Het HondenForum

Dit jongetje moet leren, "klaar"!! Maar niemand zegt het of doet er wat aan. Papieren zijn ook geweldig! belangrijk of niet. Het is een kind zonder grenzen. Elk wezen heeft grenzen nodig. Laat het los en het gaat zweven. Zo ook dit jong.

nana schreef:Dus je mag alleen een mening hebben over kinderen als je het zelf hebt meegemaakt?
Dat is dus precies het antwoord wat je krijgt van de meeste ouders als ze gewoon niets anders weten te zeggen als hun kroost zich misdraagt...."wacht maar tot dat je zelf kinderen hebt".
Wat een slap excuus en onmacht.

Nee hoor, maar het hebben van eigen kinderen en mede daarop een mening ergens over vellen is iets totaal anders dan het "opvoeden" van andermans kinderen of ervaring hebben met "andermans" kinderen.

Ik keek heel anders tegen kinderen en ouders aan TOT ik ze zelf had. Dan zie je dat het toch niet zo zwart wit is als je voor die tijd eigenlijk denkt.

En wees eerlijk zeg. Kijk de reacties van mensen als er hier iemand opstaat iets denkt te weten over het opvoeden van honden maar er zelf geen zou hebben Geloof niet dat ik je voor hoef te kauwen hoe dat er uit zou zien Mogen mensen met eigen kinderen net zo reageren

smoekie schreef:

nana schreef:Dus je mag alleen een mening hebben over kinderen als je het zelf hebt meegemaakt?
Dat is dus precies het antwoord wat je krijgt van de meeste ouders als ze gewoon niets anders weten te zeggen als hun kroost zich misdraagt...."wacht maar tot dat je zelf kinderen hebt".
Wat een slap excuus en onmacht.

Nee hoor, maar het hebben van eigen kinderen en mede daarop een mening ergens over vellen is iets totaal anders dan het "opvoeden" van andermans kinderen of ervaring hebben met "andermans" kinderen.

Ik keek heel anders tegen kinderen en ouders aan TOT ik ze zelf had. Dan zie je dat het toch niet zo zwart wit is als je voor die tijd eigenlijk denkt.

En wees eerlijk zeg. Kijk de reacties van mensen als er hier iemand opstaat iets denkt te weten over het opvoeden van honden maar er zelf geen zou hebben Geloof niet dat ik je voor hoef te kauwen hoe dat er uit zou zien Mogen mensen met eigen kinderen net zo reageren

Het is niet zwart wit, maar de mensen met kinderen hebben kennelijk ook niet altijd de wijsheid in pacht ook al hebben ze kinderen.
Ik merk bij vrienden heel veel verschil in opvoeden en dat kan ik goed vergelijken ookal heb ik zelf geen kinderen.
Kan me best voorstellen dat het allemaal niet simpel is.

nana schreef:

smoekie schreef:

nana schreef:Dus je mag alleen een mening hebben over kinderen als je het zelf hebt meegemaakt?
Dat is dus precies het antwoord wat je krijgt van de meeste ouders als ze gewoon niets anders weten te zeggen als hun kroost zich misdraagt...."wacht maar tot dat je zelf kinderen hebt".
Wat een slap excuus en onmacht.

Nee hoor, maar het hebben van eigen kinderen en mede daarop een mening ergens over vellen is iets totaal anders dan het "opvoeden" van andermans kinderen of ervaring hebben met "andermans" kinderen.

Ik keek heel anders tegen kinderen en ouders aan TOT ik ze zelf had. Dan zie je dat het toch niet zo zwart wit is als je voor die tijd eigenlijk denkt.

En wees eerlijk zeg. Kijk de reacties van mensen als er hier iemand opstaat iets denkt te weten over het opvoeden van honden maar er zelf geen zou hebben Geloof niet dat ik je voor hoef te kauwen hoe dat er uit zou zien Mogen mensen met eigen kinderen net zo reageren

Het is niet zwart wit, maar de mensen met kinderen hebben kennelijk ook niet altijd de wijsheid in pacht ook al hebben ze kinderen.
Ik merk bij vrienden heel veel verschil in opvoeden en dat kan ik goed vergelijken ookal heb ik zelf geen kinderen.
Kan me best voorstellen dat het allemaal niet simpel is.

Zeg niet dat jij dat doet hoor, maar het wordt wel af en toe zo zwart wit gesteld zeg maar

En ik denk dat niemand de wijsheid in pacht heeft. Dat geld voor zowel mensen zonder, kinderen/hond, danwel mensen met kinderen en of hond(en).

Ik zie zelf ook verschil om me heen. Maar of het een nou fout is of goed Iedereen doet het nou eenmaal anders, dat is het grote verschil. Ik zie ook wel eens dingen bij andere waarbij ik me op mijn kop . Ik heb zelf een hekel aan kinderen die altijd maar alles mogen en waarbij de ouders de koppen in het zand steken als je ze ergens op aanspreekt en ze beledigd zijn onder het mom van "dat doet mijn kind niet" ik vind het ook af en toe niet zo vreemd dat kinderen "zijn" zoals ze zijn.

Wel weet ik inmiddels dat ik er nu ik zelf kinderen heb weer heel anders tegenaan kijk dan toen ik ze nog niet van mezelf had.

Weet je smoekie het kan me ook niet schelen als iemand ervoor kiest om het 3 maal uit te leggen of na 1 keer sancties te verbinden. Het kan me wel schelen als ik er zelf last van heb...je hebt toch te maken met de kinderen van familie en vrienden en kinderen van vreemden. Als de ouders thuis een bepaalde manier van opvoeden hebben dan is dat buitenshuis ook.
Vb bij mijn nichtje (4jaar) die mag overal door heen praten schreeuwen. Wij zijn een paar weken geleden getrouwd tijdens de speach zat ze er ook doorheen te praten continue (haar moeder hield de speach en mijn nichtje vroeg haar midden tijdens de speach :'mama......? en ze onderbrak de speach en zei wat is er schatje en toen vertelde mijn nichtje iets in haar oor en dat een paar keer tijdens die speach wij zaten met 40 volwassen vol verbazing te kijken omdat de speach continue onderbroken werd.

Hun andere dochter van 13 vroeg telkens of ze samen met haar zusje van 4 naar de honden mocht die in een van de hotelkamers zaten ik heb tot 3 maal toe uitgelegd dat ik dat niet wilde en ook waarom, later kwam mijn schoonzusje het nog eens vragen omdat het meisje de honden zo graag wilde zien en later had ze zelf de sleutel opgehaald bij de receptie en zat ze toch bij de honden en had ze naar buiten gelaten waarop ik in mijn trouwkleren de honden uit het bos moest halen, ik ben uitgevallen tegen het meisje wat haar ouders niet konden waarderen want ze wilde het zo graag.

Als ik in een restaurant ben heb ik ook te maken met iemand anders z'n opvoed manieren. Je hebt te maken met ouders die zelf heel veel accepteren van hun kinderen en automatisch moet jij dat ook.

smoekie schreef:
Ik vind juist dat "we" (ik schaar mezelf niet bij we) van honden in zijn algemeenheid te veel goed praten. Of het is instinct. Of het is er ingefokt. Of het is raseigen. Of het is de schuld van de baas etc etc etc.

Merk ik niet zoveel van. MIsschien gaat het er op dit forum aan toe zoals jij het stelt. Maar in de maatschappij groeit de intolerantie naar honden meer en meer. Niets kan men nog hebben van honden, en nergens worden ze nog geveeld. Kinderen daarentegen staan naar mijn gevoel op een voetstukje geplaatst. Van hen moet je alles velen en anders ben je zelf weer intolerant. Je mag niet vragen dat er met je rekening gehouden wordt. Ik erger me nu eenmaal groen en geel als kinderen in mijn nabijheid schreeuwen of krijsen. Ik haat die herrie. Moet daarbij zeggen dat honden die blaffen voor mij ook net zo irritant zijn. Alleen van bij honden wordt er ingegrepen, bij kinderen niet. Dit is althans zoals ik het ervaar in mijn omgeving.

smoekie schreef: Zelf ben ik van mening dat je puppies/honden niet kunt vergelijken met een baby, maar dat wordt vaak wel zo omschreven. Alles wat je moet doen als je een pup in huis haalt is hetzelfde plus meer dan wanneer er een kind op komst is. Tenminste dat is mijn indruk die ik hier gekregen heb. Daar was laatst nog een hele discussie over wat er allemaal wel niet moet gebeuren voor je überhaupt een hond (pup of herplaatser) in huis mag en kan halen volgens intimi

Goed, je kunt een puppie moeilijk een luier aan doen. En een baby heeft het niet prettig in een bench. Toch zijn er wel raakvlakken. En met halfzacht gedoe en aan laten rotzooien, krijg je beiden niet zindelijk.
Ouders geven de babies aangename pampers die niet stimuleren om zindelijk te worden. Voor de nacht begrijpelijk: dan komen de ouders zelf meer aan de nachtrust toe. Maar overdags kunnen ze toch gebruik maken van katoenen luiers? Je hebt tegenwoordig een wasmachine en droger. Wat is het bezwaar?
Bij pups zie ik dat mensen niet optreden, niet opletten, hond plast binnen, wordt niet adequaat ingegrepen, had in de eerste plaats al voorkomen kunnen worden. De tips die ik geef vinden zijn weer te cru, maar het resulteert er wel in dat de hond op lange termijn minder vrijheid krijgt "want hij luistert niet", en altijd binnen zit opgesloten als de mensen zelf buiten zijn.

Ik zie gewoon veel parallellen in de aanpak van opvoeding zowel van honden als kinderen. in zoals het mijns inziens zou moeten zijn, in zoals het gedaan wordt, zowel goede aanpak als foute aanpak.

Een hond vraagt niet om jou. En dat doet een kind ook niet. Iemand begint aan kinderen of een hond omdat hij dat ZELF zo leuk vindt. En zelden denken mensen van "maar wat heb ik zelf te bieden aan de hond/het kind?". Alles gaat alleen vanuit het eigen standpunt. En zowel honden als kinderen wordt te kort gedaan als gevolg daarvan. Het is allebei iets waarvoor je helemaal moet GAAN. Dat verdienen zowel honden als kinderen. En dat houdt in dat je er tijd en liefde in moet steken, verantwoordelijkheidsgevoel moet hebben, het kost je veel energie want je moet consequent zijn en soms een lange adem hebben.

smoekie schreef: Ik denk dat er wel degelijk een verschil zit tussen mensen met honden en zonder kinderen en mensen met honden en kinderen.

Nou, ik ken mensen met kinderen en honden die denken zoals ik zelf denk. Dus ook in de 2e groep die jij benoemt is verschil, en ook overeenkomst met de eerste groep. GA niet te veel van je eigen gedachten uit.

smoekie schreef: Mensen met alleen honden behandelen hun hond vaak als hun kind, en zien een echt kind vaak als een of ander blerend treiterding waar je niks aan hebt vergetende dat ze zelf ook "kind" zijn geweest (al heb ik daar bij sommige mijn twijfels over ) Vaak wordt er op geen enkele manier respect voor hen opgebracht, terwijl zij die zowel kinderen als honden hebben de hond meestal niet op een voetstuk zetten zoals vele zonder kinderen wel doen.

Ik behandel mijn honden misschien wel tot bepaalde hoogte als kinderen. Ik hou ook zo veel van ze en ik kan ook zo verliefd op ze zijn zoals ouders verliefd kunnen zijn op hun kind. En ik heb kinderen inderdaad gezien als blerende treiterdingen, en sommige hele kleine kinderen zie ik nog wel eens zo. Alleen besef ik nu wel meer dan vroeger, dat de ouders de grondslag zijn van het gedrag van hun kinderen. Omdat zij alles van hun kinderen kunnen verdragen, denken ze dat anderen OOK alles van die kinderen kunnen verdragen. Maar zo is het niet. Veruit de meeste ouders kunnen niet anders dan bekennen dat ze van hun eigen kinderen meer kunnen hebben dan die van anderen, als ze eerlijk zijn. Onderzoek heeft ook uitgewezen dat ouders ook vinden (net als mensen zonder kinderen, alleen mogen die van ouders hier geen mening over op na houden ) dat kinderen tegenwoordig slecht opgevoed worden. Maar daarbij denken ze dus niet aan hun eigen kinderen maar aan die van anderen.

Als ouders er nu eens bij stil zouden staan, hoe hun eigen lieve kindertjes over komen op andere mensen, dan kunnen ze zich beter inleven, en dan gaan ze misschien eens grenzen stellen bij hun kinderen en ze leren rekening te houden met andere mensen.

Verder kom ik op de een of andere manier de laatste jaren veel meer in aanraking met kinderen dan vroeger. Misschien heeft dat te maken met mijn leeftijd. Ik ben kinderen wel leuker gaan vinden en meer gaan waarderen. Ik blijk ook goed met ze op te kunnen schieten. Alleen onopgevoede mormels kan ik nog steeds niet uitstaan en ik vind kinderen ook leuker naarmate ze ouder gaan worden, en je met ze kunt praten.

smoekie schreef: Een hond is voor mij een hond. Niks meer niks minder. Het staat in geen enkel opzicht op dezelfde "hoogte" als mijn kinderen. Ik houd verschrikkelijk veel van Nell maar vele male meer van mijn kinderen. Zij die geen kinderen hebben houden hoogstwaarschijnlijk net zo veel van hun hond als andere van hun kind houden en kijken daarom ook vaak op een heel andere manier tegen verschillende manieren van opvoeden omtrent honden aan.

Maar is dat fout? Overigens kijk ik niet op een hele andere manier tegen opvoeden aan van honden denk ik. Ik hou verschrikkelijk veel van honden en niets raakt mij zo diep als een hond kwaad wordt gedaan (alhoewel ik het bij kinderen ook niet verdraag, want het is een zware vorm van onrecht en daar kan ik niet tegen), maar ik ben wel van de harde en eerlijke aanpak. En ik ben op dit forum daar wel eens over aangesproken hoor, dat mensen mij te hard vinden in de opvoeding.

renee-uk schreef:je kunt l*llen zoveel je wil iones, dat maakt je nog niet minder zielig.
Maar geef eens een rechtstreeks antwoord op mijn vraag:
hoeveel kinderen heb jij al opgevoed?
en dan wel eigen kinderen hè, niet neefjes, nichtjes en buurkinderen

Ik heb niet opgevoed, maar ik BEN opgevoed. Jij kennelijk niet, en daarom kun je het ook niet. Dus zeg maar niets van mij.

nana schreef:Beetje flauw om te vragen of iemand zelf kinderen heeft.
Denk dat als je geen kinderen hebt dat je het als buitenstaander nog scherper kunt zien dan diegene die er middenin zit omdat je zelf niet verblind wordt door liefde.

Juist! Ouders zijn vaak niet objectief. En dat blijkt ook uit het onderzoek eerder door mij genoemd, dat ouders zich vaak ergeren aan andermans kinderen en ze als "onopgevoed" beschouwen. Ze kijken nooit zo naar hun eigen kinderen. Het zijn altijd de kinderen van anderen.

nana schreef: Laten we eerlijk zijn...puppies en honden zijn niet te vergelijken met kinderen en mensen.
Ik denk dat we puppies en honden heel vaak te kort doen door ze te behandelen als kinderen die lopen te treiteren
en ik denk dat we van kinderen juist teveel goed praten.

Precies! Maar weet je eigenlijkwat het hele probleem is in dit verhaal?
Iedereen praat nu wel over de kinderen en de honden, maar degenen die tot de orde moeten worden geroepen, zijn de OUDERS van die kinderen! Zij pakken hun kinderen niet aan, ze leren ze niet hoe ze correct om moeten gaan met honden of de situatie waarin zij gast zijn bij iemand anders in huis, en dat zij daar regels moeten respecteren. Ze leren hun kind eigenlijk helemaal NIETS!

Vraagstelling: hoe roep je ouders tot de orde, hoe kleed je dat in?
Een hekel punt.

Renee1966 schreef:
Ben ik niet met je eens.
Toen ik nog geen kinderen had, dacht ik heel "zwart/wit" over kinderen opvoeden.
Nu ik een kind heb blijkt het niet zwart/wit te zijn, maar "grijs".
Je hebt namelijk met een mens te maken, met een eigen inbreng, karakter, eigenaardigheden etc.

En honden hebben geen eigen inbreng, eigen karakter en eigenaardigheden? Dus elke hond moet even hard of even zacht worden aangepakt, en elke hond leert op dezelfde manier? Denken wij nu zwartwit over opvoeden van kinderen, of denk jij nu zwartwit over honden?

Ik snap soms heel goed dat het opvoeden moeilijk zou zijn, en ik zie soms de valkuilen voor me in bepaalde situaties, als ze mij zouden overkomen indien ik kinderen moest opvoeden. Maar ik zie soms ook dat mensen de fout in gaan. En ik zie het overigens ook, als ze het goed doen. Ik vind dat mijn schoonzusje het met haar kinderen het er helemaal niet slecht van af brengt, en ik zie ook hoe mijn zwager echter in zijn zachtheid, niet altijd even eerlijk is.
Ik zie ook dat mijn schoonmoeder die de oma is van hun kinderen, ALLES toelaat en dat het hele kinderlievende dorp dat opgevallen is, dus niet alleen mij.

Budkes schreef:
Lieve Felix het geheel was sarcastisch bedoeld . Als tegenhanger van de handjes op kachels, ontbrekende traphekjes en theepotten op tafel.........

Er zijn wel wat nuanceverschillen hoor! Een pot heet theewater brengt de vreselijkste brandwonden en moet je dus altijd buiten bereik laten. Een kachel kun je niet buiten bereik zetten, maar effe heel kort handje er tegenaan houden, doet geen pijn, maar geeft wel de wetenschap dat langer er tegen aan komen WEL pijn gaat doen. Een kind heeft recht op een waarschuwing. Een waarschuwing die voor een kind geen indruk maakt, is eigenlijk veel meer mishandeling omdat het gevolgen kan hebben die heel wat ernstiger zijn dan even handje er tegen aan houden.

Budkes schreef:
Ach hou nou toch op, zie het hier al gebeuren dat er iemand opstaat op het forum die jou gaat vertellen hoe je je honden op moet voeden met als basis nog nooit een hond in handen gehad, maar er wel veel over gelezen.
Denk dat die hier vast als zwaar deskundig gaat worden gezien.

Niemand is deskundig.
Maar hoewel we niet allemaal opgevoed hebben, we ZIJN wel allemaal opgevoed. Maar soms heb ik wel eens de indruk dat mensen vergeten zijn dat ze zelf ooit kind waren en hoe ze dat ervaarden, de manier waarop hun ouders dat bij hen deden en zo.
Mijn eigen kindertijd staat me nog heel goed bij, ook hoe ik dingen ervaarde, en wat ik dacht en voelde. Ook nog vrij vroege herinnerigen.

nana schreef:Ken mensen die geen boek hebben gelezen maar van nature heel goed weten om te gaan met kinderen en honden. Maar ook mensen die trainer zijn of 3 kinderen hebben en er niks van bakken.
Nog sterker denk dat als je problemen hebt met kinderen opvoeden dat je ook niet goed zult zijn in het opvoeden van honden en andersom.

Antwoord op vraag van renee, ik heb geen kinderen, paste wel vanaf 7 fulltime op mijn babyzusje en was vanaf mijn 5e alleen thuis omdat mijn ouders fulltime werkten en we geen familie of andere oppas hadden. Ook ben ik zelf kind geweest.
Ben geen kinderhater...zie wel heel veel verschil in kinderen wat karakter en opvoeding betreft. Mijn vriendinnen hebben allemaal kinderen die dagelijks over de vloer komen en zie veel verschil in opvoeding.

Is waar. Het is heel vaak een natuurlijke aanleg die je hebt. Het zit erin of niet. Dat zie je ook met leraren. De een heeft overwicht, de ander niet. De een kan de stof overbrengen, de ander niet. De een kan interesse voor zijn vak opwekken, de ander niet. Hoe ze het doen, je kunt er niet altijd de vinger op leggen. Maar het is zoals het is. En zo ook met opvoeden. Veel mensen bakken er gewoon helemaal niets van. Maakt niet uit of het om honden gaat of kinderen.

Veel mensen hebben nog niet eens de verantwoordelijkheid om de ernst van een bepaalde situatie in te zien, zoals de moeder van dat jongetje dat dom begint te lachen als ze hoort hoe hij zich gedraagt en vervolgens niet ingrijpt.

renee-uk schreef: Toch is het hebben van een eigen kind iets totaal anders dan het mee opvoeden van andermans kinderen.
Dus laten we deze discussie nog maar eens houden als je weet waar je over praat!
budkes zegt het beter nog dan ik en al gaat dat over honden is het precies hetzelfde als wanneer het over kinderen zou gaan

Dooddoener! Je bent zwak! Je moet de mening van mensen zonder kinderen OOK respecteren! Wij hebben OOK recht op een mening! Wij leven in dezelfde maatschapij als jullie en moeten de nukken van ouders en kinderen allemaal zomaar verdragen!
lees wat ik eerder schreef over dat onderzoek!
Ouders ergeren zich over dezelfde dingen bij andermans kinderen als de mensen zonder kinderen! Maar als ik jouw woorden lees, hebben mensen zonder kinderen niet het recht om zich te ergeren maar moeten ze alles maar slikken. Daar komt het wel op neer!

nana schreef:Weet je smoekie het kan me ook niet schelen als iemand ervoor kiest om het 3 maal uit te leggen of na 1 keer sancties te verbinden. Het kan me wel schelen als ik er zelf last van heb...je hebt toch te maken met de kinderen van familie en vrienden en kinderen van vreemden. Als de ouders thuis een bepaalde manier van opvoeden hebben dan is dat buitenshuis ook.
Vb bij mijn nichtje (4jaar) die mag overal door heen praten schreeuwen. Wij zijn een paar weken geleden getrouwd tijdens de speach zat ze er ook doorheen te praten continue (haar moeder hield de speach en mijn nichtje vroeg haar midden tijdens de speach :'mama......? en ze onderbrak de speach en zei wat is er schatje en toen vertelde mijn nichtje iets in haar oor en dat een paar keer tijdens die speach wij zaten met 40 volwassen vol verbazing te kijken omdat de speach continue onderbroken werd.

Hun andere dochter van 13 vroeg telkens of ze samen met haar zusje van 4 naar de honden mocht die in een van de hotelkamers zaten ik heb tot 3 maal toe uitgelegd dat ik dat niet wilde en ook waarom, later kwam mijn schoonzusje het nog eens vragen omdat het meisje de honden zo graag wilde zien en later had ze zelf de sleutel opgehaald bij de receptie en zat ze toch bij de honden en had ze naar buiten gelaten waarop ik in mijn trouwkleren de honden uit het bos moest halen, ik ben uitgevallen tegen het meisje wat haar ouders niet konden waarderen want ze wilde het zo graag.

Als ik in een restaurant ben heb ik ook te maken met iemand anders z'n opvoed manieren. Je hebt te maken met ouders die zelf heel veel accepteren van hun kinderen en automatisch moet jij dat ook.

Juist ja, maar je mag je er geen mening over vellen, want je moet het maar slikken en er in stikken. Omdat je zelf geen kinderen hebt.

iones schreef:

renee-uk schreef:je kunt l*llen zoveel je wil iones, dat maakt je nog niet minder zielig.
Maar geef eens een rechtstreeks antwoord op mijn vraag:
hoeveel kinderen heb jij al opgevoed?
en dan wel eigen kinderen hè, niet neefjes, nichtjes en buurkinderen

Ik heb niet opgevoed, maar ik BEN opgevoed. Jij kennelijk niet, en daarom kun je het ook niet. Dus zeg maar niets van mij.

Daar is dan weinig van te merken, van die opvoeding die jij genoten hebt.
Zal er best wel geweest zijn, maar doorgedrongen is het klaarblijkelijk niet.
Ook voor jou, kom maar terug als je zelf een kind fatsoenlijk naar de volwassenheid gebracht hebt

renee-uk schreef:
Daar is dan weinig van te merken, van die opvoeding die jij genoten hebt.
Zal er best wel geweest zijn, maar doorgedrongen is het klaarblijkelijk niet.
Ook voor jou, kom maar terug als je zelf een kind fatsoenlijk naar de volwassenheid gebracht hebt

Ik hoef niet terug te komen, want ik ga niet weg!
En of jij zelf je kind fatsoenlijk naar volwassenheid brengt, dat zullen wij hier vanaf het scherm nooit te weten komen. Jij denkt dat je het goed doet. Misschien doe je dat ook, kunnen we vanaf hier niet beoordelen.
Ik weet alleen dat alle ouders denken dat ze het goed doen, maar dat ze als ze andere ouders beoordelen, dat het oordeel een stuk minder positief uitvalt. Met andere woorden: ouders zijn niet objectief. Ik hoef jou dan ook niet als objectief te beschouwen en je op je woord aan te nemen dat je het goed doet. Ik heb redenen om daar aan te twijfelen. Maar ik heb net zoveel redenen om niet uit te sluiten dat je het goed doet.
Ik zie alleen hoe jij je hier gedraagt naar sommige anderen, erg veroordelend. En dat pleit gewoon niet voor je. Ik hoop dat je deze eigenschap niet mee geeft aan je kinderen. Het is gewoon geen leuke eigenschap.

Verder toon je gebrek aan respect voor de mening van mensen die geen kinderen hebben. Zij hebben geen kinderen dus mogen ze zich geen mening vormen. MAar verder moeten ze wel alles ondergaan van kinderen van andere mensen en moeten ze daarover hun kop houden. Ook geen leuke eigenschap. Een beetje inlevingsvermogen zou je sieren. Zowel naar andere moeders die je bekritiseert zoals de TS, als de mensen die geen kinderen hebben.
Mensen maken fouten. Ook bij het opvoeden. En ach, als ze tot inzicht komen dat ze het niet goed hebben gedaan, is het toch goed?

Kijk, ik heb geen kinderen. Maar ik kom toch een beetje op voor een moeder. Alleen ben jij niet die moeder. Het is de TS, die ook moeder is.
wist jij dat moeders onderling vreselijk bekritiserend zijn? En dat andere moeders het nooit goed doen? NOOIT?
Wees niet zo'n moeder!

iones schreef:

nana schreef:Beetje flauw om te vragen of iemand zelf kinderen heeft.
Denk dat als je geen kinderen hebt dat je het als buitenstaander nog scherper kunt zien dan diegene die er middenin zit omdat je zelf niet verblind wordt door liefde.

Renee1966 schreef:
Ben ik niet met je eens.
Toen ik nog geen kinderen had, dacht ik heel "zwart/wit" over kinderen opvoeden.
Nu ik een kind heb blijkt het niet zwart/wit te zijn, maar "grijs".
Je hebt namelijk met een mens te maken, met een eigen inbreng, karakter, eigenaardigheden etc.

En honden hebben geen eigen inbreng, eigen karakter en eigenaardigheden? Dus elke hond moet even hard of even zacht worden aangepakt, en elke hond leert op dezelfde manier? Denken wij nu zwartwit over opvoeden van kinderen, of denk jij nu zwartwit over honden?


Ik snap soms heel goed dat het opvoeden moeilijk zou zijn, en ik zie soms de valkuilen voor me in bepaalde situaties, als ze mij zouden overkomen indien ik kinderen moest opvoeden. Maar ik zie soms ook dat mensen de fout in gaan. En ik zie het overigens ook, als ze het goed doen. Ik vind dat mijn schoonzusje het met haar kinderen het er helemaal niet slecht van af brengt, en ik zie ook hoe mijn zwager echter in zijn zachtheid, niet altijd even eerlijk is.
Ik zie ook dat mijn schoonmoeder die de oma is van hun kinderen, ALLES toelaat en dat het hele kinderlievende dorp dat opgevallen is, dus niet alleen mij.

Nee ik denk niet zwart/wit over honden opvoeden, dat is nl ook "grijs", net als het opvoeden van kinderen.
Allemaal individuen, met een andere aanpak.

iones schreef:

renee-uk schreef:
Daar is dan weinig van te merken, van die opvoeding die jij genoten hebt.
Zal er best wel geweest zijn, maar doorgedrongen is het klaarblijkelijk niet.
Ook voor jou, kom maar terug als je zelf een kind fatsoenlijk naar de volwassenheid gebracht hebt

Ik hoef niet terug te komen, want ik ga niet weg!
En of jij zelf je kind fatsoenlijk naar volwassenheid brengt, dat zullen wij hier vanaf het scherm nooit te weten komen. Jij denkt dat je het goed doet. Misschien doe je dat ook, kunnen we vanaf hier niet beoordelen.
Ik weet alleen dat alle ouders denken dat ze het goed doen, maar dat ze als ze andere ouders beoordelen, dat het oordeel een stuk minder positief uitvalt. Met andere woorden: ouders zijn niet objectief. Ik hoef jou dan ook niet als objectief te beschouwen en je op je woord aan te nemen dat je het goed doet. Ik heb redenen om daar aan te twijfelen. Maar ik heb net zoveel redenen om niet uit te sluiten dat je het goed doet.
Tot nu toe heb ik me buiten deze discussie gehouden, maar jij slaat werkelijk alles ilones
Ik zie alleen hoe jij je hier gedraagt naar sommige anderen, erg veroordelend. En dat pleit gewoon niet voor je. Ik hoop dat je deze eigenschap niet mee geeft aan je kinderen. Het is gewoon geen leuke eigenschap.
Ik zie alleen dat Renee-uk zich erg eerlijk opstelt en dat jij continu overal kritiek op hebt.

Verder toon je gebrek aan respect voor de mening van mensen die geen kinderen hebben. Zij hebben geen kinderen dus mogen ze zich geen mening vormen. MAar verder moeten ze wel alles ondergaan van kinderen van andere mensen en moeten ze daarover hun kop houden. Ook geen leuke eigenschap. Een beetje inlevingsvermogen zou je sieren. Zowel naar andere moeders die je bekritiseert zoals de TS, als de mensen die geen kinderen hebben.
Jonge jonge jij leest echt heel anders dan ik hoor. Renee-uk is eerlijk, recht door zee en heeft een eigen mening. Jij bent gewoon altijd tegen.
Mensen maken fouten. Ook bij het opvoeden. En ach, als ze tot inzicht komen dat ze het niet goed hebben gedaan, is het toch goed?

Kijk, ik heb geen kinderen. Maar ik kom toch een beetje op voor een moeder. Alleen ben jij niet die moeder. Het is de TS, die ook moeder is.
wist jij dat moeders onderling vreselijk bekritiserend zijn? En dat andere moeders het nooit goed doen? NOOIT?
Wees niet zo'n moeder!

Ik geloof zonder meer dat de kinderen van Renee-uk opgegroeid zijn tot stabiele volwassenen die meedraaien in de maatschappij. Wie ben jij om daaraan te twijfelen?

Ik ga af op wat ik hier zie op het forum. Dat is de informatie die ik krijg en daar moet ik het mee doen. De indruk is gewoon niet zo positief en dat maakt dat ik twijfel. Dat is mijn goed recht.

nance schreef:Ik geloof zonder meer dat de kinderen van Renee-uk opgegroeid zijn tot stabiele volwassenen die meedraaien in de maatschappij. Wie ben jij om daaraan te twijfelen?

Ik wist niet eens dat Reneé überhaupt 1 of meerdere kinderen heeft.

Zoooo wat een leeswerk
Ik vind dat TS zichzelf nogal tegenspreekt, want ze geeft in de ene post aan dat ze toch echt wel straf geeft, dat ze ook wel tikken op de vingers geeft (wel zachte stond erbij), maar ergens anders zegt ze dat ze bijna nooit straf geeft en daarom op de gang zetten als 'een beste straf' en 'uit de slof schieten' beschouwt. Ik geloof ik er geen zak van dat na het lezen van alle pagina`s van dit topic, de TS alleen maar heel kalm peutertje op de gang heeft gezet.

TS zou wat meer tijd moeten steken in de positieve omgang tussen peuter en hond. Dus een keer samen iets leuks doen met de hond, in een gecontroleerde situatie. Op mij komt het over dat peuter thuis geen dieren/honden heeft en dus weinig tot geen kennis over hoe met dieren om te gaan. Natuurlijk weten/voelen kinderen heus wel dat een echte hond geen speelgoedhond is, maar als betreffende pup zonder tegenstribbelen zich laat meetrekken aan 1 poot, dan begrijpt peuter mss niet dat hondje dit niet leuk vindt. Mijn kinderen trekken elkaar ook aan de benen over de grond en hebben dan enorme lol, mss was dit spel van de peuter niet zo vervelend bedoeld. Door gedrag van moeder kan ik nu niet direct opmaken dat daar thuis op respect voor dieren wordt gehamerd en dat kind leert dat niet vanzelf.

Ik ben denk ik net zo`n slechte moeder als Renee, want ik zou ook meer gaan voor uitleggen en 'goedmaken' met hondje dmv iets lekkers aan het hondje geven en 'sorry' zeggen.

Expecting schreef:Zoooo wat een leeswerk
Ik vind dat TS zichzelf nogal tegenspreekt, want ze geeft in de ene post aan dat ze toch echt wel straf geeft, dat ze ook wel tikken op de vingers geeft (wel zachte stond erbij), maar ergens anders zegt ze dat ze bijna nooit straf geeft en daarom op de gang zetten als 'een beste straf' en 'uit de slof schieten' beschouwt. Ik geloof ik er geen zak van dat na het lezen van alle pagina`s van dit topic, de TS alleen maar heel kalm peutertje op de gang heeft gezet.

TS zou wat meer tijd moeten steken in de positieve omgang tussen peuter en hond. Dus een keer samen iets leuks doen met de hond, in een gecontroleerde situatie. Op mij komt het over dat peuter thuis geen dieren/honden heeft en dus weinig tot geen kennis over hoe met dieren om te gaan. Natuurlijk weten/voelen kinderen heus wel dat een echte hond geen speelgoedhond is, maar als betreffende pup zonder tegenstribbelen zich laat meetrekken aan 1 poot, dan begrijpt peuter mss niet dat hondje dit niet leuk vindt. Mijn kinderen trekken elkaar ook aan de benen over de grond en hebben dan enorme lol, mss was dit spel van de peuter niet zo vervelend bedoeld. Door gedrag van moeder kan ik nu niet direct opmaken dat daar thuis op respect voor dieren wordt gehamerd en dat kind leert dat niet vanzelf.

Ik ben denk ik net zo`n slechte moeder als Renee, want ik zou ook meer gaan voor uitleggen en 'goedmaken' met hondje dmv iets lekkers aan het hondje geven en 'sorry' zeggen.

Ik heb erneer gezet dat ik voor een pedagogische tik ben ja, omdat het over het onderwerp opvoeden kwam. Een pedagogische tik zou ik nooit maar dan ook nooit geven aan mijn gastkinderen.

Ondertussen heb ik al heel wat ondernomen met de kinderen over hoe ze om horen te gaan. Met plaatjes,verhalen en praktijkwerk.

En het gaat hier idd niet altijd om een kalm peutertje, maar vaak na 1x waarschuwen wel ophoudt.

Ik moet hier even op reageren hoor.

iones schreef:Ouders geven de babies aangename pampers die niet stimuleren om zindelijk te worden. Voor de nacht begrijpelijk: dan komen de ouders zelf meer aan de nachtrust toe. Maar overdags kunnen ze toch gebruik maken van katoenen luiers? Je hebt tegenwoordig een wasmachine en droger. Wat is het bezwaar?

Hoe kom je erbij dat kinders met comfortabele sterk absorberende luiers aan minder snel zindelijk zouden worden? Je maakt een kind (dat daar fysiek aan toe is) zindelijk door een feestje te maken van het hele gebeuren en het kind de hemel in te prijzen als het goed gaat en nonchalant te doen over ongelukjes. Eigenlijk net zoals met een pup. En een pup wordt ook niks eerder zindelijk van schrale rooie billen dan een kind dat wordt. Als jij ongesteld bent ben je toch ook blij met de comfortabele hedendaagse tampons/maandverband? Of loop jij dan ook met katoenen doekies in je onderbroek?

Sorry hoor, maar ik vind het een bezopen opmerking.

Mijn kinders hebben altijd pampers gedragen (kostte een vermogen, maar die bevielen gewoon het best), en ze waren gewoon rond de normale leeftijd zindelijk.

Hanneke2 schreef:Ik moet hier even op reageren hoor.

iones schreef:Ouders geven de babies aangename pampers die niet stimuleren om zindelijk te worden. Voor de nacht begrijpelijk: dan komen de ouders zelf meer aan de nachtrust toe. Maar overdags kunnen ze toch gebruik maken van katoenen luiers? Je hebt tegenwoordig een wasmachine en droger. Wat is het bezwaar?

Hoe kom je erbij dat kinders met comfortabele sterk absorberende luiers aan minder snel zindelijk zouden worden? Je maakt een kind (dat daar fysiek aan toe is) zindelijk door een feestje te maken van het hele gebeuren en het kind de hemel in te prijzen als het goed gaat en nonchalant te doen over ongelukjes. Eigenlijk net zoals met een pup. En een pup wordt ook niks eerder zindelijk van schrale rooie billen dan een kind dat wordt. Als jij ongesteld bent ben je toch ook blij met de comfortabele hedendaagse tampons/maandverband? Of loop jij dan ook met katoenen doekies in je onderbroek?

Sorry hoor, maar ik vind het een bezopen opmerking.

Mijn kinders hebben altijd pampers gedragen (kostte een vermogen, maar die bevielen gewoon het best), en ze waren gewoon rond de normale leeftijd zindelijk.

Inderdaad.. daar hebben we de ouderwetse bakerpraatjes weer. Ook nog iemand die de snuit van de pup in z'n drolletje drukt?

Hanneke2 schreef:Ik moet hier even op reageren hoor.

iones schreef:Ouders geven de babies aangename pampers die niet stimuleren om zindelijk te worden. Voor de nacht begrijpelijk: dan komen de ouders zelf meer aan de nachtrust toe. Maar overdags kunnen ze toch gebruik maken van katoenen luiers? Je hebt tegenwoordig een wasmachine en droger. Wat is het bezwaar?

Hoe kom je erbij dat kinders met comfortabele sterk absorberende luiers aan minder snel zindelijk zouden worden? Je maakt een kind (dat daar fysiek aan toe is) zindelijk door een feestje te maken van het hele gebeuren en het kind de hemel in te prijzen als het goed gaat en nonchalant te doen over ongelukjes. Eigenlijk net zoals met een pup. En een pup wordt ook niks eerder zindelijk van schrale rooie billen dan een kind dat wordt. Als jij ongesteld bent ben je toch ook blij met de comfortabele hedendaagse tampons/maandverband? Of loop jij dan ook met katoenen doekies in je onderbroek?

Sorry hoor, maar ik vind het een bezopen opmerking.

Mijn kinders hebben altijd pampers gedragen (kostte een vermogen, maar die bevielen gewoon het best), en ze waren gewoon rond de normale leeftijd zindelijk.

Duidelijk voorbeeld van emotioneel te betrokken zijn, jij wordt echt verblind door liefde voor je kroost. Dat komt niet goed later . Rol ze in die katoenen lappen.

wist jij dat moeders onderling vreselijk bekritiserend zijn? En dat andere moeders het nooit goed doen? NOOIT?
Wees niet zo'n moeder!

Daar ben ik het zomaar mee eens ik word er niet goed van dat competitie gedrag tussen moeders
Dat begint al als ze net geboren zijn en het houd vrees ik niet op,wat ik om me heen zie is soms om ziek van te worden.
Loopt jou kind nog niet? is jou kind nog niet zinnelijk? en dat soort vragen bah bah en die kinderen worden maar gepusht en tot dingen gedwongen waar ze nog niet aan toe zijn.
Ik deed er niet aan mee en zal er niet aan mee doen.
Ik ben erg voor de dingen laten ontdekken en laten doen op het eigen tempo, zo loop ik ook niet te stressen als ik bij de ene hond wat langer plasjes moet dweilen als bij de andere hond.

Wat dat betreft zie ik tussen hondeneigenaren ook wel die competitie drang, mijn hond is mooier en groter en stoerder en vooral onder eigenaars van het zelfde ras
Ik heb dat gelukkig ook niet, ik vind alle honden iets hebben ook al zou ik ze zelf niet uitkiezen kan ik het nog wel zien wat een ander er mooi en leuk aan vind.

Ik stoor me wel aan ongevraagd advies van mensen op straat of het nu gaat over een kind of een hond.

Ik ben van mening dat een kind van die leeftijd verdomt goed weet wat wel en wat niet mag alleen moeten de ouders het wel leren...
Een hond en een kind mag je nooit samen laten maar een kind moet ook wel weten dat hij de hond in de bench moet laten als die daar inzit..
Hier loopt heel vaak een hummel rond van nu 3 jaar en hij weet al vanaf dat hij kan kruipen dat de honden niet zomaar aangeraakt mogen worden... uietraard houden we het altijd scherp in de gaten, 1 van de honden bijt namelijk erg makkelijk, en zullen we hun nooit alleen laten al moet ik even naar de wc dan gaan d ehonden naar buiten....
Ik kan me dood ergeren aan mensen die zeggen dat de kinderen teklein zijn om dat tebegrijpen... dat is dus niet zo... maar je hebt wle de verantwoording als volwassene om tezorgen dat kind en hond van elkaar afblijven.
pampers wel of niet zindelijk is dikke onzin, ligt aan het kind en aan de ouders, sem heeft ook altijd goede luiers gehad en was met 2,5 jaar overdag al zindelijk en sinds kort ook s'nachts...
wat kinderen opvoeden betreft je doet het allemaal goed maar het is zeker niet zo dat alleen mensen met eigen kinderen het allemaal maar weten want dan moet je eens gaan praten bij jeugdzorg

ik ben zelf ook moeder van 2 jongens van 14 en 12 jaar.
waarvan mijn zoon van 12 pddnoss/licht autistisch is.
we behandelen ze allebei hetzelfde en we hebben nooit hoeven slaan of wat dan ook.
voor straf vroeg naar bed, geen computer aan, vinden ze vele malen erger.
ik heb ook geen voorbeeld kids en dat hoeft van mij niet maar ze hebben wel respect voor andere mensen en ook dieren.
ik pas nu sinds kort op het zoontje van mijn broertje.
hij is 1 jaar en begint net wat te lopen.
de kachel komt bij mij dan ook niet aan als hij er is.
we hebben dan ook centrale verwarming, dat scheelt dan.
ik ben absoluut niet van plan om hem een tik te geven als hij ondeugend is.
heb ik bij die van mij niet gedaan, dus doe ik het nu ook niet.
mijn twee hondjes en trouwens de coons ook behandel ik ook als kinderen en hoef ik ook niet te slaan.
mica is in zijn eerste levensmaanden veel geslagen en daar heb ik nu nog problemen mee.
het gaat al wat beter en is al niet zo angstig als eerst meer.
ik vind dat als je het met je stem of op een strafplaats sturen aankunt waarom dan geweld?

Mijn steeds sterker wordende indruk van mensen die kinderen zien als al dan niet gillend gebroed, is dat ze zelf vroeger de meest onmogelijke etterbakken moeten zijn geweest.Als moeder van twee volwassen zonen erger ik me behoorlijk aan dat denigrerend gedoe over kinderen.
En het zijn zéker niet de ouders met kinderen die menen de wijsheid in pacht te hebben; ik maak eerder het tegendeel mee; mensen die beweren dat zoiets bij hun nooit voor zal komen mochten zij ooit zo laag zinken om kinderen te krijgen ....en later zie je ze dan met de handen in het haar zitten want dat is dan wel vergelijkbaar met honden; opvoeden is soms moeilijker dan je denkt.

jacq1970 schreef:Ik kan me dood ergeren aan mensen die zeggen dat de kinderen teklein zijn om dat tebegrijpen... dat is dus niet zo... maar je hebt wle de verantwoording als volwassene om tezorgen dat kind en hond van elkaar afblijven.
(

Kinderen zijn op die leeftijd niet te klein om te begrijpen dat ze niet mogen doen wat jij verboden hebt, maar wel om de gevolgen te kunnen overzien...en om niet impulsief af te wijken van wat ze geleerd hebben.Een kinderverstand is gewoon nog niet voldoende ontwikkeld om dat te kunnen.Daarom is het ook onverstandig om kinderen tot 7 jaar alleen te laten in het verkeer; omdat ze impulsief handelen.
Als ouders dat eens doorhadden zouden er minder ongelukken, waaronder ook bijtincidenten thuis! voorkomen.

Marie-Josée schreef:Mijn steeds sterker wordende indruk van mensen die kinderen zien als al dan niet gillend gebroed, is dat ze zelf vroeger de meest onmogelijke etterbakken moeten zijn geweest.Als moeder van twee volwassen zonen erger ik me behoorlijk aan dat denigrerend gedoe over kinderen.
En het zijn zéker niet de ouders met kinderen die menen de wijsheid in pacht te hebben; ik maak eerder het tegendeel mee; mensen die beweren dat zoiets bij hun nooit voor zal komen mochten zij ooit zo laag zinken om kinderen te krijgen ....en later zie je ze dan met de handen in het haar zitten want dat is dan wel vergelijkbaar met honden; opvoeden is soms moeilijker dan je denkt.

Zo is dat
Het ene kind is het andere niet..................
Net als bij hondjes

Als ik bepaalde uitspraken en dingen die gezegd worden, door diverse mensen op dit forum, en dan specifiek in dit topic eens goed relativeer en terug lees, dan vindt ik die mensen stuk voor stuk met de minuut enger worden! :N:

Felix schreef:Als ik bepaalde uitspraken en dingen die gezegd worden, door diverse mensen op dit forum, en dan specifiek in dit topic eens goed relativeer en terug lees, dan vindt ik die mensen stuk voor stuk met de minuut enger worden! :N:

Dat vond ik al een tijdje . Sommigen kunnen echt heel verwrongen dingen zeggen.
(mijn sarcasme over puppies heb je toch niet meegerekend hè?)

Budkes schreef:

Felix schreef:Als ik bepaalde uitspraken en dingen die gezegd worden, door diverse mensen op dit forum, en dan specifiek in dit topic eens goed relativeer en terug lees, dan vindt ik die mensen stuk voor stuk met de minuut enger worden! :N:

Dat vond ik al een tijdje . Sommigen kunnen echt heel verwrongen dingen zeggen.
(mijn sarcasme over puppies heb je toch niet meegerekend hè?)

Wees niet bang, als iets sarcastisch bedoelt wordt, dan kan ik dat prima begrijpen

Echter, dat er raak vlakken zijn in de opvoeding van een kind (tot een bepaalde leeftijd) met een hond, zelfs dat kan ik nog wel zien (echter niet in mee gaan)

De meeste zouden weer eens terug moeten gaan naar de basis, en dé hond gewoon als hond moeten gaan behandelen, dat zou naar mijn bescheiden idee alweer heel wat probleem gedrag bij de honden schelen

Felix schreef:
Wees niet bang, als iets sarcastisch bedoelt wordt, dan kan ik dat prima begrijpen

Echter, dat er raak vlakken zijn in de opvoeding van een kind (tot een bepaalde leeftijd) met een hond, zelfs dat kan ik nog wel zien (echter niet in mee gaan)

De meeste zouden weer eens terug moeten gaan naar de basis, en dé hond gewoon als hond moeten gaan behandelen, dat zou naar mijn bescheiden idee alweer heel wat probleem gedrag bij de honden schelen

Echt er zijn 2 basis dingen die precies gelijk zijn, namelijk duidelijk en consequent zijn, werkt bij zowel kinderen als honden
en dat wil echt niet zeggen dat je een hond als een kind moet behandelen, of vice versa

S@ndr@ schreef: Echt er zijn 2 basis dingen die precies gelijk zijn, namelijk duidelijk en consequent zijn, werkt bij zowel kinderen als honden

Klopt, alleen mag ik toch hopen op toch wel twee miniem verschillende manieren

en dat wil echt niet zeggen dat je een hond als een kind moet behandelen, of vice versa

Bij sommige mensen (hier op dit forum, en ook daarbuiten) krijg ik sterk de indruk dat hun hond wel als dusdanig dienst doet. Dat wil zeggen, als plaatsvervangend 'kind' o.i.d.

Felix schreef:

S@ndr@ schreef: Echt er zijn 2 basis dingen die precies gelijk zijn, namelijk duidelijk en consequent zijn, werkt bij zowel kinderen als honden

Klopt, alleen mag ik toch hopen op toch wel twee miniem verschillende manieren

en dat wil echt niet zeggen dat je een hond als een kind moet behandelen, of vice versa

Bij sommige mensen (hier op dit forum, en ook daarbuiten) krijg ik sterk de indruk dat hun hond wel als dusdanig dienst doet. Dat wil zeggen, als plaatsvervangend 'kind' o.i.d.

ik vind best overeenkomsten zitten in een klein kind opvoeden en een pup opvoeden.
Ze gedijen allebei het best bij rust, reinheid en regelmaat en bij geen van beide kom je ook maar een millimeter verder met straf.
Voor mij houdt de overeenkomst op zo gauw een kind de leeftijd bereikt waarop je ermee kunt praten.
Dan kun je het dingen gaan uitleggen en dat kan uiteraard niet met een pup of jonge hond.
Maar dan nog kun je van geen van beiden verwachten dat ze de gevolgen van hun daden overzien, dus blijft de verantwoording voor wat ze ook doen bij jou als opvoeder liggen.

En nee, ik zie mijn honden niet als kinderen en zag mijn kind niet als hond hoor. Dat vind ik een conclusie die veel te ver gaat.