Re: Puberende rottweiler springt en hapt
Geplaatst: 09 jul 2013 21:14
Ik heb er niks aan, omdat het hier niet gebeurt als we een andere hond tegenkomen. Maar bedankt voor je moeite.
sorry, ik had het over de TS.crienepien schreef:Ik heb er niks aan, omdat het hier niet gebeurt als we een andere hond tegenkomen. Maar bedankt voor je moeite.
hangt er van af , hoe kwaad je bent, volgens mijjans&co schreef:hang ervan af hoe zwaar je bent denk ik danMaeve schreef:Bovendien betwijfel ik of je wel op de riem moet staan van een wilde hond van 35kgrenee-uk schreef:dat is geen negerenjans&co schreef:Ik zou wel door gaan met negeren. Ik zou boos nee roepen de riem op de grond gooien erop gaan staan en de rug toekeren. als meneer rustig is geworden hem belonen met trekspelletje ofzo. (dus touw meenemen) touw weer opbergen en als meneer zich 30 meter heeft kunnen inhouden weer even trekspelletje doen ofzo. Heb je hem trouwens al au geleerd??????????
Nee omgekeerd bedoelde ik, afstraffen en loslaten belonen...Zamunda schreef:Die snap ik niet? Als de hond de riem loslaat straf je hem?Devel schreef:Bekend probleem, alsof we het getroffen hebben.![]()
Bij opspringen denk ik aan dat hij tegen je aanspringt dus met de poten tegen je borst? Wij leren het altijd af door de hond van je af te duwen en hard nee of foei, niet doen. Knietje wil ook wel eens helpen. Wij hebben altijd herplaatsers gehad op 1 reu na die 7 jaar geleden ingeslapen is. Allemaal deden ze het.
En happen, happen in de lijn als ik goed begrijp? Wij houden de lijn dan zo kort mogelijk van de bek, tot hij lost, en dan afstraffen, ze zijn soms zo eigenwijs en koppig. En natuurlijk voor dat je ziet dat er gehapt wordt ingrijpen, nee enz.
Fizgig schreef:Dat heet redirectie maar dat is hier, volgens mij, niet aan de hand. Dan gaat het echt om een andere hond idd..
Ze vertelt dat hij goed omgaat met andere honden en erg sociaal is. En dat het waarschijnlijk te maken heeft met overprikkeling of de pubertijd. Dacht ik. Ik heb volgens mij niks gelezen over reageren op andere honden, dan had ze dat er wel bij gezegd, neem ik aan.Pakdebal schreef:Fizgig schreef:Dat heet redirectie maar dat is hier, volgens mij, niet aan de hand. Dan gaat het echt om een andere hond idd..
weet je niet zeker, het is tijdens een wandeling , en tijdens de training , kan allebei door andere honden komen , toch ?.
Fizgig schreef:Ze vertelt dat hij goed omgaat met andere honden en erg sociaal is. En dat het waarschijnlijk te maken heeft met overprikkeling of de pubertijd. Dacht ik. Ik heb volgens mij niks gelezen over reageren op andere honden, dan had ze dat er wel bij gezegd, neem ik aan.Pakdebal schreef:Fizgig schreef:Dat heet redirectie maar dat is hier, volgens mij, niet aan de hand. Dan gaat het echt om een andere hond idd..
weet je niet zeker, het is tijdens een wandeling , en tijdens de training , kan allebei door andere honden komen , toch ?.
Ik quote deze nog ff. Als je nl in huis wat meer op je strepen gaat staan (meen dat Jaap dat ook altijd zegt) hoeft het buiten veelal niet zo,n strijd te worden.Fizgig schreef:Waar je op kunt letten in huis, laat hem niet in de weg lopen en stuur hem weg als ie dat doet. Gewoon door te wijzen waar ie naar toe moet gaan, kan ook met vingerknip. En geduldig wachten tot ie het doet. Hij moet zelf voor je uit de weg gaan. Verder, op plekken gaan liggen waar je dat niet wilt, stuur hem dan weg. Als ie veel plek in beslag neemt of hinderlijk over je heen gaat liggen, niet toelaten. Alles waarbij hij zijn omvang en gewicht gebruikt om zijn zin te krijgen, niet toestaan. Heel soms gebruikt Bruno de 'Greenpeace' methode, noem ik het zelf, dan speelt ie voor dood gewicht en krijg je hem niet weg. Dan werkt een zacht klapje op het achterwerk en wat verbale ondersteuning hier prima. Sowieso denken we wel eens dat de 'aan' knop op Bruno's kont zit, een vriendelijk klapje op het achterwerk doet hem in beweging komen. Soms even volhouden maar de aanhouder wint.
Tegen je opspringen, niet toestaan. Laat hem naar jou toe komen als je iets voor hem hebt of even iets moet doen met hem. Je kunt ook voor alles een commando laten doen, zitten als ie wordt aangelijnd, of voordat je de deur uitstapt. Of een poot laten geven voor een kluif. Doen we bij Bruno ook, soms moet ie er even over nadenken, haha, hoe lekkerder het is, hoe sneller de poot komt.
Het maakt mij niet uit wie er eerst door de deur gaat, wat ik wel belangrijk vind, is dat Bruno nooit zomaar naar boven stormt meteen. Hij blijft altijd netjes wachten tot we de deur dicht hebben gedaan enzo. Netjes op je wachten is ook belangrijk. Schooien doet Bruno eigenlijk nauwelijks maar ik ga daar zo mee om, als ik besluit om hem iets te geven, doe ik dat als ik zelf klaar ben met eten. En dan krijgt ie het laatste hapje, met Shelly samen. Dat zorgt ervoor dat ze me tijdens het eten met rust laten want als ze iets krijgen, is het alleen aan het eind.
En als ik Bruno corrigeer, en hij reageert niet, ook niet na de tweede keer, ga ik op mijn strepen staan dus dan gebruik ik meer volume in mijn stem en wat lager. Dan zeg ik ook altijd Brrrrrrruno, dan weet ie dat het menens is. Maar ik moet zeggen, Bruno is gehoorzamer dan Shelly, als het eenmaal goed gaat met het gezag, zit het ook wel goed met dit soort honden. Tenminste, ik zie niet vaak recalcitrant gedrag bij hem, bij Shelly wel. Dus hou vol.
Dus door je hond alleen aan de lijn te laten lopen bouw je wel een goede verstandhouding op? Als een puberende jonge hond nooit even zelf zijn gang mag gaan heb je helemaal 1 brok energie.renee-uk schreef:nee, hij zorgt er op die manier zelf voor dat ie energie kwijtraaktannikabandit schreef:Ik ben dus in ieder geval niet de enige met dit probleem![]()
We gaan aan de slag met zoveel mogelijk afleiden als ik het gevoel heb dat er een uitbarsting gaat komen en inderdaad bepaalde prikkelingen even mijden. Verder heeft hij net gewandeld met een flesje in zijn bek, dat ging prima, dan snuffelt hij wat, maar verder loopt hij trots rond met zijn flesje. Loslopen gaat gelukkig met Bandit juist wel goed, als hij kan rennen, er liggen takken en er lopen andere honden rond dan vermaakt hij zich prima, dus daar kan ik er in ieder geval voor zorgen dat hij zijn energie kwijt raakt
nou weet ik niet of het met rottweilers anders is dan met herders, maar door hem zijn eigen gang te laten gaan bouw je niet direkt aan een goede verstandhouding tussen jullie en dat is nou net wat je wel nodig zult hebben in de rest van de opvoeding.
een hond die lekker zijn eigen gang kan gaan zal zich weinig aantrekken van wat het baasje vindt en daar sta je dan zonder geestelijk overwicht en een tekort aan fysieke kracht.
Ik denk inderdaad dat dit het is.Dragan2013 schreef:Hier een Cane Corso reu van 45 kilo die dit ook heeft gedaan. Tijden honden cursus maar soms ook buiten. Met mijn trainer over gesproken en die dacht aan conflict gedrag (even op Google zoeken)
Als mijn hond dit doet geef ik hem het commando wat hij goed onder de knie heeft, in dit geval zit. Niet als hij in de lucht hangt te happen maar juist als hij laag is. Dan laat ik hem zitten en wacht tot hij wat rustiger is geworden. Soms volg ik met het commando af en loop na een paar seconden weer door.
Vooral niet hem naar de grond duwen want dat win je niet, wat je zelf al zegt, daar worden ze alleen maar pittiger van.
Dragan doet het bijna nooit meer, meestal omdat hij meer beweging krijgt is hij wat meer moe. En anders omdat ik zelf Eem conflict signaal op merk waardoor ik weet dat ik even een stap terug moet doen.
Succes!
Nee dit is het niet, of iig wordt hij niet geprikkeld door een andere hond. Misschien dat het iets anders is waar hij opgewonden van raakt, maar wat het dan isPakdebal schreef:.
citaat van internet , heb je hier wat aan ?
Omgericht gedrag.
Dit is gedrag dat gericht wordt op iets of iemand anders dan datgene dat het gedrag veroorzaakt. Bijvoorbeeld:
•bijten in de riem. Een hond die aan de lijn zit, en een andere hond tegenkomt die hij eigenlijk zou willen aanvallen, kan in de riem gaan bijten omdat hij nu eenmaal niet bij die andere hond kan komen. Het kan ook gebeuren dat een hond hierbij zijn baas bijt; hij raakt door het zien van de andere hond zo opgewonden en wil graag bijten, dat hij in het eerste het beste bijt dat er voor zijn bek komt. Als dat toevallig de arm van de baas, is
, dan bestaat de kans dat hij daar in bijt. Vaak lijkt de hond hier zelf van te schrikken.
http://www.minderhondenbeten.nl/wcs/mhb ... nalen.html
Het zijn momenten, de grootste tijd doet hij echt niet lekker wat hij zelf wil.renee-uk schreef:de ts is erg duidelijk in haar eerste topic en rept geen enkele keer over redirectie, wel over een klierige opgroeiende hond die lekker doet wat ie zelf wil.
Water kan geen kwaad lijkt meTanja Simba&Bella schreef:Ik heb dit probleem ook gehad met mijn reu ( engelse bull) Hij kon echt doordraaien op dat soort momenten. Die van mij hield echt niet op als ik hem negeerde, een balletje aanreikte of wat dan ook. Hij kon in die tijd echt een ettertje zijn die ook rustig in mijn jas ging hangen en echt niet losliet.
Een flinke nee of foei maakte hem alleen maar bozer en met de hondenschool en gedragsdeskundige hebben we vanalles geprobeerd, maar niks bracht resultaat. Rustig blijven was er voor mij op een gegeven moment niet meer bij. Reken maar dat je van een bijtende bull vanzelf ook een keer over de kook gaat uit frustratie.
Nou had ik altijd een flesje water bij mij als we gingen wandelen. Op een gegeven moment kwam hij weer en ik werd zo vreselijk boos dat ik uit een reflex dat flesje water over zn kop goot. En wat deed meneer....hij stopte gelijk en liep als een mak schaap met me mee....Ongetwijfeld opvoedkundig helemaal fout maar het was echt het enige wat hem hielp kalmeren. Daarna is yet nog een paar keer voorgekomen en daarna hoefde ik maar naar het flesje te grijpen en hij hield op. Nu, bijna 9jaar later zijn we nog steeds de beste vrienden maar man man, wat een rotperiode was dat zeg.
nee hoor en dat zeg ik ook helemaal niet.annikabandit schreef:Dus door je hond alleen aan de lijn te laten lopen bouw je wel een goede verstandhouding op? Als een puberende jonge hond nooit even zelf zijn gang mag gaan heb je helemaal 1 brok energie.renee-uk schreef:nee, hij zorgt er op die manier zelf voor dat ie energie kwijtraaktannikabandit schreef:Ik ben dus in ieder geval niet de enige met dit probleem![]()
We gaan aan de slag met zoveel mogelijk afleiden als ik het gevoel heb dat er een uitbarsting gaat komen en inderdaad bepaalde prikkelingen even mijden. Verder heeft hij net gewandeld met een flesje in zijn bek, dat ging prima, dan snuffelt hij wat, maar verder loopt hij trots rond met zijn flesje. Loslopen gaat gelukkig met Bandit juist wel goed, als hij kan rennen, er liggen takken en er lopen andere honden rond dan vermaakt hij zich prima, dus daar kan ik er in ieder geval voor zorgen dat hij zijn energie kwijt raakt
nou weet ik niet of het met rottweilers anders is dan met herders, maar door hem zijn eigen gang te laten gaan bouw je niet direkt aan een goede verstandhouding tussen jullie en dat is nou net wat je wel nodig zult hebben in de rest van de opvoeding.
een hond die lekker zijn eigen gang kan gaan zal zich weinig aantrekken van wat het baasje vindt en daar sta je dan zonder geestelijk overwicht en een tekort aan fysieke kracht.
Ik zei dat het met loslopen juist wel heel goed gaat, omdat hij dan nooit tegen me opspringt, netjes komt als ik hem roep zelfs als er andere honden bij zijn, sociaal speelt met andere honden wat ook erg belangrijk is, tussendoor nog steeds z'n oefeningen als zit en af opvolgt en verder heerlijk achter takken en ballen aanrent die ik gooi. Dus weer vind ik dat je erg snel je conclusies trekt..
Riem omdoen gaat prima, netjes zitten en wachten tot de deur weer achter ons dichtgaat, gaat ook prima, alleen dan wil hij soms zo graag dat hij in de riem gaat bijten. Dan ga ik zonder wat te zeggen met hem terug naar binnen, klik ik de riem los en ga ik even wat in de huiskamer doen. In het begin moest ik dit soms 2x herhalen voor hij netjes meeliep, nu hoef ik maar met m'n hand de deurklink vast te pakken en het is klaar. Vervolgens loopt hij dan netjes mee. Dus ik denk ook echt dat de beste oplossing is om hem even een 'time-out' te geven en hem laten zien dat als hij zich misdraagt ik niet met hem verder ga.. maar op straat is dat een beetje moeilijkHeavy schreef:Ik heb een puberende herder gehad die dit ook deed.Hij deed het (gelukkig)al bij de riem aan doen nog in de tuin of huis, dan werd hij helemaal wild en begon in mijn rug te springen en in de riem te happen.
Omdat het in de tuin was kon ik gewoon weer naar binnen lopen en hem beteuterd laten staan kijken en dan paar minuten later weer naar buiten en hem laten zitten en we gingen rustig op pad.
Ik vraag me dan ook af hoe het gaat als de riem om gaat bij ts?
Ja dit doet hij ook. Als ik spullen ga inpakken omdat we bijvoorbeeld een weekendje naar m'n ouders gaan dan heeft hij het al door en wordt hij dolenthousiast. Maar dit kan ik begrijpen, dan zorg ik dat ik zelf gewoon even rustig wat ga drinken en desnoods laat ik hem even kalmeren op de gang en dan is het ook over. Maar ik vraag me af waar tijdens de wandeling deze overprikkeling vandaan komt. In het bos doet hij het idd ook niet, ondanks dat hij dan ook heel enthousiast is.. Maar misschien is er dan idd genoeg afleiding.Antonetta schreef:Mowgli van 8 jaar doet dit ook op momenten dat ze heel blij is, bij haar heeft het duidelijk te maken met enthousiasme. Maar het word hier niet minder vervelend door, je word niet blij van een in de riem en hand bijtende tegen je opspringende 43 kg wegende hond. Ze doet het als ik een paar uur ben weggeweest en haar hierna uitlaat, in het bos aangekomen is ze snel afgeleid en stopt er mee. Ze doet het ook als ze vermoed dat ze uit logeren gaat, dan word ze dolenthousiast en begint het gespring en gebijt als ik haar de riem om wil doen.
Ik denk dat het gedrag inderdaad iets met overprikkeling te maken heeft.
Ja helemaal mee eensRoompie schreef:Ik quote deze nog ff. Als je nl in huis wat meer op je strepen gaat staan (meen dat Jaap dat ook altijd zegt) hoeft het buiten veelal niet zo,n strijd te worden.Fizgig schreef:Waar je op kunt letten in huis, laat hem niet in de weg lopen en stuur hem weg als ie dat doet. Gewoon door te wijzen waar ie naar toe moet gaan, kan ook met vingerknip. En geduldig wachten tot ie het doet. Hij moet zelf voor je uit de weg gaan. Verder, op plekken gaan liggen waar je dat niet wilt, stuur hem dan weg. Als ie veel plek in beslag neemt of hinderlijk over je heen gaat liggen, niet toelaten. Alles waarbij hij zijn omvang en gewicht gebruikt om zijn zin te krijgen, niet toestaan. Heel soms gebruikt Bruno de 'Greenpeace' methode, noem ik het zelf, dan speelt ie voor dood gewicht en krijg je hem niet weg. Dan werkt een zacht klapje op het achterwerk en wat verbale ondersteuning hier prima. Sowieso denken we wel eens dat de 'aan' knop op Bruno's kont zit, een vriendelijk klapje op het achterwerk doet hem in beweging komen. Soms even volhouden maar de aanhouder wint.
Tegen je opspringen, niet toestaan. Laat hem naar jou toe komen als je iets voor hem hebt of even iets moet doen met hem. Je kunt ook voor alles een commando laten doen, zitten als ie wordt aangelijnd, of voordat je de deur uitstapt. Of een poot laten geven voor een kluif. Doen we bij Bruno ook, soms moet ie er even over nadenken, haha, hoe lekkerder het is, hoe sneller de poot komt.
Het maakt mij niet uit wie er eerst door de deur gaat, wat ik wel belangrijk vind, is dat Bruno nooit zomaar naar boven stormt meteen. Hij blijft altijd netjes wachten tot we de deur dicht hebben gedaan enzo. Netjes op je wachten is ook belangrijk. Schooien doet Bruno eigenlijk nauwelijks maar ik ga daar zo mee om, als ik besluit om hem iets te geven, doe ik dat als ik zelf klaar ben met eten. En dan krijgt ie het laatste hapje, met Shelly samen. Dat zorgt ervoor dat ze me tijdens het eten met rust laten want als ze iets krijgen, is het alleen aan het eind.
En als ik Bruno corrigeer, en hij reageert niet, ook niet na de tweede keer, ga ik op mijn strepen staan dus dan gebruik ik meer volume in mijn stem en wat lager. Dan zeg ik ook altijd Brrrrrrruno, dan weet ie dat het menens is. Maar ik moet zeggen, Bruno is gehoorzamer dan Shelly, als het eenmaal goed gaat met het gezag, zit het ook wel goed met dit soort honden. Tenminste, ik zie niet vaak recalcitrant gedrag bij hem, bij Shelly wel. Dus hou vol.
Ik stap trouwens altijd naar de springer toe met opgetrokken knie. Jij doet mij pijn met je poten, ik jou met mijn knie.
Hondenschool rosmalenSanne!! schreef:Waar heb je op cursus gezeten?
Zie dat je uit den bosch komt dus was ff nieuwsgierig
Bij de kleintjes hoef ik niks te zeggen. Die gaan zelf al aan de kant als ik er langs moet maar bij Barney moet ik af en toe wel wat zeggen. Hij heeft vaak de neiging om precies midden in het pad te gaan liggen. En dan bedoel ik dus in de hal met zijn bovenlichaam voor de keukendeur en zijn kont voor de woonkamerdeur.annikabandit schreef:Ja helemaal mee eensRoompie schreef:Ik quote deze nog ff. Als je nl in huis wat meer op je strepen gaat staan (meen dat Jaap dat ook altijd zegt) hoeft het buiten veelal niet zo,n strijd te worden.Fizgig schreef:Waar je op kunt letten in huis, laat hem niet in de weg lopen en stuur hem weg als ie dat doet. Gewoon door te wijzen waar ie naar toe moet gaan, kan ook met vingerknip. En geduldig wachten tot ie het doet. Hij moet zelf voor je uit de weg gaan. Verder, op plekken gaan liggen waar je dat niet wilt, stuur hem dan weg. Als ie veel plek in beslag neemt of hinderlijk over je heen gaat liggen, niet toelaten. Alles waarbij hij zijn omvang en gewicht gebruikt om zijn zin te krijgen, niet toestaan. Heel soms gebruikt Bruno de 'Greenpeace' methode, noem ik het zelf, dan speelt ie voor dood gewicht en krijg je hem niet weg. Dan werkt een zacht klapje op het achterwerk en wat verbale ondersteuning hier prima. Sowieso denken we wel eens dat de 'aan' knop op Bruno's kont zit, een vriendelijk klapje op het achterwerk doet hem in beweging komen. Soms even volhouden maar de aanhouder wint.
Tegen je opspringen, niet toestaan. Laat hem naar jou toe komen als je iets voor hem hebt of even iets moet doen met hem. Je kunt ook voor alles een commando laten doen, zitten als ie wordt aangelijnd, of voordat je de deur uitstapt. Of een poot laten geven voor een kluif. Doen we bij Bruno ook, soms moet ie er even over nadenken, haha, hoe lekkerder het is, hoe sneller de poot komt.
Het maakt mij niet uit wie er eerst door de deur gaat, wat ik wel belangrijk vind, is dat Bruno nooit zomaar naar boven stormt meteen. Hij blijft altijd netjes wachten tot we de deur dicht hebben gedaan enzo. Netjes op je wachten is ook belangrijk. Schooien doet Bruno eigenlijk nauwelijks maar ik ga daar zo mee om, als ik besluit om hem iets te geven, doe ik dat als ik zelf klaar ben met eten. En dan krijgt ie het laatste hapje, met Shelly samen. Dat zorgt ervoor dat ze me tijdens het eten met rust laten want als ze iets krijgen, is het alleen aan het eind.
En als ik Bruno corrigeer, en hij reageert niet, ook niet na de tweede keer, ga ik op mijn strepen staan dus dan gebruik ik meer volume in mijn stem en wat lager. Dan zeg ik ook altijd Brrrrrrruno, dan weet ie dat het menens is. Maar ik moet zeggen, Bruno is gehoorzamer dan Shelly, als het eenmaal goed gaat met het gezag, zit het ook wel goed met dit soort honden. Tenminste, ik zie niet vaak recalcitrant gedrag bij hem, bij Shelly wel. Dus hou vol.
Ik stap trouwens altijd naar de springer toe met opgetrokken knie. Jij doet mij pijn met je poten, ik jou met mijn knie.ik heb wel het idee dat we hier al goed mee bezig zijn, maar misschien moet ik hier nog consequenter in zijn.
Schooien doet hij helemaal niet. Als hij staat, gaat hij gewoon opzij als ik er aankom, als hij ligt niet uit zichzelf. Maar als ik dan iets zeg als 'kom op' dan staat hij meestal meteen op om opzij te gaan. Als hij bijvoorbeeld voor de deur slaapt waar je doorheen wilt, maak je hem dan ook wakker als je naar binnen wilt of stap je langs hem?