Nog even een artikel.....
Je kunt wel een hond uitzoeken met Hd A heupen, maar hoe betrouwbaar is de uitslag van het heuponderzoek?
En een hond met Hd C heupen heeft die echt wel C heupen?
Moet je vele kwaliteiten van een hond met HD C heupen laten liggen
omdat de Hirschfield stichting zegt dat de heupen matig zijn?Hoe betrouwbaar is de uitslag?
lees onderstaand artikel........
.
HD-onderzoek - een kwestie van interpretatie
(door Jaap van der Wijk)
Iemand komt met zijn hond bij een gerenommeerde dierenarts/radioloog, er wordt een foto van de heupen gemaakt en de dierenarts voorspelt een B, hooguit een C als uitslag. De uitslag was echter een D, gebaseerd op Norbergwaarde 17, slechte aansluiting, botafwijking 3, ondiepe kom. De dierenarts/radioloog adviseerde een herbeoordeling. Kosten: nog eens veertig euro en de uitslag luidde E, gebaseerd op Norbergwaarde 15, slechte aansluiting, botafwijking 3, ondiepe kom.
In ons eerste contact met de Raad van Beheer over deze kwestie dacht men dat onze kritiek zich richt op het beoordelen van de uitslagen, maar dat is niet het geval. Wij hebben kritiek op het beoordelen van de röntgenfoto's.
Natuurlijk zit er een systeem in het beoordelen van uitslagen. Enkele voorbeelden daarvan:
Hond 1: Norbergwaarde 33, botafwijking 1, slechte aansluiting: HD-C.
Hond 2: Norbergwaarde 40, botafwijking 2, slechte aansluiting: HD-C.
Hond 3: Norbergwaarde 40, botafwijking 1, onvoldoende aansluiting: HD-B.
Hond 4: Norbergwaarde 35, botafwijking 0, onvoldoende aansluiting: HD-A.
Hond 5: Norbergwaarde 35, botafwijking 0, slechte aansluiting: HD-C.
Hond 6: Norbergwaarde 27, botafwijking 1, slechte aansluiting: HD-C.
Hond 7: Norbergwaarde 17, botafwijking 3, ondiepe kom: HD-D.
Hond 7 (herbeoordeeld): Norbergwaarde 15, botafwijking 3, ondiepe kom: HD-E.
Hond 8: Norbergwaarde 35, botafwijking 1, geen vormverandering, slechte aansluiting: HD-C.
Hond 9: Norbergwaarde 34, botafwijking 1, geen vormverandering, onvoldoende aansluiting: HD-B.
Hond 10: Norbergwaarde 40, botafwijking 0, geen vormverandering, slechte aansluiting: HD-C.
Hond 11: Norbergwaarde 23, botafwijking 2, slechte aansluiting: HD-C.
Hond 12: Norbergwaarde -6, botafwijking 3, slechte aansluiting: HD-D.
Hond 13: Norbergwaarde 38, botafwijking 0, onvoldoende aansluiting: HD-A.
Het probleem is dat er geen systeem zit in het beoordelen van röntgenfoto's. Hond 7 kreeg een C en op basis van dezelfde foto (dus hetzelfde instrument) bij herbeoordeling een D. Dat duidt op een discrepantie bij het interpreteren van foto's, en dat is een uitermate kwalijke zaak. Het beoordelen van röntgenfoto's is een exacte wetenschap waarin interpretatie, humeur en salariëring geen rol mogen spelen.
Een dierenarts/radioloog voorspelt op basis van een zeer ruime ervaring een A, maar de foto wordt met een B beoordeeld. Dezelfde dierenarts ziet dit zes keer achtereen gebeuren (A wordt als B beoordeeld), terwijl een hond die een C zou moeten krijgen met een D wordt beoordeeld.
De foto van hond 11 ziet er als volgt uit:
De uitslag HD-C wordt niet begrepen een derhalve bestreden.
Beoordelaar 1 zegt B
Beoordelaar 2 zegt C
Wie is er deskundig, wie niet, en wat is de waarde van de uitslag?
Met andere woorden: hoe serieus moet een fokker de uitslag nemen?
Hond 8 heeft volgens het beoordelingspanel een "slechte" aansluiting, hetgeen op de foto niet is te zien.
De foto van hond 6 ziet er op leeftijd van 6 maanden perfect uit en als de hond op leeftijd van 12 maanden officieel wordt geröntgend, ziet de foto er nog steeds perfect uit. Volgens de zeer gerenommeerde dierenarts/radioloog die de foto heeft gemaakt, moet het oordeel van het panel een A zijn, "en als ze in Amsterdam een slechte zin hebben, een B". Toch luidt het oordeel C.
De foto van hond 3 ziet er slechter uit dan de foto van hond 2. Hond 3 zou een B moeten krijgen en hond 2 een A. Hond 2 krijgt echter een C!
Een groot aantal "slechte aansluitingen" waren op de originele röntgenfoto's niet waarneembaar. Is dit misschien het gevolg van het feit dat de foto's worden gedigitaliseerd en dat de originelen niet meer naar het beoordelingspanel worden gezonden?
Bovendien schijnt er bij het herbeoordelen van de foto's een ontmoedigingsbeleid te worden gehanteerd. Dr. Garretsen keurt erg streng en verandert rustig een C in een D. Ook niet erg wetenschappelijk dus. Wie durft nog in beroep te gaan tegen een straf van 2000 euro wanneer je bij voorbaat al weet dat de "onafhankelijke" beroepsrechter je straf standaard met een derde verhoogt?
Het beoordelen van de röntgenfoto's is na mei 2002 een tijdje goed gegaan, maar nu schijnt men zo langzamerhand weer terug te keren naar het oude stramien. Daarmee is de beoogde gelijkschakeling op FCI-niveau te niet gedaan en zijn we weer precies waar we waren vóór mei 2002. Dit alles leidt tot de conclusie dat er iets niet deugt in het Nederlandse systeem. Honden die hier met een C worden beoordeeld, krijgen in Duitsland een B, want daar kennen de beoordelingsteams het ras dat wordt beoordeeld. In Nederland neemt men de Greyhound als uitgangspunt, en een Newfoundlander en een Greyhound verschillen nogal van elkaar. Wanneer er zo'n enorme discrepantie is tussen enerzijds het oordeel van de deskundige dierenartsen/radiologen en anderzijds het beoordelingspanel, met de herbeoordeler Garretsen als summum van 't chagrijn, dan dienen deze beoordelaars zo spoedig mogelijk op te stappen en te worden vervangen door de mensen uit de praktijk die een röntgenfoto wél juist kunnen beoordelen.
Realiseren de beoordelaars zich dat zij zich schuldig maken aan relatieve deprivatie wanneer zij eerst honderden, wellicht duizenden aansluitingen beoordelen als "onvoldoende" en vervolgens overgaan tot het oordeel "slechte aansluiting", terwijl die aansluitingen niet slechter zijn dan de honden met onvoldoende aansluiting?
Wij zijn er nog steeds heilig van overtuigd dat er een onafhankelijk panel moet komen waar de consument terecht kan voor een second opinion. Een panel van deskundigen uit de praktijk, ter herbeoordeling van röntgenfoto's.
Wij zullen de situatie op de voet blijven volgen en verzoeken u ons uw uitslagen, foto's en dergelijke te blijven toezenden. Ook willen wij graag worden geïnformeerd over de mogelijkheden om Nederlandse honden in het buitenland (met name Duitsland en België) te laten beoordelen op HD en ED, of Nederlandse röntgenfoto's te laten beoordelen door Duitse of Belgische deskundigen. Heeft u daar ervaring mee? Laat het ons dan weten, want dit is niet de eerste keer dat wij dit probleem aan de kaak stellen en wij zijn de rechtsongelijkheid van Nederlandse fokkers ten opzichte van hun buitenlandse collega's zo langzamerhand goed zat. Mocht de mogelijkheid bestaan om het Nederlandse beoordelingspanel volkomen te omzeilen, en toch een geaccepteerde FCI-uitslag te krijgen, dan moet dat maar. Men is kennelijk immers niet voor rede vatbaar.
En liegen mensen dan tegen de pupkopers of staat er gewoon bij dat de moeder HD heeft maar wel verder perfect is? Ik kan me niet voorstellen dat veel mensen een pup willen uit een combinatie waarin een van de ouders HD heeft nl, zeker niet bij herderrassen. Je verwacht in ieder geval goede ouders bij een fokker. 
Ga je met een HD-vrije hond flink traplopen en krijgt die hond dan een flinke groeispurt dan blijft hij HD vrij. Hij kan wel artrose krijgen omdat hij evt blessures oploopt of bv gaat manken wat dan weer effect heeft op de overbelaste poot. Overbelasten geeft slijtage en evt dezelfde effecten als HD kwa uiterlijk ziektebeeld. 
