Het HondenForum

De huidige rassen heb ik helemaal niet gekozen

Ik was na het verlies van mijn vorige mechelaar weer op zoek naar een mecheltje. Ik wou voor de verandering wel eens een pup. Gewoon, om dat ook eens mee te maken. En toen kwam Skadi voorbij. Die zou naar Engeland gaan, maar die mensen hadden er vanaf gezien omdat ze geen goede opvang voor de quarantaine konden vinden. Hmm, dacht ik. Een herder, en dan in zo'n adembenemende verpakking. Het leek mij wel wat.
Gaan kijken op de dag dat de oogjes open gingen (12 dagen) en ik was verkocht.

En toen wou ik er een reu bij. Eigenlijk was ik weer op zoek naar een mechelaar. Sowieso een stabiele dominante hond met flink overwicht op Skadi. Ik zag op het belgische herder forum Cayuga voorbijkomen en zijn omschrijving sprak me aan. Gaan kennismaken, en ik zag direct dat hij niet het geschikte karakter had. En toen aaide ik hem, voelde hoe graatmager hij was en besloot in diezelfde seconde dat hij met mij mee zou gaan.

Lekker impulsief allemaal
Ik kies dus voor mechels, maar kom telkens met een andere herder thuis de laatste jaren.

Ik heb bewust voor een shih tzu gekozen omdat ik van tutten hou.Ik vind het heerlijk om te kammen en met strikjes en elastiekjes in de weer te zijn.Ik vind het kwa formaat ook leuke honden,en ze hebben een fijn aanhankelijk karakter.En ze vinden een lange wandeling fijn maar een dagje even een kort blokje om vinden ze ook niet erg.Voor mij het perfecte ras.

S@nne123 schreef:Ik heb bewust voor een shih tzu gekozen omdat ik van tutten hou.Ik vind het heerlijk om te kammen en met strikjes en elastiekjes in de weer te zijn.Ik vind het kwa formaat ook leuke honden,en ze hebben een fijn aanhankelijk karakter.En ze vinden een lange wandeling fijn maar een dagje even een kort blokje om vinden ze ook niet erg.Voor mij het perfecte ras.

Ik wilde een hond onder andere om meer te bewegen en meer dingen te ondernemen, dus het moest geen ras worden met een hoog couchpotato-gehalte. Een sportieve hond dus, niet te groot maar ook zeker niet klein, makkelijke vacht en goed te trainen. Door familie in Australië waren we bekend met de Kelpie en na wat rondneuzen was ik eigenlijk wel aardig verkocht. Geen spijt van gehad!

Ik was aan het rondkijken voor een herder. Vriend wilde een Hollandse, ik een Mechelse.
Van huis uit ook opgegroeid met herders maar in het park liep daar, ja je raadt het al; een Ridgeback.
Smoooorverliefd. En de uitstraling van die hond is me altijd bijgebleven en heb ook al die tijd geroepen 'ooooit komt er een Ridgeback!'.. Gedurende de zoektocht naar de juiste herder bleef de RR maar kriebelen. Dus vriend bij de laptop geroepen en hem wat foto's laten zien en de rasbeschrijving en de stille mededeling dat ik een fokker gemaild had
Hij trok zijn wenkbrauw op en zei 'vooruit dan maar'. Naja u ziet, de herder heeft geen intrede in ons huis gedaan maar de RR. Voor mij een heerlijk ras, maar mijn vriend kan er iets minder mee uit de voeten. Ik wilde vooral een wandelmaatje en geen hond die alles altijd maar klakkeloos opvolgt en die heb ik gekregen. Een echte eenmanshond en een mama's kindje met een eigen karakter en mening. Mijn grote vriend door dik en dun en dat is wat ik zocht.

Eind vd zomer komt er een herder bij. Maar als het aan mij ligt zal er altijd een RR blijven rondlopen

Wij wilde een grote hond (vanaf maatje labrador zoiets), lief voor mens en hond, liefst langharig, redelijke gehoorzaam. Dus wij een rassenboek erbij, en toen kwamen we de leonberger tegen. Iets groter dan eigenlijk de bedoeling, maar de omschrijving beviel meteen. Bij een fokker wezen kijken en de liefde voor de leonberger ontstond er zal nooit meer weggaan.

Ik weet het eigenlijk niet zo goed meer. Ik weet wel dat ik altijd graag een zwarte labrador wilde. Maarja we woonden net samen en ook nog zo'n labrador er bij, dat was degelijk volgens mn vriend.
Hoe we uiteindelijk op een pitbull/stafford kwamen weet ik niet meer. Ik wilde wel graag een actieve hond, wilde graag een sport gaan doen en gezellig bij een hondenschool horen (net verhuist naar andere stad), een gezinshond en mensenvriend.. waren wel pré's!
Dat is qua hondenschol/sport dus allemaal totaal anders gelopen en ik heb me écht wel afgevraagd wat ik met dit ras aan moest Maar wel een échte mensenvriend, zelfs erg goed met kinderen.
En god, ik zou hem echt niet kunnen missen hoor. Hij is stront eigenwijs maar dat geeft hem nou ook juist zijn hele eigen karakter waar we zo gek op zijn geworden. En nu met de juiste training gaat het allemaal prima. Heerlijke mafketel is het

Ik begrijp nu echter wel wat er bedoeld wordt met "geen beginners hond". Maar dat moet je eerst ervaren voordat je dat begrijpt denk ik

Hylos schreef:Ik weet het eigenlijk niet zo goed meer. Ik weet wel dat ik altijd graag een zwarte labrador wilde. Maarja we woonden net samen en ook nog zo'n labrador er bij, dat was degelijk volgens mn vriend.
Hoe we uiteindelijk op een pitbull/stafford kwamen weet ik niet meer. Ik wilde wel graag een actieve hond, wilde graag een sport gaan doen en gezellig bij een hondenschool horen (net verhuist naar andere stad), een gezinshond en mensenvriend.. waren wel pré's!
Dat is qua hondenschol/sport dus allemaal totaal anders gelopen en ik heb me écht wel afgevraagd wat ik met dit ras aan moest Maar wel een échte mensenvriend, zelfs erg goed met kinderen.
En god, ik zou hem echt niet kunnen missen hoor. Hij is stront eigenwijs maar dat geeft hem nou ook juist zijn hele eigen karakter waar we zo gek op zijn geworden. En nu met de juiste training gaat het allemaal prima. Heerlijke mafketel is het

Ik begrijp nu echter wel wat er bedoeld wordt met "geen beginners hond". Maar dat moet je eerst ervaren voordat je dat begrijpt denk ik

hier kan je sporten hylos: https://www.facebook.com/bvkwf

Nerazi schreef:Ik was aan het rondkijken voor een herder. Vriend wilde een Hollandse, ik een Mechelse.
Van huis uit ook opgegroeid met herders maar in het park liep daar, ja je raadt het al; een Ridgeback.
Smoooorverliefd. En de uitstraling van die hond is me altijd bijgebleven en heb ook al die tijd geroepen 'ooooit komt er een Ridgeback!'.. Gedurende de zoektocht naar de juiste herder bleef de RR maar kriebelen. Dus vriend bij de laptop geroepen en hem wat foto's laten zien en de rasbeschrijving en de stille mededeling dat ik een fokker gemaild had
Hij trok zijn wenkbrauw op en zei 'vooruit dan maar'. Naja u ziet, de herder heeft geen intrede in ons huis gedaan maar de RR. Voor mij een heerlijk ras, maar mijn vriend kan er iets minder mee uit de voeten. Ik wilde vooral een wandelmaatje en geen hond die alles altijd maar klakkeloos opvolgt en die heb ik gekregen. Een echte eenmanshond en een mama's kindje met een eigen karakter en mening. Mijn grote vriend door dik en dun en dat is wat ik zocht.

Eind vd zomer komt er een herder bij. Maar als het aan mij ligt zal er altijd een RR blijven rondlopen

altijd leuk die kruisruikers:)

Ik kies geen honden, ze kiezen mij.
Heb wel voorkeur voor bepaalde rassen.
De Dober blijft altijd mijn nummer 1 denk ik, maar vanwege de gezondheid en vooral vanwege de fokkers die een heleboel testen niet nodig vinden wil ik er geen meer. Hooguit weer een oudje, een herplaatser ooit.
Ben inmiddels ook helemaal fan van de Shiloh, ook al is die van mij nou niet echt een prototype. Maar ze is geweldig.
Wat me in de Shiloh zo aanspreekt is dat er ontzettend goed naar de gezondheid wordt gekeken. Gezondheid staat op de eerste plaats, en dat is toch wel een heel fijn idee na de Dobers.
En dan Bleza... Daar zou ik er zo 10 van willen hebben, wat een geweldig hond is dat. Wel een handenbindertje, maar meestal op een leuke manier.
De Chineesjes zijn erg leuk voor 'erbij'. Ik ben meer van de grote honden, maar een aantal Chineesjes is toch ook wel heel erg leuk. Maar ik heb mijn parttime Chineesjes, dus dat zit helemaal goed.

Gekozen? Ik had geen keus. Er zou een Husky komen en die kwam er. Vriend vindt ze verschrikkelijk mooi en ik had 0,0 verstand van honden. Ik keek veel Cesar dus was er van overtuigd dat alles eruit te trainen is Vriend had al een Husky en een Hus X Akita gehad en ik nam aan dat hij het allemaal wel zou weten.
Dus Husky kwam en ik heb me er meer in verdiept en er iets meer verstand bij gekregen. Ik denk niet dat ik ooit weer een Husky aan zou schaffen. Ik wil een Herder. Iets baasgerichts in elk geval.
Ben wel allang blij dat ik niet gedachteloos een Stafford heb gehaald want daar ben ik ook altijd al verliefd op.

Ik zocht een middelgrote, sportieve hond die eigenlijk overal wel voor in zou zijn qua sport en activiteit. Baasgericht, sociaal, intelligent en niet te vocaal. Het liefst middellang haar (ik houd niet van kort). En toen kwam ik op de border collie uit...

Na Oryn's dood heb ik nog wel gedacht aan andere rassen maar de border collie bleef terugkomen, dus ook mijn nieuwe maatje wordt weer een border. En mijn ouders zijn inmiddels ook helemaal verliefd dus denk dat we over een jaar of 2 een roedel borders hebben

Bulletje heb ik overgenomen van mensen die niet goed voor hem konden zorgen toen hij 1,5 jaar was, ik had zelf al jaren mopshonden en dat is gewoon mijn lievelings-ras, ze zijn lief, aanhankelijk, erg knuffelachtig en gewoon ontzettend lomp (waar ik echt verliefd op ben), Bulletje is echt mijn kind, heb van al mijn honden gehouden met heel mijn hart maar met Bulletje heb ik echt een speciale band, ik ben gescheiden, heb veel in mijn leven meegemaakt en Bulletje was er altijd (is nu 7,5 jaar).

Suzie, onze Amerikaanse Stafford pup van bijna 11 maanden was ook een bewuste keuze van ons beiden, we hebben altijd iets voor het ras gevoeld, we vinden het gewoon ontzettend mooie honden en is voor ons groot genoeg. We houden ervan als een hond echt een eigen wil heeft (maar wel luistert naar commando's!) en wat enthousiaster is (Bulletje slaapt bijna de hele dag), we hebben ons goed in het ras verdiept omdat ze ook een consequente opvoeding nodig hebben en aangezien ik afgekeurd ben en de hele dag thuis ben lukt dat goed. Ze is lief, erg knuffelachtig en lekker speels maar ja, ze is dan ook een puppy.

Ondanks dat het 2 totaal verschillende rassen zijn pakt het zich ontzettend goed, het zijn echt dikke maatjes en zijn bijna altijd samen wat gewoon heel erg mooi is om te zien.

Ben opgegroeid met Hollandse Herders. Ik weet niet beter en anders dan dat er hier Hollanders zijn. We hebben wel rassen/kruisingen erbij gehad zoals een Saarloos, Barsoi, Whippet en Puli en een kruising wat leek op een Gos D'Atura.
Een Hollander past wel bij me, ik vind het heerlijke honden.
Buiten de HH vind ik een Picardische Herder, Bouvier des Ardennes, True Bleu Lacy, Sloughi, Italiaans Windhondje ook nog opties voor
als ras erbij.

Mijn vriend wilde een sheltie... Ik een Berner of een entlebucher daar hebben we veel discussies over gehad. Uiteindelijk wilde vriend in ieder geval een klein hondje en ik een hond die minimaal tot de knie kwam qua hoogte.... Opnieuw discussies dus haha. Ik heb toegegeven aan vriend lief en zo konden we opzoek naar een ras met de eigenschappen die we alle twee wilde.

-baasgericht
- geen korthaar
- geen allemansvriend
- geen jacht instinct
Maar wat we het belangrijkste vonden was dat het geen ras is waar je mee dood gegooid word en dat het een heel gezond ras is.
Zo zijn we bij de middenslag keeshond uitgekomen. En afgelopen voorjaar toen Nala bijna 2 jaar was heb ik vriendjelief alvast voorbereid op een tweede toch echt iets grotere hond... Zo hebben we nu sinds feb. een grote keeshond Yuki. De keeshond bevalt goed maar wie weet welke rassen we nog tegenkomen in ons leven...

Manu schreef:Gekozen? Ik had geen keus. Er zou een Husky komen en die kwam er. Vriend vindt ze verschrikkelijk mooi en ik had 0,0 verstand van honden. Ik keek veel Cesar dus was er van overtuigd dat alles eruit te trainen is Vriend had al een Husky en een Hus X Akita gehad en ik nam aan dat hij het allemaal wel zou weten.
Dus Husky kwam en ik heb me er meer in verdiept en er iets meer verstand bij gekregen. Ik denk niet dat ik ooit weer een Husky aan zou schaffen. Ik wil een Herder. Iets baasgerichts in elk geval.
Ben wel allang blij dat ik niet gedachteloos een Stafford heb gehaald want daar ben ik ook altijd al verliefd op.

staffords zijn ook aardig baasgericht hoor.

Ik ken alleen maar hele leuke Staffords! Ik doel meer op de hondagressie waar ik eerder nooit van gehoord had. Ik ging er altijd van uit dat het aan opvoeding lag.
Dan was ik ook iemand geweest die met een losse Staff rond loopt.

Doordat ik Josee leerde kennen van dit forum een paar jaar geleden en toen werd ik verliefd op haar Thilda..een Weimaraner..zij kreeg toen nog een pup uit Amerika, Cliff.. en die was ook helemaal geweldig.. Mee gegaan naar shows, jachttraining, nestjes meegemaakt en ik was helemaal om Wilde graag een dochter van Cliff..en die is er vorig jaar dus bij gekomen. En Thilda is de oma van mijn Ivy;) Ze hebben veel humor, lekker lomp, grote knuffel en fijn om mee te trainen. De volgende hier over paar jaar is sowieso weer een Weim.

Ik had als kind een teckel dus ik wist ; als ik later groot ben komt hier een teckel . NU heb ik er 3 , totaal verschillend van karakter . Het eigenwijze karakter , handzame formaat etc maakt dat ik erg van het ras genieten kan maar of de volgende hond weer een teckel wordt weet ik nog niet . Want het jagen vind ik toch ook wel lastig.
Onverwacht kwam hier een chinees naakthondje; klein van formaat maar grootst van karakter en geen weglopertje dus heerlijk.
Wolle is mijn eerste buitenlandertje, een spaans waterhondje , ideaal hondje. buiten actief, binnen rustig , geen jager, baasgericht , geen vachtverzorging dus voor mij een hond uit duizenden.
en sinds een paar maanden vang ik roemeense hondjes op en daar geniet ik intens van dus een buitenlandertje zal hier , denk ik, wel altijd blijven .

petertje schreef:

Hylos schreef:Ik weet het eigenlijk niet zo goed meer. Ik weet wel dat ik altijd graag een zwarte labrador wilde. Maarja we woonden net samen en ook nog zo'n labrador er bij, dat was degelijk volgens mn vriend.
Hoe we uiteindelijk op een pitbull/stafford kwamen weet ik niet meer. Ik wilde wel graag een actieve hond, wilde graag een sport gaan doen en gezellig bij een hondenschool horen (net verhuist naar andere stad), een gezinshond en mensenvriend.. waren wel pré's!
Dat is qua hondenschol/sport dus allemaal totaal anders gelopen en ik heb me écht wel afgevraagd wat ik met dit ras aan moest Maar wel een échte mensenvriend, zelfs erg goed met kinderen.
En god, ik zou hem echt niet kunnen missen hoor. Hij is stront eigenwijs maar dat geeft hem nou ook juist zijn hele eigen karakter waar we zo gek op zijn geworden. En nu met de juiste training gaat het allemaal prima. Heerlijke mafketel is het

Ik begrijp nu echter wel wat er bedoeld wordt met "geen beginners hond". Maar dat moet je eerst ervaren voordat je dat begrijpt denk ik

hier kan je sporten hylos: https://www.facebook.com/bvkwf

Manu schreef:Gekozen? Ik had geen keus. Er zou een Husky komen en die kwam er. Vriend vindt ze verschrikkelijk mooi en ik had 0,0 verstand van honden. Ik keek veel Cesar dus was er van overtuigd dat alles eruit te trainen is Vriend had al een Husky en een Hus X Akita gehad en ik nam aan dat hij het allemaal wel zou weten.
Dus Husky kwam en ik heb me er meer in verdiept en er iets meer verstand bij gekregen. Ik denk niet dat ik ooit weer een Husky aan zou schaffen. Ik wil een Herder. Iets baasgerichts in elk geval.
Ben wel allang blij dat ik niet gedachteloos een Stafford heb gehaald want daar ben ik ook altijd al verliefd op.

Ik had er he-le-maal niks mee. Vond ze maar overheersend, lomp en druk. En toen werd ik gebeld door iemand, dat hij bij een kennis was die een pup had die zo snel mogelijk weg moest. Of ik er iemand voor wist.
Had haar nog nooit gezien, zelfs geen foto, maar wist dat ze mijn hond was.
Hier op het forum was ik natuurlijk de zoveelste die die er compleet groen aan begon. Mijn hond voor haar was ook behoorlijk pittig en zou me wel op haar aanpassen. Appeltje eitje.
Denk dat dat aardig is gelukt, al was het niet zo makkelijk.
De rest is ook gewoon zo gelopen. Niko bleek het neefje van mijn overleden hond, Pjotr woonde om de hoek en toen Pjotr op proef was kwam Tibbe er bij, die heel hard opvang nodig had.
En toen had ik er vier, allemaal heel verschillend. Niko is wel mijn type en bewust gekozen, van de rest had ik vooraf nooit gedacht dat ik ooit zoiets in huis zou hebben.
Pjotr vond ik niet eens leuk voor mezelf tijdens de kennismaking, als in echt niet
Laat dat nou mijn eerste hond zijn waarbij vrijwel alles vanzelf gaat.

Ik vind het zo leuk om te lezen dat er ook heel wat honden tussen zitten die "gewoon" zo op het pad gekomen zijn. Als ik hier op het forum had gezeten voor ik een hond had aangeschaft had ik Manu nooit gehad. En dan zou ik toch wel een hele hoop missen hoor
Gisteren zat ik weer op de asielsites te kijken en dan ben ik vooral spontaan verliefd op de Amerikaanse Bulldogs en Staffjes

Ben heel impulsief wat dat betreft. Als een dier bij de rest past, ik er goed voor kan zorgen en er een klik is, hoef ik er echt niet over na te denken.
Nu zit de herberg vol en is het goed zo.

dagmar88 schreef: Ben heel impulsief wat dat betreft. Als een dier bij de rest past, ik er goed voor kan zorgen en er een klik is, hoef ik er echt niet over na te denken.
Nu zit de herberg vol en is het goed zo.

Dat is precies waar mijn vriend zo bang voor is. Dat hij straks thuis komt en geen plek meer op de bank heeft omdat ik daar dan zit met mijn harige vriendjes van groot tot klein 7 honden gaat me wat ver maar het lijkt me zo heerlijk je eigen roedeltje te hebben van 3/4 honden. Eerst een loterij winnen.

Manu schreef:

dagmar88 schreef: Ben heel impulsief wat dat betreft. Als een dier bij de rest past, ik er goed voor kan zorgen en er een klik is, hoef ik er echt niet over na te denken.
Nu zit de herberg vol en is het goed zo.

Dat is precies waar mijn vriend zo bang voor is. Dat hij straks thuis komt en geen plek meer op de bank heeft omdat ik daar dan zit met mijn harige vriendjes van groot tot klein 7 honden gaat me wat ver maar het lijkt me zo heerlijk je eigen roedeltje te hebben van 3/4 honden. Eerst een loterij winnen.

Alleen Pjotr is helemaal van mij, dus die jackpot is niet nodig. Als kleuter had ik twee vriendjes met een roedel thuis, de één een stuk of 5 newfoundlanders en de ander labradors.
Toen al wilde ik dat ook, en het is echt zo leuk als ik had gedacht

Sjaak en ik gingen samen wonen, en hij wist zodra ik uit huis zou gaan. Zou er een hond komen. Ik ben opgegroeid met een yorkshire terrier, maar die vind ik te klein. Hij wist al welke honden ik leuk vond (dalmatiër-ridgeback-husky). Sjaak wist het niet, die wist alleen dat hij bang was voor honden

Dus hem de rasbeschrijving laten lezen en wat we verder konden vinden over de verschillende rassen. De ridgeback viel af, omdat hij toch wel groot zou worden (sjaak zijn redenatie ). De dalmatiër werd het, die wilde ik altijd graag hebben. Dus mijn zin door gedrukt. Toevallig zagen wij op de site van de ncdh dat er net een nest geboren was. En Sjaak belde naar de fokker. En daar komt Elmo vandaan

Wij gingen in eerste instantie voor een Catahoula (na verliefd te zijn geworden op die mooie hond die een stukje verderop woonde, Rhodin...). Eenmaal bij de fokker vonden we het toch wel iets te pittige honden, met name het jachtinstinct.
Toen werden we verliefd op een fotootje van Jura, dus die kwam hier want we verwachtten een makkelijke en sociale hond, precies goed voor een eerste eigen hond dachten we.

Is dat even tegengevallen, had net zo goed een Catahoula kunnen nemen achteraf gezien.

Sita is vrij impulsief aangeschaft. Ik wilde heel graag een hond en heb toen paar nestjes voorgelegd bij vriendlief en hem eigenlijk voor het blok gezet. Hij wilde graag een labrador en ik een drent, dus dit was toen in onze ogen de beste keuze. En met Sita was het liefde op het eerste gezicht. Na 1 minuut wisten we al dat we haar wilden hebben.

Toen meer wijs geworden van de hondenwereld, dus toen we een tweede hond erbij zochten, veel rasbeschrijvingen gelezen, shows bezocht, meegegaan met wandelingen van de rasvereniging en ontzettend veel mensen gesproken. Het zou een herplaatser worden, iets oudere hond dus en het liefst een stabij. Stabijtjes zijn sportieve, baasgerichte honden en wat rustiger dan Sita. Klonk als een ideale match. Zo is Taro dus gekomen. Sportief in de zin van lange wandelingen maken is hij zeker, baasgericht kan ik hem niet noemen en hondensporten zijn aan hem niet besteed. Erg leuke hond, maar het is niet ons ras.

Doordat Taro dus niet zo'n werker is, op zoek gegaan naar een ras die wel graag wil werken met de baas. Onder andere hier op het forum gevraagd naar ideeën en het internet afgespeurd naar uitslagen van onder andere jachtproeven, behendigheid enz. wat voor rassen je nu zo al tegen komt. Door iemand hier op het forum getipt over een nestje goldens dat zou komen en in eerste instantie nooit aan een golden gedacht. Maar toen ik de fokker en de honden had gesproken was ik helemaal om. Ontzettend sportieve honden, super werkwillig en baasgericht. En mooi meegenomen ik vind ze ook nog eens prachtig om te zien. Rowan is echt de ideale hond voor mij. Heerlijke hond om mee te werken, heeft wel een eigen willetje, maar dat maakt het uitdagend. Hierna zal er zeker weer een golden retriever komen.

Elmo/maureen schreef:Sjaak en ik gingen samen wonen, en hij wist zodra ik uit huis zou gaan. Zou er een hond komen. Ik ben opgegroeid met een yorkshire terrier, maar die vind ik te klein. Hij wist al welke honden ik leuk vond (dalmatiër-ridgeback-husky). Sjaak wist het niet, die wist alleen dat hij bang was voor honden

Dus hem de rasbeschrijving laten lezen en wat we verder konden vinden over de verschillende rassen. De ridgeback viel af, omdat hij toch wel groot zou worden (sjaak zijn redenatie ). De dalmatiër werd het, die wilde ik altijd graag hebben. Dus mijn zin door gedrukt. Toevallig zagen wij op de site van de ncdh dat er net een nest geboren was. En Sjaak belde naar de fokker. En daar komt Elmo vandaan

Elmo is prachtig! Dalmatiërs vind ik echt geweldige honden: een prachtig uiterlijk en de Dalmatiërs die ik heb ontmoet waren allemaal ontzettend leuk

Sita schreef:Sita is vrij impulsief aangeschaft. Ik wilde heel graag een hond en heb toen paar nestjes voorgelegd bij vriendlief en hem eigenlijk voor het blok gezet. Hij wilde graag een labrador en ik een drent, dus dit was toen in onze ogen de beste keuze. En met Sita was het liefde op het eerste gezicht. Na 1 minuut wisten we al dat we haar wilden hebben.

Toen meer wijs geworden van de hondenwereld, dus toen we een tweede hond erbij zochten, veel rasbeschrijvingen gelezen, shows bezocht, meegegaan met wandelingen van de rasvereniging en ontzettend veel mensen gesproken. Het zou een herplaatser worden, iets oudere hond dus en het liefst een stabij. Stabijtjes zijn sportieve, baasgerichte honden en wat rustiger dan Sita. Klonk als een ideale match. Zo is Taro dus gekomen. Sportief in de zin van lange wandelingen maken is hij zeker, baasgericht kan ik hem niet noemen en hondensporten zijn aan hem niet besteed. Erg leuke hond, maar het is niet ons ras.

Doordat Taro dus niet zo'n werker is, op zoek gegaan naar een ras die wel graag wil werken met de baas. Onder andere hier op het forum gevraagd naar ideeën en het internet afgespeurd naar uitslagen van onder andere jachtproeven, behendigheid enz. wat voor rassen je nu zo al tegen komt. Door iemand hier op het forum getipt over een nestje goldens dat zou komen en in eerste instantie nooit aan een golden gedacht. Maar toen ik de fokker en de honden had gesproken was ik helemaal om. Ontzettend sportieve honden, super werkwillig en baasgericht. En mooi meegenomen ik vind ze ook nog eens prachtig om te zien. Rowan is echt de ideale hond voor mij. Heerlijke hond om mee te werken, heeft wel een eigen willetje, maar dat maakt het uitdagend. Hierna zal er zeker weer een golden retriever komen.

Wat is Rowan mooi donker van kleur! Ik vind dat echt schitterend