Het HondenForum

Nanna schreef:

Caro. schreef: Dus wellicht was pupje uitermate brutaal en heeft reu even een flinke correctie uitgedeeld.

Dat is het juist. Het is helemaal geen brutale en uitdagende pup. Ze heeft zaterdag nog meegewandeld met een stel HF 'ers en die kunnen dat allemaal beamen. Een leuke, rustige, brave pup die zich in die groep vreemde honden uitermate keurig gedroeg.

maar misschien was ze dat wel niet op dat moment op dat terrein
jij was er niet bij toch?

Nanna schreef:

Caro. schreef: Dus wellicht was pupje uitermate brutaal en heeft reu even een flinke correctie uitgedeeld.

Dat is het juist. Het is helemaal geen brutale en uitdagende pup. Ze heeft zaterdag nog meegewandeld met een stel HF 'ers en die kunnen dat allemaal beamen. Een leuke, rustige, brave pup die zich in die groep vreemde honden uitermate keurig gedroeg.

Maar wat zeiden de eigenaren dan van de reu? Was dit abnormaal gedrag voor hem en waren ze zelf ook verbaast?

Ik bedoel, als Puchu (reu) zoiets zou doen, zou ik echt verbaasd zijn, maar bij Kaya zou het eerder te verwachten zijn (niet voor de kill, maar
wel dat ze veel eerder lelijk tegen een pup zou dan dan dat Puchu zou doen).

Als het pupje normaal deed en niet brutaal en de reu grijpt dan eigenlijk uit het niets de pup flink, dan vind ik dat wel een abnormale reactie.
Er wordt echter zo vaak gezegd 'hij deed niets' en ze missen dan 101 signalen, dat ik er wel vraagtekens bij zet. Ook is de pup niet gewond zoals
ik begrijp en ik denk zomaar dat als een MH voor de kill gaat een pup van 5 maanden er niet ongeschonden vanaf komt.

Nanna schreef:

renee-uk schreef:

Nanna schreef:

Caro. schreef: Dus wellicht was pupje uitermate brutaal en heeft reu even een flinke correctie uitgedeeld.

Dat is het juist. Het is helemaal geen brutale en uitdagende pup. Ze heeft zaterdag nog meegewandeld met een stel HF 'ers en die kunnen dat allemaal beamen. Een leuke, rustige, brave pup die zich in die groep vreemde honden uitermate keurig gedroeg.

maar misschien was ze dat wel niet op dat moment op dat terrein
jij was er niet bij toch?

Nee, maar wel een vriendin van me die hondentrainster is. En die zei ook dat ze die aanval helemaal niet aan zag komen. Reu komt er aanlopen, ziet die pup en klapt er meteen bovenop.
Ik moet zeggen dat ik dat ook niet zou verwachten hoor....

misschien heeft ze wat gemist, ook hondentrainers zijn maar mensen.
en misschien reageerde die reu buiten proportie, kan ook heel best.
maar zeker weten wat er nou was doe je niet natuurlijk uit de zoveelste hand.

Pendrag schreef:

Pongek schreef: onder welke steen heb jij de afgelopen jaren gelegen?

Wacht met smart op het antwoord. Kunnen we hem er met een ploegje vrijwilligers weer onder stoppen. En dan ff flink aanstampen zodat er niets meer onder die steen vandaan komt.

Je beschikt over het typerende herdergedrag: aanvallen in groepsverband. Dat zegt heel veel over jezelf.
Geeft niet hoor, ik ga de strijd wel aan.
Maar twee tot drie man sleur ik wel nog even mee.

Cleva schreef:

Nanna schreef:Reu komt er aanlopen, ziet die pup en klapt er meteen bovenop.
Ik moet zeggen dat ik dat ook niet zou verwachten hoor....

Ik zou mijn honden niet zomaar loslopend een andere hond in de tuin laten aantreffen.
Ze kunnen allebei uitstekend met honden, ook op eigen terrein maar als ze er zomaar een vinden slaat de hysterie wel toe, denk ik.
Knokken denk ik niet maar ook zonder dat zie ik het voordeel niet van het allemaal zo op zijn beloop laten.

Eva vindt alles prima maar ze moet wel eerst even weten dat ze er zijn anders is het een inbreker.

En het niet spannender maken dan het al is. Charlie kan niet buitenshuis kennis maken.
Die is het belangrijkst, dus eerst moet er tussen haar en de nieuwe hond rust zijn voor de rest er bij wordt gehaald.
Ga ik daar zo'n schijterd als Tibbe bij zetten, dan is zijn reactie alleen al genoeg om haar te triggeren.

maart schreef:

Wolfsblut schreef:
Duitse herders zijn in mijn ogen vaak onberekenbaar. Vroeg of laat kunnen ze toeslaan, ook naar eigen mensen.
Begin jaren zestig was het een rage om een Duitse herder te hebben. Mogelijk vanwege een televisieserie waarin een DH de hoofdrol speelde.
Iedereen met een of meerdere teven fokte maar raak om aan de vraag te kunnen voldoen. Kennis over bloedlijnen was er bij die gasten niet. Volgens mij hadden ze nog nooit gehoord over inteelt. Fatsoenlijk africhten was er niet bij. Dat gebeurde veelal op eigen houtje, achterom in de huiswei. Lekker laten bijten op jutezakken.
Bij bijtincidenten staken ze met kop en schouders boven de andere rassen uit. Regelmatig werden DH kapot geschoten door de politie als er weer eens een los liep om de bewoners van de wijk te terroriseren.

Hier loopt ook een gast met twee van die honden. Gelukkig aangelijnd. Hij geeft zelf aan dat ze erg bijtgraag zijn, maar voor terreinbewaking waar hij ze voor heeft aangeschaft zijn ze prima.

Zelf denk ik dat er veel psychisch gestoorde DH's zijn. Dit vanwege hun popularitiet een aantal decennia geleden.

hahah, wat omschrijf je het mooi Vanwaar die haat/vooroordelen?

Ik zit met een pup, geloof dat die inderdaad een erg eenkennige hond zal worden trouwens. En hopelijk ook gewoon bijtgraag, vermits het de bedoeling is dat hij wekelijks zal bijten binnen een paar weken/maand.

En ach, niets tegen een beetje psychisch gestoord

Haat? Nee hoor Maart.
Ik heb mijn ervaringen inzake DH's omschreven zoals ik die in mijn jeugd meemaakte.
Je wordt echter wel voorzichtig met bepaalde rassen, als je net als mij elke dag voor je werk in huizen komt waar honden aanwezig zijn.
Ik ben dan ook al een aantal keren gebeten. Jammer voor die honden, maar ik "beet" wel ongenadig terug. Het waren overigens niet allemaal DH's.

Wolfsblut schreef:

maart schreef:

Wolfsblut schreef:
Duitse herders zijn in mijn ogen vaak onberekenbaar. Vroeg of laat kunnen ze toeslaan, ook naar eigen mensen.
Begin jaren zestig was het een rage om een Duitse herder te hebben. Mogelijk vanwege een televisieserie waarin een DH de hoofdrol speelde.
Iedereen met een of meerdere teven fokte maar raak om aan de vraag te kunnen voldoen. Kennis over bloedlijnen was er bij die gasten niet. Volgens mij hadden ze nog nooit gehoord over inteelt. Fatsoenlijk africhten was er niet bij. Dat gebeurde veelal op eigen houtje, achterom in de huiswei. Lekker laten bijten op jutezakken.
Bij bijtincidenten staken ze met kop en schouders boven de andere rassen uit. Regelmatig werden DH kapot geschoten door de politie als er weer eens een los liep om de bewoners van de wijk te terroriseren.

Hier loopt ook een gast met twee van die honden. Gelukkig aangelijnd. Hij geeft zelf aan dat ze erg bijtgraag zijn, maar voor terreinbewaking waar hij ze voor heeft aangeschaft zijn ze prima.

Zelf denk ik dat er veel psychisch gestoorde DH's zijn. Dit vanwege hun popularitiet een aantal decennia geleden.

hahah, wat omschrijf je het mooi Vanwaar die haat/vooroordelen?

Ik zit met een pup, geloof dat die inderdaad een erg eenkennige hond zal worden trouwens. En hopelijk ook gewoon bijtgraag, vermits het de bedoeling is dat hij wekelijks zal bijten binnen een paar weken/maand.

En ach, niets tegen een beetje psychisch gestoord

Haat? Nee hoor Maart.
Ik heb mijn ervaringen inzake DH's omschreven zoals ik die in mijn jeugd meemaakte.
Je wordt echter wel voorzichtig met bepaalde rassen, als je net als mij elke dag voor je werk in huizen komt waar honden aanwezig zijn.
Ik ben dan ook al een aantal keren gebeten. Jammer voor die honden, maar ik "beet" wel ongenadig terug. Het waren overigens niet allemaal DH's.

maar dan zegt dat niks dus over DH..Je bent vaker gebeten schrijf je. Mss ligt het dus aan je eigen houding? En doe jij iets niet goed? Je bent in een vreemde zijn huis..hond ziet jouw als vreemde indringer? Wil niet zeggen dat hij of zij mag bijten maar je kunt niet fair inschatten denk ik. Jij bijt terug op een gebied waar je vreemde bent? hmm weet het niet..maar kan je zeggen..mijn hond mag niet zomaar bijten...maar een meneer die hier bij wijze even de meterstand komt opnemen heeft mijn hond ook niet terecht te zetten. Dat doe ikzelf wel. Dus bijtincident is dan meer fout van jezelf en baasje als dat van de hond

Toch wel grappig dat ik van te voren ook die fabel hoorde over DH's die minimaal 1 keer in hun leven de baas aanvallen. Dan hebben alle clubgenootjes zeker heel veel geluk gehad met hun honden? Degene die wel een keer gebeten zijn door hun eigen hond konden ook keurig uitleggen wat ze zelf verkeerd gedaan hadden.

Dat zou het dan misschien wel kunnen zijn, Nanna. Denk ik?

johanna68 schreef:

Wolfsblut schreef:

maart schreef:

Wolfsblut schreef:
Duitse herders zijn in mijn ogen vaak onberekenbaar. Vroeg of laat kunnen ze toeslaan, ook naar eigen mensen.
Begin jaren zestig was het een rage om een Duitse herder te hebben. Mogelijk vanwege een televisieserie waarin een DH de hoofdrol speelde.
Iedereen met een of meerdere teven fokte maar raak om aan de vraag te kunnen voldoen. Kennis over bloedlijnen was er bij die gasten niet. Volgens mij hadden ze nog nooit gehoord over inteelt. Fatsoenlijk africhten was er niet bij. Dat gebeurde veelal op eigen houtje, achterom in de huiswei. Lekker laten bijten op jutezakken.
Bij bijtincidenten staken ze met kop en schouders boven de andere rassen uit. Regelmatig werden DH kapot geschoten door de politie als er weer eens een los liep om de bewoners van de wijk te terroriseren.

Hier loopt ook een gast met twee van die honden. Gelukkig aangelijnd. Hij geeft zelf aan dat ze erg bijtgraag zijn, maar voor terreinbewaking waar hij ze voor heeft aangeschaft zijn ze prima.

Zelf denk ik dat er veel psychisch gestoorde DH's zijn. Dit vanwege hun popularitiet een aantal decennia geleden.

hahah, wat omschrijf je het mooi Vanwaar die haat/vooroordelen?

Ik zit met een pup, geloof dat die inderdaad een erg eenkennige hond zal worden trouwens. En hopelijk ook gewoon bijtgraag, vermits het de bedoeling is dat hij wekelijks zal bijten binnen een paar weken/maand.

En ach, niets tegen een beetje psychisch gestoord

Haat? Nee hoor Maart.
Ik heb mijn ervaringen inzake DH's omschreven zoals ik die in mijn jeugd meemaakte.
Je wordt echter wel voorzichtig met bepaalde rassen, als je net als mij elke dag voor je werk in huizen komt waar honden aanwezig zijn.
Ik ben dan ook al een aantal keren gebeten. Jammer voor die honden, maar ik "beet" wel ongenadig terug. Het waren overigens niet allemaal DH's.

maar dan zegt dat niks dus over DH..Je bent vaker gebeten schrijf je. Mss ligt het dus aan je eigen houding? En doe jij iets niet goed? Je bent in een vreemde zijn huis..hond ziet jouw als vreemde indringer? Wil niet zeggen dat hij of zij mag bijten maar je kunt niet fair inschatten denk ik. Jij bijt terug op een gebied waar je vreemde bent? hmm weet het niet..maar kan je zeggen..mijn hond mag niet zomaar bijten...maar een meneer die hier bij wijze even de meterstand komt opnemen heeft mijn hond ook niet terecht te zetten. Dat doe ikzelf wel. Dus bijtincident is dan meer fout van jezelf en baasje als dat van de hond

Het is een voorbarige conclusie om te denken dat het aan mijn eigen houding ligt dat ik een aantal keren gebeten ben.
Het is natuurlijk een andere zaak als je af en toe bij kennissen op de koffie gaat dan iemand die beroepshalve al jaren lang dagelijks in een aantal vreemde gezinnen komt waar honden aanwezig zijn.

Als ik nog voor de deur sta vraagt men mij meestal of ik bang ben voor honden. Nee is dan standaard mijn antwoord, mits u uw hond onder controle heeft. Dat wordt dan meestal bevestigend beantwoord. In een aantal gevallen wordt gezegd, nee ik vertrouw hem/haar niet, of ik weet het niet. Dan stel ik wel op prijs dat de hond even afgezonderd word.

Op afgelegen boerderijen waar erfhonden aanwezig zijn waag ik me echt niet verder dan de toegangspoort. Nadat iemand van het gezin de hond veilig gesteld heeft loop ik pas door.

Word je gebeten, dan is er altijd de opmerking: oh, heeft hij gebeten, dat doet ie normaal nooit. Kijk, verder dan dit soort opmerkingen komen de meeste hondenbezitters dan niet. Meestal staan ze dan als aan de grond genageld en doen verder niets.
Voordat ze die opmerking kunnen maken heb ik dan ook al lang ingegrepen. Want in die situatie geldt elke seconde. Zeker met grote honden. En terecht wijzen na een bijtincident, nee daar doe ik niet aan mee. Ik ga echt niet wachten op een vermanende schooljuffrouw achtige stem waar de hond op dat moment toch niet naar luistert.
Op dat moment is het voor mij erop of eronder. Maar ja, ik ben de meteropnemer dan ook niet.
En bevalt mijn eigen manier van ingrijpen niet dan gaan ze maar naar de politie of de dierenbescherming.
Mijn eigen veiligheid gaat voor alles en dat laat ik niet afhangen van de laksigheid van sommige hondenbezitters.

Nanna schreef:

dagmar88 schreef:
En het niet spannender maken dan het al is. Charlie kan niet buitenshuis kennis maken.
Die is het belangrijkst, dus eerst moet er tussen haar en de nieuwe hond rust zijn voor de rest er bij wordt gehaald.
Ga ik daar zo'n schijterd als Tibbe bij zetten, dan is zijn reactie alleen al genoeg om haar te triggeren.

Misschien was dat het wel. De teef des huizes is een broodfokherder uit Polen en al vanaf pup zijnde schijtende bang.
Die honden liepen eerst nog wel op de hei maar ik heb ze al héél lang niet meer gezien omdat het natuurlijk niet fijn loopt met aan de ene kant een benauwde schijterd en aan de andere kant eentje die behoorlijk agressief uit de hoek kon komen.

Lijkt me logisch, zijn teef, zij is bang, dan zal er wat aan de hand zijn.
Lekkere combi.

maart schreef:

Sanchis schreef:Voor een huishond is het misschien geen 'normaal' gedrag, maar ik vind het wel natuurlijk gedrag.
Kijk maar eens wat een wolf of dingo doet met de jongen van een andere vader die in zijn terretorium rondlopen...

het gaat om een DH. geen wolf of Dingo

Laten we niet vergeten dat het hun voorouders zijn.

Sanchis schreef:

maart schreef:

Sanchis schreef:Voor een huishond is het misschien geen 'normaal' gedrag, maar ik vind het wel natuurlijk gedrag.
Kijk maar eens wat een wolf of dingo doet met de jongen van een andere vader die in zijn terretorium rondlopen...

het gaat om een DH. geen wolf of Dingo

Laten we niet vergeten dat het hun voorouders zijn.

dat zijn de apen ook van mij, maar toch ga ik niet hysterisch gillend aan de takken in ons bos gaan zwengelen hoor

dagmar88 schreef:
Lijkt me logisch, zijn teef, zij is bang, dan zal er wat aan de hand zijn.
Lekkere combi.

Inderdaad dat zou maar zo eens kunnen....

maart schreef:

Sanchis schreef:

maart schreef:

Sanchis schreef:Voor een huishond is het misschien geen 'normaal' gedrag, maar ik vind het wel natuurlijk gedrag.
Kijk maar eens wat een wolf of dingo doet met de jongen van een andere vader die in zijn terretorium rondlopen...

het gaat om een DH. geen wolf of Dingo

Laten we niet vergeten dat het hun voorouders zijn.

dat zijn de apen ook van mij, maar toch ga ik niet hysterisch gillend aan de takken in ons bos gaan zwengelen hoor

Mocht je het gaan overwegen omdat wel te doen, geef dan even een seintje dan kom er vast wel iemand om dat even de filmen

En toch heb ik het gevoel dat het verhaal over die reu wat overdreven wordt
Als die reu er meteen "bijtend en schuddend" bovenop was gedoken en ook echt had gebeten en geschud was het met die pup niet schadevrij afgelopen.

Bij mijn laatste reu kwam Rana als teefpup in huis.
Eerst bij een vriendin in huis laten kennismaken en toen samen in de auto naar huis gereden.
Zo te zien een heel zoet teefje van 8 weken oud, dat totaal niet brutaal was naar mijn reu.
Maar ondanks dat heeft ze de eerste twee dagen behoorlijk op haar donder gehad van hem.
Elke nieuwsgierigheid naar wat er aan zijn buik hing en wat er in zijn bak zat werd genadeloos afgestraft (schadevrij, dat wel)

Hij zag iets wat ik nog niet had gezien.
De remmen waren nog niet aangelegd bij Rana.
Dus hij heeft haar vast op haar plek gezet voor ze zelf te wild zou worden en die ontbrekende remmen zou tonen.
Hij was ook de enige in huis die vanaf het begin (toen ze los kwam na een paar dagen) nooit enige schade heeft gehad, terwijl wij de eerste tijd met kapotte kleren en handen vol schrammen rondliepen voor we onze eigen manier hadden gevonden om de dame te kalmeren

Hij was de enige hond die dat heeft gedaan trouwens.
Met honden buiten (reu of teef maakte niet uit) kon ze alles maken wat ze wilde.
Nooit schade, ze maakte van elk hondencontact een feestje ......... ook voor de andere partij

Ik kan niet beoordelen of dit normaal gedrag is. Ik heb wel zelf een reu gehad die met het grootste genoegen pups afmaakte. Echt afmaken, bedoel ik dan. En die keek echt niet of het een reutje of teefje was. Tegen de tijd dat pup een puber was geworden maakte hij wel onderscheid: teefjes liet hij leven, reutjes moesten nog steeds dood.
Al ben ik de eerste om toe te geven dat híj niet normaal was. Er liepen ook een hoop mensen in de wereld rond die hij ook het liefst dood zag. En kinderen.... En katten.....

Waarom het in mijn ogen niet normaal is heeft twee redenen. Ten eerste hoort een hond wel even te kijken naar de eigenaar voordat hij zo tekeer gaat. Dus waarom komt een eigenaar erbij, met bezoek, en dan stort de hond zich zonder nadenken op een teefpup. Dat vind ik al heel erg vreemd.

Waarom ik het ook vreemd vind is dat deze hond zo dus ook zijn eigenaar kan pakken indien die in het donker niet meteen herkend wordt. De hond reageert voordat hij kijkt en ruikt. Dat vind ik eng en abnormaal. Want als deze hond elke hond zou willen vermoorden had de eigenaar het neem ik aan niet eens geprobeerd. Blijkbaar is de hond verder wel redelijk sociaal. Of die mensen sporen niet als ze een jonge pup bij die hond zetten terwijl hij alle honden zo toe gaat lopen takelen.

Wuilus was ook extreem waaks en beschermend. Ik zat op een avond in mijn kamer en plots ging de deur open. Ik schrok me werkelijk kapot want er liep zomaar een hond mijn kamer binnen. Ik kende de hond niet, wist niet dat er een hond in huis was en dus stond er als een verschijning ineens een hond midden in de woonkamer. Wuilus, mijn heel waakse DH-Bouvier schoot omhoog. Ik vreesde een bloedbad. Maar ze zag, rook en ontving deze indringer met open armen. Spelen en piepen. Het was een reu. Ongecastreerd, uitermate galant en super lief. Een hond moet eerst kijken voor hij handelt. En zelfs al is de situatie nog zo extreem, meteen grijpen zonder eerst te kijken wat je grijpt is in mijn ogen doorgedraaid gedrag. Een reu die niet gecastreerd is zou nooit een teefje van die leeftijd moeten willen pakken. Zelfs niet in zijn gebied. Dat is niet natuurlijk. En een hond die niet natuurlijk is is niet normaal in mijn ogen

maart schreef:

Sanchis schreef:

maart schreef:

Sanchis schreef:Voor een huishond is het misschien geen 'normaal' gedrag, maar ik vind het wel natuurlijk gedrag.
Kijk maar eens wat een wolf of dingo doet met de jongen van een andere vader die in zijn terretorium rondlopen...

het gaat om een DH. geen wolf of Dingo

Laten we niet vergeten dat het hun voorouders zijn.

dat zijn de apen ook van mij, maar toch ga ik niet hysterisch gillend aan de takken in ons bos gaan zwengelen hoor

Ik denk dat als je dat gaat doen, dat je dan wel hoog genoeg moet gaan zwengelen, anders acht ik de kans bijzonder groot dat je door je herder gebeten wordt

Ik denk eerlijk gezegd dat de gemiddelde dingo reu en wolf reu die een puppenteef tegen komt ook niet meteen voor de kill gaat. Ik heb documentaires gezien waarin ze juist jonge pups die gevonden werden in roedels introduceren en dat gaat vaak gewoon goed. Die worden opgenomen omdat ze onderdanig en jong zijn. Immers, hoe weet de dominante reu dat het niet zijn pups zijn. Die worden ook ineens gevonden in het territorium. En als je als baas een beetje overwicht hebt zou je dus je reu moeten dwingen de pups te accepteren als de jouwe.

Natuurlijk kan het mis gaan. Maar dat een wolf reu nooit een vreemd teefje pupje van 5 maanden accepteerd is denk ik volkomen larie. Ben wel benieuwd wat Jos daarvan zou zeggen. Ik denk dat hij nl best een teefje bij zijn reuen kan zetten. Bij de normale sociale dan wel. Of niet, dan zit ik er naast. Dat kan ook. Maar dat denk ik niet.

laeken schreef:Ik denk eerlijk gezegd dat de gemiddelde dingo reu en wolf reu die een puppenteef tegen komt ook niet meteen voor de kill gaat. Ik heb documentaires gezien waarin ze juist jonge pups die gevonden werden in roedels introduceren en dat gaat vaak gewoon goed. Die worden opgenomen omdat ze onderdanig en jong zijn. Immers, hoe weet de dominante reu dat het niet zijn pups zijn. Die worden ook ineens gevonden in het territorium. En als je als baas een beetje overwicht hebt zou je dus je reu moeten dwingen de pups te accepteren als de jouwe.

Natuurlijk kan het mis gaan. Maar dat een wolf reu nooit een vreemd teefje pupje van 5 maanden accepteerd is denk ik volkomen larie. Ben wel benieuwd wat Jos daarvan zou zeggen. Ik denk dat hij nl best een teefje bij zijn reuen kan zetten. Bij de normale sociale dan wel. Of niet, dan zit ik er naast. Dat kan ook. Maar dat denk ik niet.

Bovenstaande vind ik ook logisch klinken. Ik dacht altijd dat reuen juist daarom door de bank genomen toleranter zijn naar vreemde pups dan teven - ze weten immers nooit precies welke pups wel of niet hun eigen nakomelingen zijn.

Als de reu niet tegen iedere vreemde hond zo agressief is (wat ik aanneem, want waarom wordt die pup er anders zomaar bij gegooid?), kan het dan misschien zo zijn dat hij heeft gereageerd op de angst van de teef des huizes? 'Zijn' teef was bang, dus zonder verder te kijken heeft hij het gevoel gehad dat hij zijn teef moest beschermen en de bedreiging onschadelijk moest maken?

Nanna schreef:

dagmar88 schreef:
En het niet spannender maken dan het al is. Charlie kan niet buitenshuis kennis maken.
Die is het belangrijkst, dus eerst moet er tussen haar en de nieuwe hond rust zijn voor de rest er bij wordt gehaald.
Ga ik daar zo'n schijterd als Tibbe bij zetten, dan is zijn reactie alleen al genoeg om haar te triggeren.

Misschien was dat het wel. De teef des huizes is een broodfokherder uit Polen en al vanaf pup zijnde schijtende bang.
Die honden liepen eerst nog wel op de hei maar ik heb ze al héél lang niet meer gezien omdat het natuurlijk niet fijn loopt met aan de ene kant een benauwde schijterd en aan de andere kant eentje die behoorlijk agressief uit de hoek kon komen.

Denk ook dat hij niet reageerde op de pup, maar op zijn teef.
En het was dus al geen sociaal hoogstandje.

dagmar88 schreef:

Denk ook dat hij niet reageerde op de pup, maar op zijn teef.
En het was dus al geen sociaal hoogstandje.

Zover was ik nog niet gekomen met lezen. Maar ik kan me dus ook iets voorstellen bij deze verklaring

Nanna schreef:Inmiddels is alles in kannen en kruiken en heeft de pup een fijne en ervaren nieuwe baas gevonden
Iemand die altijd met Border Collies en schapen heeft gewerkt.

Fijn, kon ook haast niet anders met zo'n leuk pupje

laeken schreef:Waarom het in mijn ogen niet normaal is heeft twee redenen. Ten eerste hoort een hond wel even te kijken naar de eigenaar voordat hij zo tekeer gaat. Dus waarom komt een eigenaar erbij, met bezoek, en dan stort de hond zich zonder nadenken op een teefpup. Dat vind ik al heel erg vreemd.

Waarom ik het ook vreemd vind is dat deze hond zo dus ook zijn eigenaar kan pakken indien die in het donker niet meteen herkend wordt. De hond reageert voordat hij kijkt en ruikt. Dat vind ik eng en abnormaal. Want als deze hond elke hond zou willen vermoorden had de eigenaar het neem ik aan niet eens geprobeerd. Blijkbaar is de hond verder wel redelijk sociaal. Of die mensen sporen niet als ze een jonge pup bij die hond zetten terwijl hij alle honden zo toe gaat lopen takelen.

Wuilus was ook extreem waaks en beschermend. Ik zat op een avond in mijn kamer en plots ging de deur open. Ik schrok me werkelijk kapot want er liep zomaar een hond mijn kamer binnen. Ik kende de hond niet, wist niet dat er een hond in huis was en dus stond er als een verschijning ineens een hond midden in de woonkamer. Wuilus, mijn heel waakse DH-Bouvier schoot omhoog. Ik vreesde een bloedbad. Maar ze zag, rook en ontving deze indringer met open armen. Spelen en piepen. Het was een reu. Ongecastreerd, uitermate galant en super lief. Een hond moet eerst kijken voor hij handelt. En zelfs al is de situatie nog zo extreem, meteen grijpen zonder eerst te kijken wat je grijpt is in mijn ogen doorgedraaid gedrag. Een reu die niet gecastreerd is zou nooit een teefje van die leeftijd moeten willen pakken. Zelfs niet in zijn gebied. Dat is niet natuurlijk. En een hond die niet natuurlijk is is niet normaal in mijn ogen

Huh?
Hij pakte een hond hoor, geen mens.

Dit vind ik net zo'n verklaring als zeggen dat een hond die andere honden pakt niet bij kinderen zou kunnen "want die pakt hij dan ook"
En dat is gewoon geen wetmatigheid.

maart schreef:

Sanchis schreef:

maart schreef:

Sanchis schreef:Voor een huishond is het misschien geen 'normaal' gedrag, maar ik vind het wel natuurlijk gedrag.
Kijk maar eens wat een wolf of dingo doet met de jongen van een andere vader die in zijn terretorium rondlopen...

het gaat om een DH. geen wolf of Dingo

Laten we niet vergeten dat het hun voorouders zijn.

dat zijn de apen ook van mij, maar toch ga ik niet hysterisch gillend aan de takken in ons bos gaan zwengelen hoor

Een mens en een aap zijn twee verschillende soorten, onvruchtbaar samen.

Een wolf en een hond krijgen volledig vruchtbare nakomeningen bij een kruising. De hond is een ondersoort van de wolf en behoren ze volgens het huidige soortsbegrip gewoon tot 1 soort, Canis Lupus.

En ja, ze gedragen zich totaal anders. Maar als er ineens een hond boven komt drijven die wilde trekjes vertoont, dan moet je snappen waar dat vandaan komt.

Ik heb zo'n hond gehad (alleen pups viel wel mee al heb ik t nooit zonder korf geprobeerd) maar ik accepteer een hond wel als ie zo is. Dat je ogen van voor en achter moet hebben en altijd overal rekening mee moet houden. Maar normaal vind ik t nog steeds niet ....

Sanchis schreef:
Een mens en een aap zijn twee verschillende soorten, onvruchtbaar samen.

Een wolf en een hond krijgen volledig vruchtbare nakomeningen bij een kruising. De hond is een ondersoort van de wolf en behoren ze volgens het huidige soortsbegrip gewoon tot 1 soort, Canis Lupus.

En ja, ze gedragen zich totaal anders. Maar als er ineens een hond boven komt drijven die wilde trekjes vertoont, dan moet je snappen waar dat vandaan komt.

en mensen en mensapen behoren dan beide weer tot de Hominidae.
Paarden en ezels kunnen ook paren wat geen vruchtbare nakomelingen zal opleveren en toch behoren ze beide tot de paardachtigen.