Het HondenForum

maart schreef:

Paisley schreef:

Devel schreef:Devel was ook een hond die dat niet accepteerde. Die stond gerust met de tanden ontbloot voor je als je hem corrigeerde.

Dus dan heb je een hond die zijn eigen regels bepaalt?
Ben je mooi in de aap gelogeerd.

Waarom?
Mijn honden mogen me best duidelijk maken dat ze met iets niet eens zijn.
Van ontblootte tanden val je niet dood hoor. Je hoeft er zelfs niet voor naar de huisarts

Ik vind "niet accepteren" toch meer dan dat. "Niet accepteren" betekent voor mij dat de correctie niet wordt na geleefd.
Bovendien wil ik ook niet dat mijn hond zijn tanden naar me laat zien. Ben je nou betoeterd!

Die "ben je nou betoeterd" is overigens voor de hond bedoeld, niet voor maart

Tja soms weet je eenmaal niet wat je in huis haalt. De hond is 8 jaar geworden en is helemaal verpest geweest. Hoe ouder de hond werd hoe makkelijker. Ik weet zeker als hij daar was gebleven had hij zijn 2e jaar nog niet gehaald.

Paisley schreef:Die "ben je nou betoeterd" is overigens voor de hond bedoeld, niet voor maart

ik dacht al

tgoch ja, dan verschillen we van mening (of van ras).
de mijne zijn nogal expressief, met ogen, oren en tanden, hun ganse lichaam. Het hoort bij hun, ik ben er ook helemaal niet van onder de indruk. Maar het is voor mij wel een teken om ook wat te dimmen.

Ik train en leef samen met de honden, een wisselwerking. Zij mogen best ook mij op fouten wijzen en dat kunnen ze nu eenmaal niet anders dan door middel van lichaamstaal.
Kwestie van dan als mens die taal te begrijpen.
Ze hoeven heus niet alles van me te pikken, ik voel niet de behoefte me als een tiran te gedragen

Paisley schreef:

maart schreef:

Paisley schreef:

Devel schreef:Devel was ook een hond die dat niet accepteerde. Die stond gerust met de tanden ontbloot voor je als je hem corrigeerde.

Dus dan heb je een hond die zijn eigen regels bepaalt?
Ben je mooi in de aap gelogeerd.

Waarom?
Mijn honden mogen me best duidelijk maken dat ze met iets niet eens zijn.
Van ontblootte tanden val je niet dood hoor. Je hoeft er zelfs niet voor naar de huisarts

Ik vind "niet accepteren" toch meer dan dat. "Niet accepteren" betekent voor mij dat de correctie niet wordt na geleefd.
Bovendien wil ik ook niet dat mijn hond zijn tanden naar me laat zien. Ben je nou betoeterd!

Ze hebben hier nog nooit met ontblote tanden voor me gestaan, maar Xantos heeft weleens een lipje opgetrokken...
Xavi wil af en toe weleens een grom geven als het hem niet aanstaat. Allemaal prima hoor, zolang ik uiteindelijk maar nog steeds bepaal of iets wel of niet gebeurd.

Inmiddels heb ik bevestiging gehad dat Diesel hier komt wonen. Zodra het huis bewoonbaar is, halen we hem op. Mijn schoonmoeder kwam er zelf mee aan en heeft het met haar man er over gehad dat Diesel beter bij ons zou kunnen wonen omdat hij bij ons meer ruimte heeft en beter op zijn plek zou zitten.

Soooo laat het huis maar snel klaar zijn!

malinois schreef: Xavi wil af en toe weleens een grom geven als het hem niet aanstaat. Allemaal prima hoor, zolang ik uiteindelijk maar nog steeds bepaal of iets wel of niet gebeurd.

Ja precies, daar ging het me om Het is het totaal plaatje. Protest mag tot op zekere hoogte bij mij ook, of dat nu een grom, blaf of opgetrokken lip is. Maar als ik het lees zoals Devel schrijft: "Die stond gerust met de tanden ontbloot voor je als je hem corrigeerde." dan zou ik bij mezelf wel afvragen waar het mis gaat. De laatste keer dat ik dat meemaakte, betekende het begin van het einde voor de hond.

Ik zal het je nog een keer uitleggen. De hond is bij ons gekomen als herplaatser. Totaal in de war en verpest. Zodra hij een correctie kreeg al was het maar naar zijn plek sturen stond hij met de tanden bloot. Hoe langer de hond bij ons was hoe meer hij vertrouwen in ons kreeg. Toch trok hij meer naar mij. Ik kon dingen met hem die anderen niet konden. Hij heeft mij nog nooit gehapt of poging tot gedaan.

Ondanks dat hij een klootzak was in het begin waar hij niks aan kon doen. Heb ik zo gigantisch veel van hem gehouden dat het me nog steeds pijn doet om te schrijven hoe hij bij ons kwam. En weet je? Ik zou alles zo weer opnieuw doen

Met een herplaatser met een verleden kan het soms nog moeilijker zijn. Dan is het toch juist heel mooi als je vertrouwen kan winnen van zo'n hond!