Het HondenForum

Heb jij dezelfde dierenarts als ik Kimmie? Want die van mij redeneert ook zo.
Mensen zijn er soms gewoon op uit om een hond om te leggen, hoe belachelijk dat ook is.

Zo had ze ooit een man in de praktijk die zijn hond afgemaakt wilde hebben omdat zijn vrouw zwanger was. Ze zei dat ze hem best kon herplaatsen, maar nee, hij had er lang over nagedacht, hij vond het erg moeilijk maar afmaken was toch beter. De dierenartsassistente stak haar woede niet onder stoelen of banken en de dierenarts probeerde hem te overreden om de hond dan bij haar achter te laten zodat zij een geschikt adres kon vinden. MAar dat wilde hij perse niet.

Hij vertrok met de hond, op zoek naar een andere dierenarts want die hond moest en zou dood.

Ik heb echt geen idee wat mijn dierenarts(en) zou(den) doen Ik heb dat nog nooit gevraagd
aan mijn dierenarts, maar ik denk wel dat ze mij vertrouwen op mijn oordeel bij mijn dieren.
Moritz was bv onder behandeling bij een specialist, de dierenarts wist wel dat hij ziek was, maar niet hoe ziek.
Toen ik belde dat hij NU ingeslapen moest worden, konden we direct komen en werden er ook geen verdere vragen gesteld.
Maar goed... het was ook wel overduidelijk aan het beestje te zien dat het om een doodzieke hond ging.

Stel dat ik bv met Kaya zou komen, zou zeggen dat ze mij gebeten had en dat ze hierom ingeslapen moet worden, dan
heb ik echt geen idee of hij dat zou doen of niet.
Ik heb zo'n vermoeden dat er dan eerst wel een flink gesprek zal volgen en aan de hand daarvan bepaald zal worden hoe
of wat precies. Denk ik...

Kimmie schreef:ik heb voor jullie de titel even aangepast....

Wanneer laat jouW DA een hond inslapen, is het

Caro. schreef:

Kimmie schreef:ik heb voor jullie de titel even aangepast....

Wanneer laat jouW DA een hond inslapen, is het

Inderdaad ja...

Mijn dierenarts vertrouwt gelukkig op mijn gezonde (hoop ik toch )verstand.
Vorig jaar kwam ik daar met mijn oude caviazeugje die zogeheten op was, was verlamt van achter maar wou nog wel eten eigenlijk.
Situatie uitgelegd en de dierenarts vroeg aan me van wat wil je zelf dan.
Ik zei ik houd er niet van om koste wat koste aan een diertje te trekken dus ik wil haar graag laten euthenaseren.
Ja zei hij ik denk wel dat dat het verstandigste is en ze is lekker ingeslapen in mijn armen.
Laatst was ik met Doerak in de kliniek omdat ik bij ons niet op het spreekuur kon komen vanwege werk.
Ik was nogal ongerust over zijn vetbult op zijn borst die groter was geworden en voelde nog meer bulten.
Ik had toen gelijk maar even zijn nagels laten knippen.
Hij bevoelde de (vet)bulten maar hij zei gezien de leeftijd en conditie van hem zou ik hem niet meer laten opereren, als hij niet meer zou kunnen lopen dan was het wat anders maar nu laat hem nog maar lekker rondsloffen en van zijn ouwe dag genieten.
Soms zat ik echt wel in dubio of ik niet egoistisch ben om hem zo rond te laten lopen, hij hoort slecht, ziet slecht, loopt slecht, is incontinent maar hij is nog altijd blij als ik 'smorgens naar beneden kom of als ik thuis kom.
Hij huppelt dan nog vrolijk rond (voor zover dat nog kan) en hij is nog steeds helemaal dol op zijn broodkorstje dat hij elke morgen krijgt.
Als hij nog zo is dan kan hij volgens mij nog ff mee, ik moet gewoon maar op mijn gevoel vertrouwen.

Op mijn werk laten we niet zomaar een oude gezonde hond inslapen. Is een hond zodanig niet betrouwbaar met bijtincidenten willen we politie rapporten of iets zien.

sorry ben geen dierenarts.
ga daar niet over oordelen.

maar zal de volgende keer als ik met sjaak bij de dierenarts kom het ff vragen.

Kimmie schreef:ik heb voor jullie de titel even aangepast....

Maak er ff jouw van dan

Bulley schreef:Op mijn werk laten we niet zomaar een oude gezonde hond inslapen. Is een hond zodanig niet betrouwbaar met bijtincidenten willen we politie rapporten of iets zien.

Maar kennen jullie je cliënten niet dan?

Ik heb het idee dat de kliniek waar ik kom op mijn eigen oordeel vertrouwt.
Dat was bij Nika zo en toen Marouck een paar weken geleden zo enorm ziek was heb ik ook gezegd dat de behandeling die ik toen heb gedaan het laatste zou zijn, krijgt ze het weer terug dan laat ik haar gaan.
Ze zijn betrokken (vroegen direct hoe het met Rouck was toen ik er kwam met Numa) maar toen ik op dat moment wederom zei dat als ze weer zo ziek werd dat ik haar zou laten gaan omdat Marouck Marouck niet meer was, werd er instemmend geknikt.
Ik ga er dus vanuit dat wanneer ik bel dat de tijd daar is (wat hopelijk nog jaren duurt) dat ze gewoon komen net zoals dat met Nika was.

Cleva schreef:
Godzijgedankt dat ik bij mijn dierenarts niet als onwetende gek word weggezet.

Nou dit bedoel ik dus.

maar er zíjn wel onwetende gekken. Wat moet je daar dan mee? (en wie doet díe kwalificatie...)

Ik heb met mijn da een afspraak voor Shiva, als ons beide iets overkomt word alles herplaatst behalve Shiva, ongeacht leeftijd die word ingeslapen (hebben we ook vast laten leggen)
Ook met eerdere honden, oude honden maar ook Noxy en Kaydee, als ik zeg dat het genoeg is, is hij het nog nooit oneens geweest.

Maar ik heb er ook wel is gezeten dat er "ruzie" was omdat mensen een hond in wilde laten slapen en hij het er echt niet mee eens was en dus gewoon niet deed.

Toen ik hier pas woonde, belde ik de da om hier thuis een kat te laten inslapen. We kenden elkaar nog niet. Zijn antwoord op mijn vraag was: "Inslapen, dat bepaal ikzelf! Maar ik kom wel even langs.". Hij kwam hier, onderzocht de kat en zag dat mijn verzoek reëel was. Maar hij zag ook aan het speelgoed dat hier slingerde dat er een kind (dat op dat moment op school was) tot mijn gezin behoorde. Pas toen ik heel uitdrukkelijk en uitgebreid zei dat mijn dochtertje al afscheid van de kat genomen had, ging hij over tot euthanasie.
We kennen elkaar nu al ruim 30 jaar en hij weet dat ik niet lichtzinnig een dergelijk besluit neem. We hebben het wel eens gehad over het laten inslapen van gezonde dieren. Hij is hier pertinent op tegen en verwijst door naar een relevante therapeut o.i.d. Alleen in zeer extreme gevallen zou hij met veel moeite tot euthanasie overgaan.

ik heb een paar keer op het punt gestaan om monky te laten gaan, mensagressie, valt achteraf best mee te leven, (vooral heel veel opgeven) al was het echt een verschikkelijke hond & gezondheid, de laatste keer was monky 6 jaar, monky was toen al 2 jaar aan het revalideren (kruisbanden) en hij bleef maar pijn houden en werd zwaar depressief mijn DA wilde graag nog 1 keer monky door de mangel halen toen, achteraf blij dat ik naar mijn DA heb geluisterd, al had ik zeker geen spijt gehad van mijn beslissing als het wel had gebeurt, monky had op dat moment voor mijn gevoel geen hondwaardig leven, en dat vind ik wel erg belangrijk. Maar goed monky is nu 11 jaar en gaat zienderogen achteruit als het nu genoeg is, is het gewoon genoeg, en als een DA het daar niet mee eens is zoek ik iemand die dat wel is, al zou ik het zelf moeten doen ↲
↲
Rio zou bijvb. niet geopereerd kunnen worden oid, mocht dat nodig zijn rio accepteerd/tolereerd absoluut geen DA'S of poespas aan zijn lijf, hij is dan zo bang, supersterk & gevaarlijk, ik waag me er niet meer aan hij was haast dood na een inenting, en snel daarna flink gebeten en heeft daar een enorm trauma aan overgehouden, en wil een DA het wel proberen dan is dat zijn risico hoor, hier in het dorp zit een DA die geeft mij medicijnen mee zonder rio ooit te hebben gezien, ik zeg zijn symptonen en wat ik de 'veiligste' oplossing vind, en dan is ze het ermee eens of niet, en komt ze met advies & of iedeeen. Rio is echt een hondje die je niet ff met blote handen aanpakt, hij is een geboren sloperijhond (niet bewust aangeschaft, opvangertje) en die roots zijn heel goed terug te vinden bij hem, het is ook een mannetje die ik nooit zou herplaatsen oid, hij past hier eigenlijk niet zo goed in de roedel (bijten, vechten), maar iemand anders het vertrouwen geven om hem te nemen, dat risico zou ik nooit durven nemen
↲
het ligt er dus eigenlijk een beetje aan wat ik vind en wat een DA vind, ze mogen me altijd tegengas geven, en zoeken naar oplossingen die ik vaak toch wel probeer, maar is het voor mij genoeg (en voor het dier) dan heeft een DA eigenlijk niks meer te vinden, vind ik. Monky was bijvb ziek een tijdje geleden, die hond ken ik door en door, ik moest persee een bloedonderzoek & urineonderzoek, de DA vond het absoluut niet nodig, daar heb ik geen boodschap aan in mijn ogen was monky heel erg ziek, in hun ogen niet monky had een beginnende leverontsteking, en omdat ik bepaal & betaal beslis ik wat er gebeurt en laat ik me zeker niet weg sturen ↲
maar volgens mij ben/word ik erg langdradig zo hahaha, sorry

Cleva schreef:

Bulley schreef:Op mijn werk laten we niet zomaar een oude gezonde hond inslapen. Is een hond zodanig niet betrouwbaar met bijtincidenten willen we politie rapporten of iets zien.

Ik stel van harte voor dat je gewoon doet wat ik van je vraag.

Ik vind het zo vreselijk imbeciel dat iedereen tegenwoordig overal maar quasi-verantwoordelijk wil zijn.
Je neemt geen verantwoordelijkheid voor mijn hond, dat doe ik. Dus als je het niet heel erg vind neem ik jouw gewetensbezwaren over wanneer het voor mijn hond genoeg geweest is niet mee in de afweging.

Ik vergelijk het met artsen die vreselijk moeilijk gaan zitten doen omdat ze 3 minuten met een in vitrofertilistaie bezig zijn. Dan willen ze ineens weten of je wel goede ouders zult zijn.

Hou toch op met die onzin. Maak jezelf niet zo belangrijk.
Het enige wat je er mee bereikt is dat mensen hun eigen hond gaan afmaken omdat ze vinden dat dat nu eenmaal moet.
Terecht, onterecht, dat zal verschillen maar dat is niet aan een dierenarts om te bepalen.

Godzijgedankt dat ik bij mijn dierenarts niet als onwetende gek word weggezet.

Dat er bij mensen om euthanasie gezeurd moet worden is gek genoeg, dierenartsen moeten hun kop houden en doen waarvoor ze betaald worden.

Dat dus.

Krijg ook meestal al de kriebels als ze met hun vlooien kammetje klaarstaan.

En hoe weten julllie alllemaal zo zeker dat juullie DA dat niet zal doen.??
DA's hebben ook een imago als diereliefhebber hoog te houden volgens de steeds groeiende gevestigde orde die alles willen redden .

Ik weet het eerlijk gezegd niet.
Hoorde laatst wel van een klasgenoot waarbij de DA had geweigerd de hond in te laten slapen. Omdat de hond bij het bezoek nogal nerveuzig was en daardoor ook gewoon druk en springerig.
Terwijl het beest bij haar zo slecht functioneert dat hij amper mee wil lopen van de pijn. Dan vraag ik me wel af wat het doel nog is van het laten doorlopen van zo'n hond. Alleen omdat hij bij de DA zelf niet rustig was? Dan gaan wij tzt ook een strijd krijgen als het einde voor die witte er is.

Geef mij maar een DA die daar heel nuchter instaat.
Liever dan 1 die je ouwe bes met 12 jaar nog even door een heel scala van onderzoeken wilt trekken terwijl alles schreeuwt aan dat beest dat hij op is.

Mijn DA is het type om even door te vragen als je vraagt om een spuitje. Wat is de reden, wat zijn de overige opties. Dat vind ik heel prettig aan hem. Beiden stellen we het belang van het dier voorop, dus onnodig doormodderen hoeft niet.

Ik schat hem in als het type dat niet zomaar in zal slapen bij een dier waar de eigenaar op oneigenlijke gronden mee aan komt zetten, maar zal proberen het dier van de eigenaar over te nemen en na behandeling te herplaatsen.

renee-uk schreef:ja, ik zou een lichamelijk kerngezonde hond met enorme gedragsproblemen wel in kunnen laten slapen.
Maar pas als er ook alles op alles is gezet om die gedragsproblemen in betere banen te leiden en herplaatsen ook niet kan.

Ik denk dat mijn DA daarin ook wel mee zou gaan, die kent mij weet hoe ik met mijn honden omga en die zou ook zeker op de hoogte zijn van de problemen die ik met die bepaalde hond zou hebben.

Onze dierenarts heeft onze gezonde maar vreselijk agressieve hond vroeger ook laten inslapen.
Maar wel na verklaringen van ons, gedragstherapeuten, van het dierenpension en van de politie!
Wij hebben samen nog gezocht naar herplaatsingsmogelijkheden maar toen deze er echt niet bleken te zijn hebben we voor een definitief einde gekozen.
De dierenarts vond het ondanks alles toch ook wel moeilijk en wij helemaal maar het was voor iedereen beter.

Als je als mens opgenomen wordt in een ziekenhuis word je gevraagd of je gereanimeerd wilt worden als het nodig is. Nu ga ik vrijdag mijn hond wegbrengen voor een operatie maar is het tegenwoordig zo dat de dierenarts dit ook vraagt als het om dieren gaat?

massam schreef:

dogo4ever schreef:De DA waar wij komen vertrouwd er op dat wij honden niet om een poep en een scheet laten inslapen en gaat uit van onze kunde daar in. Hoe hij dat doet met andere mensen weet ik niet.

idem hier.

En hier ook

x4 dus

ik weet eigenlijk niet hoe mijn DA hierover denkt. Wij hebben het geluk gehad 2 keer een stokoude hond te moeten laten inslapen. Daar was ie het wel mee eens. Een jonge hond met een gedragsprobleem, k weet niet hoe ze daar tegenover staan..

Met honden nog niet veel ervaring bij mijn da's (meer in 1 praktijk).
Weet wel dat 1 van hen eens een cavia met oude mannen probleem (kan ie zijn ochtendkeuteltjes niet kwijt) zelf heeft meegenomen naar huis toen de eigenaars hem wilden laten inslapen. Beestje heeft nog meer dan een jaar geleefd!

Voor niet kenners: je moet dan elke dag de cavia "leegmaken", dat kan behoorlijk stinken, maar ik heb al meerdere van die mannekes gehad en vind het geen probleem.