Het HondenForum

Gimmick schreef:

billy schreef:

Maar ze snapt het wel dus nu nog er boven op zitten en ingrijpen voor ze gaat najagen

Ja en dat is zoooo lastig. ze gaat van 0 tot 100 in 0,1 sec.
en ze hoort de passanten veel eerder dan mij...

Even een tijdje alleen in de tuin aan de lange lijn, waarbij je de lijn vasthebt en dus controle je moet zien te voorkomen dat ze kan najagen gewoon helemaal niet en echt je hebt er later zoveel gemak van

En weet ik waarover ik het heb, ja ik had buren die besloten om hun 2 katten toen ze 1 jaar oud waren wel naar buiten mochten, ze waren niets gewend en daar zaten ze op de schutting en ik zat met een Baco die er dwars door heen wilde gaan maar het is goed gekomen

Gimmick schreef:Ja alleen het najagen wordt niks minder

Wel iets minder toch?
Nog maar twee keer, want daarna gaat ze naar binnen

ranetje schreef:

Gimmick schreef:Ja alleen het najagen wordt niks minder

Wel iets minder toch?
Nog maar twee keer, want daarna gaat ze naar binnen

Ja dat is waar maar dan nog is een amstaff die gremlin geluiden maakt en 2x op en neer dus 4x langs de schutting rent wel behoorlijk vervelend voor passanten (en mezelf)
Ik hou het nog wel ff vol hoor. Maar het moet ook haalbaar zijn.
in de vorm van 100% voorkomen dat ze najaagt kan ik niet.
Ik kan niet mevrouw aan de lange lijn vast houden. Heb ook nog een dreumes en een peuter rond kruipen en lopen. En ben voor 90% van de tijd dat alles actief is wel alleen...
ik doe mijn best maar makkelijk is anders...

En als je haar eerst goed moe maakt voordat ze de tuin in mag?

Pino2012 schreef:En als je haar eerst goed moe maakt voordat ze de tuin in mag?

Moe staat niet in haar woordenboek. Ze is altijd ready for action.
Mijn teckel legt zich neer als ze moe is alleen Gimmick is altijd ready to go. Dat is nou juist wat ik zo heerlijk vind, maar ook wat ik zo moeilijk vind.

Daarnaast zijn we zodra het droog is ook buiten te vinden. Lekker spelen in de tuin...
zoekspelletjes met de honden en klimmen en klauteren met de kinderen.

Heavy schreef:Ben je niet bang dat ze een van de kinderen omver loopt?

Dat gebeurt ook wel eens.
Maar de oudste weet na 3x op zijn kont geland te zijn wel dat hij niet op "het pad van Gimmick" moet lopen. En de jongste loopt (nog) niet los.

Nee klopt dan vliegt ze richting schutting maar in die vaart is ze nog nooit tegen een van de kinderen opgelopen. Wel tegen een schommelend kind maar daar heeft ze nu respect voor nadat er 2 knietjes in haar ribben gelanceerd werden...

Ik zit ook echt aan een kennel te denken hoor.
Ik merk wel een verschil als ze aan de ketting ligt. Ze reageert dan ook veel minder op alle prikkels.
Als ze bij mijn zus logeert dan ligt ze veel in de kennel maar daar ligt ze dan ook gewoon te slapen.
alsof er een last van haar af valt.

Gimmick schreef:Nou prachtig... de afgelopen dagen heel consequent geweest en haar telkens in de gaten gehouden zonder "er boven op" te zitten.
iedere poging tot na jagen haar naar binnen gestuurd.
En ik kan het haar niet kwalijk nemen ze leert heel snel.
Ze jaagt nu 2x op en neer op volle vaart zodra ik in beeld kom en brul dat ze moet stoppen vliegt ze door naar binnen en gaat in haar bench of op haar kleed liggen.
precies wat ik haar zei te doen...
zucht...

Zo herkenbaar!!
Als Bronco weer eens achter de kat aanvliegt, gaat het net zo.
Ik brul, hij draait om zonder vaart te verminderen regelrecht z'n bench in.
Klote hond.....

Gimmick schreef:

Pino2012 schreef:En als je haar eerst goed moe maakt voordat ze de tuin in mag?

Moe staat niet in haar woordenboek. Ze is altijd ready for action.
Mijn teckel legt zich neer als ze moe is alleen Gimmick is altijd ready to go. Dat is nou juist wat ik zo heerlijk vind, maar ook wat ik zo moeilijk vind.

Moe kennen ze echt niet. Soms denk ik dat ik te ver met hem gefietst heb, totdat er een haas weg spat op het land of er een kat in de verte loopt. Geen spoortje van vermoeidheid meer te bekennen, geen gehijg, geen tong uit de bek, gewoon weer 100% opgeladen en ready to go.

Maar water werkt dus ook niet?

Van dat fietsen herken ik ook. Maar ook hersenspelletjes het is leuk zolang het duurt maar daarna moet er na 2 min rust toch wel weer wat fysieks gebeuren.
Het is natuurlijk ook waar ze op gefokt zijn op hun doorzettingsvermogen. Maar ik vind het een uitdaging hoor...

Dat is het zeker.
Ik dacht echt dat ik wist waar ik aan begon. Al jaren mezelf verdiept in het ras, ken verscheidene Staff's en hun eigenaren.
En ik ben zelfs ruim 20 jaar geleden al bij degene geweest die de eerste AmStaff naar nederland gehaald heeft.

Spijt heb ik zeker niet!
Het is de lastigste hond die ik tot nu toe gehad heb, maar ook degene die me het vaakste laat lachen.
Alleen het energie level en hun fysieke kracht had ik toch lager ingeschat dan dat het daadwerkelijk is.

GrethavW schreef:Dat is het zeker.
Ik dacht echt dat ik wist waar ik aan begon. Al jaren mezelf verdiept in het ras, ken verscheidene Staff's en hun eigenaren.
En ik ben zelfs ruim 20 jaar geleden al bij degene geweest die de eerste AmStaff naar nederland gehaald heeft.

Spijt heb ik zeker niet!
Het is de lastigste hond die ik tot nu toe gehad heb, maar ook degene die me het vaakste laat lachen.
Alleen het energie level en hun fysieke kracht had ik toch lager ingeschat dan dat het daadwerkelijk is.

Ik ook absoluut niet... ik leer dankzij haar ook enorm veel over mezelf en we zitten dus samen in een leerproces. Zij dwingt me wel om anders en creatiever te gaan denken Maar voornamelijk rustig te blijven en geduld te hebben...
Onze vorige amstaff was een stuk gemoedelijker en wel degelijk moe te krijgen.
Mijn vriend heeft deze dame uitgezocht en heeft zich erin verslikt. Hij vindt het wel heel jammer en heeft stiekem af en toe wel spijt van denk ik.
Daarom valt 95% van de opvoeding wel op mijn schouders en ik geniet met volle teugen. Af en toe wanhoop ik ook wel eens met een aantal.gedragingen van haar maar ik geniet hoofdzakelijk van haar idiote streken. Het mega intense en overal voor de volle 200% ergens voor gaan.

Als ik je zo hoor lijken onze honden qua gedrag erg op elkaar.
Wij hebben hem ook nog als herplaatser in huis gekregen, dat maakt het ook niet makkelijker.
Ik moet er ook regelmatig op hameren dat de rest van het gezin even consequent is als ik, dat vinden ze best lastig.

GrethavW schreef:Als ik je zo hoor lijken onze honden qua gedrag erg op elkaar.
Wij hebben hem ook nog als herplaatser in huis gekregen, dat maakt het ook niet makkelijker.
Ik moet er ook regelmatig op hameren dat de rest van het gezin even consequent is als ik, dat vinden ze best lastig.

hier hebben we Gimmick in huis gekregen toen ze 7 maand jong was.
Ze was door de vorige baas terug gebracht naar de fokker met de mededeling "ze is zo druk we kunnen er niks mee"
ze heeft 80% van de tijd in de bench doorgebracht omdat ze slecht luisterde. De fokker is 5 weken heel intensief met haar aan de slag gegaan en haar geleerd aan de lijn te lopen, dat ze kan zitten op commando en enige regels in huis kende.
Ze was moddervet, ruim 10kg overgewicht.
We hebben in de afgelopen 2 jaar zoveel vooruitgang geboekt maar moet ook nog veel gebeuren.
ze heeft dus in de puberteit de puppendingen moeten leren als niet in benen en handen happen.
Als je haar de rug.toekeerde beet ze met haar voortanden in je bovenbeen.
Ze deed heel veel aan "neus porren" dus continu die neus ergens hard in duwen om reactie te krijgen etc etc etc.
Ze viel uit tegen andere hondenm vreemde mannen in het donker waren een mega bedreiging Etc. Dat hebben we er allemaal bijna uit.

Toen Bronco hier kwam was hij 6 maanden oud. Hij kwam uit de standaard Staff omgeving.......3 hoog achter, manlief zat vast, prikband om en bazinnetje met een kindje van 1½.
Hij heeft volgens mij nooit andere honden gezien, geen opvoeding gehad, enz..

Gelukkig valt hij niet uit, maar gaat wel volledig uit z'n plaat als hij andere honden ziet. Inclusief oorverdovend gekrijs, je schaamt je dood.
Probeer nu hem te leren andere honden te negeren en het gaat heel langzaam beter.
Op de honden van de buren reageert hij niet meer, ook niet als ze staan te blaffen. Dus hij kan het wel.

Sowieso nooit iets van agressie bij hem gezien en hij is zelfverzekerd.
Een angstige hond, zeker bij deze rassen, zou ik nooit aan beginnen.
Wel is hij waaks, wat veel Staff's niet zijn. Als ik niet thuis ben hoeft er waarschijnlijk niemand binnen te komen.
Ben ik er wel, dan is iedereen enorm leuk en gezellig.
In het donker is hij ook enorm alert, je kunt met een gerust hart over straat.

Het is veel werk, maar wat voelt het fijn om zo'n hond een nieuw en blijvend thuis te geven.
En dat hij niet van adres naar adres en uiteindelijk asiel is gegaan.