buiten het wandelen vooral ligt. Bram is juist altijd bezig met van alles en nog wat. Het lijkt me nogal een verschil in energieverbruik.

Ik denk inderdaad dat dat er allemaal ook mee te maken heeft.

Honden hebben denk ik ook geen uren wandelen op een dag nodig om niet dik te worden; alleen dan moet je ze niet dezelfde hoeveelheid voer geven die ze krijgen als ze wel uren wandelen natuurlijk

Aanleg heeft er denk ik ook mee te maken, en dan inderdaad ook nog hoe actief ze zijn verder. Ik heb het wel vaker tegen je gezegd geloof ik, dat ik het zo leuk vind hoe Bram buiten zo heen en weer sjeest
Moos en Saar rennen ook wel, maar bij vlagen om even te spelen samen, en daarna is het weer gewoon rustig meelopen en snuffelen.
Ik denk dat een hond type Bram, die binnen ook nog eens vrij actief is, veel minder snel dik wordt dan type Moos en Saar die buiten wel rennen, maar niet constant, en die binnen ook veel liggen te slapen.

De labjes die ik ken rennen trouwens wel ontzettend buiten, maar ik ken eigenlijk ook alleen maar slanke labjes. Ik kan me voorstellen dat de echt dikke exemplaren die ik weleens zie lopen ook niet echt meer kunnen rennen.

En oh ja, ik denk ook dat veel rassen vaak te dik zijn omdat die vaak bij bazen terecht komen die niet erg veel wandelen en graag een extra koekje bij de koffie geven (zoals de dikke Jacks, Teckels en kleine pluizenbollen).
En dan maakt wel of niet gecastreerd ook nog uit...
Ik merk dat hier wel in die zin dat wat eraan komt bij Moos of Saar er ontzettend moeilijk weer afgaat.
Saar woog tot mijn grote schrik (nadat ik opeens de ribbetjes niet zo denderend meer kon voelen ) 5.6, en moet dus terug naar 4.8.
Da's niet zo makkelijk bij een gecastreerd teefje wat al heeeeeel weinig eten krijgt merk ik.

Zoek stok! schreef: Het lijkt mij toch wel dat bepaalde rassen meer aanleg hebben tot dik worden, want ik zie bijna nooit een Kooikertonnetje terwijl die echt niet allemaal 3 uur of meer per dag wandelen.

Het zou ook kunnen dat het ene ras actiever is dan het andere, of zeg ik dan iets heel raars? Ik hoor van veel Lab eigenaren dat de hond buiten het wandelen vooral ligt. Bram is juist altijd bezig met van alles en nog wat. Het lijkt me nogal een verschil in energieverbruik.

mwah ik zie genoeg dikke kooikers hoor.
Ik geloof niet zo dat het rasgebonden is dus dat er van bepaalde rassen meer dikke honden zijn. Er zijn nou eenmaal ook heel veel labradors, op elke hoek zie je ze wel lopen, dus valt het op.
Kooikers zie je niet zo snel, tenminste...hier niet zo veel.

Dat bezig zijn binnen ligt denk ik ook aan de baas ipv het ras.
Het is maar wat je ze geleerd hebt. Als je thuis nooit iets doet/gedaan hebt met je hond verwacht die ook niks dus waarom zou je dan alert zijn? als er toch nooit wat gebeurd? Als je toch weet dat je om die en die tijd een blokje om mag....
Daarbij vinden toch wel veel mensen het irritant als hun hond 'zenuwachtig' heen en weer loopt dus wordt er snel 'ga op je plaats' geroepen. Ik heb het dan dus over de hondenmensen die een hond voor de familie/kids of weet ik veel wat hebben.

Kijk jij en ik doen w.s. ook in huis veel met ze. Als ik opsta staan mn honden ook op omdat ze nooit weten wat er gaat gebeuren, wanneer ik ga wandelen of wanneer ik ga spelen met ze.
Daarnaast mogen ze in huis hun gang gaan, willen ze in de venserbank naar buiten kijken dan doen ze dat maar etc etc.

Ik denk dus echt dat het aan de baas ligt en niet aan het ras o.i.d.

estelle schreef:

Dat bezig zijn binnen ligt denk ik ook aan de baas ipv het ras.
Het is maar wat je ze geleerd hebt. Als je thuis nooit iets doet/gedaan hebt met je hond verwacht die ook niks dus waarom zou je dan alert zijn? als er toch nooit wat gebeurd? Als je toch weet dat je om die en die tijd een blokje om mag....
Daarbij vinden toch wel veel mensen het irritant als hun hond 'zenuwachtig' heen en weer loopt dus wordt er snel 'ga op je plaats' geroepen. Ik heb het dan dus over de hondenmensen die een hond voor de familie/kids of weet ik veel wat hebben.

Kijk jij en ik doen w.s. ook in huis veel met ze. Als ik opsta staan mn honden ook op omdat ze nooit weten wat er gaat gebeuren, wanneer ik ga wandelen of wanneer ik ga spelen met ze.
Daarnaast mogen ze in huis hun gang gaan, willen ze in de venserbank naar buiten kijken dan doen ze dat maar etc etc.

Ik denk dus echt dat het aan de baas ligt en niet aan het ras o.i.d.

Ik denk dat juist dat actieve/alerte binnen heel erg aan de hond, en ook aan het ras ligt.

Het is nou niet bepaald zo dat er niks met Moos en Saar gedaan wordt behalve blokjes om, maar ze zijn binnen niet erg actief. Saar heeft wel een periode gehad dat ze erg allert was trouwens, maar dat is nu wel over eigenlijk.
Ze spelen binnen wel regelmatig samen, maar voorderest liggen ze veel te doezelen of slapen.

Heb je een ras wat echt graag werkt met de baas, en waar dus ook echt wat mee gedaan wordt, dan zal die hond denk ik veel sneller actief en alert in huis zijn dan een gezelschapshondje bijvoorbeeld
Waarmee ik meteen op het punt kom dat het bij Labjes ook best aan de baas zal liggen
Maar niet elk ras is even gebrand op werken of activiteit.

ja dat is ook wel weer zo.
Maar mijn Ghaya en Chello liggen ook veel te liggen hoor maar ze zijn wel alert en we hebben ze ook anders opgevoed als Hera. Hera heeft heel veel vrijheid gekregen, mocht erg veel. Bij Chello en Ghaya was ik overal teveel mee bezig, wilde het doen zoals 'het hoort', burgerlijke hondjes ofzo...haha.
Ik denk dat als ik Ghaya en Chello zo opgevoed had als Hera ze ook drukker waren geweest.

Ik geloof ook niet dat ik het normaal vind als een labrador dag in dag uit op zn plaats ligt te liggen.

Toch geloof ik erin dat het niet altijd maar aan het ras ligt. Maar dat de baas ook de hond vormt.

estelle schreef:
Ik geloof ook niet dat ik het normaal vind als een labrador dag in dag uit op zn plaats ligt te liggen.

Nee, ik ook niet Maar da's weer het andere uiterste natuurlijk. Als ik zeg dat Moos en Saar in huis voornamelijk liggen bedoel ik ook niet dat ze als zombies de hele dag hun mand niet uitkomen

Toch geloof ik erin dat het niet altijd maar aan het ras ligt. Maar dat de baas ook de hond vormt.

Dat geloof ik ook direct. Maar ik geloof ook dat je van bijvoorbeeld type Hera en Chello never nooit een type Saar en Moos zou kunnen maken, en andersom.

Moos schreef: Maar ik geloof ook dat je van bijvoorbeeld type Hera en Chello never nooit een type Saar en Moos zou kunnen maken, en andersom.

uhhh nee dat denk ik niet. Chello zou nog wel kunnen hoor.
Chello is dus ook erg rustig, als die een week niks doet ligt ie nog net zo rustig.
Maar Hera, nee dat wordt geen Saar of Moos haha.
Maar zoals gezegd, als Hera bij iemand was gekomen die haar niet zoveel vrijheid had gegeven was ze wellicht een stuk rustiger in huis.

Ik zie redelijk wat Labjes, van de gem. 100 honden in pension zijn er misschien de helft Lab of Golden. Er zitten prachtige Lab's tussen maar ook honden die iid niet normaal zwaar zijn. De zwaartse die wij hadden woog 62 kilo en die was dus idd echt zwaar. Inmiddels is de hond afgevallen naar 48 kilo (samen met de eigenaar hebben we gekeken naar hoe veel ze gaven enz, mensen gaven dus een beetje veel )

En ook 9 van de 10 gaan als gekken te keer als het etenstijd is, alsof ze in dagen geen eten hebben gehad, springen het uit je handen of bijten je handen er zowat af. Ik heb nog geen één keer een Lab gehad die niet wilde eten en ik heb me idd afgevraagd of dat een raseigenschap was die enorme 'honger'.

estelle schreef:

Moos schreef: Maar ik geloof ook dat je van bijvoorbeeld type Hera en Chello never nooit een type Saar en Moos zou kunnen maken, en andersom.

uhhh nee dat denk ik niet. Chello zou nog wel kunnen hoor.
Chello is dus ook erg rustig, als die een week niks doet ligt ie nog net zo rustig.
Maar Hera, nee dat wordt geen Saar of Moos haha.
Maar zoals gezegd, als Hera bij iemand was gekomen die haar niet zoveel vrijheid had gegeven was ze wellicht een stuk rustiger in huis.

Dat geloof ik ook wel; dat Hera bij een andere baas rustiger geweest zou zijn. Alleen waren Moos en Saar bij die baas dan waarschijnlijk zoutzakken geweest

Ik geloof ook echt wel dat het eraan ligt hoe de baas ermee omgaat, maar ik denk ook dat er gewoon rassen zijn die van nature actiever zijn, en meer met de baas willen doen dan andere rassen. Dat het dus niet zo is dat als je hele rustige honden hebt in huis, dat je per definitie dan als baas te weinig met ze doet.

Waar het eigenlijk allemaal op neerkomt, bedenk ik me nu opeens al typende, is denk ik dat er een enorm verschil is tussen rustig in huis uit tevredenheid, en rustig in huis uit lamgeslagenheid omdat er niks met je gedaan wordt als hond zijnde.
Ik gok zomaar dat jij bij de lab die zo rustig is in huis (waar Linda het over had) het beeld hebt van een hond die uit lamgeslagenheid van het niks doen, haast emotieloos in zijn mand ligt te suffen. Even heeeeel erg ongenuanceerd gebracht.
Wat ik voor ogen had bij 'rustig in huis' is (zoals Saar en Moos) gewoon tevreden en daardoor ontspannen kunnen genieten van het lekkere loom zijn binnen.
Snap je een beetje wat ik bedoel ?

estelle schreef: Kijk jij en ik doen w.s. ook in huis veel met ze. Als ik opsta staan mn honden ook op omdat ze nooit weten wat er gaat gebeuren, wanneer ik ga wandelen of wanneer ik ga spelen met ze.
Daarnaast mogen ze in huis hun gang gaan, willen ze in de venserbank naar buiten kijken dan doen ze dat maar etc etc.

Ik denk dus echt dat het aan de baas ligt en niet aan het ras o.i.d.

Ja, daar zit wat in. Ik geloof wel dat Bram rustiger was geweest bij iemand die rustiger in huis is. En inderdaad, ik rem hem ook nooit af. Als hij met een bal door het huis wil denderen, moet hij dat lekker doen. Verplicht ergens gaan liggen, hoeft hij nooit. Ik heb weleens tegen Marcel gezegd dat ik Bram druk in huis vind. 'Ga eerst zelf maar eens op je krent zitten' zei Marcel dan

ik ben een paar weken geleden met een vriendin en de hondjes, mijn cairn en de lab van haar moeder, een weekend naar het strand geweest. Djoelie is een slanke lab. 's morgens na het opstaan hondjes uitlaten op het strand. Daan gaat uitgebreid een plekje zoeken om te poepen. Djoelie perst er een hoop uit en meteen terug naar het huisje om te eten. en tijdens de andere wandelingen alleen maar naar eten zoeken.

Daan was eerst van een oud vrouwtje, vrouwtje is 90 geworden en toen overleden. van haar kreeg daan zijn kokindjes en cesar met kip smaak iets anders luste hij niet. gelukkig eet hij nu wel brok en kvv. hij was in het begin ook een rustig hondje, nu niet meer met piep door het huis rennen is het leukste wat er is

Moos schreef:Waar het eigenlijk allemaal op neerkomt, bedenk ik me nu opeens al typende, is denk ik dat er een enorm verschil is tussen rustig in huis uit tevredenheid, en rustig in huis uit lamgeslagenheid omdat er niks met je gedaan wordt als hond zijnde.
Ik gok zomaar dat jij bij de lab die zo rustig is in huis (waar Linda het over had) het beeld hebt van een hond die uit lamgeslagenheid van het niks doen, haast emotieloos in zijn mand ligt te suffen. Even heeeeel erg ongenuanceerd gebracht.
Wat ik voor ogen had bij 'rustig in huis' is (zoals Saar en Moos) gewoon tevreden en daardoor ontspannen kunnen genieten van het lekkere loom zijn binnen.
Snap je een beetje wat ik bedoel ?

Ja idd dat muffige liggen in de mand, wetende dat er niks gaat gebeuren, nu niet, morgen niet, nooit niet.
Ik zou daar ook niet tegen kunnen.

Ik denk ook dat het eerder aan de "soort" bazen ligt, dan aan de hond. Een aantal mensen hier zijn het niet met me eens, maar een Lab/Golden wordt nu eenmaal heel vaak gekocht om zijn verdraagzaamheid. Voor het gezinnetje. Dan kunnen de baasjes wel geen tussendoortjes geven, maar de kids zijn er ook nog. En ik weet bv nog heel goed, hoe ik heel stiekem de hond de helft van mijn bord eten kon voeren. Zonder dat paps en mams het in de gaten hadden

Saar van mij wordt een kreng als ze niet genoeg vertier krijgt. Maar buiten dat vertier is ze binnen gewoon rustig. Ja, buiten de normale "even aandacht voor ons" tijden, als één van ons thuis komt bv.
Maar zolang zij hun eigen vertier krijgen, dan zijn ze beiden binnenshuis gewoon rustig.

Bouw heeft er wel mee te maken. Mijn honden uit showlijn zullen nooit zo rank worden als honden uit een jachtlijn. Maar da's hetzelfde dat mijn moeder met een grover gebouwde man, nooit een dochter zou hebben gekregen met mijn postuur.
En mijn kleine zusje eet echt verantwoorder dan ik, en ze gaat iedere week naar fitness. Maar ze was, is, en blijft toch echt 2x zo dik als ik

ranetje schreef:Eén Labrador zag ik later terug dat was een regelrechte tank geworden. Alleen toen ik hem aaide merkte ik dat hij een "tonvormige"ribbenkast had gekregen. Tja, dáár kan niemand wat aan doen.

Volgens de rasstandaard hoort een Labrador die ook te hebben
Lichaam: Borstkas van goede breedte en diepte, met goed gewelfde, tonvormige ribben. Horizontale bovenbelijning. Lendenen breed, kort en sterk. (Bron: site NLV)
Kortom, een Labrador heeft van nature dus een wat rondere bouw.
Neemt niet weg dat vele Labradors echt te dik zijn en een hangbuik hebben en totaal geen taille.

estelle schreef:

Moos schreef:Waar het eigenlijk allemaal op neerkomt, bedenk ik me nu opeens al typende, is denk ik dat er een enorm verschil is tussen rustig in huis uit tevredenheid, en rustig in huis uit lamgeslagenheid omdat er niks met je gedaan wordt als hond zijnde.
Ik gok zomaar dat jij bij de lab die zo rustig is in huis (waar Linda het over had) het beeld hebt van een hond die uit lamgeslagenheid van het niks doen, haast emotieloos in zijn mand ligt te suffen. Even heeeeel erg ongenuanceerd gebracht.
Wat ik voor ogen had bij 'rustig in huis' is (zoals Saar en Moos) gewoon tevreden en daardoor ontspannen kunnen genieten van het lekkere loom zijn binnen.
Snap je een beetje wat ik bedoel ?

Ja idd dat muffige liggen in de mand, wetende dat er niks gaat gebeuren, nu niet, morgen niet, nooit niet.
Ik zou daar ook niet tegen kunnen.

Ik denk dat ik begrijp wat je bedoelt. Mijn honden zijn alledrie heel rustig in huis, echte vloerkleden. Maar nu Catootje al 6 weken niet los mag rennen en spelen, zie ik inderdaad een ander soort liggen. Ze slaapt ook niet zoveel, maar ligt met haar ogen open een beetje in de verte te staren.
Ik heb trouwens haar voer ook met 1/3 vermindert, want ze werd al heel snel dikker.

ik zie inderdaad ook veel dikkere labjes lopen, zat overlaatst ook aan te denken hoe zou dat nou toch komen.
dick zou ook alles eten, maar hij krijgt niet veel. nou ja, niet meer dan nodig. vorige week op het strand kreeg hij een paar stukjes rodi worst en toen kreeg ik al commentaar van een vrouw, dat haar hond altijd maar 1 of 3 koekjes krijgt en dan is het goed
ik moest wel lachen, want 3maanden geleden, vond iedereen die we tegen kwamen dick te dun (dat schrijft raar, dick te dun )

maar ik kijk ook niet precies op het pak rodi wat hij mag (zou het niet eens weten) het is meer op gevoel dat ik het geen (en op het zicht)

Marion. schreef:

jidde schreef:Dat dikke dat je bij labs ziet, noemen ze bone

Kan het misschien iets genuanceerder Wendy

Er is nu eenmaal een verschil tussen de 'gemiddelde' Lab- of Goldeneigenaar, en de 'gemiddelde' Herder-eigenaar. Labs en Goldens komen helaas vaak als ideale gezinshond ergens. En dagelijks een paar uur met de hond op pad, dat is niet de bedoeling. Daar is geen tijd voor. Want de kids moeten ook naar de muziekschool en naar voetbal gebracht worden.
Samen met de tussendoortjes, denk alleen maar aan de koekjes die de kids in het gezin aan de hond geven, maakt de te dikke honden.

Maar mijn honden zijn ook grof. Saar is ook altijd te dik geweest. Maar ik kon er niets aan doen. Ze at nog geen 50 gram brok op een dag, en ze liep 4 uur op een dag! Ik was de hemel te blij dat ze uiteindelijk gíng eten (barf).
En als je goed kijkt Wendy, dan zie je dat Saar's kop 1.5 keer de breedte heeft van Mieppies kop. Maar je ziet ook de botten zitten. Haar schedel is gewoon ook breed. Bone dus

Ik ben bij de labrador dag geweest en daar liepen de dikste voorop en daar kreeg je te horen dat ze veel bone hadden
Jouw honden hebben geen hangbuikkie, dus dan is het ook echt bone. Maar de labjes die daar liepen, waren van die hangbuikies. als ze lopen schud die buik alle kanten op. en die wonen dus onder de naam: veel bone

de mijne zijn niet te dik, wel stevig en groot, joey is 36,7 kg en igor 4kg
we lopen erg veel met ze vinden we zelf ook erg lekker

yamie schreef:ik zie wel verschil tussen de labjes uit werklijnen en showlijnen, die uit showlijnen vind ik vaak al wat stevig en tja als ze dan bij een baas komen die ook nog eens royaal voert en/of weinig beweging erbij? dan groeien ze vlot dicht, stuk aan leg zit daar ook zeker bij

Klopt er zijn tegenwoordig twee lijnen, bizar eigenlijk. Maar goed. De ene hond heeft meer aanleg om dikker te worden dan de andere. Faith bijv. eet ruim 800 gr. NRV/KVV en madam is prachtig slank en gespierd. Bella daarentegen krijgt 300 gr. NRV/KVV en die valt geen gram af. Wil haar nog slanker krijgen, maar helaas. Het probleem is: dat al ik met een hond zoals Faith gaat showen ze een M/G/ZG behaald, maar nooit een U. Een lab die bijna door zijn voegen zakt vanwege zwaarlijvigheid krijgt vaak een U. Daarnaast zijn er verschillende labradors met verschillende bouwen, de ene hond heeft meer bone dan de andere, waardoor ze soms ook zwaarder lijken dan dat ze werkelijk zijn zoals Bella. Elke lab is anders, maar er zijn jammer genoeg teveel labradors die veel te zwaar zijn. (kan natuurlijk ook liggen aan het feit dat ze een popi ras zijn, dat je daarom meer dikker ziet dan een ras die minder popi is) Overigens is het niet erg dat je dit aansnijdt hoor! Op sommige forums (labs of voernatuurlijk) zijn ook labradoreigenaren zich bewust van het type vetkleplabrador en zijn daar niet happy mee.

jidde schreef:Dat dikke dat je bij labs ziet, noemen ze bone
Ik ben 1x bij een labradordag geweest met een teefje, die ik erg mooi vind (jaja simply carool ) Ik schrok gewoon van alle te dikke tonnetjes die er liepen Echt, je zou bijna de DB bellen.
Degene die het dikst waren, liepen nog voorop ook

nee, geef mij maar eddies van Carola, dat is nou een mooie lab!

Bone en vet zijn twee hele verschillende dingen, sommige lab-eigenaren zien dit blijkbaar niet. Dat is het punt! Ikzelf hou meer van Dual propose-type labrador dus een combinatie van werk- en showlijn. De NLV ziet tegenwoordig ook steeds meer in dat er teveel labradors zijn die te zwaar zijn. Bij een AC-dag georganiseerd door de NLV, kwamen ook veel leden naar mij toe om Faith te mogen bewonderen, zo'n prachtige choco teef hadden ze nog nooit gezien. Mooi bespierd, goed werken en er top uitzien. Nou dat doet een mens goed. Maar zet Faith nou niet naast een dikke lab want dan wordt er gezegd: "Zeker nog erg jong? Of zeker onder een jaar?" Nee hoor madam wordt in mei 4 jaartjes jong.