Het HondenForum

RNC schreef:Heel interessant om dit allemaal mee te lezen. Wij hebben sinds maandag een Roemeen in huis en hij heeft toch meer rugzak dan omschreven waarvan het grootste probleem verlatingsangst. Bij de opvang leefde hij in een roedel dus dat maakte het voor hem makkelijker. Bij ons moet hij het dus zelfstandig doen. De eerste dag was het zo erg dat hij onder de douche kwam staan omdat het scheiden van ons door middel van het douchegordijn hem al teveel was. Nu zijn we enkele dagen verder en kan ik gewoon naar het toilet of de was ophangen. Ik heb ook een peuter in huis dus dat weerhoud hem van dan van het krijgen van alle aandacht. Het is uiteindelijk de bedoeling dat hij drie a vier uurtjes alleen kan blijven voor als ik weg moet naar cb of andere afspraken. Mijn vorige honden heb ik nooit geen last gehad met trainen van het alleen thuis laten. Maar die hadden natuurlijk geen rugzak zoals hij.. Ik lees graag de tips

Ik denk dat je wat te snel wilt/te veel verwacht. Al mijn herplaatsers en opvangers hebben in het begin zo'n periode gehad; dat hoeft echt niet meteen een "rugzak" of verlatingsangst te zijn. Die rugzak zal sowieso wel meevallen als hij pas 4 maanden is en al in de opvang heeft gezeten en is verder ook niet interessant.
Het is allemaal gewoon een hoop verandering voor zo'n hondje; zo veel verschillende huizen en mensen, de reis.
Niet meer dan logisch dus en dat mee willen is in het begin ook volstrekt normaal.

dagmar88 schreef: Ik denk dat je wat te snel wilt/te veel verwacht. Al mijn herplaatsers en opvangers hebben in het begin zo'n periode gehad; dat hoeft echt niet meteen een "rugzak" of verlatingsangst te zijn. Die rugzak zal sowieso wel meevallen als hij pas 4 maanden is en al in de opvang heeft gezeten en is verder ook niet interessant.
Het is allemaal gewoon een hoop verandering voor zo'n hondje; zo veel verschillende huizen en mensen, de reis.
Niet meer dan logisch dus en dat mee willen is in het begin ook volstrekt normaal.

Hier dezelfde ervaring met opvangers, in tegenstelling tot eigen honden die nooit problemen hebben gehad met alleen zijn.

Alle opvangers klampten zich in het begin héél erg aan mij vast; na al die veranderingen ben je dan hun enige veilige, vertrouwde baken. In die periode laat ik ze dan ook eigenlijk helemaal niet alleen. Ze moeten er wel meteen aan wennen dat ik gedurende de dag wel veel thuis ben, maar dan ook dingen voor mezelf doe zonder ze aandacht te geven. En ik let er ook altijd heel goed op dat ik degene ben die de aandacht of samen iets doen initieert, dus ik ga niet in op vragen om aandacht. Ik negeer ze dus compleet als ik iets voor mezelf aan het doen ben (dus ook geen aai in het voorbijgaan, bijvoorbeeld).

Pas als ze wat meer gesetteld zijn, begin ik met ze af en toe alleen te laten. En dan zie je bij sommige opvangers dat het eigenlijk meteen al best goed gaat, en bij andere gaat het langzamer/moeizamer, zeker als ik samen met Mila de deur uit ga. Ik denk ook dat dat gewoon aan de aard van het beestje ligt.

dagmar88 schreef: Ik denk dat je wat te snel wilt/te veel verwacht..

Nee hoor ik wil zeker niet te snel, en verwacht ook niet te veel

dat ik misschien verkeerd denk, dat zou goed kunnen en zal ik beter kunnen 'omdenken'
maar te snel wil ik zeker niet, heb alle tijd voor hem

Ik heb sinds een maand een hondje uit Spanje. Zij heeft ook altijd in een roedel gezeten en ook in de opvang zat ze in een roedel. Dit hondje is zich de eerste periode ook heel erg op mij gaan focussen. Ik heb dat doorbroken door hij de eerste dag al alleen te laten. Die tip kreeg ik omdat ze dan dus nog niet zo op jou kan richten omdat ze je domweg nog niet kent en je huis ook niet. Op die manier zou je in theorie je hond makkelijker alleen moeten kunnen leren zijn want dan leggen ze zich er sneller bij neer zou de gedachte zijn. En ze zijn bezig met de nieuwe omgeving en niet met zich vastklampen en jou missen. Ze kennen je nl nog niet goed genoeg om je te missen. Moet zeggen dat het hier wel gewerkt heeft. Ze kan sinds de eerste dag alleen zijn. Ze blijft gemiddeld genomen een uur of 4 alleen per 2-3 dagen. Heel soms, tot nu toe 1 keer, blijft ze een werkdag alleen. Dat kan ze heel goed. Ze is rustig, blaft niet, maakt niks kapot en rekt en strekt eens flink als ik thuis kom. Dus ze slaapt. Ik moet zeggen dat ik dit nooit verwacht had maar dat ik er wel heel erg blij mee ben.

Ook ben ik meteen de eerste dag begonnen met "lekker slapen" hup naar boven en hondje alleen en los in de woonkamer. Gaat ook perfect. Ze slaapt dus alleen en beneden.

Ik weet echter ook dat ik deels geluk heb gehad. Want dit hondje kon dit. Voor hetzelfde geld was ze gaan krijsen en had ze alles onder gescheten de eerste dag en was dit hele plan in duigen gevallen. Want natuurlijk besef ik dat een hond ook gewoon soms alleen zijn niet trekt. Kent hij dan niet en dan komt er hoe dan ook protest. Nieuw oud of net in huis. Maargoed, ik vond het het proberen waard en het heeft hier gewerkt Alleen heb je er niks aan.

laeken schreef:
Ik weet echter ook dat ik deels geluk heb gehad. Want dit hondje kon dit. Voor hetzelfde geld was ze gaan krijsen en had ze alles onder gescheten de eerste dag en was dit hele plan in duigen gevallen.

Haha ja, dat geluk had ik. De één krijste, de ander scheet. En als er één begint met krijsen of schijten...
Na langzaam opbouwen kunnen ze prima eens 8 uur alleen zijn.