Ik zal even proberen om overal antwoord op te geven door te vertellen wat er nou gebeurde gisteren. Ze trok dus de kraan van het infuus af. Mandigers had echt gezegd, 3 liter per dag zeker 2 weken. Dus tja toen mocht ik naar mijn vrienden in Utrecht, want de andere DA's in de omgeving namen dus niet op
Amy helemaal van de leg in de auto ging helemaal uit haar dak, achteraf gezien levensgevaarlijk geweest volgens Utrecht.
Aangekomen in Utrecht kregen we uiteraard eerst een student. Die begon echt al meteen te zeiken over het jubilair infuus dat dat belachelijk was dat ze dat nooit had mogen hebben, dat ze helemaal niet naar huis had gemogen met dat soort infuus etc etc.
Ik dacht nog, laat maar wacht wel op de arts.
Komt later de arts binnen. En die begint net zo. Hoe Mandigers erbij komt om dit te doen, dat ze het zelfs in Utrecht nooit gebruiken, ook niet de specialisten en het had in haar poot gemoeten. Na, ik geloof, mijn 6e poging om uit te leggen waarom ze daar het infuus hadden gedaan heb ik het opgegeven, ze bleef maar doorgaan.
Het infuus zat dus daar, omdat Paul Mandigers al meteen zei dat in haar poot geen zin had, omdat ze die er dan uit zou trekken (na zijn vraag hoe Amy normaal was)
Maar goed, Utrecht gaf mij de keus, nou ja keus
. Infuus moest eruit, anders kreeg ik Amy niet mee naar huis
Ik zei dat bepaal ik altijd zelf nog wel, het is mijn hond.
Nee dat ging niet gebeuren, ze moest daar blijven en omdat Amy haar lieve
ehum kant had laten zien, ze valt uit naar mensen, moest ze anders blijven met het infuus en dan 2 dagen onder narcose....
Nou dus echt niet he.
Maar goed, dan sta je daar en dan
Ze ging maar overleggen, want ze wist het ook niet (en even daarvoor wist mevrouw ik ben net van school dierenarts het beter dan ik ben al heel lang specialist Mandigers
)
Toen ze weg was hebben Michael en ik zelf ook overlegd, want ik wilde daar zo snel mogelijk weg, we waren er al 2 uur ondertussen en ik was het kotszat daar.
Amy had gisteren wat gegeten, wat gedronken, ze was bij mijn eigen DA geweest voor bloed en algeheel beeld (DA was positief over haar), dus hebbe we gezegd, haal dat ding er maar uit, ze gaat mee naar huis. Ik kon haar niet met een half infuus meenemen, ze had zo hard getrokken dat deze al verplaatst was en hij zat erg dicht bij haar hart en dat is natuurlijk erg link om haar zo door te laten lopen.
Dus dat ding eruit laten halen, zit er natuurlijk een gat van 1 cm. Ja zegt ze, gaat ze bloedden kan ze doodgaan hoor
(vooraf nog gevraagd, toen was het nee hoor valt wel mee en toen het infuus eruit was toen ineens wel
)
Gelukkig stolde het heel snel en hebben we daarna nog een uur in de wachtruimte gezeten om te kijken of het niet weer open sprong, omdat Amy zo druk is. Er ontstond wel een enorme bult onder, maar volgens haar was dat vocht of bindweefsel en kon geen kwaad. Na dat uur konden we eindelijk gaan.
Thuis begon ze er meteen aan te krabben want tja dat jeukt natuurlijk giga. Dus schone theedoek erom met tape zodat ze niet het gat open kan krabben.
En nu dit weekend moet ze echt heel rustig doen, ik heb haar nu in haar mandje in de zon gelegd en zo weer proberen of ze wil eten. Want ze is echt nog lang niet de oude Amy
Ik baal dat de Wagenrenk niet te bereiken is, en ik baal ook dat ik vergeten ben het email adres te vragen van Paul thuis, want dan kon ik nu overleggen wat wijsheid is, want ze drinkt niet en dat is echt heel belangrijk zei hij, ook voor het herstel van haar darmen.
Oh ja, Utrecht zei, dat is geen gif, dat bestaat niet. Dus toen vroegen we wat is het dan wel, dat wist ze ook niet, want het ws geen parvo en geen corona en iets anders kon het niet veroorzaken. Toen zei ze, ze zal wel iets opgegeten hebben tijdens de wandeling, ja GIF DOOS!
Nog iets anders, ik was gisteren dus bij mijn eigen Da en toen stond de dierenpolitie ineens achter mij (leuk mn excollega's
) maar god, die hadden mijn melding gehad en waren in het bos wezen kijken. Maar het is daar echt groot ze hadden overal gezocht, maar het is ook echt onmogelijk om overal te kijken natuurlijk. Er was nl nog een melding binnen gekomen, toevallig ook bij mijn DA dus toen ze van Michael hoorde dat ik daar was zijn ze snel achter mij aangereden.
Maandag komt er vermelding in de krant, ze belde mij net op, dus dat hebben ze iig goed geregeld!
En nu maar hopen dat het goed blijft gaan zonder infuus. Weet iemand of Paul de mail leest die ik naar de praktijk stuur in het weekend toevallig?
lijmklompen die scherp zijn... tja wolven konden ook al geen botten eten natuurlijk 
