Het HondenForum

**Tamara** schreef:

Eline* schreef:

Zoek stok! schreef:Kun je uitleggen wat je met subtiliteit waarmee de hond communiceert bedoelt? Je kijkt of hij iets met z'n oren, z'n houding, z'n staart etc. doet?

Laika was slecht gesocialiseerd. Die pakte zonder duidelijke signalen vooraf een hond veel te hard aan. Buitenproportioneel.
Zij anticipeerde ook matig op gedrag van andere honden. Daaraan zie je herken je wat mij betreft dus een wat asociale hond. Ze had angstgedrag en agressie in situatie's waarin dat nergens op sloeg.

Was dit buiten of binnen de roedel?

Beiden. Binnen de roedel was er wel meer vertrouwen en ging het dus veel beter, maar het feit dat het goed ging had ook veel te maken met de kwaliteiten van nelson.

yamie schreef:op jou opmerking over lilo..... nee ze hapt niet uit correctie, ze hapt uit niet weten wat te doen. alleen een hond die weet waar hij of zij staat corrigeert...

Als een hond uitvalt en bijt om iets te doen laten stoppen is het een correctie. Ik ken inderdaad meer honden die behoorlijk gaan corrigeren als er hele drukke honden zomaar even komen etteren. Dan proberen ze toch zo'n hond te overheersen en hem tot kalmte te manen.
Ik ben het dus niet met je eens.

yamie schreef:ik ben het er gewoon niet mee eens... ik heb het dus ook niet zozeer over honden met een enorm kort lontje, maar over honden die een maatje meer zijn dan spok en dat spok even vertellen, en ja dat kan soms gepaard gaan met op de grond drukken... kan er ook niet meer van maken... ik heb het niet over een hond die spok direct zijn hoofd afbijt of hem gaat verscheuren

Waarom zou een hond op de grond geworpen moeten worden om een hoge houding? Ik vind niet dat dat normaal is en acceptabel.
Een hoge houding wil helemaal niet zeggen dat een hond conflicten opzoekt. Hij voelt zich goed en sterk en dus toont hij zelfverzekerd. Dat is een gemoedstoestand en niet direct een communicatie die aangeeft dat hij perse de baas moet zijn en daar ook wel een punt van wil maken. De honden die dat in dit soort houdingen zien zijn te snel geprikkeld.

Cleo heeft altijd een hoge staart en ze borstelt altijd. Ze doet echter nooit wat en dimt ook gewoon in als ze bv. een malamute teefje ontmoet dat respect afdwingt. Ze gaat niet op haar rug oid Als ze op zulke momenten op haar rug gesmeten zou worden zou ik dat overtrokken, oneerlijk en ook slecht vinden. Wat ze dan zou doen durf ik nl. niet te zeggen. Misschien wordt ze bang, misschien bijt ze zelfs wel, terwijl het zonder op de rug smijten tot nu toe in 100% van de gevallen prima gaat.

Gister werd ze uitgedaagt door een teef die los liep en eerder altijd uitviel. Ze draaiden wat om mekaar heen, gaven mekaar een schouderduw en wat gebrom om ieder een andere kant op te gaan. Het conflictje wordt zonder agressie of fysieke kracht geregeld en het was klaar. Nu kunnen ze gewoon samen. Was er hardhandig smijtwerk aan te pas gekomen was het misschien wel geescaleerd.

Jan zegt een aantal dingen, ook hoe hij het gedrag van spok leest ( hoi hier ben ik doe mij niks) nou sorry maar dan lees je hoge stijve poten verkeerd..
spok is gewoon fier en aardig... nogmaals, dan hoeft hij niet met hoge houding op een hond toe te lopen...mag wel... maar dan kan er dus verkeerd op gereageerd worden...
ik heb er hier ook zo 1 zitten hoor, en ja die is al een keer flink door het zand getrokken, geen gaten oid, maar wel stoffig ik zeg niet dat het leuk is, maar dat is iets wat hij wel over zich afroept... of kan afroepen, ik weet dat, dus ik hou hem bij me en alleen als het een hond betreft die het volkomen koud laat, kan hij er mee kennis maken...

In mijn ogen zegt een hoge houding dus helemaal niet dat de hond een conflict uitlokt. Hij zit gewoon lekker in zijn vel en wil zich niet onderdanig opstellen tov een hond die hij helemaal niet kent en geen eerder contact mee heeft gehad. Wie er onderdanig wordt en hoe ze met mekaar om moeten gaan zullen ze nog moeten bepalen. Vrijwel iedere ongecastreerde reu komt fier en statig op de andere hond af. Dat duurt even en indien duidelijk verschillend in rang kan evt een van de twee wat zakken om de ander gunstig te stemmen. Dat zou genoeg moeten zijn.

Correcties etc horen daar helemaal niet bij. Duw en smijtwerk tijdens ontmoetingen zie ik als potentiele vechtersbazen en honden die je niet zomaar met andere honden moet laten omgaan. Nergens voor nodig en een beetje overdreven

billy schreef:

yamie schreef:

Eline* schreef:

Stang schreef:Ik stop er zelf zo al mee hoor, want je beweert van die belachelijk dingen zoals dat ik zeg dat 'Kaya met een vriendelijke glimlach en dicht bekkie andere honden vraagt van haar stok af te blijven.'. Hoe kom je erop? Waar heb ik dat gezegd?
Het slaat echt nergens op. Meermalen heb ik gezegd dat ik ook een hond heb die andere honden in bepaalde situaties op hun rug dondert, maar jij maakt er weer wat bijzonders 'Eline's' van.

Ook heb ik meerdere keren gezegd dat een hond ervan kan schrikken, ja tuurlijk, dat heb je nu eenmaal met correcties
Daarmee zeg ik dus niet dat ik mijn schouders ophaal (wat jij beweerd) daarmee zeg ik ook niet dat ik het niet probeer te voorkomen (wat jij probeert te laten doorschemeren), daarmee zeg ik ook niet dat ik het niet rot vind (wat jij beweerd).

Denk jij dat ik al 30 jaar rondsjouw met honden en dat mijn honden nooit zo'n correctie hebben gehad ofzo? Nee en om zo'n correctie, zonder verwondingen, doe ik dus niet moeilijk. Ook niet bij Moritz.
Ik doe veel moeilijker en veel bezorgder als mijn hond een correctie uitdeelt dan omgekeerd.

Nogmaals, de totale bedoeling van jouw hele betoog ontgaat mij volledig.

Heb je enig idee wat er gebeurt als een Rottweiler zijn/haar tanden gebruikt? Blijkbaar echt niet....
Gezien het feit dat er nog nooit een hond een bijtwond heeft opgelopen bij correcties van Kaya, gebruikt ze dus niet haar tanden om te corrigeren. Als ze haar tanden namelijk wél zou gebruiken, dan maakt een Rottweiler bijtwonden. Zo simpel is het.

Ik ga er verder allemaal niet meer op in want ik heb het gevoel dat we er niet uit gaan komen. Ik bedoel de dingen niet zoals jij het nu allemaal neerzet, maar goed, laat maar. Iedereen moet het maar lezen en er zijn eigen interpretatie's aangeven. Mijn bedoeling is het ieder geval nergens om jou of je hond onderuit te halen..maar dat heb ik tot nu toe steeds al aangegeven en je pakt dat niet op. Ik kan dat wel blijven herhalen, maar aangezien de sfeer er niet beter op wordt lijkt het me handiger er verder niet op in te gaan. Mijn intentie heb ik geprobeerd uit te leggen en als dat niet overkomt kan ik er verder niet zoveel meer mee.

Wel wil ik kwijt dat een rottweiler net als iedere andere hond zijn beet kan doseren. Wat je zegt is niet waar. Of is het zo dat alle rottweilerpups met gaten lopen omdat de moederhond niet weet hoe hard ze kan bijten bij een correctie?
Ook als een rottie bijt kan dat goed zeer doen zonder dat je gaten hebt. Dat geldt ook als hij een andere hond corrigeert. Balou is een keer zo gepakt door een hond dat ze echt bont en blauw was, maar ze had geen gaatjes. Dat was overigens een drent.

even een wat achterhaalde reactie ( door het snelle reageren van iedereen niet alles mee gekregen)

eline ik denk dat caro bedoelt dat kaya geen nare of overdreven correcties geeft wanneer ze uitvalt, wat je dus zegt, een moederhond die corrigeert maakt ook geen wonden, maar maakt het wel duidelijk...

in mijn ogen maakt dit kaya dus tot een hond die ook al heeft ze op vlakken een kort lontje, echt niet over een grens gaat... en ja je kunt discuseren of je dit bijten noemt of niet, voor mij is het duidelijk wat caroline bedoelt met bijten, en ook dat ze heus wel weet en ziet dat kaya een pittige teef is...

bijten vind ik nl ook iets waar bijtwonden door kunnen zijn, of iig met die intensie, corrigeren met mond ( wat moet een hond anders, wij kunnen slaan of knijpen) is gewoon een correctie middel, maar staat voor mij dus niet gelijk aan bijten...ook al gebeurt het met hetzelfde deel van de hond.

Nou effe reageren nog nu ik dit lees.
Ik was dus mee toen Kaya ook mee was en ze keek niet naar stokken en later komt ze met iets aan en Caroline geeft een schopje tegen de stok en voor je het weet loopt Kaya met stokken en ik had ook Freek kunnen loslaten op dat moment, dat was vechten geworden en later was het heel even hommeles met Pien en Kaya, maar ik heb me echt afgevraagd, leuk Kaya met stok maar had dat niet gedaan.
Freek is net zo debiel als Kaya met stokken maar nee nu niet, we lopen met vreemde honden erbij dan gebeurt dat niet.
Zoiets
Groetjes Els

Even voor de duidelijkheid: dit gaat weer over een andere wandeling van zo'n 2 jaar geleden (denk ik?).
Het was een heel klein groepje en Freek liep, als ik het me goed herinner, bijna de gehele wandeling aan de lijn.
Op het laatste stuk op de terugweg kwam Kaya met een stok aandragen en ben ik idd met haar gaan spelen. Ik dacht dat het kon (Freek aangelijnd en daarbij had ik geen idee van zijn stokkenfobie en de andere honden reageerde nauwelijks op elkaar en het was zo'n klein groepje). Kaya was toen ook lang zo erg niet met stokken als dat ze nu is.

Achteraf een stomme inschatting van mezelf geweest natuurlijk. Maar voor alle duidelijkheid wil ik dus even vermelden dat dit dus om een wandeling van pakweg 2 jaar geleden ging met een heel klein groepje en ik nu hoor van Freek z'n stokkenfobie wat ik echt niet wist.

Nu gaat Kaya ook allang niet meer mee naar boswandelingen of plekken waar veel takken liggen. Dat is gewoon hopeloos met haar en dat bleek dus weer afgelopen wandeling waar het tijdens het wandelen dus prima ging (nauwelijks stokken en anders is het 'los en doorlopen') maar op de zitplek achteraf lag het weer vol met stokken en Kaya is echt enorm gefixeerd erop.

Eline* schreef:

yamie schreef: eline ik denk dat caro bedoelt dat kaya geen nare of overdreven correcties geeft wanneer ze uitvalt, wat je dus zegt, een moederhond die corrigeert maakt ook geen wonden, maar maakt het wel duidelijk...

in mijn ogen maakt dit kaya dus tot een hond die ook al heeft ze op vlakken een kort lontje, echt niet over een grens gaat... en ja je kunt discuseren of je dit bijten noemt of niet, voor mij is het duidelijk wat caroline bedoelt met bijten, en ook dat ze heus wel weet en ziet dat kaya een pittige teef is...

Ik zeg ook echt nergens dat Kaya naar of overdreven reageert. Ik ga in opdat Caroline zegt dat Kaya niet bijt tijdens het geven van een correctie.

bijten vind ik nl ook iets waar bijtwonden door kunnen zijn, of iig met die intensie, corrigeren met mond ( wat moet een hond anders, wij kunnen slaan of knijpen) is gewoon een correctie middel, maar staat voor mij dus niet gelijk aan bijten...ook al gebeurt het met hetzelfde deel van de hond.

Als een hond bijt ter correctie noem ik dat dus gewoon bijten. Dat heb ik al eerder uitgelegd.
Ik vind het zo raar dat ik zo word afgerekent omdat ik iets bijten noem.
Als een hond met zijn bek uitvalt en een andere hond bijt betekent dat voor mij dus niet dat een hond ook openligt. Wat ik al eerder zei, het is ook afhankelijk van het type hond wat gebeten wordt of een beet wondjes veroorzaakt. Ook een hond die wel gaatjes veroorzaakt is niet gelijk overdreven of vals. Een ruk aan de slipketting noemden we ook het nabootsen van een nekbeet. Ik bedoel er dus helemaal geen slachtpartij mee.

Oke, nog een poging dan

Je bracht het op een bepaalde 'gemene' manier. Eerst stel je bepaalde vragen om dan (in mijn ogen) sarcastisch vast te stellen dat Kaya wél bijt wat 'Maxi had kwijl op z'n kop en dat kwam toch echt niet van een vogelpoepie'.
Vervolgens zeg je ook nog dat ik mijn schouders daar maar over op haal terwijl jij echt heel goed weet dat ik alles behalve dat doe.

De manier waarop je het brengt stuit(te) me enorm tegen de borst.

Ik versta iets heel anders onder bijten dan jij. Prima, dat kan en dat is ook geen probleem, maar dat kan op een normale manier gebracht worden en niet op zo'n 'geslepen' en sarcastische manier.
Toen je vragen stelde over wat ik onder bijten verstond, heb ik je al verteld dat ik daaronder versta 'doorbijten/bijtwonden' en toch moet je het daarna nog op een bepaalde manier brengen.

Je speelt nu de vermoorde onschuld en ook dat klopt weer niet. Ik heb best in mijn boosheid dingen heftiger gezegd, maar ook jij bent niet vrij van nare opmerkingen Eline en dan moet je ook eens naar jezelf kijken en de manier waarop jij bepaalde zaken brengt.

Stang schreef:Achteraf een stomme inschatting van mezelf geweest natuurlijk. Maar voor alle duidelijkheid wil ik dus even vermelden dat dit dus om een wandeling van pakweg 2 jaar geleden ging met een heel klein groepje en ik nu hoor van Freek z'n stokkenfobie wat ik echt niet wist.

Waren wij daar ook niet bij?
In ieder geval heb ik een keer met jou gewandeld en had iktoen Chello en Ghaya bij me. Chello is ook best wel bezitterig en heeft altijd een stok, hoe ik ze ook steeds weer af pak. Dat ging toen toch kennelijk gewoon oged met Kaya?

estelle schreef:

Stang schreef:Achteraf een stomme inschatting van mezelf geweest natuurlijk. Maar voor alle duidelijkheid wil ik dus even vermelden dat dit dus om een wandeling van pakweg 2 jaar geleden ging met een heel klein groepje en ik nu hoor van Freek z'n stokkenfobie wat ik echt niet wist.

Waren wij daar ook niet bij?
In ieder geval heb ik een keer met jou gewandeld en had iktoen Chello en Ghaya bij me. Chello is ook best wel bezitterig en heeft altijd een stok, hoe ik ze ook steeds weer af pak. Dat ging toen toch kennelijk gewoon oged met Kaya?

Volgens mij niet hoor; jij bedoelt de wandeling met dat watertje waar ze nog gespeeld hebben toch? Ans was daar ook bij met de Doggen toen en er waren nog best wel wat mensen.
De wandeling die Els bedoelt was met 5 of 6 honden geloof ik.

Als Chello een stok heeft, dan maakt Kaya ook totaal geen probleem, want ze gaat nooit op een ander af voor stokken of wat dan ook. Het enige wat ze doet, is haar eigen stok verdedigen en daar is ze meestal (ook niet altijd) nogal fanatiek in.

Bij de laatste wandeling was er tijdens het lopen niks aan de hand, totdat we gingen zitten in een omgeving waar veel stokken lagen. Dan komt Kaya dus met een stok. Die kan ik afpakken, maar dan blijft ze fixeren op de plek waar die stok dan ligt of ze pakt een andere stok. Dat is gewoon hopeloos. Ze blijft gewoon vlak naast me staan en ik stond al uit de drukte van honden. Tja, toch ging het dan even mis en ik wist niet eens waarom en zag alleen Kaya ineens snauwen en riep haar direct terug. Van Marie-José hoorde ik het hoe en waarom en die zei dat er verder niks aan de hand was, dus daar ga ik dan vanuit.

Het is en blijft gewoon moeilijk: als je met 30 honden loopt, dan weet je dat er wat kan gebeuren, dat is nu eenmaal zo. Je kan niet elke seconde in zo'n grote groep honden je eigen hond in de gaten houden.
Ik ga er dan vanuit, dat zolang je geen bijtwonden-veroorzakend (ik schrijf het nu maar duidelijk) en scheurend monster heb, dat dit mogelijk moet zijn. Anderen trekken die grens veel lager, dat probleem en meningsverschil blijf je gewoon houden.
Op bijna iedere wandeling is wel een incidentje geweest met willekeurig welke hond en daarom verbaasd het me nu ook zo dat er nu achteraf zo moeilijk over wordt gedaan.

Stang schreef:Oke, nog een poging dan

Je bracht het op een bepaalde 'gemene' manier. Eerst stel je bepaalde vragen om dan (in mijn ogen) sarcastisch vast te stellen dat Kaya wél bijt wat 'Maxi had kwijl op z'n kop en dat kwam toch echt niet van een vogelpoepie'.
Vervolgens zeg je ook nog dat ik mijn schouders daar maar over op haal terwijl jij echt heel goed weet dat ik alles behalve dat doe.

De manier waarop je het brengt stuit(te) me enorm tegen de borst.

Stang schreef:

Eline* schreef:

Stang schreef:Als Kaya zou bijten in haar correcties, zou ik dat ook absoluut niet toestaan natuurlijk.

Wat noem jij dan bijten? Kaya gebruikt toch ook haar gebit bij een correctie? Ze kan ook per ongeluk in een oog terecht komen als ze bijt om maar eens wat te noemen. Een corrigerende hond kan altijd een andere hond verwonden.

Bij een correctie, dan heb je het over de hefstigste correctie die Kaya kan geven en dan is omgooien, gebruikt ze niet haar tanden in de vorm van bijten. Ze zal haar kop er ook best wel wat bij gebruiken, maar geen bijtwerk.

Hier reageer ik sarcastisch op met dat Maxi geen natte kwijlplek heeft van een vogelpoepje dus dat ze gewoon een beet uitgedeeld heeft aan Maxi. Ik heb het verder helemaal niet over bijtwonden of een valse Kaya.
Jij voelt je aangevallen. Je leest dat ik je provoceer. Jij vindt dat ik dat gemeen en geslepen doe. Nou ja, dan is dat maar zo. Ik vind niet dat ik iets verkeerd zeg in de aanloop van de discussie. Jij begint te roepen dat als ik dat een drama vind en maar eens over na moet denken of ik wel een hond moet hebben. Dat is dus een reactie waarbij je geen blijk geeft van dat het je iets kan bommen dat een corrigerende beet ook zeer doet en dat dat dus ook niet altijd leuk is. Je voelt je enkel en alleen aangevallen. Daar wordt de toon van het gesprek mijns inziens naar. In het bericht over Maxi probeer ik je alleen duidelijk te maken dat een corrigerende beet net zo goed gewoon bijten is en ook goed zeer kan doen, dus dat ik je opmerking niet begreep.

Ik versta iets heel anders onder bijten dan jij. Prima, dat kan en dat is ook geen probleem, maar dat kan op een normale manier gebracht worden en niet op zo'n 'geslepen' en sarcastische manier.
Toen je vragen stelde over wat ik onder bijten verstond, heb ik je al verteld dat ik daaronder versta 'doorbijten/bijtwonden' en toch moet je het daarna nog op een bepaalde manier brengen.

Je speelt nu de vermoorde onschuld en ook dat klopt weer niet. Ik heb best in mijn boosheid dingen heftiger gezegd, maar ook jij bent niet vrij van nare opmerkingen Eline en dan moet je ook eens naar jezelf kijken en de manier waarop jij bepaalde zaken brengt.

Ik word sarcastisch als jij zegt dat Kaya hooguit een hond op de rug gooit, maar daarbij echt niet haar gebit gebruikt. Dat vind ik echt flauwekul namelijk. Maar goed, dat wil nog niet zeggen dat ik er opuit ben jou of je hond naar beneden te halen of aan te vallen. Het is ook maar net wat je wilt lezen.

Ik snap trouwens je hele manier van denken niet. Hoezo zou ik er genoegen in scheppen je onderuit te halen? Denk je dat ik een hekel aan je heb of zo? Ik kan fel zijn in een discussie en sarcastisch of wat dan ook, maar dat je je voorstelt dat ik de intentie heb het gesprek zo te sturen om jou en je rottweiler onderuit te halen vind ik een rare gedachtengang. Ik kan daar niets mee.

Eline* schreef:

Stang schreef:Oke, nog een poging dan

Je bracht het op een bepaalde 'gemene' manier. Eerst stel je bepaalde vragen om dan (in mijn ogen) sarcastisch vast te stellen dat Kaya wél bijt wat 'Maxi had kwijl op z'n kop en dat kwam toch echt niet van een vogelpoepie'.
Vervolgens zeg je ook nog dat ik mijn schouders daar maar over op haal terwijl jij echt heel goed weet dat ik alles behalve dat doe.

De manier waarop je het brengt stuit(te) me enorm tegen de borst.

Stang schreef:

Eline* schreef:

Stang schreef:Als Kaya zou bijten in haar correcties, zou ik dat ook absoluut niet toestaan natuurlijk.

Wat noem jij dan bijten? Kaya gebruikt toch ook haar gebit bij een correctie? Ze kan ook per ongeluk in een oog terecht komen als ze bijt om maar eens wat te noemen. Een corrigerende hond kan altijd een andere hond verwonden.

Bij een correctie, dan heb je het over de hefstigste correctie die Kaya kan geven en dan is omgooien, gebruikt ze niet haar tanden in de vorm van bijten. Ze zal haar kop er ook best wel wat bij gebruiken, maar geen bijtwerk.

Hier reageer ik sarcastisch op met dat Maxi geen natte kwijlplek heeft van een vogelpoepje dus dat ze gewoon een beet uitgedeeld heeft aan Maxi. Ik heb het verder helemaal niet over bijtwonden of een valse Kaya.
Jij voelt je aangevallen. Je leest dat ik je provoceer. Jij vindt dat ik dat gemeen en geslepen doe. Nou ja, dan is dat maar zo. Ik vind niet dat ik iets verkeerd zeg in de aanloop van de discussie. Jij begint te roepen dat als ik dat een drama vind en maar eens over na moet denken of ik wel een hond moet hebben. Dat is dus een reactie waarbij je geen blijk geeft van dat het je iets kan bommen dat een corrigerende beet ook zeer doet en dat dat dus ook niet altijd leuk is. Je voelt je enkel en alleen aangevallen. Daar wordt de toon van het gesprek mijns inziens naar. In het bericht over Maxi probeer ik je alleen duidelijk te maken dat een corrigerende beet net zo goed gewoon bijten is en ook goed zeer kan doen, dus dat ik je opmerking niet begreep.

Ik versta iets heel anders onder bijten dan jij. Prima, dat kan en dat is ook geen probleem, maar dat kan op een normale manier gebracht worden en niet op zo'n 'geslepen' en sarcastische manier.
Toen je vragen stelde over wat ik onder bijten verstond, heb ik je al verteld dat ik daaronder versta 'doorbijten/bijtwonden' en toch moet je het daarna nog op een bepaalde manier brengen.

Je speelt nu de vermoorde onschuld en ook dat klopt weer niet. Ik heb best in mijn boosheid dingen heftiger gezegd, maar ook jij bent niet vrij van nare opmerkingen Eline en dan moet je ook eens naar jezelf kijken en de manier waarop jij bepaalde zaken brengt.

Ik word sarcastisch als jij zegt dat Kaya hooguit een hond op de rug gooit, maar daarbij echt niet haar gebit gebruikt. Dat vind ik echt flauwekul namelijk. Maar goed, dat wil nog niet zeggen dat ik er opuit ben jou of je hond naar beneden te halen of aan te vallen. Het is ook maar net wat je wilt lezen.

Jij maakt ineens een sarcastische opmerking in wat verder een heel normaal gesprek was en dan ben je beledigd als je daarna een sarcastische opmerking van mij terugkrijgt?

Ach, het lijkt idd wel wat op de hondenwereld: als een hond op hoge poten naar mijn hond komt en hij krijgt een correctie, vind ik het terecht en jij dus niet. Dus dan verhaaltje kunnen we nu wel doortrekken.

We komen er verder toch niet uit blijkbaar, dus ik stel voor dat we dit maar achter ons laten.

Eline* schreef:Ik snap trouwens je hele manier van denken niet. Hoezo zou ik er genoegen in scheppen je onderuit te halen? Denk je dat ik een hekel aan je heb of zo? Ik kan fel zijn in een discussie en sarcastisch of wat dan ook, maar dat je je voorstelt dat ik de intentie heb het gesprek zo te sturen om jou en je rottweiler onderuit te halen vind ik een rare gedachtengang. Ik kan daar niets mee.

Oke nog even dan omdat deze reactie later kwam....

Ik zeg niet dat je er genoegen in schept mij onderuit te halen, ik zeg dat je manier van doen hier wel op lijkt.
Jij begint met sarcastische opmerkingen over mijn hond en tja dat pik ik niet. Als je het op een hele andere manier gebracht had was er niets aan de hand geweest.
Alleen dat wil jij weer niet begrijpen.

Mijn principe is: wie kaatst kan de bal verwachten. Ik pik geen sarcastische opmerkingen over mijn hond, zo simpel is dat. Wel normale gesprekken, maar deze tactiek daar hou ik niet van.

yamie schreef:

Zoek stok! schreef:

yamie schreef:
aan de ene kant super natuurlijk, maakt het een prettige hond voor jou om mee om te gaan, maar aan de andere kant idd niet helemaal ala kooiker ( hoewel ik nooit zo goed heb gesnapt waarom ze die terughoudendheid en toch wat kattige houding moeten hebben voor het geen ze gefokt zijn..)

Even off topic...maar ik kan het niet laten. Het lastige is dat er veel Kooikers zijn die niet goed gesocialiseerd zijn (naar mijn mening). Het zijn kleinere hondjes, in de rasstandaard staat dat ze terughoudend zijn, dus ach...waarom zou je veel moeite steken in socialisatie met andere honden?
Ook vind ik dat ze te veel beschermd kunnen worden. Het gebeurt iedere hond een keer dat er iets echt naars gebeurt. Als je eigen angst er dan voor zorgt dat je de hond gaat weghouden uit bepaalde situaties, houd je zijn angst ook in stand.
Als laatste vind ik ook dat er bij het fokken soms te veel naar uiterlijk en te weinig naar gedrag gekeken wordt, maar dat zal bij andere rassen niet anders zijn. Ze zijn dat overigens wel aan het ombuigen.

ook off topic dan even...

denk dat je zeker gelijk hebt, ik zit ook in de kleine hondjes en zie het maar al te vaak...

maar dan nog snap ik niet waarom het in de standaard staat.. wat was het nut ervan?

In de standaard staat (even uit m'n hoofd hoor) dat een Kooikerhondje terughoudend is naar vreemden. Dat heeft wel een functie. De Kooiker beschermde de eendenkooi namelijk tegen indringers. Dus die terughoudendheid heeft wel degelijk een functie. Ook was het Kooikerhondje in z'n eentje in de eendenkooi met de Kooiker, dus niet met andere honden. Dat verklaart de terughoudendheid naar honden.

yamie schreef:

Moos schreef:

Zoek stok! schreef:

yamie schreef:
aan de ene kant super natuurlijk, maakt het een prettige hond voor jou om mee om te gaan, maar aan de andere kant idd niet helemaal ala kooiker ( hoewel ik nooit zo goed heb gesnapt waarom ze die terughoudendheid en toch wat kattige houding moeten hebben voor het geen ze gefokt zijn..)

Even off topic...maar ik kan het niet laten. Het lastige is dat er veel Kooikers zijn die niet goed gesocialiseerd zijn (naar mijn mening). Het zijn kleinere hondjes, in de rasstandaard staat dat ze terughoudend zijn, dus ach...waarom zou je veel moeite steken in socialisatie met andere honden?
Ook vind ik dat ze te veel beschermd kunnen worden. Het gebeurt iedere hond een keer dat er iets echt naars gebeurt. Als je eigen angst er dan voor zorgt dat je de hond gaat weghouden uit bepaalde situaties, houd je zijn angst ook in stand.
Als laatste vind ik ook dat er bij het fokken soms te veel naar uiterlijk en te weinig naar gedrag gekeken wordt, maar dat zal bij andere rassen niet anders zijn. Ze zijn dat overigens wel aan het ombuigen.

Ook nog even off topic

Maar het zit er toch ook wel ingefokt dan? Er zijn tig rassen die kleiner of even groot zijn, die niet bekend staan om hun terughoudendheid en kattigheid. De gemiddelde Cocker Spaniel is niet groter, maar staat niet bekend om die eigenschappen. Cavaliers, Westies, Shih-Tzu's, Maltezers etc. ook niet bepaald. Terwijl die hoogstwaarschijnlijk net zo truttig al dan niet truttiger behandeld worden door veel mensen.

Ik heb me inderdaad ook regelmatig afgevraagd waarom dat speciaal bij de Kooiker nuttig was

ja het zit er ook ingefokt ( ben dus benieuwd waarom precies)

maar men kan het wel makkelijker verantwoorden ( in hun ogen dan) omdat het in een standaard staat... een cavalier die zo doet is gestoord... en dat zal ook elke cavalier liefhebber vinden, als een kooiker zo is..dan is het meer geaccepteerd

Klopt, het wordt meestal verklaard nav de rasstandaard. Toch staat daar echt niet in dat een Kooiker al snauwend en grommend door het leven moet gaan Wel is het normaal voor een Kooiker dat je die bijv. niet kunt aanhalen als je de hond niet kent. En dat een Kooiker even moet wennen aan een andere hond, dat is ook 'normaal'. Maar dat constante gesnauw....nee dat is niet nodig en niet wenselijk.

starfleet schreef:

Zoek stok! schreef: Even off topic...maar ik kan het niet laten. Het lastige is dat er veel Kooikers zijn die niet goed gesocialiseerd zijn (naar mijn mening). Het zijn kleinere hondjes, in de rasstandaard staat dat ze terughoudend zijn, dus ach...waarom zou je veel moeite steken in socialisatie met andere honden?
Ook vind ik dat ze te veel beschermd kunnen worden. Het gebeurt iedere hond een keer dat er iets echt naars gebeurt. Als je eigen angst er dan voor zorgt dat je de hond gaat weghouden uit bepaalde situaties, houd je zijn angst ook in stand.
.

Ik denk dat je hier teveel naar je ervaringen met jouw hond toepraat en de raskenmerken + de andere baasjes flink onderschat. Vervelende opmerking ook voor al die mensen in de kooikerwereld die ontzettend veel moeite hebben gestoken in de socialisatie en opvoeding van hun hond, maar die nu eenmaal geen Bram hebben.

Anne

Ik dacht wel dat jij zou reageren. Hierover verschillen we echt van mening. Het is makkelijk om te zeggen dat Bram zo makkelijk en anders is, maar Bram was niet zo toen ik hem kreeg. Hij was als de dood voor honden en vreemden!

Het is geen opmerking naar de 'Kooikerwereld' en 'Kooikerbaasjes' in het algemeen, maar wel naar een gedeelte ervan. En dat zijn nou precies de Kooikers die anderen erg opvallen.

Ik zeg nergens dat alle Kooikers zo zijn, maar geef wel een verklaring voor wat mijns inziens geen gewenst gedrag is. Een beetje kritisch naar je eigen lievelingsras kijken, lijkt mij alleen maar goed.

starfleet schreef: Je kan moeilijk alleen met honden a la Bram verder fokken, daarvoor is de genenpool veel en veel te klein, daarbij is het de vraag of je daar ook wel naar zou moeten streven. Als je wil dat een hond zijn waakhondfunctie kan blijven onderhouden, dan kun je niet streven naar een Goldenkarakter imo.



Anne

Bram is erg waaks en absoluut niet gericht op mensen. Het enige waarin hij echt afwijkt, is zijn gedrag naar andere honden. Dat is volgens mij het gevolg van mijn overdreven socialisatie met honden en de opvang waar hij al van jongs af aan naar toe gaat.

Zo, dat wilde ik toch even zeggen

Stang schreef:[Jij maakt ineens een sarcastische opmerking in wat verder een heel normaal gesprek was en dan ben je beledigd als je daarna een sarcastische opmerking van mij terugkrijgt?

Ik ben niet beledigd en zelfs niet boos. Ik ben alleen verbaasd. Ik maakte die sarcastische opmerking omdat ik niet goed weet hoe ik anders in moet gaan op een opmerking dat een hond zijn tanden niet gebruikt bij een correctie, terwijl ik er notabene naast heb gestaan dat ze een correctie uitdeelde waarbij ze Maxi beet..zonder wondjes of enge dingen, gewoon een corrigerende beet, maar wel met haar gebit. Als iemand zegt dat zijn hond een andere hond corrigeert en tegen de grond werkt zonder daarbij zijn gebit te gebruiken waarvan ik dat echt anders zie weet ik ook niet hoe ik daar dan opin moet gaan op een manier waarbij je niet boos was geworden. Het is dan dus maar zo.
Mijn honden gebruiken overal hun gebit bij en er is ook niemand die hier hysterisch raakt als ik zeg dat Kiki Nelson in zijn poten bijt. En ik mag toch aannemen dat niemand dan denkt dat Nels hier met bebloede poeten door het huis loopt. Ik blijf het dus een raar gesprek vinden.

Ach, het lijkt idd wel wat op de hondenwereld: als een hond op hoge poten naar mijn hond komt en hij krijgt een correctie, vind ik het terecht en jij dus niet. Dus dan verhaaltje kunnen we nu wel doortrekken.

We komen er verder toch niet uit blijkbaar, dus ik stel voor dat we dit maar achter ons laten.

Het zal wel.

Stang schreef:

Eline* schreef:Ik snap trouwens je hele manier van denken niet. Hoezo zou ik er genoegen in scheppen je onderuit te halen? Denk je dat ik een hekel aan je heb of zo? Ik kan fel zijn in een discussie en sarcastisch of wat dan ook, maar dat je je voorstelt dat ik de intentie heb het gesprek zo te sturen om jou en je rottweiler onderuit te halen vind ik een rare gedachtengang. Ik kan daar niets mee.

Oke nog even dan omdat deze reactie later kwam....

Ik zeg niet dat je er genoegen in schept mij onderuit te halen, ik zeg dat je manier van doen hier wel op lijkt.
Jij begint met sarcastische opmerkingen over mijn hond en tja dat pik ik niet. Als je het op een hele andere manier gebracht had was er niets aan de hand geweest.
Alleen dat wil jij weer niet begrijpen.

Mijn principe is: wie kaatst kan de bal verwachten. Ik pik geen sarcastische opmerkingen over mijn hond, zo simpel is dat. Wel normale gesprekken, maar deze tactiek daar hou ik niet van.

Quote me 1 simpele opmerking waarin ik Kaya naar beneden haal met een onwaarheid.
Verder ben ik hier inderdaad klaar mee.
Kaya bijt niet maar corrigeert met een bekduw of met een loze hap. Het staat genoteerd.

Zoek stok! schreef:

starfleet schreef: Je kan moeilijk alleen met honden a la Bram verder fokken, daarvoor is de genenpool veel en veel te klein, daarbij is het de vraag of je daar ook wel naar zou moeten streven. Als je wil dat een hond zijn waakhondfunctie kan blijven onderhouden, dan kun je niet streven naar een Goldenkarakter imo.



Anne

Bram is erg waaks en absoluut niet gericht op mensen. Het enige waarin hij echt afwijkt, is zijn gedrag naar andere honden. Dat is volgens mij het gevolg van mijn overdreven socialisatie met honden en de opvang waar hij al van jongs af aan naar toe gaat.

Zo, dat wilde ik toch even zeggen

Die opvang ja, daar had ik zelf nog helemaal niet bij nagedacht, maar ik denk inderdaad dat dat een gigantische rol speelt in hoe Bram nu is (naast jouw 'overdreven' socialisatie schema). Met 10 weken was Bram inderdaad terughoudend naar andere honden, dat kan ik beamen

Zoek stok! schreef:
Ik dacht wel dat jij zou reageren. Hierover verschillen we echt van mening. Het is makkelijk om te zeggen dat Bram zo makkelijk en anders is, maar Bram was niet zo toen ik hem kreeg. Hij was als de dood voor honden en vreemden!

Wat ik me kan herinneren was hij niet bang voor mensen en zei je regelmatig dat dat eraan lag dat er zoveel mensen bij de fokker over de vloer kwamen. Wel bang voor honden, dat uitte zich in het te keer gaan met de staart hoog tegen elke vreemde hond die je passeerde. Buffy was bang voor grote honden, die kroop helemaal weg en pieste letterlijk in haar broek, geblaft heeft ze nooit naar honden en dat doet ze nu ook niet. Bram was in het nest haantje de voorste en van zichzelf overtuigd, dat is hij nog.

Buffy is van meet af aan een heel ander karaktertje geweest dan Bram en ik vind dat je aan het verschil in onderliggende aard voorbijgaat en teveel op socialisatie gooit. Dat is hetzelfde als dat ik zou zeggen dat Buffy beter luistert dan Bram en aan onze benen gekleefd zit, nooit verder wegloopt dan een meter of 10 en wij het op dat gebied slimmer aan hebben gepakt dan jij. Dat is kul. Wij hebben daar waarschijnlijk minder aan gewerkt dan jij omdat het nooit nodig is geweest.

Ik weet van Buffy's zus ook dat die van jongsaf met heel veel verschillende honden en heel veel verschillende mensen in aanraking is geweest en die is precies als Buffy.

Anne

starfleet schreef:

Zoek stok! schreef:
Ik dacht wel dat jij zou reageren. Hierover verschillen we echt van mening. Het is makkelijk om te zeggen dat Bram zo makkelijk en anders is, maar Bram was niet zo toen ik hem kreeg. Hij was als de dood voor honden en vreemden!

Wat ik me kan herinneren was hij niet bang voor mensen en zei je regelmatig dat dat eraan lag dat er zoveel mensen bij de fokker over de vloer kwamen. Wel bang voor honden, dat uitte zich in het te keer gaan met de staart hoog tegen elke vreemde hond die je passeerde. Buffy was bang voor grote honden, die kroop helemaal weg en pieste letterlijk in haar broek, geblaft heeft ze nooit naar honden en dat doet ze nu ook niet. Bram was in het nest haantje de voorste en van zichzelf overtuigd, dat is hij nog.

Buffy is van meet af aan een heel ander karaktertje geweest dan Bram en ik vind dat je aan het verschil in onderliggende aard voorbijgaat en teveel op socialisatie gooit. Dat is hetzelfde als dat ik zou zeggen dat Buffy beter luistert dan Bram en aan onze benen gekleefd zit, nooit verder wegloopt dan een meter of 10 en wij het op dat gebied slimmer aan hebben gepakt dan jij. Dat is kul. Wij hebben daar waarschijnlijk minder aan gewerkt dan jij omdat het nooit nodig is geweest.

Ik weet van Buffy's zus ook dat die van jongsaf met heel veel verschillende honden en heel veel verschillende mensen in aanraking is geweest en die is precies als Buffy.

Anne

Ik denk inderdaad ook dat je zeker niet alles op de socialisatie kan gooien. Maar die dagopvang, ik denk dat dat bij Bram wel een ongelooflijke rol gespeeld zou kunnen hebben.
Dat is niet elke dag een uurtje of 2-3 met honden in aanraking komen, maar echt drie dagen in de week tussen andere honden leven, die naar ik aanneem ook nog weleens van samenstelling wisselen.

Bram was hier met 10 weken, en in het bos kroop hij toen weg voor onbekende honden. Maar, net wat jij zegt, Bram is van zichzelf aardig overtuigd waardoor hij daar waarschijnlijk op een hele andere manier verder mee omgegaan is dan een Buffy. Dat heb ik met Saar natuurlijk ook; dat wordt ook nooit een Bram. Maar ik denk wel dat als Saar van pup af aan op een dagopvang gezeten had, dat ze veel sneller en makkelijker vrij was geworden naar andere honden. Dan moeten ze wel. De keuze is dan wegteren in een hoekje of meedoen, en ik denk dat ook schuchtere Saar uiteindelijk gekozen zou hebben voor meedoen. Wel in de achterhoede, en als laagste in rang, dat wel.

Alleen tja, om nou je pup vanwege de socialisatie meerdere dagen in de week naar de opvang te doen

Moos schreef: Alleen tja, om nou je pup vanwege de socialisatie meerdere dagen in de week naar de opvang te doen

Natuurlijk speelt dat een rol, toch heb je ook kinderen die het nooit echt zullen trekken op de dagopvang, die zich terugtrekken met een gelijkgezinde ziel en aan de rand meedraaien. Ik heb geen flauw idee hoe dat met Buffy zou zijn gelopen, maar drie dagen op een dagopvang hadden haar ook anders gemaakt dan ze nu is.

Ik ben alleen gepikeerd als er over weinig socialisatie gesproken wordt, want m.n. mijn dochter heeft overal met Buffy gelopen op zoek naar geschikte grote honden en ze kwam dagelijk in contact met allerlei soorten en maten, van pup af aan gespeeld in kleine groepjes. Van Buffy's zusje weet ik ook dat het baasje met niks anders bezig was dan socialiseren, socialiseren, socialiseren.

Anne

Stang schreef:

estelle schreef:

Stang schreef:Achteraf een stomme inschatting van mezelf geweest natuurlijk. Maar voor alle duidelijkheid wil ik dus even vermelden dat dit dus om een wandeling van pakweg 2 jaar geleden ging met een heel klein groepje en ik nu hoor van Freek z'n stokkenfobie wat ik echt niet wist.

Waren wij daar ook niet bij?
In ieder geval heb ik een keer met jou gewandeld en had iktoen Chello en Ghaya bij me. Chello is ook best wel bezitterig en heeft altijd een stok, hoe ik ze ook steeds weer af pak. Dat ging toen toch kennelijk gewoon oged met Kaya?

Volgens mij niet hoor; jij bedoelt de wandeling met dat watertje waar ze nog gespeeld hebben toch? Ans was daar ook bij met de Doggen toen en er waren nog best wel wat mensen.
De wandeling die Els bedoelt was met 5 of 6 honden geloof ik.

Als Chello een stok heeft, dan maakt Kaya ook totaal geen probleem, want ze gaat nooit op een ander af voor stokken of wat dan ook. Het enige wat ze doet, is haar eigen stok verdedigen en daar is ze meestal (ook niet altijd) nogal fanatiek in.

Het is en blijft gewoon moeilijk: als je met 30 honden loopt, dan weet je dat er wat kan gebeuren, dat is nu eenmaal zo. Je kan niet elke seconde in zo'n grote groep honden je eigen hond in de gaten houden.
Ik ga er dan vanuit, dat zolang je geen bijtwonden-veroorzakend (ik schrijf het nu maar duidelijk) en scheurend monster heb, dat dit mogelijk moet zijn. Anderen trekken die grens veel lager, dat probleem en meningsverschil blijf je gewoon houden.
Op bijna iedere wandeling is wel een incidentje geweest met willekeurig welke hond en daarom verbaasd het me nu ook zo dat er nu achteraf zo moeilijk over wordt gedaan.

Ik weet het al, het was bij Roggebotzand toen.

Tsja als mijn honden lopen te klieren bij een andere hond mag die hond van mij best een correcite uitdelen maar wel in verhouding tot.
Maar goed, ik heb honden die best tegen een stootje kunnen en hun mannetje ook wel staan.
Overigens maken wij het zelden tot niet mee, behalve binnen de roedel.

Eline* schreef:

Stang schreef:

Eline* schreef:Ik snap trouwens je hele manier van denken niet. Hoezo zou ik er genoegen in scheppen je onderuit te halen? Denk je dat ik een hekel aan je heb of zo? Ik kan fel zijn in een discussie en sarcastisch of wat dan ook, maar dat je je voorstelt dat ik de intentie heb het gesprek zo te sturen om jou en je rottweiler onderuit te halen vind ik een rare gedachtengang. Ik kan daar niets mee.

Oke nog even dan omdat deze reactie later kwam....

Ik zeg niet dat je er genoegen in schept mij onderuit te halen, ik zeg dat je manier van doen hier wel op lijkt.
Jij begint met sarcastische opmerkingen over mijn hond en tja dat pik ik niet. Als je het op een hele andere manier gebracht had was er niets aan de hand geweest.
Alleen dat wil jij weer niet begrijpen.

Mijn principe is: wie kaatst kan de bal verwachten. Ik pik geen sarcastische opmerkingen over mijn hond, zo simpel is dat. Wel normale gesprekken, maar deze tactiek daar hou ik niet van.

Quote me 1 simpele opmerking waarin ik Kaya naar beneden haal met een onwaarheid.
Verder ben ik hier inderdaad klaar mee.
Kaya bijt niet maar corrigeert met een bekduw of met een loze hap. Het staat genoteerd.

Pffff

Nogmaals: ik heb gezegd 'Kaya bijt niet in een correctie'. Daarmee bedoel ik dat ze dus niet doorbijt, geen bijtwonden veroorzaakt.
Jij verstaat onder bijten wat anders. Prima, maar dat had je op een normale manier kunnen melden zonder sarcastisch te worden en het op een manier te brengen alsof Kaya een bijtend monter is.

Dat is mijn punt, dat begrijp jij niet omdat jij nooit wat fout zegt of verkeerd brengt in jouw ogen.

Dit was mijn laatste reactie hierop. Als het nu nog niet duidelijk is dan praten we wel verder via pb in plaats van deze topic eindeloos te verzieken met gezeur.

starfleet schreef:
Ik ben alleen gepikeerd als er over weinig socialisatie gesproken wordt, want m.n. mijn dochter heeft overal met Buffy gelopen op zoek naar geschikte grote honden en ze kwam dagelijk in contact met allerlei soorten en maten, van pup af aan gespeeld in kleine groepjes. Van Buffy's zusje weet ik ook dat het baasje met niks anders bezig was dan socialiseren, socialiseren, socialiseren.

Anne

Daar kan ik me ook wel iets bij voorstellen hoor. Het is allemaal ook voor een deel gewoon geluk hebben met je hond heb ik het idee. (afhankelijk van wat je verwacht in een hond natuurlijk)
Moos is veel minder met andere honden gesocialiseerd dan Saar, gewoon omdat toendertijd het hondenbos nog amper bezocht werd en je in de duinen ook zelden iemand tegenkomt. Dus ik moest het bij hem echt hebben van de honden die we toevallig op straat tegenkwamen.
Hij is gesocialiseerd met puppen in het puppenklasje, en met een handjevol oudere honden, maar veel zijn het er niet geweest.
En Moos was op Brams leeftijd net zoals Bram; altijd spelen, gek doen, dol op andere honden, heel erg sociaal etc. Nu nog wel hoor, haha, alleen hij wordt nu 4 dus dat spelen is wat afgezwakt.

Saar heeft denk ik wel 100 vreemde honden gezien, groot, klein, dik, dun, en Saar rent nog steeds niet blij op elke vreemde hond af. Zit er gewoon niet in.

Alleen omgekeerd; als Linda met Bram weinig had ondernomen, en hij niet naar de dagopvang was gegaan, dan was hij denk ik niet zo geworden als hij nu is. Bij Moos zat dat vrije, opene er met 8 weken al in. Moos is nooit, maar dan ook nooit terughoudend geweest naar wat dan ook. Bram natuurlijk wel dus dat is o.a. door socialisatie weggetrokken.
Alleen ik denk ook niet dat je kan stellen dat elke hond zo kan worden als je maar goed genoeg socialiseert.

Vraag is dan alleen wel denk ik of het wenselijk is te fokken met teefjes met zo'n karakter als Saar en Buffy, of met dat karakter ergens in de lijnen (en ik zeg niet dat dat bij Buffy's fokker ook zo was hoor; dat weet ik natuurlijk niet Maar in het algemeen). Als ik zou mogen kiezen zou ik Saar namelijk een vrijer en iets zekerder karakter geven. En dan niet eens voor mezelf, maar voor haar. Ik denk dat een hond zich fijner voelt als hij zo is als Moos en Bram, dan zoals Saar en Buffy.
Terughoudendheid 'hoort' dan min of meer bij een Kooiker, maar ik vind het wel in interessante discussie in welke mate dat wenselijk is voor de hond zelf.

Ach Hera is overal mee naar toegeweest dat ze pup was. Ze ging met onze uitlaatservice regelmatig mee etc.
Toch is ze aardig agressief naar kleine hondjes, teven en gecastreerde reuen en iedereen die niet in haar straatje loopt.
Daarbij is het gewoon een hondje dat snel 'ontploft' en geen enkele tegenstand dult.

Moos schreef:
Vraag is dan alleen wel denk ik of het wenselijk is te fokken met teefjes met zo'n karakter als Saar en Buffy, of met dat karakter ergens in de lijnen (en ik zeg niet dat dat bij Buffy's fokker ook zo was hoor; dat weet ik natuurlijk niet Maar in het algemeen).

Ik zou het zelf niet doen, omdat bij dit soort hondjes het wel heel erg op de socialisatie aankomt. Dat vergt toch een bepaald type pupeigenaar die daar dus ook veel moeite in wil steken, navraagt, nadenkt en goed op de hoogte is van het ras, die verantwoording vind ik te groot.

Buffy is overigens niet extreem als je haar vergelijkt met het gemiddelde van andere kooikers die je zoal tegenkomt, Dat vind ik van Saar ook niet. Wij "klagen" er wel veel over, maar als ik nou kijk hoe Saartje meehobbelt en Buffy kan ik ook gewoon meenemen naar een kooikerwandeling of kooikerdag, kennis laten maken met allerlei honden in de buurt, ze heeft heel veel hondenvriendjes alleen geen Molossers en witte herders, dan valt dat allemaal heel goed mee.

Zo'n karakter als Buffy heeft zit overal verspreid in de lijnen. Als ik met Buffy zou fokken (wat ik niet ga doen) dan zou ik bij een reu op karakter kiezen en niet zozeer op uiterlijk, maar ik weet dat met Buffy's zus wel gefokt gaat worden en ik vind daar niets op tegen.

Je kan niet allemaal Labradors hebben. Er zijn kooikers die prima met alle andere honden kunnen, maar niet op schoot willen zitten of geknuffeld willen worden, moet je daar dan nog mee fokken? Je zou je dan ook kunnen afvragen of er nog wel met Staffords gefokt zou mogen worden omdat die regelmatig niet zo goed met andere honden kunnen opschieten. Dan krijgen we hier in Nederland één eenheidsworst van allemaal in een keurslijf geperste honden.

Anne

starfleet schreef:

Moos schreef:
Vraag is dan alleen wel denk ik of het wenselijk is te fokken met teefjes met zo'n karakter als Saar en Buffy, of met dat karakter ergens in de lijnen (en ik zeg niet dat dat bij Buffy's fokker ook zo was hoor; dat weet ik natuurlijk niet Maar in het algemeen).

Ik zou het zelf niet doen, omdat bij dit soort hondjes het wel heel erg op de socialisatie aankomt. Dat vergt toch een bepaald type pupeigenaar die daar dus ook veel moeite in wil steken, navraagt, nadenkt en goed op de hoogte is van het ras, die verantwoording vind ik te groot.

Buffy is overigens niet extreem als je haar vergelijkt met het gemiddelde van andere kooikers die je zoal tegenkomt, Dat vind ik van Saar ook niet. Wij "klagen" er wel veel over, maar als ik nou kijk hoe Saartje meehobbelt en Buffy kan ik ook gewoon meenemen naar een kooikerwandeling of kooikerdag, kennis laten maken met allerlei honden in de buurt, ze heeft heel veel hondenvriendjes alleen geen Molossers en witte herders, dan valt dat allemaal heel goed mee.

Zo'n karakter als Buffy heeft zit overal verspreid in de lijnen. Als ik met Buffy zou fokken (wat ik niet ga doen) dan zou ik bij een reu op karakter kiezen en niet zozeer op uiterlijk, maar ik weet dat met Buffy's zus wel gefokt gaat worden en ik vind daar niets op tegen.

Je kan niet allemaal Labradors hebben. Er zijn kooikers die prima met alle andere honden kunnen, maar niet op schoot willen zitten of geknuffeld willen worden, moet je daar dan nog mee fokken? Je zou je dan ook kunnen afvragen of er nog wel met Staffords gefokt zou mogen worden omdat die regelmatig niet zo goed met andere honden kunnen opschieten. Dan krijgen we hier in Nederland één eenheidsworst van allemaal in een keurslijf geperste honden.

Anne

Het is ook heel complex, want dat laatste had ik zelf idd ook al aan zitten denken; waar trek je dan de grens he?

Het valt met Buffy en Saar inderdaad opzich wel mee, alleen wel net wat je zegt; je moet wel heel veel tijd in zo'n pup steken en ook bijlezen in hoe je dat dan wil gaan doen. Als je met zo'n type hondje zou fokken dan denk ik ook inderdaad dat je een hele grote verantwoordelijkheid hebt om te zorgen dat de pupjes die ook terughoudend of angstig zijn heel goed terecht komen.

Stang schreef:Nogmaals: ik heb gezegd 'Kaya bijt niet in een correctie'. Daarmee bedoel ik dat ze dus niet doorbijt, geen bijtwonden veroorzaakt.
Jij verstaat onder bijten wat anders. Prima, maar dat had je op een normale manier kunnen melden zonder sarcastisch te worden en het op een manier te brengen alsof Kaya een bijtend monter is.

Eline* schreef:

Stang schreef:Bij een correctie, dan heb je het over de hefstigste correctie die Kaya kan geven en dan is omgooien, gebruikt ze niet haar tanden in de vorm van bijten. Ze zal haar kop er ook best wel wat bij gebruiken, maar geen bijtwerk.

Ik bedoel het niet flauw, maar Maxi had na die knauw van Kaya op de forumwandeling anders wel een compleet bekwijlde natte plek op zijn kop. Ik neem aan van een hap van Kaya en niet van een vogelpoepje.
Een hond corrigeert nou eenmaal met zijn gebit. Dat is normaal, want ze hebben geen handjes. Ik vind het wat vreemd nu te stellen dat Kaya alleen maar een correctie geeft zonder te bijten. Ik denk dat Maxi best even hoofdpijn had na die knauw. Ik weet niet of je zelf wel eens een corrigerende beet hebt gehad van een hond? Doet zeer hoor!

Yep, een bijtend monster.. Daarom vraag ik je om een quote. Jij maakt er van alles van wat er niet staat.

Dat is mijn punt, dat begrijp jij niet omdat jij nooit wat fout zegt of verkeerd brengt in jouw ogen.

Dit was mijn laatste reactie hierop. Als het nu nog niet duidelijk is dan praten we wel verder via pb in plaats van deze topic eindeloos te verzieken met gezeur.

Ik ben er klaar mee hoor. Wat mij betreft geen pb's dus. Ik vind dat je zwaar overtrokken reageert.

starfleet schreef:

Zoek stok! schreef:
Ik dacht wel dat jij zou reageren. Hierover verschillen we echt van mening. Het is makkelijk om te zeggen dat Bram zo makkelijk en anders is, maar Bram was niet zo toen ik hem kreeg. Hij was als de dood voor honden en vreemden!

Wat ik me kan herinneren was hij niet bang voor mensen en zei je regelmatig dat dat eraan lag dat er zoveel mensen bij de fokker over de vloer kwamen. Wel bang voor honden, dat uitte zich in het te keer gaan met de staart hoog tegen elke vreemde hond die je passeerde. Buffy was bang voor grote honden, die kroop helemaal weg en pieste letterlijk in haar broek, geblaft heeft ze nooit naar honden en dat doet ze nu ook niet. Bram was in het nest haantje de voorste en van zichzelf overtuigd, dat is hij nog.

Buffy is van meet af aan een heel ander karaktertje geweest dan Bram en ik vind dat je aan het verschil in onderliggende aard voorbijgaat en teveel op socialisatie gooit. Dat is hetzelfde als dat ik zou zeggen dat Buffy beter luistert dan Bram en aan onze benen gekleefd zit, nooit verder wegloopt dan een meter of 10 en wij het op dat gebied slimmer aan hebben gepakt dan jij. Dat is kul. Wij hebben daar waarschijnlijk minder aan gewerkt dan jij omdat het nooit nodig is geweest.

Ik weet van Buffy's zus ook dat die van jongsaf met heel veel verschillende honden en heel veel verschillende mensen in aanraking is geweest en die is precies als Buffy.

Anne

Ik moest even werken, dus kom weer een beetje achter de feiten aan

Maar even voor de duidelijkheid: ik heb het NIET over Buffy! Buffy vind ik qua gedrag een heel gemiddelde Kooiker.

Bram was idd het baasje uit het nest, maar piepte het de eerste weken toen ik hem had uit als hij een hond zag. Hij was echt bang en ik zat met m'n handen in het haar. Ik heb het toen opgebouwd met kleine honden (Saar als eerste ) en zo is het gegroeid. Dus nee, met socialisatie kun je niet alles doen, maar wel een hoop. Je maakt idd van een terughoudende Kooiker geen Golden, maar je kunt het wel zo krijgen dat het geen snauwend geval aan de riem wordt.

En ik vind dus wel dat jullie het beter hebben gedaan op het gebied van gehoorzaamheid. Natuurlijk zijn het heel andere honden, maar mijn onervarenheid heeft een grote rol gespeeld in de problemen die ik met Bram heb gehad. Ik had van Bram geen Buffy kunnen maken qua 'plakken', maar het had wel beter gekund.

starfleet schreef: Ik zou het zelf niet doen, omdat bij dit soort hondjes het wel heel erg op de socialisatie aankomt. Dat vergt toch een bepaald type pupeigenaar die daar dus ook veel moeite in wil steken, navraagt, nadenkt en goed op de hoogte is van het ras, die verantwoording vind ik te groot.

En dit bedoel ik dus precies. Er zijn mensen die even een Kooikerpupje halen, maar er niet de tijd en moeite steken die een Kooiker nodig heeft. Het is een 10 kilo hondje waarbij het minder erg is als ze de hele tijd aan de riem snauwen dan een 25 kilo hond, tenminste zo wordt vaak gedacht. Denk nog even aan mijn trainingsverhaal van vorige week. Je moet echt goed weten dat je bij een Kooiker niet moet doordrukken. Doe je dat wel, dan krijg je een vervelende hond. Aan de andere kant moet je juist ook heel consequent en duidelijk zijn, terwijl dat bij een hond als een King Charles minder belangrijk is (nee, niet dat je dan maar wat kunt aanklooien, maar ik moest even een ras noemen).

Als je als hondeneigenaar in een jaar 10 Kooikers tegenkomt en 3 ervan gaan snauwend en grommend door het leven, dan ontstaat als snel de indruk dat 'ze allemaal zo zijn'. Ik schrik er echt af en toe van hoe Kooikers doen die ik in het voorbijgaan ontmoet.