Het HondenForum

Ik heb beide en vind ook beide wel zijn charmes hebben.
Reuen vind ik vaak erg mooi en imposant, maar ik moet zeggen dat ik ook wel erg gecharmeerd ben van dat takke en regelteven gedoe. Ik vind teven vaak niet makkelijker. Fenja is een teef, maar wel een enorme takketeef, niet perse makkelijk, maar wel leuk.

Zoek stok! schreef:

Marjoleine schreef:En dat terwijl in mijn ras de reuen veel vriendelijker en baasgerichter zijn dan de teven.

Jij hebt een aanzienlijk ander beeld van Friese Stabijen dan ik Ik vind de reuen niet luisterende patsers die niet van ophouden weten en totaal geen band met de baas hebben. En de teven vind ik vriendelijk en vaak wat terughoudend en erg op de baas gericht. Niet uit op 'gedoe' in tegenstelling tot de reuen. Even heel generaliserend op wat ik tegenkom in losloopgebied

Nou, ik denk niet dat mijn beeld zo anders is hoor, maar ik heb het over het gedrag naar de baas en de eigen mensen.
Jij hebt het over gedrag naar andere mensen en andere honden.

Want (en dan generaliseer ik ook even) de gemiddelde stabijteef is geen held en kruipt in de baas als het eng wordt terwijl veel van de reuen wel even uitleggen hoe stoer ze zijn.
Maar thuis is dat dus anders
Ik ken trouwens minstens evenveel zachte en vriendelijke reuen die echt geen ruzie willen, laat staan zoeken.
Maar ik vermoed dat de eerste oorzaak van jouw ervaringen vooral ligt in het feit dat veel mensen het opvoeden van een stabij heel wat simpeler inschatten dan het is.
Alleen is dat dus een heel andere discussie

Ik ben een tevenmens en heb van elk ras het liefst een teef. Als wij in de toekomst de combinatie grote/kleine hond blijven aanhouden zullen het wel reu/teef worden en dan heb ik het liefst een kleine reu en een grote teef. Maar het allerliefst gewoon 2 teven.

Bij mij is het ook wel ras afhankelijk, maar als ik moet kiezen ben ik denk ik toch meer een reuen mens (zegt ze met 2 teven in huis). Maar de volgende hond wat hier komt wordt ongeacht het ras een reu (waarschijnlijk een Sheltie of een Border)

Marjoleine schreef:

Zoek stok! schreef:

Marjoleine schreef:En dat terwijl in mijn ras de reuen veel vriendelijker en baasgerichter zijn dan de teven.

Jij hebt een aanzienlijk ander beeld van Friese Stabijen dan ik Ik vind de reuen niet luisterende patsers die niet van ophouden weten en totaal geen band met de baas hebben. En de teven vind ik vriendelijk en vaak wat terughoudend en erg op de baas gericht. Niet uit op 'gedoe' in tegenstelling tot de reuen. Even heel generaliserend op wat ik tegenkom in losloopgebied

Nou, ik denk niet dat mijn beeld zo anders is hoor, maar ik heb het over het gedrag naar de baas en de eigen mensen.
Jij hebt het over gedrag naar andere mensen en andere honden.

Want (en dan generaliseer ik ook even) de gemiddelde stabijteef is geen held en kruipt in de baas als het eng wordt terwijl veel van de reuen wel even uitleggen hoe stoer ze zijn.
Maar thuis is dat dus anders
Ik ken trouwens minstens evenveel zachte en vriendelijke reuen die echt geen ruzie willen, laat staan zoeken.
Maar ik vermoed dat de eerste oorzaak van jouw ervaringen vooral ligt in het feit dat veel mensen het opvoeden van een stabij heel wat simpeler inschatten dan het is.
Alleen is dat dus een heel andere discussie

Ik doel ook zeker op het contact met de baas. Of bedoel jij dan alleen in huis?

Inge O schreef:

Zoek stok! schreef:Bij de Kooikers vind ik reuen trouwens niet 'goedmoediger' of 'sulliger' dan de teven. Mensen hebben aanzienlijk meer problemen met de reuen dan met de teven. Vandaar al die castraten

dat goedmoediger of sulliger hoeft ze daarom niet altijd makkelijk te maken hoor, tenminste, zo bedoel ik het niet. ik vind bv. hovawartreuen evengoed vaak sulliger, maar daar mag je dan geen andere reu naast zetten anders is dat sullige er ook meteen wel even af .

ik bedoel het meer in zijn algemeenheid - ze lijken me niet zo door te denken (binnen hondse normen dan), zijn niet zo gehaaid, meer het idee van een beetje fluitend door het leven te gaan en zich vooral niet te veel hoofdbrekens te maken, zoiets .

Ik vond Moos naar mij toe veel sulliger lief dan Saar en Vera. Naar andere, vreemde, honden zijn Saar en Vera beduidend sulliger lief, maar naar mij toe won Moos het Niet dat Saar en Vera niet lief naar mij zijn, dat zijn ze zeker wel, maar niet zo "dommig, onnadenkend" lief als Moos was haha. Dat vond ik trouwens wel heel erg zijn charme hebben ook.

Ik vind reuen buiten, als ze loslopen, vaker wel wat meer bezig met de omgeving.

Moos schreef:Ik vond Moos naar mij toe veel sulliger lief dan Saar en Vera. Naar andere, vreemde, honden zijn Saar en Vera beduidend sulliger lief, maar naar mij toe won Moos het Niet dat Saar en Vera niet lief naar mij zijn, dat zijn ze zeker wel, maar niet zo "dommig, onnadenkend" lief als Moos was haha. Dat vond ik trouwens wel heel erg zijn charme hebben ook.

Ik vind reuen buiten, als ze loslopen, vaker wel wat meer bezig met de omgeving.

Ja, zo zie ik het ook bij Kuno. Dat devote had Binkie (mijn leenkooiker) ook. De kooikerteven tonen/toonden hun affectie heel anders.
Als ik met Binkie ergens was met het kooikerdemoteam dan was mijn arm aan het eind van de dag uitgerekt. Dan zag hij hier weer wat, dan daar weer. Zijn moeder Reggy stond altijd rustig achter je hakken te wachten op wat komen ging. Dat zelfde zie ik bij Kuno en Kenya ook wel weer.
Het valt mij in ieder geval reuze mee om nu een kooikerreu te hebben, na al die verhalen. Vind het wel wat hebben. Maar een kittig kooikermeisje kan ik ook niet missen. Zo samen is het precies goed :smile1:

Ik ben absoluut een reuenmens, vind dat goedmoedige en sullige echt heerlijk. Maar, mijn ervaring is dat de reu meer gericht is op de omgeving en daarin vind ik een teef fijner.

Het maakt me weinig uit. Al vind ik de uitstraling van reuen vaak mooier.

Ach, gewoon geen voorkeur.

Ik heb twee reuen, dus je zou denken dat ik een reuenmens ben. Maar toch zou ik ook best wel een keer voor een teef kunnen gaan. Ik ben daar eigenlijk wel benieuwd naar.

Ik heb destijds voor een reu gekozen omdat een reu net wat groter en grover is en omdat een reu wat knuffeliger zou zijn. Daarnaast vond mijn vriend de loopsheid absoluut niet handig. Voor een tweede hond gingen we voor een teef maar we zijn voor het karakter van Kaya gevallen en toen toch voor een reu gegaan.

Ja, teven. Juist dat bitchy, grillige en geregel. Heerlijk (en zo herkenbaar )!
De reuen die ik tijdelijk in huis heb gehad waren (even gechargeerd) binnen niet bij me weg te slaan en buiten juist veel met andere dingen bezig. Panna kan zich buiten ook prima zelf vermaken, maar maakt steeds even contact. Binnen houdt ze wel van een knuffel op z'n tijd maar hoeft niet constant mijn onverdeelde aandacht.

Als er een hond bij komt zou ik het liefst weer een teef willen, alleen is dat i.c.m. Pittige Panna misschien niet zo handig. Reu - teef is toch de leukste en makkelijkste combinatie... we zullen zien

ik dacht een reuen mens te zijn. Vooral kleinere rassen vind ik de reuen mooier.
bij de grotere rassen vaak de teven.
Nadat er met Toya een teef kwam ipv een reu waarvoor ik op de wachtlijst stond, ben ik niet meer zo overtuigd van reutjes.
Ondanks dat ik nu roep dat ik geen reuen meer wil blijft dit wel rasafhankelijk.

K@ren schreef:Het valt mij in ieder geval reuze mee om nu een kooikerreu te hebben, na al die verhalen.

Ik denk dat veel Kooikerreuen veel te vrij worden gelaten als pup/jonge hond. En dat vanuit daar de problemen ontstaan. Zou het heel gek hebben gevonden als jullie die problemen ook hadden gekregen

Ik ben er nog niet helemaal uit....maar langzamerhand ga ik toch denken dat ik reuen leuker vind dan teven. Zeker bij mijn favoriete ras..de border collie....vind ik de teven in mijn ogen te bitchy.

Over het algemeen vind ik teven veel mooier om te zien...het ranke, sierlijke en slanke staat mij aan.

Er gaat hier zeker een 3e hond komen, een border...ik heb nog 2 jaartjes om na te denken.

Groetjes
Nanda

Ik moet zeggen dat ik het echte reutjes gedrag, focussen op andere honden, overal snuffelen/plassen wel gehad heb, dus
een volgende hond zal vast een teefje worden. Anderzijds voel ik me gek genoeg met een reu wel vaak veiliger, omdat ze in mijn opinie vaak dus veel meer bezig zijn met territorium, roedel, omgeving etc. Maar rasafhankelijk is het voor mij persoonlijk niet.

Zoek stok! schreef:Ik doel ook zeker op het contact met de baas. Of bedoel jij dan alleen in huis?

Ja, in de eigen omgeving.
Dat is over het algemeen erg verschillend met ergens anders.

Ik riep altijd vol overtuiging een teven-mens te zijn. Had met Patries en Juul samen twee teven. Toen Patries overleed, kwam er een reu bij. En toen nog een reu Dus nu zit ik met reuen die in de meerderheid zijn. Teefjes vind ik leuk omdat ze zo lekker tangerig kunnen doen en zelfs wat slimmer lijken dan een reu en zo heerlijk kunnen manipuleren. Reuen vind ik weer leuk omdat ze zo relaxed en sullig kunnen zijn. Bovendien is een volle reu echt prachtig om te zien. Ik kan echt genieten van Bono zijn gespierde lijf en zijn overdreven reu-zijn (hoe irritant soms ook) en zijn overdreven galantie tegenover teefjes. Dan trekt ie zijn beleefde hoofd. Zalig. Ik vind ze nu dus beide even leuk, hoewel ik merk in mijn omgang met mijn honden dat ik teven wat serieuzer neem in het gedrag (ze ZIJN ook serieuzer ) en bij reuen heb ik de neiging om ze wat meer kleuter-achtig te behandelen, gewoon omdat ze zulke grote baby's kunnen zijn Moeders kindjes ofzo :N:

LéonieHonden schreef:Ik ben absoluut een reuenmens, vind dat goedmoedige en sullige echt heerlijk.

nahh, kom maar een keer op visite, heb ook een reutje, een lieverd hoor, maar goedmoedig en sullig :N:

Arline schreef:

LéonieHonden schreef:Ik ben absoluut een reuenmens, vind dat goedmoedige en sullige echt heerlijk.

nahh, kom maar een keer op visite, heb ook een reutje, een lieverd hoor, maar goedmoedig en sullig :N:

Over het algemeen dan. Ken ook wel wat reuen.. Haha!

*Linda* schreef: hoewel ik merk in mijn omgang met mijn honden dat ik teven wat serieuzer neem in het gedrag (ze ZIJN ook serieuzer ) en bij reuen heb ik de neiging om ze wat meer kleuter-achtig te behandelen, gewoon omdat ze zulke grote baby's kunnen zijn Moeders kindjes ofzo

Ja dat heb ik ook.. :N:

Joera schreef:Ik heb beide. Maar denk dat mijn voorkeur toch uitgaat naar een teef.

Hier ook wel zo..
Toch vind ik dat knuffelige wat reuen meer hebben dan teven wel fijn.
Buiten daarentegen heb ik soms wat moeite met dat macho reuen gedrag, dan is een teef weer handiger, vind ik.
Het heeft allebei wel iets, vind ik.

Marjoleine schreef:

Zoek stok! schreef:Ik doel ook zeker op het contact met de baas. Of bedoel jij dan alleen in huis?

Ja, in de eigen omgeving.
Dat is over het algemeen erg verschillend met ergens anders.

Ja okay, daar zie ik ze niet. Alleen in losloopgebied waar ze een dikke vinger naar hun baas opsteken Vind dat je dan toch niet kunt spreken van een prachtig contact met de baas.

Een ander ras dan de mechelse herder (of xMH) zie ik hier voorlopig niet komen, en we hebben nu 2 teven en 1 reu. Ondanks het imposante uiterlijk en de kracht van de reu zijn de dames onbetwist de baas. Knuffelig zijn ze naar ons allemaal, daar zie ik niet veel verschil tussen de geslachten. Wel hebben de teven elk erg hun eigen stijl, waarbij de jongste teef juist degene is die op straat vervelend en erg dominant is naar andere honden, en de andere twee honden niet.

M'n man heeft een uitgesproken voorkeur voor reuen, vooral vanwege de hormonale wisselingen bij de teven. De ene heeft er trouwens veel meer last van dan de andere, of moet ik zeggen, bij de ene teef hebben wij er veel meer last van dan bij de andere Aangezien hij zelf alleen nog maar reuen wil, denk ik dat mijn volgende weer een teef zou worden.

Teefjes! Ik kan dat snibbige gekeuter wel waarderen. Ik vind dat gepats van reuen, inclusief dat domme piepen en dat ge-staartziep als mijn teefjes in zicht komen, 10x niets... (en mijn teven ook niet... ) En hoe vaak ik wel niet van grote afstand, terwijl reu-lief al staat te patsen, toegeschreeuwd krijg: 'Is het een reu of een teef?? Hij kan niet met reuen!! ' Dat alleen maakt al mijn keus makkelijk, eerlijk gezegd...

Wij thuis hebben altijd teven gehad. Toen ik mijn eerste dalmaat kocht, wilde mijn toemalie virend graag een reu. Teef was niets ivm loopheid.
Ik ken inmiddels heel wat dalmatiers (zowel reuen en teven) en vind de reuen zel mooier en aanhankelijker..
Denia van mij is net zo aanhankelijk, maar op een andere manier. Lastig uitleggen.
omdat ik hou van intacte honden.. dus niet gesteriliseerd of een casteratie zou ik hierna gewoon kiezen voor een teef. Heb geen zin in oepsnesten.
Terwijl ik de dalmaatreu veeeel mooier vind om hun bouw. Teven zijn wat ranker

Anne&Taar schreef:Teefjes! Ik kan dat snibbige gekeuter wel waarderen. Ik vind dat gepats van reuen, inclusief dat domme piepen en dat ge-staartziep als mijn teefjes in zicht komen, 10x niets... (en mijn teven ook niet... ) En hoe vaak ik wel niet van grote afstand, terwijl reu-lief al staat te patsen, toegeschreeuwd krijg: 'Is het een reu of een teef?? Hij kan niet met reuen!! ' Dat alleen maakt al mijn keus makkelijk, eerlijk gezegd...

Ik hoef ook niet te roepen, is heel verschillend per hond

Nanna schreef:

Anne&Taar schreef:En hoe vaak ik wel niet van grote afstand, terwijl reu-lief al staat te patsen, toegeschreeuwd krijg: 'Is het een reu of een teef?? Hij kan niet met reuen!! ' Dat alleen maakt al mijn keus makkelijk, eerlijk gezegd...

Dat roep ik, met drie reuen, nooit hoor

Is ook niet altijd t geval hoor, maar wel vaak.

Zoek stok! schreef:

Marjoleine schreef:

Zoek stok! schreef:Ik doel ook zeker op het contact met de baas. Of bedoel jij dan alleen in huis?

Ja, in de eigen omgeving.
Dat is over het algemeen erg verschillend met ergens anders.

Ja okay, daar zie ik ze niet. Alleen in losloopgebied waar ze een dikke vinger naar hun baas opsteken Vind dat je dan toch niet kunt spreken van een prachtig contact met de baas.

Maar dat heb ik nergens gezegd, toch?
De vraag was wat je liever had en waarom.
En ze zijn toch altijd meer thuis of met de baas bezig dan los in het losloopgebied.

Nanna schreef:Bij teven niets van dit al....Die rotwijven zijn als ze in gevecht raken vaak meteen uit op moord. :N:

Ja, dat is waar.
En toch geef ik de voorkeur aan teven.
Terwijl ik hier echt een paar bitches heb.

Doe mij maar reuen.
Het zijn altijd de teven hier die voor de ellende zorgen. De reuen maken zich niet druk. Nou ja, alleen nu even omdat we een verschuiving binnen de roedel gaan krijgen

Zoek stok! schreef:

K@ren schreef:Het valt mij in ieder geval reuze mee om nu een kooikerreu te hebben, na al die verhalen.

Ik denk dat veel Kooikerreuen veel te vrij worden gelaten als pup/jonge hond. En dat vanuit daar de problemen ontstaan. Zou het heel gek hebben gevonden als jullie die problemen ook hadden gekregen

Dank je We waren ons er natuurlijk wel zeer van bewust toen we aan een reu begonnen en zitten er inderdaad bovenop om alles in goede banen te leiden. Hoewel ik ook het idee heb dat Kuno niet echt een moeilijke reu is. Dan was het vast ook goed gekomen, maar wel gepaard met wat meer zweetdruppeltjes

Ik vind een reu eigelijk altijd mooier dan een teef. Zijn bijna altijd de beste rasvertegenwoordigers.
Maar ik heb ook wat met teven. Vooral met truttige teven. En daar heb ik er 1 van. En een mooie reu. En een pupteef de nog alle kanten op kan qua karakter.