Het HondenForum

jammer vd problemen bij de bevalling, hoop dat het nu allemaal wel verder goed blijft gaan en dat ze de pups snel accepteerd....

Gefeliciteerd! Wat een enorme buik had ze.

Ow, duimen maar. Geen methadonnarcose gehad? Latte was eigenlijk meteen bij. Voor ons heeft het een halve nacht gekost om de pups goed aan te laten happen en de melkproductie weer op gang te brengen.

Gefeliciteerd

Hopelijk verloopt het snel allemaal soepel en kunnen jullie gaan genieten!

gefeliciteerd!
Het is wel heftig gegaan, en net op tijd zo te lezen.
Nu hopen dat je de zorgen snel achter je kunt laten, en van de pups kunt gaan genieten.

Gefeliciteerd met je pups. Wel een drama zo'n spoedkeizersnede. Ik hoop dat nu weer alles van een leie dakje gaat. Slaap lekker en daarna genieten.

Dat is een heftige nacht geweest zo te lezen, maar gelukkig zijn moeders en haar 9 pups vooralsnog gewoon okay. Hopelijk komt Amy snel een beetje bij en kan ze haar pups zelf gaan verzorgen.
Gefeliciteerd met de geboorte van de pups!

Gefeliciteerd!

Het gaat heel goed! Amy is weer het moedertje zoals we haar kennen, lief en zorgzaam. Ze geeft inmiddels veel melk en behalve minimeisje aanleggen aan de beste tepels, doet ze alles nu zelf. Vannacht wilde ze de werpkist niet meer in, en nu wil ze er niet meer uit. Nu gaat het genieten beginnen!
Dank jullie allemaal!

gefeliciteerd met je nestje

hopelijk blijft alles goed gaan en komt het minimeisje er toch door.

Jeeeeh, gefeliciteerd met je nestje!
Jeetje wel erg heftig allemaal zeg die spoed keizersnede, nu genieten van het grut!!

Gefeliciteerd! En wat leuk om die laatste foto te zien!

Fijn dat het zo goed gaat!

Wat een heftige bevalling, jammer maar fijn dat alles nu goed gaat. Gefeliciteerd, het ziet er allemaal blakend uit

Wat jammer dat het een spoedkeizersnee is geworden, maar wel gefeliciteerd met de puppy's

Gefeliciteerd met de pups.

Gefeliciteerd met de pups! Goed te horen dat ze het allemaal goed doen na de heftige bevalling/keizersnede

Het kleine meisje heeft het niet gehaald. Ik was er al bang voor na het zien van die placenta toen ze uit de buik kwam.
We zijn er toch erg verdrietig van... Wel heel blij dat de anderen het wel zo goed doen en Amy zich beter in haar rol voelt nu.

Jammer van dat pupje, maar richt je energie maar op de rest en mama. Dat is een geweldige zakdoek.

Eigenlijk wist je het....maar blijft verdietig, want je hebt stiekem toch hoop dat ze het dan toch gaat redden. Fijn dat het met Amy en de rest zo goed gaat!

Hoe reageert een moederhond eigenlijk op zo'n kleintje dat zo zwak is, probeert ze dat zelf ook erdoor te krijgen of werkt dat bij honden niet zo? ( nog nooit een nestje meegemaakt, lees en geniet alleen graag mee)

Gefeliciteerd met je pups!

Wat jammer dat de bevalling niet is gegaan zoals je had gehoopt en dat je een pupje bent verloren...
Dat is altijd een heel verdrietig moment, ookal zie je het wel aankomen dan nog blijft het even slikken.

Gelukkig goede berichten over de andere pups en moeders, hopelijk zijn nu alle zorgen voorbij en kan je gaan genieten van het nestje.

Karen

Gefeliciteerd met de pups! Jammer dat het een spoed keizersnede moest worden, maar nu gewoon lekker genieten

Dank jullie allemaal voor jullie berichten!
Sinds het kleine meisje overleden is heerst er een heerlijke rust in het nest, Amy is rustig en de pups tevreden. Ze behandelde het pupje niet anders, maar toch het idee dat ze wel gevoeld heeft dat er iets mis was.
Vanavond typ ik even het hele verhaal, het waren een paar heftige dagen maar kan nu de rust vinden ervoor.

Zo, nu even het gehele verhaal.
Dinsdag de 18de (dag 58 vanaf de eerste dekking) begon eigenlijk zoals altijd, ik stond op, Amy lag lekker ergens te slapen en wilde haar eten gaan pakken. Toen ik daarna bij haar aankwam lag er een klein plasje donkergroene vloeistof. Ik dacht eerst dat het zwart was, maar op het papier was het groen. Hierna nog wat druppels ook. Verder totaal geen andere Amy dan de dagen ervoor. (wel had ze maandag heel klein beetje doorzichtig slijm)
Wat zoekwerk op internet leverde tegengestelde berichten op dus heb vervolgens de dierenkliniek hier in Dordrecht gebeld. Die gaven aan dat het verschillende dingen kon betekenen maar dat ze even aankijken eigenlijk wel aanraadde, zeker omdat Amy geen koorts had, wel at en vrolijk was.
Hierna ook Sleeuwijk gebeld om hun dezelfde vraag te stellen en dat kwam ongeveer op hetzelfde neer, ze zou ook gewoon kunnen beginnen met de bevalling en aankijken was even het beste.
Toen ze even later weer ergens rustig lag, verloor ze een enorme plas groen vloeistof waar ze trouwens niks van merkte. Ze kwispelde er vrolijk doorheen dus alles zat onder.
Weer Sleeuwijk gebeld en terwijl ik met hun aan de telefoon zat weer een hele grote plas. Ze gaven aan dat ik 2 opties had. Ze zou allicht 1 of meerdere pups kunnen verliezen en dat de bevalling verder normaal zou kunnen verlopen dus dat zou weer afwachten betekenen. Of ze was het hele nest aan het verliezen maar daar konden ze alleen achter komen door een echo te maken en te zien of de pups in de stress waren (aan de hartslagjes) en dan was een spoedkeizersnede de enige optie om nog iets te kunnen redden. Door de hoeveelheid groen wat ze verloor was ik toch bang voor het laatste en we zijn dus alsnog naar Sleeuwijk gereden.
In de wachtkamer bij Sleeuwijk werd het ook al snel een groene rommel en werden al snel naar binnen geroepen voor de echo. Echo werd gedaan en twee artsen overlegden waar we bij waren. Ze zagen wel kloppende hartjes maar de conclusie was toch, keizersnede en ook gelijk om 16:00
Ik kon wel janken, dit wilde ik natuurlijk niet voor mijn meisje...
Vervolgens ging alles heel snel, de bak met handdoeken en kruiken die al in de auto stond voor de zekerheid kwam tevoorschijn, werden allemaal voorzien van mondkapjes en haarnetjes en snel genoeg was Amy open en kwam de eerste pup eruit, een heel klein teefje. De arts vertelde alles ronduit en legde uit dat de placenta er niet goed uitzag en heel makkelijk losliet. Het was de boosdoener van het groene wat Amy vloeide.
Ik was dan ook zeer verbaasd dat het pupje na een tijdje wrijven toch bleek te leven.
Vervolgens kwamen al heel snel de andere dames en heren en was ze leeg. Echt wakker was Amy niet dus ze werd met de brancard naar de auto gebracht en op de achterbank gelegd. Ik met de bak puppy's op schoot en Amy heeft de hele weg naar huis geslapen. (Ook nog in een file terecht gekomen, was allemaal niet zoals je het graag wilt op zo'n moment.)
Thuis aangekomen had Amy nog steeds geen behoefte om wakker te worden dus na even flink wakker schudden toch op haar poten gekregen. Het ging niet van harte en binnen in de werpkist viel ze ook weer gelijk in een diepe slaap. Toch de pups maar aanleggen maar het melk kwam nog niet hard op gang dus de pups onrustig en Amy die er amper op reageerde. Blijven masseren van de tepels en de buikjes van de pups nadat ze toch iets binnen kregen. Na een flinke tijd was Amy nog steeds niet veel wakkerder. Ze keek soms wel op en snuffelde wat aan de pups maar dat was het wel. Ze vond ze wel leuk maar ze vond het prima dat wij haar werk deden. Na gepiel met een flesje en een nog steeds slapende Amy de "oud" golden fokker gebeld die me zou helpen bij de bevalling, om advies te vragen.
Ze hoorde de pups op de achtergrond en gaf aan dat dat niet goed klonk en is vervolgens naar ons toe gekomen. Ze heeft ons zo goed geholpen en dat was heel fijn. Amy werd langzamerhand wat wakkerder maar had nog steeds geen interesse in de pups, ze snapte er echt niets van.
Ze deed wel een plas buiten, at wel wat en de pups mochten drinken maar verdere verzorging was er niet bij. Na de injectie die we om 23:00 hebben gegeven kwam de melk wat beter op gang en ben ik tot 5:00 doorgegaan met het aanleggen, laten eten en drinken van Amy en haar steeds de pups voorhouden zodat ze begon te likken, en nog steeds was het heel moeilijk haar uit haar slaap te krijgen als ze sliep. Om 5:00 de 2de injectie en weer een stukje vooruitgang maar die hele dag was het natuurlijk nog steeds hard werken. Vanaf toen is het langzaam beter geworden en ging het zoals het moest gaan, maar het kleintje ging op de 2de dag toch achteruit. Ze bleef minder lang aan een tepel zitten en liet sneller los en daarna is ze lekker warm tussen de andere pups ineens ingeslapen. Ondanks het verdriet merkte we ook dat het direct nog rustiger werd in het nest.
Ook zijn de pups na 1 dag afvallen, 1 dag een paar gram aankomen, vandaag allemaal flink aangekomen dus langzaam aan ga ik me geruster voelen.
Wel ben ik nog steeds erg bezorgd, Amy wil nog wel eens kist-hoppen (erin, eruit, erin) en dan raakt ze wat gestrest als de pups op verschillende plekken liggen waardoor ze steeds gaat verliggen, niet durft te gaan liggen enzovoort. Daardoor krijgt ze het weer warm waardoor ze de werpkist weer uit wil enz. Dus ik leg nog steeds de pups netjes bij haar buik als ze de werpkist in gaat, ze gaat dan gelijk liggen en lijkt helemaal opgelucht. Dus ik vind het nog wel moeilijk om me er niet mee te bemoeien, omdat ze immers toch vroeg geboren zijn en zo weinig kunnen hebben voor mijn gevoel. Zolang ik dat blijf doen, is Amy rustig, de pups rustig.
Als ik hier niet goed aan doe, graag jullie advies... Wat zouden jullie doen?

Ik zou op de zelfde voet verder gaan, er komt een moment dat je vertrouwen krijgt dat ze echt alles zelf kan doen en dat ook doet. Dat kist-hoppen, is ook een vorm van onrust van en voor Amy. En daarbij al dat gedrentel is ook wel eng met al dat grut in de kist.
Geen bezoek, rust en vertrouwen het komt goed. Voor nu wel slopend, maar wel voor een goed doel.
Succes!!

Ja heb een lamp, maar die hangt vrij hoog en heeft als centraal punt een hoek. Onder de lamp of dichtbij is het 26 graden, helemaal aan de andere kant van de kist 22 graden. Ze liggen over het algemeen wel dicht bij elkaar idd maar warmer durf ik het niet te maken voor Amy.
Heb even een steekproef gedaan, vanaf weegmoment gisteravond 20:00 tot net is er op 1 pup 40 gram bijgekomen en bij een andere 30 gram. Dit is wel voldoende toch?
Amy ligt nu trouwens al weer uren rustig terwijl de pups bij haar liggen en af en toe drinken. Het zijn echt fases dat ze onrustig is.

gefeliciteerd, ondanks de tegenslagen/tegenslagjes
het komt vast wel goed, met jouw & amy's goede zorgen. ze zien er in elk geval blakend uit

Dank je voor je reactie!
Ze gaat regelmatig even naar buiten maar wil dan toch wel weer heel snel terug.

Vandaag gaat het erg goed trouwens, ik denk dat ze idd gewoon af en toe wat buikpijn heeft ook. We houden vol!

Het gaat supergoed! Tijd voor wat foto's van vandaag!