Het HondenForum

Ik werk niet fulltime maar een pup is pittig hoor. Op dit moment weer een opvanger rondlopen van 5 maandjes, hij heeft net alles uit mijn kruidenrek getrokken, een bakje gesloopt, ligt nu op een deken te kauwen, mijn sloffen zijn niet veilig.
Naast zindelijk maken moet je je sowieso niet verkijken op een pup. Een pup is hard werken want het zijn net kleuters. Overal bij willen zijn, alles willen pakken, slopen, zindelijk maken, niet alleen kunnen zijn.
Het is te doen, uiteraard, en ik zeg niet dat jij het niet kan maar ik denk wel dat je er te simpel over denkt.

Overigens ligt mijn tuin er inderdaad als een puinzooi bij omdat ik de tijd aan de honden besteed

Een Mops zou ik in elk geval niet doen, vanwege de gezondheid. Niks is zo erg als een hondje in een lijf wat niet kan terwijl het koppie wel wil. En ja daar heb ik ervaring mee.

Ik werk ook fulltime en heb Morris van pup af aan. Dus ik zeg zeker niet dat het niet kan. Maar vergis je niet in het hebben van een pup. Het is niet zo dat jij in kunt plannen wanneer je naar buiten gaat. De eerste tijd gaat dat op de tijden dat het je pup uitkomt, niet wanneer het jou uitkomt. Morris heeft een periode gehad dat hij zo ongeveer elke 10 minuten moest plassen! Elke avond tussen ongeveer half zeven en half negen stond ik soms wel zes keer per uur met hem buiten en moest hij weer een plasje doen. Als je 'pech' hebt tref je dat onder werktijd en wat doe je dan? Laat je pup in de winkel of in de bench plassen? Of kun je dan ook echt constant naar buiten gaan?
Zelf ben ik de eerste tijd wel thuis geweest toen ik Morris kreeg. Daarna had ik nog oppas achter de hand en zelfs nu (Morris wordt dit jaar drie) gaat hij nog naar de oppas zodat hij niet teveel alleen is en alle uitdaging krijgt die hij nodig heeft.
Ik zou het ideaal vinden als ik mijn hond mee naar mijn werk zou kunnen nemen, maar dat zou niks veranderen aan wat ze verder nog nodig hebben. Tijdens het werken is er geen tijd om uitgebreid met de hond bezig te zijn lijkt me.
Als je echt een pup wilt zou ik toch proberen om tijd daarvoor vrij te kunnen maken en als dat echt niet kan zou ik toch voor een wat oudere hond kiezen.

Een mops zou ik vanwege de gezondheid niet nemen. Shiba ken ik niet heel goed, maar de paar die ik ken zijn niet ze gek op vreemden. Dat lijkt me in een winkel niet zo handig. Voor je voor een Shiba kiest zou ik me goed laten voorlichten door kenners van het ras en zelf eens gaan kijken hoe de honden zijn.

Nanna schreef:

laeken schreef: Een hond ligt liever aan je voeten de hele dag dan dat hij 9 uren in zijn eentje in de gang ligt te wachten om vervolgens 2 uur te mogen rennen (wat in de praktijk nooit gebeurd bij mensen die full time werken)

Er zijn inderdaad maar bitter weinig eigenaren die dat waarmaken. O, er wordt vól goede bedoelingen begonnen en het lijkt allemaal zo'n feest. Maar in de praktijk komt van die lange wandeling na het werk alleen in de zomer, en dan moet het nog droog zijn ook, wat terecht. De meeste eigenaren voelen er geen bal voor om na 8 uur werk ook nog eens met die hond in het donker uitgebreid regen, hagel, sneeuw en ijs te trotseren.

De goede intentie is er inderdaad altijd wel. Door omstandigheden hebben Lars en ik ook een tijd fulltime gewerkt toen we Quasar en Tsuki hadden. Maar in de praktijk schieten ze er altijd bij in tov parttime werken. Bij ons in elk geval wel.
Daarom gaan wij ook niet meer fulltime werken. Heb liever minder te makken en tijd voor de honden dan geld voor vanalles en een schuldgevoel.

Nanna schreef:

laeken schreef: Een hond ligt liever aan je voeten de hele dag dan dat hij 9 uren in zijn eentje in de gang ligt te wachten om vervolgens 2 uur te mogen rennen (wat in de praktijk nooit gebeurd bij mensen die full time werken)

Er zijn inderdaad maar bitter weinig eigenaren die dat waarmaken. O, er wordt vól goede bedoelingen begonnen en het lijkt allemaal zo'n feest. Maar in de praktijk komt van die lange wandeling na het werk alleen in de zomer, en dan moet het nog droog zijn ook, wat terecht. De meeste eigenaren voelen er geen bal voor om na 8 uur werk ook nog eens met die hond in het donker uitgebreid regen, hagel, sneeuw en ijs te trotseren.

Precies....want willen en doen is 2 dingen. Mensen met een bobtail zijn allemaal vast van plan dagelijks 45 minuten die hond te kammen. Dat doet dus na 6 maanden niemand meer. De meeste worden geschoren. Iedereen die denkt elke dag met de hond het bos in te gaan gaat op zijn bek als er daarbij volle dagen gewerkt wordt. Je moet je aankleden, douchen, ontbijten en dan de hond uitlaten. Dan naar je werk gaan, 8,5 uur werken meestel, terug naar huis, naar de winkel, koken, eten, huishouden etc en dan zeker nog 2 uur naar het bos in weer en wind. Dat betekent nooit meer tv, nooit meer hangen op de bank of gewoon 5-6 uur slapen. Dan kan het wel.

Ik werk part-time. Dat scheelt enorm. Je kan dan smiddags naar de winkel, koken, opruimen etc en dan later op de middag lekker met de hond weg. Heb je de avond voor jezelf en kan de hond ook nog elke avond lekker even 15 minuten plassen en een buurtsnuffel doen.

Een hond 2 uur aandacht geven op een dag is niet haalbaar als je full time werkt. Vanavond is het hier steenkoud, kletsnat en nu al donker. Moet ik zeker met een hond nu het bos in . Heb nog niet eens gegeten. Ik heb vandaag de hele dag gewerkt, vandaar.

Dus pas erg op met goede voornemens zonder ze ooit eerder consequent waar gemaakt te hebben. Als je een hond hebt gehad en dat ging goed vind ik het altijd heel anders dan wanneer iemand een hond wil en dus elk probleem wegwuift om dat doel te bereiken. Ik snap dat wel, heb dat zelf ook gedaan en ook een hond genomen toen dat eigenlijk niet kon. Is goed gegaan maar had stukken beter gegaan als ik realistischer was geweest en even had gewacht.

kdjfienjfjrnhfgdggtr

Mellowcake'je schreef:waarom denken jullie allemaal dat ik problemen wegwuif?
dat doe ik helemaal niet, je maakt een probleem zo groot als je zelf wilt,
ik ga er geen probleem van maken als hij eens geplast heeft binnen, die dingen gebeuren nu eenmaal,
als jullie er zo over denken, ga ik hier geen verdere vragen stellen, dat schiet niets op, alleen tijdverlies, ik bedoel dit niet kwetsend ! maar we zitten toch blijkbaar niet op dezelfde golflengte,
ik werk voltijds, mijn man ook, dit is om ons huis te kunnen betalen, eten te kunnen kopen.. en later kinderen groot te brengen, als alleen mensen die niet of deeltijds werken kinderen gaan grootbrengen of een hond gaan houden, zou ik mensen die wel werken zot verklaren, want dan zullen die werken voor hun kinderen... zodat deze mensen tijd hebben iedereen werkt voor zen huishouden, je kan niet verwachten van iemand dat die stopt met werken of halftijds gaat werken omwille een hond.. denk nu niet dat ik zeg 'het is maar een hond' maar het is wel een hond, geen baby.. oke een pupje wel, maar als ik een kind zal hebben zal ik ook niet om het kwartier aan diens pamper kunnen ruiken hoor.. en ik zal zeker geen slechte mama zijn daarvoor. ik denk dat we de discussie beter sluiten

het probleem is dat het niet 'eens' zal zijn dat je pupje binnen plast als je geen tijd hebt om hem op een behoorlijke manier zindelijk te maken.
je verwacht van een paar maanden oude baby toch ook niet dat die maar 3 luiers per dag natplast of zelf al op een potje plast?
een baby heeft geen blaascontrole en een pupje ook niet, die plassen allebei als ze moeten en dat is nogal eens vaak per dag, heel zeker vaker dan 5 keer en heus niet op door jou vastgestelde tijden.
lees anders al die zindelijkheids-probleem-topics eens hier op het forum, die zullen wel bij opvoeding staan denk ik, en als je dan toch bezig bent, lees dan meteen even de topics over drukke en bijtgrage pups want ook dat is normaal puppengedrag.

ik heb niks tegen werkende mensen en honden zolang die hond ook een fijn en fatsoenlijk hondenleven krijgt en dat lukt niet als je niet wil zien waar je tegenaan gaat lopen als je in jouw situatie een pup neemt.
het schiet meer op als je die problemen erkent en er een oplossing voor zoekt

Ik denk dat werken en een hond wel kan, maar dat je dan wel heel bewust moet zijn waar je tegenaan kan lopen. dat proef ik eigenlijk niet zo bij jou. Toen ik mijn pup kreeg werkte ik ook praktisch fulltime maar wel onregelmatig. ik begon vaak met werken om 16:30 en mijn man was om 18:00 thuis. En ik heb toen wel 3 weken vakantie gehad en gezorgd dat ik de eerste 3 weken erna nog oppas had als ik wat langer weg moest.

Toen wij onze dobby kregen hebben we allebei vrij gehad.
Ik de eerste week, mijn man de 2 weken erna.
En eigenlijk vonden we dat nog tekort.
Dobby was pas zindelijk met bijna 5, 5maand (door pech van ziekte)
Als je niet genoeg tijd neemt/hebt om je puppy zindelijk te maken zal het minstens net zolang duren.
Baby's hebben ook veel aandacht nodig, een puppy kan niet praten o.i.d. Maar is onderhand gelijk aan een baby.
Op den duur gaan ze wel aangeven dat ze naar buiten moeten.
Maar ben je op dat moment net druk bezig met een klant en je ziet het niet? Dan zal de puppy binnen plassen/poepen.
Dat maakt het alleen maar moeilijker om hem/haar zindelijk te krijgen.
Je moet als de puppy wakker is onderhand elke seconde je ogen op hem/haar gericht hebben, je moet ALLE signalen op kunnen pikken die duiden op misschien wel poepen/plassen.

De keer dat ik een pup had was ik hele dagen thuis voor 1 jaar en zij werd pas zeeeeer laat zindelijk. Denk rond de 10 maanden. Elke dag na het spelen pieste ze in huis. Na het eten, na het knuffelen etc. En ik ging wel 12 keer per dag naar buiten. Ze ging gewoon zitten waar ze liep en pieste dan. Poepen deed ze meestal wel buiten vanaf het begin. Maar piesen heeft heel erg lang geduurd.

laeken schreef:

Nanna schreef:

laeken schreef: Een hond ligt liever aan je voeten de hele dag dan dat hij 9 uren in zijn eentje in de gang ligt te wachten om vervolgens 2 uur te mogen rennen (wat in de praktijk nooit gebeurd bij mensen die full time werken)

Er zijn inderdaad maar bitter weinig eigenaren die dat waarmaken. O, er wordt vól goede bedoelingen begonnen en het lijkt allemaal zo'n feest. Maar in de praktijk komt van die lange wandeling na het werk alleen in de zomer, en dan moet het nog droog zijn ook, wat terecht. De meeste eigenaren voelen er geen bal voor om na 8 uur werk ook nog eens met die hond in het donker uitgebreid regen, hagel, sneeuw en ijs te trotseren.

Precies....want willen en doen is 2 dingen. Mensen met een bobtail zijn allemaal vast van plan dagelijks 45 minuten die hond te kammen. Dat doet dus na 6 maanden niemand meer. De meeste worden geschoren. Iedereen die denkt elke dag met de hond het bos in te gaan gaat op zijn bek als er daarbij volle dagen gewerkt wordt. Je moet je aankleden, douchen, ontbijten en dan de hond uitlaten. Dan naar je werk gaan, 8,5 uur werken meestel, terug naar huis, naar de winkel, koken, eten, huishouden etc en dan zeker nog 2 uur naar het bos in weer en wind. Dat betekent nooit meer tv, nooit meer hangen op de bank of gewoon 5-6 uur slapen. Dan kan het wel.



Ik werk part-time. Dat scheelt enorm. Je kan dan smiddags naar de winkel, koken, opruimen etc en dan later op de middag lekker met de hond weg. Heb je de avond voor jezelf en kan de hond ook nog elke avond lekker even 15 minuten plassen en een buurtsnuffel doen.

Een hond 2 uur aandacht geven op een dag is niet haalbaar als je full time werkt. Vanavond is het hier steenkoud, kletsnat en nu al donker. Moet ik zeker met een hond nu het bos in . Heb nog niet eens gegeten. Ik heb vandaag de hele dag gewerkt, vandaar.

Dus pas erg op met goede voornemens zonder ze ooit eerder consequent waar gemaakt te hebben. Als je een hond hebt gehad en dat ging goed vind ik het altijd heel anders dan wanneer iemand een hond wil en dus elk probleem wegwuift om dat doel te bereiken. Ik snap dat wel, heb dat zelf ook gedaan en ook een hond genomen toen dat eigenlijk niet kon. Is goed gegaan maar had stukken beter gegaan als ik realistischer was geweest en even had gewacht.

Ik heb ook een poosje fulltime gewerkt en kwam vrij snel tot de conclusie dat de combinatie honden verzorgen/uitlaten , huishouden , zorg voor kind slecht met een fulltime baan te combineren is. Ik had al heel snel het gevoel dat ik achter de feiten aan liep . Ik heb echt mijn best gedaan om het in goede banen te leiden , stond elke ochtend om 6 uur op om met de honden naar het park te gaan , als ik terug was moest mijn dochter nog aangekleed worden , ontbijt naar binnen werken en dan was het snel dochter bij de opvang afleveren , en hup door naar werk. Om 12 uur ging ik even naar huis om de honden snel een plasje te laten doen. Als ik terug was van het werk lagen er nog allerlei huishoudelijke klusjes op me te wachten , met als gevolg dat ik vaak te moe was om een lange wandeling te gaan maken .
Nu werk ik 20 uur in de week en dat bevalt me prima. Loop niet meer met een schuldgevoel rond dat ik mijn honden ( en dochter ) niet de aandacht kan geven die ze nodig hebben en verdienen.
Ik zal dus ook niet snel een pup aan iemand verkopen waarbij beide partners fulltime werken en er geen mogelijkheid is dat de hond een paar keer per dag wordt uitgelaten.

Célie schreef:

Virii_BB schreef:

Een Boston Terrier is misschien een leuk alternatief indd..

Want die zijn niet doorgefokt ?

Welk ras is dat tegenwoordig niet?
Ik heb destijds voor dit ras gekozen omdat ze gezonder en atletischer waren dan de FB en de Mops. Maar ik hoor helaas bij de Boston ook steeds vaker verhalen over hondjes die last hebben van allergiën , zwak darmstelsel waar ze speciaal voer voor moeten krijgen , tumoren , demodex , en operaties aan de luchtwegen en/of knietjes moeten krijgen. En ook fokkers gekocht zijn die hun honden netjes getest hebben

kdjfienjfjrnhfgdggtr

Een pup opvoeden is ook heel erg leuk.
Maar onderschat ontzettend hoeveel werk en energie dat nodig heeft. Na een aantal weken ben je echt dood- en doodmoe, al was het alleen maar door al die gebroken nachten. Maar als jij echt denkt, dat het allemaal wel kan, dan wens ik je veel geluk en plezier.

Ik lees hier vooral over de zindelijkheid, maar alle andere puppendingen (opvoeden! er een leuke vrije blije hond van maken) vragen veel meer tijd en aandacht van je.
Ik vind de combi full time baan - pup ook niet fantastisch.
Als je in een rolstoel zit kan je niet meedoen aan de wandelvierdaagse Het is niet zo dat je récht hebt op een pup.....

Wij hebben een aantal jaren een seizoenswinkel gehad (zomers)... met de boxers ging het prima. Deze vonden de klanten interessant maar bleven wel op hun plaats. De franse bul daarentegen blafte alles bij elkaar (terwijl hij goede voorbeelden bij zich had liggen)...

Op een gegeven moment bulletje niet meer mee... blafte iedereen de winkel uit... brrr.
(bulletje was toen een pup van 6 maanden. Boxers waren 5 en 8 jaar).

Nee, voor mij geen ideale situatie. Had geen tijd bij binnenkomst klant om de pup te corrigeren. En corrigeren heeft geen zin als je te laat bent.

Plannetje van eigen winkel en hond viel in duigen... wat doe je als pup/hondje winkel niet als veilige basis ziet? Heb je dan achtervang?

Ingrid

thom schreef:Een pup opvoeden is ook heel erg leuk.
Maar onderschat ontzettend hoeveel werk en energie dat nodig heeft. Na een aantal weken ben je echt dood- en doodmoe, al was het alleen maar door al die gebroken nachten. Maar als jij echt denkt, dat het allemaal wel kan, dan wens ik je veel geluk en plezier.

ik ga er bijna nooit s'nachst uit met een pup, gewoon niet nodig gehad en ik heb niet bepaald 1 pupje opgevoed nou maak ik dan geen nachten van 8/9 uur gemiddeld, maar dat hoeft ook niet.

Vreemd genoeg kon Eva na enkele weken zo 10 uren slapen snachts. Heerlijk. Dat snachts opstaan was hier ook echt maar 1 week ofzo en dan om 5-6 uur een keer. Daarna was het piesen altijd overdag in de woonkamer.

Ik vraag mij nog steeds af waarom TS geen herplaatser wilt? Dat lees ik nu niet echt ergens, want juist in deze situatie zou ik kiezen voor een herplaatser. Gewoon een leuke hond uit het asiel, die hoef je niet 100x op een dag uit te laten. Daar heb je gewoon wat minder werk aan dan aan een pup. Ik wilde eerst ook een pup (5 jaar terug), maar uiteindelijk heb ik toch gekozen voor een herplaatser en daar ben ik, achteraf, heel erg blij mee geweest. Ik zag mensen om mij heen een pup nemen. Goden, wat een drukte, en vooral hoeveel stress het heeft opgeleverd voor hen (hoeveelheid tijd, uitlaten, dat soort dingen). Dat had ik allemaal niet met mijn herplaatser.

kdjfienjfjrnhfgdggtr

Weet je, het gaat er niet om dat je fulltime werkt, zoals al zo veel gezegd, dat doe ik ook.
Wat wel belangrijk is, is de tijd die je er voor vrij maakt, zeker aan het begin, maar ook daarna. Bij Bo als pupje is er ook vier weken iemand thuis geweest, en daarna opgebouwd.
Meenemen naar je werk klinkt leuk, maar ook daar zal het pupje al je aandacht nodig hebben, net als een baby/kind. Ik snap je redenatie waarom je geen herplaatser wilt, alleen vergis je je ook daarin erg heb ik het idee. Ik heb zowel een pup als een jonge herplaatser en gezien mijn situatie nu, alleenstaand en werkend, ga ik in principe bij de volgende hond weer voor een herplaatser. Ook die kan ik kneden in de richting dat ik het hebben wil, alleen het stuk van zindelijk maken en werkelijk continu ogen in je achterhoofd moeten hebben etc dat is niet meer nodig en ik hoef ook lichamelijk geen rekening te houden met de belastbaarheid vwb leeftijd.

En ik zou dan voor een retromops gaan, eentje met neus

Ik snap dat je een voorkeur hebt voor een pup tov een herplaatser. Maar in jouw situatie past een pup niet (in mijn beleving). Een pup hoort bij de opvoeding / zindelijkheid voorrang te krijgen op alles in mijn beleving. Dat KAN eenvoudig niet als je werkt; je kunt geen zakelijk gesprek gesprek onderbreken met "sorry, eerst mijn pup naar buiten" en dat zal wel moeten.

Het past nu gewoon niet in je leef-situatie om een pup op te voeden en ik vind het jammer dat je dat niet inziet. Voor de pup dan!

Suzanne

Mellowcake'je schreef:dat is heel leuk, maar dat moet ieder voor zich uitmaken,
ik wil een hond die ik zen hele leven ken, waar ik alles over weet, hem perfect kan inschatten en de opvoeding kan geven van pup aan die ik hem wil geven, ik vind het belangrijk dat hij bepaalde dingen kan, dat vraagt zowiezo energie en tijd, bij een volwassen hond nog meer, zeker als ie geen goede training gehad heeft, en je kent de hond niet 100%, ja je kan hem leren kennen, dat weet ik wel, ik vind dit zeer goed dat er mensen zijn die een herplaatser nemen, maar ik zie het mezelf nu eenmaal niet doen, ik ga niets doen waar ik me niet goed bij voel om iemand anders een plezier te doen.. nog mensen zeggen me dit, dat er in het asiel leuke honden zijn, klinkt heel leuk, en ik hou hen ook niet tegen om zo'n hond te nemen, maar voor mezelf verkies ik een puppy, hopelijk begrijpen jullie dat

Natuurlijk moet ieder het voor zich uitmaken wel/geen pup te nemen. Maar om een goede beslissing te nemen is het denk ik wel belangrijk dat je een realistisch beeld hebt van wat een pup in huis nemen inhoudt. De reacties hier zijn nu misschien niet leuk om te lezen maar het is ook niet zomaar even wat, je haalt wel een levend wezen in huis waar je verantwoordelijkheid voor draagt. Stug vasthouden aan je eigen idee ("ik wil een pup") is niet in het belang van je toekomstige hondje, en ook niet in dat van jezelf

Daarbij, een hond ken je nooit zijn/haar hele leven, een pup is de eerste weken nog bij de moeder, en pups zijn meestal niet meteen te bezoeken door pupkopers. Maar afgezien daarvan lijkt het mij veel belangrijker dat je hond bij je past dan dat je hem/haar z'n/d'r hele leven kent. En een goede match is nou eenmaal veel makkelijker te maken met een herplaatser dan met een pup, zeker als je bepaalde eisen aan een hond stelt ("moet rustig zijn in de winkel"... nou vergeet dat maar met een pup hoor!).

Je hond kunnen inschatten is ook niet afhankelijk van hem/haar van pup af aan hebben. Mijn eerste hond heb ik van pup af aan, mijn laatste niet. Toch kan ik die laatste minstens net zo goed inschatten als de eerste, terwijl hij hier al 6 jaar woont en zij net een maand. Dat je het belangrijk vindt dat je hond bepaalde dingen kan, pleit imo juist voor een herplaatser; een pup kent nml niks. Een herplaatser kun je op karakter en mate van opvoeding/training "uitzoeken". Het is echt niet zo dat alle herplaatsers onopgevoede, zielige, agressieve of anderszins probleemhonden zijn

Maar ook ik snap je voorkeur voor een pup wel hoor. Ze zijn gewoon ontzettend schattig. Maar dat is dan ook meteen het enigste voordeel. Naar mijn mening kun je niet puur obv het schattigheidsgehalte een hond uitzoeken. Je puppy wordt ook groot en volwassen. Dat schattige van een babyhondje verdwijnt heel snel. En wat heb je aan een hondje die jij al vanaf 8 weken hebt, heel schattig is/was maar totaal niet in jouw leven past... En ik vraag me dan af waarom je die gok zou wagen.

Ik hoef niet weer zonodig een pup...
het is schattig maar dat hele kleine is er met een paar weekjes af. Daar hoef je het niet voor te doen. En vergeet de puber-tijd (puberteit..) niet..

We hebben zelf nu asielhondjes. Geeft een heel voldaan gevoel dat je 2 hondjes van een afschuwelijk verleden nu een happy time kunt geven..

Werk zelf nu ook als vrijwiliger isn asiel. Niet elke asielhond is een probleemhond hoor. Ze komen er teracht met de meest wisselende achtergrond. We hebben nu een shizu zitten. Een schat. Zwerfhondje. Dat zou voor jou ook ideaal zijn. Zindelijk, kan met allerlei honden van herdershond tot chihuahua en katten. En mensen .. vind ie het einde.

Zoiets moet je treffen....

Ingrid

Buddyboy schreef:Ik hoef niet weer zonodig een pup...
het is schattig maar dat hele kleine is er met een paar weekjes af. Daar hoef je het niet voor te doen. En vergeet de puber-tijd (puberteit..) niet..

We hebben zelf nu asielhondjes. Geeft een heel voldaan gevoel dat je 2 hondjes van een afschuwelijk verleden nu een happy time kunt geven..

Werk zelf nu ook als vrijwiliger isn asiel. Niet elke asielhond is een probleemhond hoor. Ze komen er teracht met de meest wisselende achtergrond. We hebben nu een shizu zitten. Een schat. Zwerfhondje. Dat zou voor jou ook ideaal zijn. Zindelijk, kan met allerlei honden van herdershond tot chihuahua en katten. En mensen .. vind ie het einde.

Zoiets moet je treffen....

Ingrid

maar wat heeft het nou voor nut om dat hier neer te zetten?
ts wil geen herplaatser, je strijkt dan toch alleen maar verder tegen de haren in met dit soort posts?

ik vind het wel jammer dat je ook niet ingaat op mensen die je niet veroordelen, maar je wijzen op bepaalde dingen waar je tegenaan gaat lopen door in jouw situatie een pup te nemen ts.
ik zei het al eerder, je kunt ze tegen beter weten in ontkennen, die obstakels, je kunt je er ook in verdiepen en een plan van aanpak maken.
denk toch echt dat dat laatste meer zoden aan de dijk zal zetten.

renee-uk schreef:

Buddyboy schreef:Ik hoef niet weer zonodig een pup...
het is schattig maar dat hele kleine is er met een paar weekjes af. Daar hoef je het niet voor te doen. En vergeet de puber-tijd (puberteit..) niet..

We hebben zelf nu asielhondjes. Geeft een heel voldaan gevoel dat je 2 hondjes van een afschuwelijk verleden nu een happy time kunt geven..

Werk zelf nu ook als vrijwiliger isn asiel. Niet elke asielhond is een probleemhond hoor. Ze komen er teracht met de meest wisselende achtergrond. We hebben nu een shizu zitten. Een schat. Zwerfhondje. Dat zou voor jou ook ideaal zijn. Zindelijk, kan met allerlei honden van herdershond tot chihuahua en katten. En mensen .. vind ie het einde.

Zoiets moet je treffen....

Ingrid

maar wat heeft het nou voor nut om dat hier neer te zetten?
ts wil geen herplaatser, je strijkt dan toch alleen maar verder tegen de haren in met dit soort posts?

ik vind het wel jammer dat je ook niet ingaat op mensen die je niet veroordelen, maar je wijzen op bepaalde dingen waar je tegenaan gaat lopen door in jouw situatie een pup te nemen ts.
ik zei het al eerder, je kunt ze tegen beter weten in ontkennen, die obstakels, je kunt je er ook in verdiepen en een plan van aanpak maken.
denk toch echt dat dat laatste meer zoden aan de dijk zal zetten.

Omdat ik het idee heb dat TS denkt dat een herplaatser een probleemhondje is... juist in asiels zitten ook hondjes die haar kijk op een aanschaf van een hondje kan veranderen.

Ik bedoel het niet op de persoon maar wil haar toch de tip geven eens wat meer te verdiepen in herplaatser.

Ja, TS moet uiteindelijk zelf beslissen.

Eerder gaf ik al aan dat ik zelf ervaring heb met winkel - pup. Je komt gewoon niet aan opvoeden toe in zo'n situatie.

Mellowcake'je schreef:ik kan hem wel uitlaten.. het is niet omdat ik in de winkel bezig ben, ik geen enkel vrij moment heb, was het maar waar, dan verdiende ik heel veel als er constant klanten zijn, soit, ik doe wel wat ik zelf het beste vind .. als ik jullie hoor kan iemand die fulltime werkt geen gezin hebben.. kinderen kosten ook tijd en energie, maar ieder zijn eigen ding, en ieder op zen manier, even goede vrienden, toch bedankt voor deze meningen, ik heb hier wel iets aan gehad, en weet dat ik het niet zal moeten onderschatten! groetjes

Om even bij je eigen vergelijking met kinderen te blijven, een baby cq peuter kun je ook niet meenemen naar je werk. Mensen met kinderen zorgen voor opvang als ze op hun werk zijn. Je kunt nu eenmaal niet constant met je kind bezig zijn als je aan het werk bent. En er constant achteraan lopen gaat echt niet.

Ik zou sowieso afstappen van de shiba, het uiterlijk strijkt recht tegen het karakter van deze honden in. Ze houden niet van vreemde mensen en dan wil je zo'n eigengereid hondje wat niet super bekend staat om zijn gehoorzaamheid blootstellen als tig vreemde mensen die dit ras niet kennen en dus vrolijk met hun handjes aan jouw hondje gaan zitten met alle risico's van dien?

Ik hoop echt dat je verder gaat kijken, het idee pup ben ik op tegen maar daar heb je je zinnen op gezet. Probeer aub een hond te kiezen die past bij jouw leven en niet bij jouw ideaalbeeld

Het kan vast goed gaan. Dat je een pup treft die redelijk snel zindelijk wordt, het een tijdje wat rustiger in de winkel is zodat je regelmatig naar buiten kan, en dat je een hele lieve, vriendelijke, welopgevoede hond hebt die geliefd is door je klanten en rustig bij de toonbank ligt, en waar je in het weekend lekker mee naar zee kan (waar hij uiteraard leuk is naar andere honden en netjes komt als je roept) en naar de hondenschool (waar hij gemotiveerd is en snel leert).

Maar het kan ook anders. Dat de pup steeds moet net als jij bezig bent met een klant waardoor hij binnen de kortste keren aanleert dat in de winkel plassen en poepen best wel mag. Ook als hij een keer diarree heeft omdat hij uit verveling de vloerbedekking of het behang is op gaan eten. En ook als hij van datzelfde behang moet kotsen. Over de tas van een klant. Of hij besluit dat de winkel maar saai is en gaat gezellig in z'n eentje de buurt verkennen. En dan? Winkel dicht en er achteraan? Laten lopen? En de blindegeleidehond die de winkel binnen komt moet hij niks van hebben dus dat wordt geblaf en gedoe. Hond dan maar in de bench? Thuis laten? Herplaatsen? Dat komt overigens doordat hij bij zijn dagelijkse stadswandelingetjes nauwelijks andere honden ziet dus hij went daar ook niet echt lekker aan. Op het strand is het dus ook oppassen geblazen en vooral veel stress om alles goed te laten gaan (want komen als hij losloopt gaat ook al niet altijd goed). En die hondenschool? Daar gaat-ie lekker zijn eigen gang, want hij is van overdag gewend dat hij zichzelf moet vermaken en niet constant aandacht bij jou moet zoeken want jij bent in de winkel bezig.

De werkelijkheid zal ergens in het midden liggen. Ik zie jou vooral verhaaltje 1 in gedachten houden. Maar voeg daar eens 1, 2, of 3 elementen van verhaaltje 2 in en bedenk dan of er oplossingen zijn. Het is namelijk niet eerlijk naar de hond als hij uitsluitend kan blijven als alles precies gaat zoals je hoopt, en als hij bij problemen eindigt in de bench of in het asiel.

kdjfienjfjrnhfgdggtr