Het HondenForum

Inge O schreef:is het niet vreemd dat zijn manken altijd op dezelfde poot is als hij weke-delen-reuma heeft?

maar goed, jij moet vertrouwen op wat je gezegd wordt (dat zou ik in jouw plaats zeker ook doen hoor ), anders kan je ook geen kant meer op.

heel vervelende situatie, marijke .

Inge O schreef:is het niet vreemd dat zijn manken altijd op dezelfde poot is als hij weke-delen-reuma heeft?

maar goed, jij moet vertrouwen op wat je gezegd wordt (dat zou ik in jouw plaats zeker ook doen hoor ), anders kan je ook geen kant meer op.

heel vervelende situatie, marijke .

Moon schreef:

Inge O schreef:is het niet vreemd dat zijn manken altijd op dezelfde poot is als hij weke-delen-reuma heeft?

maar goed, jij moet vertrouwen op wat je gezegd wordt (dat zou ik in jouw plaats zeker ook doen hoor ), anders kan je ook geen kant meer op.

heel vervelende situatie, marijke .

Ik weet het ook allemaal niet; heb wel de uitslagen meegekregen. Kan niet rationeel denken nu; ben erg verdrietig... Ga maar grasduinen om meer te weten te komen over reuma bij honden. Heb ik hem gvd een jaar mee laten lopen..

Inge O schreef:marijke, please, verwijt jezelf niets - dit is één van de meer complexe aandoeningen, waar amper het begin, laat staan het einde van bekend is - hoe had jij het dan moeten weten.

dit is iig al wat ik op de eerste twee (zeer betrouwbare) websites vind : 'Kenmerkend is bovendien dat, indien het ziektebeeld zich voordoet bij het ontbreken van elke onderliggende oorzaak, er geen afwijkingen vast te stellen zijn bij röntgenonderzoeken en/of bloedonderzoek.
'.

Heb ik hem gvd een jaar mee laten lopen..

Inge O schreef:

Moon schreef:

Inge O schreef:is het niet vreemd dat zijn manken altijd op dezelfde poot is als hij weke-delen-reuma heeft?

maar goed, jij moet vertrouwen op wat je gezegd wordt (dat zou ik in jouw plaats zeker ook doen hoor ), anders kan je ook geen kant meer op.

heel vervelende situatie, marijke .

Ik weet het ook allemaal niet; heb wel de uitslagen meegekregen. Kan niet rationeel denken nu; ben erg verdrietig... Ga maar grasduinen om meer te weten te komen over reuma bij honden. Heb ik hem gvd een jaar mee laten lopen..

marijke, please, verwijt jezelf niets - dit is één van de meer complexe aandoeningen, waar amper het begin, laat staan het einde van bekend is - hoe had jij het dan moeten weten.

dit is iig al wat ik op de eerste twee (zeer betrouwbare) websites vind : 'Kenmerkend is bovendien dat, indien het ziektebeeld zich voordoet bij het ontbreken van elke onderliggende oorzaak, er geen afwijkingen vast te stellen zijn bij röntgenonderzoeken en/of bloedonderzoek.
'.

ranetje schreef:Betekent dat, dat zijn ischias misschien geen ischias is maar ook bij de verschijnselen van die reuma hoort?

Heb ik hem gvd een jaar mee laten lopen..

Weet je nog wat Jaap* zei?
Terugkijken heeft geen zin meis.
Vooruit kijken hoe je hem het beste kan helpen.
Voor nu even een.........

Moon schreef:Dank jullie wel allemaal voor jullie lieve woorden. Ben nu nog erg emotioneel. Heb eigenlijk nooit gehoord van reuma bij honden. Moet eerst weten wat dat betekent voor Dante. Want een jachthond aan een lijntje heeft geen leven, dat staat bij mij voorop.

Inge O schreef: ik heb net met de juiste technisch-medische termen in het engels zitten zoeken, en vind zelfs helemaal niets (of niets noemenswaardigs) over fibromyalgie bij honden .

Moon schreef:Uitslagen van bloedonderzoek (nog niet alle uitslagen zijn binnen);

ANA (Anti Nucleaire Antistoffen) antistoffen; IgG 300. IgM 30
(normaalwaarde IgG; minder dan 30)

RF (Reumatoïde Factor) ; Zwak positief

ranetje schreef:Interessante site (beiden).
Maar als het niet uit het bloed of de foto's gehaald kan worden, wat is dan de mogelijkheid van diagnose?
Diagnose door uitsluiting?

Dit is een verhaal over mensen. Ik kan me best voorstellen dat dat bij honden ook voor kan komen.
De diagnose lijkt me dan toch nòg moeilijker te stellen.

Moon schreef: Orthopeed had de uitslagen van bloedonderzoek en het blijkt weke delen reuma te zijn .

Moon schreef:Uitslagen van bloedonderzoek (nog niet alle uitslagen zijn binnen);

ANA (Anti Nucleaire Antistoffen) antistoffen; IgG 300. IgM 30
(normaalwaarde IgG; minder dan 30)

RF (Reumatoïde Factor) ; Zwak positief

ranetje schreef:http://www.nvkc.nl/publieksinformatie/a ... mulier.php

Deze is er ook.
Dat klinkt niet erg geweldig

Benji&Brenda schreef:

ranetje schreef:http://www.nvkc.nl/publieksinformatie/a ... mulier.php

Deze is er ook.
Dat klinkt niet erg geweldig

Wat ik eruit opmaak is dat je aan de hand van de ANA kunt zeggen dat er een auto immuunziekte is.
De RF is een aspecifieke antistof, dus een verhoging wordt wel gevonden bij reuma, maar ook bij andere dingen dus volgens mij kun je helemaal niet zo zeker stellen dat het inderdaad reuma is. Of het moet bij honden anders liggen, dat weet ik niet, er staat immers niet bij om welke aandoeningen het nog meer kan gaan en dan moet je weten of het bij die aandoeningen (als die bij honden voorkomen) bij honden ook verhoogd is.

Rosita Compagner schreef:

Inge O schreef:

Moon schreef:

Rosita Compagner schreef: Boterhammen mee he? En een noodscenario voor als de laatst trein al weg is......... Dat zijn eigenlijk de berichten die ik van Crama ken, je moet er errug lang wachten ). Hopelijk ben jij straks de uitzondering (of heeft hij nu een assisitente die wel een agenda kan plannen). Als hij de oplossing voor Dante vindt, dan maakt het wachten natuurlijk helemaal niet uit.

Succes!

Haha, bedankt voor de tip van de boterhammen
De assistente zei dat ik een uurtje van te voren moet bellen in hoeverre ze uitlopen Als verklaring voor die slechte planning heb ik van een paar mensen gehoord dat Crama álle tijd neemt voor de hond en zich daarbij niet druk maakt om zijn volle wachtkamer. Ik vind dat eigenlijk wel een aanbeveling en ben al zo lang aan het tobben met Dante dat ik desnoods een tentje meeneem

vind ik eigenlijk een hele goede eigenschap, je moet het overigens maar kunnen .

Tuurlijk is dat een goede eigenschap maar daar speel je dan qua planning toch op in? Als het nu een open spreekuur was.... maar je maakt een afspraak voor een bepaalde tijd en van tevoren weet je al dat die tijd niet correct is..... Da's gewoon slordig volgens mij. Wel stoer dat je je dat kunt permitteren natuurlijk....

Moon schreef:Ben nog een beetje confuus van het bezoek aan de andere orthopeed vandaar nu pas een verslagje...

Hopelijk heb ik het goed begrepen want ik heb uuurenlang allerlei informatie gekregen
Dante heeft géén peesblessure maar een ruptuur aan een kruisband in zijn knie én ischias . Er zou mogelijk verband kunnen bestaan tussen de twee aandoeningen maar het kan ook dat ze geheel los staan van elkaar.
Er is bloed geprikt omdat de orthopeed denkt aan een of andere vorm van reuma (weke delen).
Er is nu een spalk aangelegd om zijn achterpoot die hij ws. 3 à 4 mnd. moet dragen. Hij moet flink gaan bewegen ( :N: ) maar geen ongecontroleerd gedoe (zoals achter de konijnen en fazanten aan). Fietsen wordt zeer aangeraden ( ). Hij mag wél loslopen ( )maar zoals gezegd, geen extreme dingen.
De knie wordt nu eerst aangepakt, daarna de rug. Voor de rug heeft hij corticosteroïden nodig, maar als ik die nu al zou geven werkt dit de genezing van de knie tegen. Ik heb zware pijnstillers meegekregen voor het geval dat er acuut een beknelling ontstaat..... Én het 06-nummer van de arts. Over een week moeten we terug komen, ik ga dan verifiëren of ik het wel allemaal goed begrepen heb Of het allemaal goed gaat komen is nog niet te zeggen, zeker omdat de situatie al zo lang bestaat......
Vooral door dat laatste ben ik nogal aangeslagen. Hoewel het zinloos is en niet terug te draaien spookt toch het 'had ik maar' door mijn hoofd....
Toen ik thuis kwam en het hele verhaal aan mijn man trachtte over te brengen zei hij fijntjes; 'en wat zou orthopeed nr 3 te zeggen hebben'?
Het is een kwestie van vertrouwen, ik heb nou eenmaal niet de expertise om te kunnen beoordelen of iemand zijn werk goed doet... Wel moeilijk want door de tegengestelde conclusies is dat vertrouwen wel een beetje weg. Maar de bejegening -van mens én dier- bij deze arts doet me wel vermoeden dat we deze keer goed zitten (moet ook wel want wat moet ik anders ). Want wat een geweldige 'hondenman' is dit!
Ik kwam de spreekkamer in, kreeg een hand en de mededeling dat hij niets wou horen over de gestelde diagnose . Daarna begon hij met snoepjes te gooien (die stopte hij eerst in zijn mond, dat was voor de binding zei hij, 'dan zit er mijn geur aan' ). Hij liet dus Dante allerlei kanten oplopen dmv een 'snoepjesbombardement' Pas na een hele tijd deed hij lich. onderzoek; Dante vond hem inmiddels 'zó'n peer' en liet het gelaten over zich heen komen. Hij liet ook echt zien dat aan de aangedane kant iets heen en weer kon bewegen wat aan de goede kant niet kon. Ook liet hij zien dat er een deuk zit in Dante's dij; dit kwam door het uitvallen van een spier; omdat de zenuw daarvan bekneld is... Nadat hij zijn voorlopige bevindingen had verteld, riep hij zijn arts-assistent (uit een andere kamer). Deze liet hij Dante ook onderzoeken en vertelde alleen de voorgeschiedenis. Deze kwam tot dezelfde bevindingen. Dat vond ik een heel goed teken
Daarna zijn foto's gemaakt van de knie en de rug. Er werd ook weer heel zorgvuldig omgegaan met mijn verhaal over de ellende die er bij een narcose geweest was. Dante kreeg uit voorzorg constant zuurstof toegediend en er werd een intubatieset bij hem gelegd 'voor het geval dat'.
We zijn daar vier en een half uur geweest buiten de wachttijd. Natuurlijk werden er tussendoor andere dieren geholpen, terwijl bij Dante bloed geprikt werd en foto's gemaakt. Maar ik kreeg echt het idee alsof wij de enige en belangrijkste patiënt waren zoals ws. iedereen die daar kwam . Ik vind het echt knap dat je dat kunt, als drukbezet arts Al die tijd ben ik geen seconde bij Dante vandaan geweest; bij de foto's kreeg ik een loden jas aan.
Het was echt een verschil van de hel en de hemel vergeleken bij de vorige orthopeed. Daar moest ik Dante afgeven en mocht hem na zoveel uur weer ophalen :N: De bejegening was ook erg arrogant.
Ben hier dus wel heel blij mee
Maar het is wel afwachten of het ooit nog goed komt.....

Dante reageert ontzettend goed op de spalk, gelukkig. Toen ik net de kliniek uit kwam liep hij steeds omhoog met zijn achterpoot, om dat lastige ding af te schudden Maar toen ik bij de metro kwam had hij het al geaccepteerd. Hij heeft geen enkele poging gedaan om er aan te bijten, of wat ook

Sorry voor het enorme verhaal, maar het helpt wel om alles op een rijtje te zetten. Ik ga zo een lijstje met vragen maken voor volgende week

Hanneke2 schreef: Ik lees het allemaal nu pas en ik ben pas halverwege, maar Crama krijgt ook nogal eens een spoedgeval tussendoor. Dierenartsen in de verre omtrek beginnen echt niet zelf aan een kat die uit een raam van een flat is gevallen, die wordt direct doorgestuurd naar Crama, en dan zit je dus nog een uurtje langer in de wachtkamer.

En wat ik enorm voor Crama vind pleiten is dat hij honden (in elk geval die van mij) op een hele rustige, 'speelse' manier van top tot teen onderzoekt. Jack zag het allemaal echt als een spelletje met een heleboel koekies, en hij is elke keer weer vrolijk huppelend/hinkend de praktijk ingelopen. Hij vertrouwde Crama 100%.

Vervolgens hebben we na de operatie Crama's 06-nummer gekregen zodat we hem desnoods 's nachts konden bellen. Jack's poot is er al met al niet zo op vooruit gegaan als we hoopten, maar Crama kan bij mij niet stuk.

Hanneke2 schreef:
Dit klinkt zo herkenbaar.

Je moet inderdaad eigenlijk een notitieblok en een pen meenemen als je de spreekkamer binnenstapt, je krijgt zo ontzettend veel informatie. Volgende keer je vragen op papier is een goed idee.

En inderdaad, de wachtkamer zit vol, er worden andere mensen tussendoor geholpen, maar wij hadden ook altijd het idee alsof Jack de belangrijkste patiënt was.

Hanneke2 schreef:Nou heb ik wel alles gelezen.

Praat jezelf geen schuldgevoel aan, en vertrouw op Crama's bevindingen en adviezen. Hij weet als geen ander dat je een jonge beweeglijke hond met een handicap niet al teveel kan beperken (hij heeft behalve professionele ervaring ook een eigen hond gehad die barstte van de energie en rotte poten had), en hij loodst jullie wel door alle ellende heen. Uiteindelijk heb je dan misschien een hond met een handicap, maar wel een hond die een prettig leven kan hebben met die handicap. Als Crama denkt dat het nooit meer iets wordt, dat een hond echt geen lol meer zal hebben in zijn leven, dan zegt hij dat ook.

Heel veel sterkte!