Hallo,
heel lang geleden dat ik hier was en ja, ik ga ook nog eens in dit potje roeren, niet uit sensatiezucht, wel door het feit dat ik hier dagelijks geconfronteerd wordt met een 'ver familielid' van Winter en Xavier haar gebreken
Ik ben er toevallig op uitgekomen dat Winter alweer ingezet wordt voor de fok, na die rampzalige nest van vorig jaar. Toen ik dat te kennen gaf op een ander forum (neen, niet het nederlands rottweilerforum), kreeg ik onmiddellijk pb's van mensen die hier ook zitten....
Op 4 mei 2009 verscheen een oproep van een nederlandse fokster op het BRF (belgisch rottweilerforum), een noodoproep voor een pupje van 8 weken in nood, een teefje dat problemen had met stappen, een ernstig groeischijftrauma in de onderrug met afknelling van het ruggemergkanaal.
Het pupje zou ingeslapen worden indien niemand het wilde (gratis uiteraard). Het pupje was niet uit haar fok maar haar een door haar gefokte reu was wel de vader van de nest.
Ik ben haar 2 dagen later gaan ophalen, goed wetende dat het een mission impossible was maar ik kon het beestje niet aan haar lot overlaten (en er kon nog eentje bij

). En zo kwam Ivita in mijn leven.
Toen ik haar ging halen, zag het er imo allemaal niet zo erg uit... tot een paar uur later... het beestje ging in een waggelgangetje, afhangde onderrug, kon geen 2 sec op rechtstaan of ze viel om.
Ik ben toen in contact gekomen met een fysiotherapeute, die zag het zitten om haar een kans te geven en zo begonnen we met hydrotherapie, eerst 3x per week, dan 2x per week. Enige tijd later merkten we verbetering en ging het van 1x per week naar 1x per 2 weken.
Ruim 2 jaar aan een stuk (fysiotherapeute is ondertussen gestopt, ze blijft stabiel dus doen we dat niet meer).
Ook werd ze behandeld door een osteopaat voor dieren (Dr Di Duca uit Luik), ze had wel af en toe een terugval, kon soms schreeuwen ineens uit het niks maar over het algemeen had ze geen pijn.
Toen ze bijna 2 was, heb ik haar laten steriliseren en tegelijkertijd foto's laten nemen van de rug.
Op deze foto's was te zien dat het om een erfelijke aandoening gaat, ze heeft 1 kleine en 1 grote ruggewervel.
Op de foto's was ook te zien dat deze ondertussen vastgegroeid waren en dat er geen artrose was, gelukkig maar, artrose zou het ruggemergkanaal kunnen afknellen met verlamming tot gevolg.
Toen vorig jaar die CES aan het licht kwam, werd ik door iemand geïnformeerd dat ik eens op het rottweilerforum moest gaan lezen, deze persoon had sterke vermoedens dat die pups familie waren van mijn Ivita en ja idd, dat bleek zo te zijn.
Ik werd toen benaderd door een fokker (neen, niet Leane) en het kwam er op het einde op neer dat de aandoening van Ivita, misvormde ruggewervels met
vernauwing van het ruggemergkanaal, niks te maken had de CES-pups

en het bij haar dus 'louter toevallig' was dat ze die aandoening had en dat het hoogstwaarschijnlijk toch door een ongeval komt in de nest maar Ivita heeft geen CES (zeg ik ook niet!) dus het een heeft niks met ander te maken

en ik moest 'discreet' zijn want anders werd naam van enkele fokkers zwartgemaakt
Nu, ik heb vorig jaar ook alles aan de NRC doorgegeven maar werd door niks of niemand meer op de hoogte gehouden...
Ik moet zeggen, Ivita stelt het voorlopig goed, ze heeft geen pijn, heeft een goede bespiering (waardoor ze goed op haar achterpoten staat) maar moesten jullie zien van waar we met haar komen.... En ja, sommigen op dit forum weten waar ze 'maar' stond op haar 8 weken, hebben haar zien opgroeien, ik overdrijf niet
Let op, voor mij geen slecht woord over de fokker van Ivita! Deze mensen waren pure hobbyfokkers en waren er het hart van in en wilden enkel het beste voor haar.
Ik vind het gewoon jammer (zacht uitgedrukt) dat ze nogmaals russische roulette gaan spelen terwijl ze weten wat er opnieuw kan gebeuren
Ik ken niks van genetica maar ik ken wel de feiten en die zijn genoeg voor mij.
Dit was mijn verhaal, een beetje beknopt ik weet het.
Iedereen die Ivita's verhalen wil lezen, gewoon op enkele grote fora haar naam opzoeken en jullie vinden genoeg terug
