Het HondenForum

Nee.

Het nature versus nurture principe.

Het zit in een aantal honden in hun "natuur" om dmv genetisch bepaalde karaktertrekken bepaald gedrag te ontwikkelen.
Het is aan de baas om dat gedrag in goede banen te leiden maar dat kan zeker maar tot op zekere hoogte.

Daar komt dan "opvoeding" om de hoek kijken. Dat begint al vanaf de geboorte, de baas heeft op de eerste 9 weken invloed. Als er daar iets heeeel erg misgaat is er geen baas die dat nog helemaal goed krijgt. Tijdens de volgende maanden in de ontwikkeling van de pup zijn slechte gebeurtenissen in afnemende mate bepalend voor het karakter van de hond. Een herplaatser met een slechte nestperiode én slechte socialisatie periode is een hond die voor altijd "littekens"met zich mee draagt. Soms zitten de "littekens"op plaatsen waar mee te leven valt (bij de juiste baas), en soms zijn de littekens te groot en invaliderend zodat hond amper mee kan doen. Als er na een prima socialisatie en nestperiode zich ernstige gedragsproblemen uiten dan zal dat óf een medisch( kleine kans daarop) óf een opvoedingstechnisch probleem zijn, dan ligt het aan de baas dus..

S@ndr@ schreef:ach als je alle castreert met 6 weken zul je ook heel veel problemen voor zijn en dat is in Amerika best gewoon hoor.( in ieder geval voor de 6 maanden.
ook CM is er van om alles maar zo snel mogelijk te castreren , want de meeste gevechten ontstaan door hormonen volgens hem

Maar het makkelijker worden door castratie geldt alleen voor reuen. En hij krijgt het ook voor elkaar om stevige teven in vrede met elkaar te laten leven. Dus je argument gaat denk ik alleen op voor de reuen waar hij mee werkt, niet voor de teven.

Wat hij alsmaar zegt over frustratie door gebrek aan seks vind ik trouwens heel onlogisch en in tegenstelling tot zijn alsmaar terug grijpen op het roedel-idee. Want juist in een wolvenroedel paren alleen de alfa's. Dus als roedelleider zou je dekken niet eens mogen toestaan.

Machie schreef:Ik denk dat de baas wel een grote hand heeft in het karakter van de hond. Maar een hond is geen robot en heeft ook een eigen karakter. Door een hond te leren andere honden te negeren haal je niet zijn bv uitvallende gedrag eruit maar je buigt het om. Wat niet wil zeggen dat als de hond alleen is hij niet meer uitvalt

Ik denk dat het afhangt van de oorzaak van het uitvallen, en of je alleen het symptoom bestrijdt of de oorzaak aanpakt.

Hanneke2 schreef:

S@ndr@ schreef:ach als je alle castreert met 6 weken zul je ook heel veel problemen voor zijn en dat is in Amerika best gewoon hoor.( in ieder geval voor de 6 maanden.
ook CM is er van om alles maar zo snel mogelijk te castreren , want de meeste gevechten ontstaan door hormonen volgens hem

Maar het makkelijker worden door castratie geldt alleen voor reuen. En hij krijgt het ook voor elkaar om stevige teven in vrede met elkaar te laten leven. Dus je argument gaat denk ik alleen op voor de reuen waar hij mee werkt, niet voor de teven.

Wat hij alsmaar zegt over frustratie door gebrek aan seks vind ik trouwens heel onlogisch en in tegenstelling tot zijn alsmaar terug grijpen op het roedel-idee. Want juist in een wolvenroedel paren alleen de alfa's. Dus als roedelleider zou je dekken niet eens mogen toestaan.

Ik geloof dat je testosteron nu heel erg onderschat.
Sex drift is wel het in stand houden van de soort dus speelt ook een grote rol.
En zonder testosteron is er ook geen concurentie dus ook geen leider en dus geen stabiele roedel.
En in een roedel heb je meestal maar 1 volwassen alfa lopen.
Jonge reuen worden de roedel uit gedondert voordat zij een gevaar gaan vormen.

Ik ben het er in mijn geval wel mee eens. Mac is angstig en door mijn onzekerheid van een eerste hond etc is dat erger geworden dan was gebeurd als ik zelfverzekerder doorgepakt had. Ik merk nu ook dat het een stuk beter gaat nu ik beter mijn draai gevonden heb mbt de manier waarop ik hem aanpak. Aan de andere kant is het ook een stukje karakter van de hond. Voor Mac heb ik heel veel met Jim gewerkt. Een andere BC en die had een totaal andere aanpak nodig. Hij was veel zelfverzekerder en moest daardoor heel anders benaderd worden. Veel consequenter en strenger. Bij Mac werkte deze aanpak helemaal niet omdat hij ook veel steun van mij nodig heeft. Die ommezwaai ging dus niet in een keer en het effect is dat ik aan het begin wel wat foutjes met Mac gemaakt heb. Uiteindelijk vind ik deze stelling een positief punt want als ik verantwoordelijk ben voor zijn gedrag, ben ik ook bij machte om dit te veranderen. En dat is hier ook gebeurd. (Nog aan het gebeuren.)

Mara Roulette schreef:Ik ben het er in mijn geval wel mee eens. Mac is angstig en door mijn onzekerheid van een eerste hond etc is dat erger geworden dan was gebeurd als ik zelfverzekerder doorgepakt had. Ik merk nu ook dat het een stuk beter gaat nu ik beter mijn draai gevonden heb mbt de manier waarop ik hem aanpak. Aan de andere kant is het ook een stukje karakter van de hond. Voor Mac heb ik heel veel met Jim gewerkt. Een andere BC en die had een totaal andere aanpak nodig. Hij was veel zelfverzekerder en moest daardoor heel anders benaderd worden. Veel consequenter en strenger. Bij Mac werkte deze aanpak helemaal niet omdat hij ook veel steun van mij nodig heeft. Die ommezwaai ging dus niet in een keer en het effect is dat ik aan het begin wel wat foutjes met Mac gemaakt heb. Uiteindelijk vind ik deze stelling een positief punt want als ik verantwoordelijk ben voor zijn gedrag, ben ik ook bij machte om dit te veranderen. En dat is hier ook gebeurd. (Nog aan het gebeuren.)

Wat een goeie kijk op de zaken!