Frenk schreef:Paulala schreef:Ik zit me nu ineens te bedenken.
Stabiel is niet per defenitie het tegenovergestelde van onzeker.
Je hebt stabiele dominante honden, en onstabiele.
En zo heb je ook stabiele onzekere honden, en onstabiele.
Bij Julia bijvoorbeeld, ze is onzeker, maar ik weet precies hoe ze reageert en waarom.
Ik vind haar wel stabiel, ze raakt niet in paniek, en ze reageert ook niet agressief.
Toch is aan haar hele houding en gedrag duidelijk te lezen dat ze onzeker is.
Romeo is heel dominant, hij was vroeger totaal niet stabiel, nu wel, hij is erg veranderd.
Nee, dat ben ik niet met je eens. Als ik het heb over een stabiele hond, dan heb ik het niet over een hond die "stabiel" is in z'n onzekerheid. Dan heb ik het over een hond met een stabiel karakter en dat is dus niet een onzekere, agressieve of anderzins hond.

Ik ben het er grotendeels wél mee eens. De zekere hond die jij beschrijft Frenk is een Utopie, dom en levensgevaarlijk. In sommige situaties móet een hond bijvoorbeeld de sterkere herkennen. Of bij een erg vreemde persoon mag de hond best ietwat onzeker gedrag vertonen....damn....

Ben ik nou gek of is deze wel heeeel weird..ik heb van mijn baasje geleerd dat mensen ok zijn, maar ik twijfel erg aan deze!" Zo'n hond hoeft helemaal niet instabiel te zijn. Die neemt hooguit een stukje wenselijk of aangeleerd gedrag mee (omdat hij diep van binnen actie wil ondernemen om aan te geven dat deze mensch niet goed is!), maar gedraagt zich verder helemaal normaal. Het zou absurd zijn een hond te verlangen die in werkelijk alle situaties zeker is en die nooit agressief is. Agressie is normaal hondengedrag. Ook bij de stabiele honden. Misschien wel juist bij de stabiele honden, omdat het daar zelden uit de hand loopt. Jij hebt het over angstagressie geboren uit onzekerheid bij een niet-stabiele hond.
Yanthe kan ook best onzeker zijn...soms naar andere honden, en naar de erg vreemde bovenbuurman. Maar instabiel is ze niet. Ze loopt niet weg, ze is niet bang. Ze geeft bij sommige honden heel duidelijk aan :" heey, you're the bigger person!" Bij andere honden raakt haar staart zowat haar nek en is ze duidelijk de dominante tante.
Onzekerheid is iets tijdelijks. een momentopname, en bij een stabiele hond duurt die kort. (In)stabiliteit is meer een karaktereigenschap. Een hond die heel erg vaak of doorlopend onzeker is zal je natuurlijk nooit stabiel noemen, ook niet als hij daar heel consequent in is

. Tenzij...het een in wezen stabiele hond is die bijvoorbeeld erg slecht gesocialiseerd is, en gewoon nog veel moet leren. Maar....dan moet hij ook altijd heel rap herstellen van zijn onzekerheid en moet er een duidelijk stijgende lijn in het gedrag zitten.
Het zou gevaarlijk zijn als honden wat hier vaak klagend als voorbeeld wordt genomen"als een dolle lab op alle honden af bleef gaan" Die lab is niet stabiel. Die is overmoedig/ onderdanig dominant, geef het beestje maar een naam. Maar een geirriteerde reu, daar ga je niet tot drie keer toe vrolijk op af stuiteren...daarbij reageer je anders.
En een reu die een doldrieste lab op zijn kop heeft en dus agressie vertoont hoeft helemaal niet instabiel te zijn. Laat staan onzeker.
Het is dus denk ik wle degelijk mogelijk combinaties te maken.
Stabiel en zeker: Of een hond die je nooit ziet en die nooit problemen maakt maar lekker zn ding doet. Of bijvoorbeeld een dominante rakker die zelden uitgedaagd wordt. Kan de reu zijn die een lab op zn kop geeft.
Stabiel en onzeker: Een enorme grote groep. Die dominante rakker van boven die zn evenknie ontmoet en toch heel even twijfelt.... Een stabiele hond die voor het eerst iets meemaakt. Ik noem maar wat. Toen Yanthe pup was liepen we onder een boom dor waar plotsklaps say 200 kraaien luid kraaiend uit opvlogen. Beide waren we erg geschrokken, maar 1 x omkijken, en klaar. Niet naar elke boomtop gluren, of niet meer onder die boom door durven lopen. Gewoon vergeten, basta. Zo ook toen ze gegrepen werd met gaten in haar kop....piepend wegrennen, omdraaien, weer terugkomen en ze heeft zelfs weer durven snuffelen aan de hond (alleen vond ik dat geen goed plan). 20 meter verderop kwamen we een andere onbekende hond tegen....Spelen!! En nee, ze grijpt nog steeds geen andere honden, maar wat niet is kan nog komen natuurlijk

.
Hier valt ook de fijne, makkelijke, zelfverzekerde hond onder die gewoon een dominantere hond tegenkomt. etc.
Instabiel en zeker. Hmmm...bestaat denk ik niet. moeilijke combi. Nouja, misschien een hond die erg instabiel is maar wel erg zeker is als hij in de veiligheid van say een bench, of iets anders aangeleerde veiligheid kent. Maar die blijft onbetrouwbaar natuurlijk, anders was je niet instabiel. Bijvoorbeeld ene zeer zelfzekere (lees stoer, want zelfzeker is hij natuurlijk niet) hond met "een kronkel in zijn kop" Ik denk dat deze groep het moeilijkst te herkennen is voor velen. Lijkt me erg gevaarlijk. Maar ook instabiele hondne hebben natuurlijk hun zekere momenten. Vaak "getraind".
Instabiel en onzeker...tja, dan heb je de moeilijkste groep. De angstbijters enzo. De echte poepdozen, die voor heel veel dingen bang zijn.
Nouja, zoiets.
Ik denk dus wel degelijk dat je de twee kunt scheiden.