Het HondenForum

Inge O schreef:

Husky_Manu schreef: Dus ergens zit er toch wel wat in

Overwinning

Je hebt ook helemaal gelijk hoor Bouvierpoedel, ik zie het zelf (nog) niet zo simpel maar het is natuurlijk wel het mooiste als je het zo kunt.
En ik ben niet heel moeilijk om mee te discussiëren Sta altijd open voor een ander zijn mening en wil ook best eens gelijk geven

Husky_Manu schreef:Je hebt ook helemaal gelijk hoor Bouvierpoedel, ik zie het zelf (nog) niet zo simpel maar het is natuurlijk wel het mooiste als je het zo kunt.
En ik ben niet heel moeilijk om mee te discussiëren Sta altijd open voor een ander zijn mening en wil ook best eens gelijk geven

Goed zo en ga nu maar je hond uitlaten wat je een uur geleden al zou doen.

Om terug te gaan naar het onderwerp psychiatrische hulphond . Ik merk dat ik me er wel aan kan ergeren dat mensen de hond alleen maar meenemen omdat ze zich daar beter onder voelen, maar dat de hond verder niets doet, qua taken ofzo. Ik heb erg veel geleerd van een Amerikaans hulphondenforum, en ik kan me wel vinden in zaken zoals ze in de Amerikaanse wet zijn geregeld. Er is daar een verschil tussen 'Emotional Support Animal' (wat niet perse honden hoeven te zijn), en daadwerkelijke hulphonden (in uitzonderingsgevallen ook minipaarden). De eerste categorie mag je mee in huisdiervrije woningen, en je mag ermee vliegen. De tweede categorie hebben daadwerkelijk toegangsrechten. Het verschil is het beheersen van taken om de handler daadwerkelijk te helpen (zoals blindegeleidehond, signaalhond (geluid), bij PTSS bijvoorbeeld de rug afblokken, waarschuwen bij de eerste spanningssignalen die je zelf vaak nog niet door hebt, etc, bij schizofrenie het identificeren van waan of echt, nouja, noem maar op).

Daarbij is er een ethiek waar ze op dat betreffende forum heel fanatiek op zijn, waar ik ook achter sta, waarbij de pootjes van een hulphond, groot of klein, altijd op de grond horen (hulphondje in een tas is op schappen-hoogte in een supermarkt, waardoor je juist haren enz in de verse waren krijgt), de hulphond natuurlijk volledig zindelijk is, geen rare kleren enzo, mensen en dieren negeren (ik geef toe, dat is niet Cara's sterkste punt), en dat je altijd rekening houdt met het overige publiek. Wat ik daarmee bedoel is dat het meenemen van een hond naar bijvoorbeeld een supermarkt veel weerstand geeft. Heb je de hond in die situatie echt nodig, vanwege de taken die hij/zij voor je doet, dan moet je hem gewoon meenemen. Echter, heb je de hond niet direct nodig voor dingen, behalve dat het 'wel handig' is, of 'wel fijn', dan moet je overwegen wat zwaarder weegt, jouw belangen, of die van het overige publiek.

Voor mij is dat een afweging die ik iedere keer maak als ik een beslissing neem of ik Cara (die dus echt taken heeft aangeleerd) meeneem, heb ik haar echt nodig, en overstijgen de dingen waar ik haar voor nodig heb, de belangen van de rest van de mensen daar. In sommige gevallen is dat ja, in andere nee. En in dat laatste geval gaat ze dus ook niet mee, ook als ik dat graag wel zou willen.

M@scha schreef: eens. de huisarts heeft 100 jaar geleden mijn vader een hond aangeraden zodat hij er eens uit kwam (hij was overspannen) dus er kwam een hond. niks therapie, gewoon een hond zodat pa naar buiten ging om het beest uit te laten (hij was de enige die overdag thuis was dus moest wel)

een ieder die weloverwogen een hond in huis neemt, heeft een hulphond. je kiest zo'n diertje namelijk omdat je het leuk vindt. laten we wel wezen, het zijn nogal handenbindertjes en dan motten er dus wel voordelen aan zitten.

mijn kbb is mijn hulphond als ik onwel ben van tijdsverschilletjes want ik móet naar buiten met hem. ik gebruik de term 'hulphond' echter niet omdat ik de takkeschurft heb aan gemedicaliseer, want dat is het, dat passief-agressieve therapeutisch geneuzel over een hond.

Ashena schreef:Mijn naam is Marije , ik ben nieuw op dit forum en ik ben benieuwd of er hier meer mensen zijn met een psychiatrische hulphond, hetzij officieel of onofficieel.
Zelf heb ik diverse psychische problemen waardoor ik een aantal jaren terug niet meer (alleen) naar buiten durfde. Sinds ik Bella heb (zo'n 2,5 jaar nu) ben ik enorm gegroeid.
Ik noem Bella dan ook serieus mijn hulphond omdat ik zonder haar dingen niet goed durf. Bijvoorbeeld openbaar vervoer, of gewoon een blokje om op sommige dagen.
Bella merkt het als ik in paniek begin te raken of het al ben trekt ze mijn aandacht waardoor ik mijn focus verleg naar haar en rustig wordt. Door Bella is er een wereld voor mij opengegaan. Durf ik zelfstandig boodschappen te doen en kan ik zelfstandig de deur weer uit. Ook train ik met haar GGB bij een leuke groep mensen en ben ik dat zo leuk gaan vinden dat er nu ook een hondje voor de sport bij komt. (Bella doet het leuk maar met slechter weer vertikt ze het, Bella is namelijk een mooi weer chihuahua)

Ik voeg me af of er meer mensen zijn bij wie de hond zo'n groot invloed heeft op je dagelijkse kunnen, ik wil daar graag met anderen over praten.

En toch hé, ondanks alle opmerkingen.......................
Ik vind het hartstikke leuk voor je dat je weer buiten komt en zelfs met je hondje op training zit

Wat voor hondje komt er bij voor als het regent?

Ik zit me af te vragen, of een hond het leuk vindt, om als stop te fungeren van een emotioneel lek mens...

Mijn honden zorgen ervoor dat ik naar buiten moet, dat ik eens een praatje maak met andere mensen en lekker met ze wandelen kan mijn hoofd leeg maken.
Ik 'heb' niks hoewel ik in een ADHD-traject zit nu en diagnose zal wel volgen, maar geloof niet dat honden daarbij behulpzaam zijn
Kortom; honden trekken ieder mens door rottige periodes heen en zorgen ervoor dat je moet en lekker buiten komt. In die zin zijn alle honden hulphonden.

Ik ga niet alles direct quoten, te veel, wie denkt dat een stukje om hem of haar slaat, we zullen zien.

Nee ik ben hier niet om te veroordelen (dat stond ook in mijn laatst topic, dat ik het niet hoef te weten) Het ging mij echter om een nogal rare brug. Van een hond voor psychiatrische/sociale doeleinden als een stoornis als pdd-nos naar leerstoornissen.

Dan dat honden ingezet kunnen worden waardoor mensen zich beter kunnen concentreren om te reken of te lezen. Ik vermoed niet dat de leerstoornis daar de doorslag is(er is meer aan de hand dan dyslexie of dyscalculie). Het gaat daar immers om een leerstoornis. Overigens is het meer een (leer)achterstand dan een aandoening. Een achterstand die overigens ook ingehaald of gecompenseerd kan worden (een aandoening kan niet ingehaald worden, hoogstens gecompenseerd worden)

Overigens niet (goed) kunnen lezen/schrijven of rekenen staat niet gelijk aan dyslexie of dyscalculie. Slecht reken is geen dyscalculie. Je kan gewoon dokter anders huppeldepup worden met dyscalculie of dyslexie.
Zoals sociaal niet goed functioneren ook niet gelijk staat aan autisme (verwante stoornissen).

Op zich heb ik niet zo veel moeite met etiketjes, maar er mee pronken, er zaken om goed praten (ik reageer zo, want ik heb dit en dat) en er zaken om eisen (ik heb dit, kan dit niet, dus ik wil dat) vind ik te ver gaan. Ik heb Ik heb ook een zus en vader met ADHD, maar ook die kunnen op hun unieke manier heel goed functioneren. Ook zo'n mooi voorbeeld uit het werk in de psychiatrie. Er kwam een vrouw helemaal ten einde raad binnen. In die opname in die opname werd borderline vast gesteld. Mevrouw zei: oké bedank. Verdiepte zich in de stoornis, zodat ze er mee om kon leren gaan. Mevrouw is nooit meer opgenomen en het gaat heel goed met haar. Ja oke, ze heeft borderline, maar zij vond het niet zaak om zich daar dan ook maar naar te gedragen.

Overigens zie ik hier meer honden voor sociale stoornissen gebruikt worden dan echt daadwerkelijk psychiatrische problemen waarbij de hond van dienst is .

Overigens ben ik ook niet perfect. Waarschijnlijk zo ik ook op veel aandoening best hoog kunnen scoren. Als je zoekt vind je altijd wel wat. IS dat niet normaal? Normaal is een gemiddelde: niet vrij van gebreken of gekkigheden.....

Ook mijn honden zorgen voor een ritme in mijn leven en dat ik onder de mensen kom en dat veel vrienden ook diergerelateerd zijn. (maakt mij dus nu een ziek mens?)

Inge O schreef:

Goldendelicious schreef:Een hond kan door aanwezigheid zorgen dat kinderen (in mijn geval) of volwassenen meer zelfvertrouwen krijgen en zich daardoor beter gaan ontwikkelen in bijv. lezen en rekenen. Het is een vorm van stimulatietherapie door aanmaak van bepaalde stoffen in de hersenen.

waarom moet die stimulatie meteen 'stimulatietherapie' heten?

doen onze honden niet allemaal vanalles voor ons, hebben ze niet allemaal een leuke, positieve en stimulerende invloed op ons? is dat niet de hoofdreden waarom we ze hebben en zijn we daarom allemaal 'in therapie'?

Uiteraard is een huisdier op zich stimulerend....maar gut, het is nu eenmaal een term die binnen de zorgdieren veel terug komt. Zo zijn er nog wat andere therapievormen te noemen. Honden die voor elkaar krijgen wat fystiotherapeuten in ziekenhuizen of andere stimulanten niet kunnen bewerkstelligen. Daarvoor wordt een AAT hond bijv. ingezet die dat wel kan. Iets anders dan een gemiddelde huishond, maar wel inzetbaar als aanvullende therapie...ook stimulatie...en ja, uiteindelijk zou zelfs een niet goed opgeleide huishond dat eventueel ook kunnen bij zijn eigen baas, de leeshond of andere motivatie tot stimulering. Mijn jongste hond is daar niet specifiek voor opgeleid, hoeft er niet bij na te denken en is een enorme stimulans voor zijn doelgroep.

Ik reageerde overigens op het stukje tekst van Quanty:
ik snap er niks meer van. Wat heeft dyslexie en dyscalculie (leerstoornissen) te maken met sociale stoornissen(waarvoor zoals in dit topic dus honden in gezet kunnen worden). De vergelijking naar een ontwikkelings/verwerkingsstoornis (dyspraxie) snap ik dan ook niet?

Een hond die mijn wiskunde gaat maken? Een hond die alle boeken voor mij gaat lezen en mijn sollicitatiebrieven gaat schrijven?

Vooral als dit jong opgemerkt wordt, kan een hond goed worden ingezet op scholen of in thuissituaties. Opgeleide honden bezoeken ook in groepjes aan huis. Het gaat mij niet om een etiketje, maar om aan te duiden dat zo'n hond daar veel goeds in kan betekenen.

Ik vind het jammer dat een vraag om ervaringen van lotgenoten zo omslaat in een discussie over etiketjes en of een hond officieel of niet wel hulphond genoemd mag worden. Het voelt alsof ik mij hier moet gaan verdedigen.
Eerlijk gezegd kan het me geen ene reet schelen wat een ander ervan vind of Bella wel of niet mijn hulphond is, voor mij is ze het wel.
Daarnaast zag ik ergens een opmerking dat een zelfmoord voorkomen door een hond dikke bullshit is. Ik wil die persoon enkel zeggen dat hij zich heel, heel diep moet gaan schamen om zoiets te durven zeggen daar doe je mensen, nee laat ikhet bij mijzelf houden, daar doe je mij verschrikkelijk veel pijn mee. Jij kan niet beslissen wat een factor is geweest in de keuze van iemand om ervan af te zien, zelfs niet als je zelf in zo'n situatie gezeten hebt, we zijn allemaal anders.
Wat betreft de hele discussie over die stickervel en dergelijke, misschien kan die in een ander topic voortgezet worden, of als jullie die hier willen voortzetten ook prima dan maak ik een ander topic aan waarin ik duidelijker vraag om die discussie achterwege te laten.

En om iemand anders zijn vraag te beantwoorden, mijn volgende hondje wordt een Sheltie, net gehoord dat hij 10 Dec zijn oogonderzoek krijgt en hij daarna bij mij mag komen wonen, ik zie er erg naar uit met hem bezig te gaan en uiteindelijk lekker te sporten met hem.

Ashena schreef:Ik vind het jammer dat een vraag om ervaringen van lotgenoten zo omslaat in een discussie over etiketjes en of een hond officieel of niet wel hulphond genoemd mag worden. Het voelt alsof ik mij hier moet gaan verdedigen.
Eerlijk gezegd kan het me geen ene reet schelen wat een ander ervan vind of Bella wel of niet mijn hulphond is, voor mij is ze het wel.
Daarnaast zag ik ergens een opmerking dat een zelfmoord voorkomen door een hond dikke bullshit is. Ik wil die persoon enkel zeggen dat hij zich heel, heel diep moet gaan schamen om zoiets te durven zeggen daar doe je mensen, nee laat ikhet bij mijzelf houden, daar doe je mij verschrikkelijk veel pijn mee. Jij kan niet beslissen wat een factor is geweest in de keuze van iemand om ervan af te zien, zelfs niet als je zelf in zo'n situatie gezeten hebt, we zijn allemaal anders.
Wat betreft de hele discussie over die stickervel en dergelijke, misschien kan die in een ander topic voortgezet worden, of als jullie die hier willen voortzetten ook prima dan maak ik een ander topic aan waarin ik duidelijker vraag om die discussie achterwege te laten.

En om iemand anders zijn vraag te beantwoorden, mijn volgende hondje wordt een Sheltie, net gehoord dat hij 10 Dec zijn oogonderzoek krijgt en hij daarna bij mij mag komen wonen, ik zie er erg naar uit met hem bezig te gaan en uiteindelijk lekker te sporten met hem.

Vooral niet gaan verdedigen, nergens voor nodig.
Een topic loopt hier wel vaker uit de hand, hoort bij dit forum
Als ze voor jou een hulp is, dan is dat gewoon zo

Leuk, een Sheltie
O.a. ik had er naar gevraagd
Nog een pup of al wat ouder?

Ashena schreef:Ik vind het jammer dat een vraag om ervaringen van lotgenoten zo omslaat in een discussie over etiketjes en of een hond officieel of niet wel hulphond genoemd mag worden. Het voelt alsof ik mij hier moet gaan verdedigen.
Eerlijk gezegd kan het me geen ene reet schelen wat een ander ervan vind of Bella wel of niet mijn hulphond is, voor mij is ze het wel.
Daarnaast zag ik ergens een opmerking dat een zelfmoord voorkomen door een hond dikke bullshit is. Ik wil die persoon enkel zeggen dat hij zich heel, heel diep moet gaan schamen om zoiets te durven zeggen daar doe je mensen, nee laat ikhet bij mijzelf houden, daar doe je mij verschrikkelijk veel pijn mee. Jij kan niet beslissen wat een factor is geweest in de keuze van iemand om ervan af te zien, zelfs niet als je zelf in zo'n situatie gezeten hebt, we zijn allemaal anders.
Wat betreft de hele discussie over die stickervel en dergelijke, misschien kan die in een ander topic voortgezet worden, of als jullie die hier willen voortzetten ook prima dan maak ik een ander topic aan waarin ik duidelijker vraag om die discussie achterwege te laten.

En om iemand anders zijn vraag te beantwoorden, mijn volgende hondje wordt een Sheltie, net gehoord dat hij 10 Dec zijn oogonderzoek krijgt en hij daarna bij mij mag komen wonen, ik zie er erg naar uit met hem bezig te gaan en uiteindelijk lekker te sporten met hem.

Ja dat was ik en heb je ook gelezen dat ik je een dikke pluim in je kont stak ,of blijf je een beetje hangen in je beperkingen.

Een pup ranetje, hij is nu 5 weekjes oud

Ashena schreef:Een pup ranetje, hij is nu 5 weekjes oud

Leuk

Goed te horen dat jouw Bella jou zo tot steun is!

Zelf noem ik Phoebe ook weleens gekscherend mijn onofficiële hulphond. Mensen denken het ook weleens, waarop ik dan heel hard moet lachen want echt 'praktische hulp' biedt ze niet. Maar ze zorgt er wel voor dat ik 's ochtend mijn bed uit kom, een ritme houd, 's avonds het laatste rondje toch standaard met de rollator loop. Geloof niet dat ik zonder hond elke dag braaf mijn rondje zou lopen!

Ik ben lichamelijk beperkt ( zal maar niet zeggen wat want dan ben je weer aan het etiketjes plakken ), veel thuis daardoor en ze biedt mij daarnaast ook mentaal veel steun. Al is het maar door haar gezelschap!

Fijn dat phoebe jou ook ritme geeft, Bella heeft wat dat betreft ook een goede invloed op mij. Elke 3 uur ga ik even een rondje om met haar daar knap ik vaak lekker van op door even iets anders te doen.

Ashena schreef:lotgenoten

je verwacht het niet.

linlin schreef:

Ashena schreef:lotgenoten

je verwacht het niet.

IngeK schreef:

linlin schreef:

Ashena schreef:lotgenoten

je verwacht het niet.

he wat?

Hi Marije. Ik wilde even zeggen dat ik het superknap vind dat je weer de deur uit durft te komen met behulp van je hondje en dat ze jou zo goed uit die paniek kan halen. En kan jou het schelen of het een onofficiele hulphond is of niet. Als het 't resultaat maar oplevert. en kennelijk is dat ook zo. Leuk ook dat je traint en zo nog meer onder de mensen komt. Ik wilde je gewoon even een pluim in je kont steken.

Laat je niet uit het veld slaan door de discussie in jouw topic over labeltjes etc. Dit onderwerp is nu eenmaal een 'hot topic' op het forum.

Ik denk dat het ook voor jullie een zinvolle discussie is, ook al is die voor jullie misschien moeilijk omdat het jullie persoonlijk aangaat.

Men onderschat nog wel eens wat een zware taak het is voor een hond om psychiatrische hulphond te zijn. Het is fijn dat jullie allemaal zo veel positieve effecten ondervinden van jullie honden. Maar psychiatrische hulphond die dat 24 uur per dag moeten zijn is een omstreden onderwerp en dat is wat je hier meteen terug vind in deze discussie.

Volgens mij noemde iemand het hier ook al eerder, maar het kan ook een ander onderwerp geweest zijn. Maar een hond reageert sterk op de energie van de baas. Ik persoonlijk noem het niet zo energie (vind dat nogal zweverig klinken). Gemoedtoestand of het geestelijk welbevinden van de baas. Tuurlijk is het bij een psychiatrische aandoening gemiddeld genomen niet 24 uur per dag , 7 dagen per week ellende is. Maar het is een andere, in de regel, minder duidelijk afgebakende taak dan bij een hulphond bijvoorbeeld. Dat zo'n zware taak onderschat kan worden en daardoor ook punt van discussie is, houdt aan alle scherp. Het zorgt er voor dat wij kritisch blijven in onze zorg en omgang met onze huisdieren (met mogelijk een speciale taak)

Goldenlicious Dyslexie of Dyscalculie kan nooit het enige probleem zijn voor het inzetten van therapiehond. Dan moet er meer aan de hand zijn. Een leerachterstand of probleem los je niet op met meer concentratie, want concentratie of niet gefocust zijn in niet de basis van die problemen

Dat het een gevoelig onderwerp is blijkt wel ja haha
Bella doet inderdaad heel veel voor mij en juist daarom probeer ik haar zo goed mogelijk te verzorgen, ik neem het niet voor lief dat ze dit alles zomaar doet. Bella heeft ook Bella tijd nodig. Alleen kan ik inderdaad niet een knopje uitzetten : vandaag heb ik geen paniek zoals je bij een hond voor gehandicapten gewoonweg geen opdrachten geeft. Ze doet het immers uit zichzelf. Je kunt haar moeilijk zeggen dat ze niet naar me toe mag komen als ze vrij is ofzo.

gyanty schreef:Goldenlicious Dyslexie of Dyscalculie kan nooit het enige probleem zijn voor het inzetten van therapiehond. Dan moet er meer aan de hand zijn. Een leerachterstand of probleem los je niet op met meer concentratie, want concentratie of niet gefocust zijn in niet de basis van die problemen

Ik schrijf nergens dat je een leerachterstand of probleem oplost met meer concentratie...was dat maar zo simpel, he.

linlin schreef:

IngeK schreef:

linlin schreef:

Ashena schreef:lotgenoten

je verwacht het niet.

he wat?

Ja, he verwacht het niet he dat er mensen zijn die dit gevoel krijgen nav zo'n bericht?

IngeK schreef:
Ja, he verwacht het niet he dat er mensen zijn die dit gevoel krijgen nav zo'n bericht?

Welk gevoel eigenlijk en waarom?

Daarnaast zag ik ergens een opmerking dat een zelfmoord voorkomen door een hond dikke bullshit is. Ik wil die persoon enkel zeggen dat hij zich heel, heel diep moet gaan schamen om zoiets te durven zeggen daar doe je mensen, nee laat ikhet bij mijzelf houden, daar doe je mij verschrikkelijk veel pijn mee.

Bedoel je mij?

Dit een opmerking van mij dat ik de laatste tijd in de stront zit met alles en bijna iedereen.
Een depressie zeg maar en het enige wat ik heb z'n m'n honden. En het nodige vele andere zaken. Uitvoeren Het is alleen gedachte en hieraan wordt eraan gewerkt.

Gyanti eerst komt PDD-NOS en dan pas de rest als het zo is.
M'n hond zorgt ervoor dat ik naar buiten ga, iets onderneemt en dat ik voor iemand kan zorgen. En zou ik hem niet hebben dan wordt het naast dat ik alleen ben maar een vorm van eenzaam. En dit wil ik doorbreken om juist niet te worden.
En dyscalculie is laatst al opgemerkt door iemand anders die ik ken.
En Wikipedia is voor mij met sommige dingen als onderzoeksmiddel om daar te kijken wat mogelijk wijs wat het inhoudt en niet als maatstaf

Nanna schreef:Ik bedoel niemand persoonlijk maar soms krijg ik het gevoel dat het hier op het forum bij bepaalde mensen een wedstrijd is wie nou precies de meeste beperkingen en stoornissen heeft en dus het meest recht heeft op aandacht en zieligvinderij.
Ik zal zelf gerust ook niet geheel tof in de bovenkamer, of welke kamer dan ook, zijn maar voel niet de minste behoefte om dat allemaal hier te etaleren. Maar goed, ook dat kun je weer zien als een gebrek

Jij hebt zéker een gebrek, met je vijf (5!!!!) hulphonden

Ik bedoel niemand persoonlijk maar soms krijg ik het gevoel dat het hier op het forum bij bepaalde mensen een wedstrijd is wie nou precies de meeste plaatjes kan opzoeken.

Pepper en Lucy schreef:Ik bedoel niemand persoonlijk maar soms krijg ik het gevoel dat het hier op het forum bij bepaalde mensen een wedstrijd is wie nou precies de meeste plaatjes kan opzoeken.

In dit hele topic nog geen plaatje gezien