Het HondenForum

renee-uk schreef:
waar ze terecht komt als je herplaatst heb je zelf in de hand natuurlijk, je hoeft haar niet aan de eerste de beste mee te geven.
als je herplaatsen serieus overweegt kun je altijd alma of tineke hier op het forum benaderen, dan weet je in elk geval zeker dat de herplaatsing kundig en integer gebeurt.

Deze pik ik er even uit zodat het wat meer opvalt.
Nala kan prima herplaatst worden bij een gezin zonder kinderen, Alma en Tineke zijn daar heel kundig in.

Tara schreef:

carina58 schreef:Onze hond is 2 jaar. Is bang van kinderen. Staart tussen zijn benen. Bij ons komen er eigenlijk nooit kleine kinderen. Hebben ook in de familie geen kleine kinderen, om te kunnen socialiseren. Wel als pup expres langs de lagere school hier in de straat gelopen, lang het hek als ze buiten spelen waren.
Maar heeft niets geholpen. Als er kinderen naar hem toekomen tot heden toe hebben die het netjes gevraagd, zeg ik ja dat is goed maar aai maar op zijn rug. Hou zelf zijn kop vast. En praat tegen hem en aai achter zijn oren. (Natuurlijk in de hoop dat hij het minder eng gaat vinden)
Maar zodra ik nog maar iets merk aan hem dat hij er zenuwachtig van wordt. Zeg ik tegen die kinderen doe maar niet hij vind dat aaien niet leuk.

Kan inderdaad beter zeggen doe maar niet hij kan bijten.
Hoop wel dat ik dit nog goed ga krijgen.
Zal eens bellen met de hondenschool waar ik 3 cursussen met hem heb gedaan, of zij weten hoe ik dit beter op kan lossen voor hem.

Alles is wel een beetje tegen TS gezegd geloof ik, maar deze hier wordt een beetje ondergesneeuwd.
Ik lees hier iets heel akeligs in: Deze hond moet onder dwang (want kop wordt vastgehouden) toestaan dat hij door kinderen geaaid wordt?
Als hij werkelijk zo angstig is, dan gaat deze manier niet helpen om het minder eng te gaan vinden.
Mijn Oop moest als jonge hond weinig van andere mensen hebben, laat staan van kinderen. Sommigen noemden hem zelfs angstig.
Ik heb hem nooit gedwongen iets over zich heen te laten komen, en uiteindelijk is hij uitgegroeid tot de allerstabielste hond die je maar kunt bedenken. Soms moet je gewoon accepteren dat iets is zoals het is en je maatregelen nemen. In mijn geval was dat gewoon zorgen dat hij altijd weg kon en dat hij nooit werd gedwongen om iets over zich heen te laten komen wat hij niet wilde.



Als ik jou was zou ik hem gewoon afschermen van kinderen, zorgen dat ze niet bij je hond kunnen komen en zelf duidelijk de leiding nemen zodat je hond ziet dat jij voor zijn veiligheid zorgt. Naar mijn mening is er eigenlijk geen andere manier waarop je je hond kunt duidelijk maken dat die Enge Kinderen voor hem geen echte bedreiging zijn. Jij zorgt immers voor zijn veiligheid, en dat doe je nu eenmaal niet door dingen te forceren.

Hoi Tara.

Bedankt voor het antwoorden van mijn bericht.
Dwang is een groot woord. 1 x aaien was het. En daarna weer verder.

Oké! Dus beter is het om dit niet meer te doen. Ik ben er inderdaad voor zijn veiligheid en meer, klopt.
Dacht dat ik hier goed aan deed, maar niet dus.
Ben blij met jullie ervaringen o.a. Hierin.

Hij is ook niet opgegroeid met kleine kinderen. Hebben we niet in de familie de jongste is 14 jaar. Ook niet in onze kennissenkring.

Vraagje. Hij gromt niet en hij hapt niet. Zie het alleen aan zijn houding zoals staart tussen zijn benen.
Dit gaat hij niet meer leren dan? Hoeft van mij natuurlijk ook helemaal niet. Maar heb hier geen ervaring in.

Tara schreef:Je zou jezelf moeten afvragen hoe belangrijk het is.
Er is wel degelijk sprake van dwang, want de hond vindt het niet leuk, en jij belet hem om er van weg te lopen.
Op deze manier bereik je naar mijn mening alleen maar eerder dat hij een keer wél iets doet. Gewoon helemaal niet doen dus. Ook niet één aaitje. Waarom moet dat ook? De hond is er toch voor jou en niet voor anderen?
Het is helemaal niet erg als je hond kinderen niet leuk vindt, het moet alleen geen issue worden. Hoe meer aandacht jij gaat schenken aan omgaan met kinderen, hoe groter de kans dat het wel een issue wordt.

Oké is duidelijk zo. Hoeft voor mij ook helemaal niet toch zeker in zijn geval.

Natuurlijk is dat niet erg als hij kinderen niet leuk vind. Maar vond het wel vreemd hij vindt honden en mensen helemaal geweldig. Dus waarom een kind niet dacht ik. Het meisje wat ik in dit voorbeeld aanhaalde stond gewoon stil was niet aan het rennen of gillen enzo. Kwam met haar moeder uit school denk dat ze een jaar of 6 was.

Een hondje wat kinderen niet leuk vindt en zelfs durft te bijten kan wel samen in een kamer blijven, zelfs zonder muilkorf. Mijn Beau moest geen kinderen, gewoon niet. Daar lag voor mij de taak om kinderen bij hem weg te houden en te zorgen dat hij ontspannen naast mij op de bank kon liggen. En hij was echt ontspannen want hij wist dat ik geen kind bij hem in de buurt liet komen. Kinderen die binnen kwamen werden eerst verteld dat de hond een grote nee was, niet aaien en niet voeren en niet mee spelen (liefst niet kijken maar dat ging wel heel ver ) En ik ben geheel niet streng, zelfs een hele makkelijke moeder, maar er werd echt wel naar mij geluisterd. In andere huizen gelden nu eenmaal andere regels, en die voer je maar gewoon uit Ik had bijna iedere woensdagmiddag pannenkoekenfeestjes en in het weekend sliepen er veel kinderen en nog nooit is er een kind gebeten. Beau was altijd bij mij, 's nachts op mijn bed en op de dag waar ik ook was en mijn taak was om hem te beschermen tegen kinderen. Het kost wat energie maar dat had ik er graag voor over.

Structureel weghouden bij kinderen kan je alleen doen als er genoeg andere, sociale activiteiten met de hond worden ondernomen. Als dat niet kan wegens tijdgebrek of andere redenen zou ik de hond herplaatsen.
Als je zelf een jong kind hebt komen er toch vaak andere kinderen over de vloer. De hond dan maar wegsluiten zonder alternatief vind ik sneu.

Boutje schreef:Optie die je zegt waar ik wel wat in zie is een deel van het erf VEILIG afzetten net als die schuur (liefst aan elkaar vast, soort kennel met uitloop) en daar je hond zetten als er kinderen zijn, op voorwaarde dat je verder wle genoeg met hem blijft doen qua wandelen en een leuke cursus of zo (weet niet wat hij leuk vindt) en hij gewoon 's avonds als er geen vreemde kinderen of bezoek en zo is mee binnen kan zoals hij gewend is.
En er dan op letten of hij dit erg vindt of dat hij het zo ook wle prima vindt en zich wat alleen kan amuseren daar buiten.
Valkuil is wel dan ongemerkt steeds minder met hem gaan doen, "want hij is toch braaf en rustig buiten".

Gedragstherapeut en zo zie ik ook niet zo zitten.. hond is 6 en heeft het alleen opgeknapt tot nu toe, kost je bergen veel tijd en energie en geld en in mijn ogen weinig kans op 100% succes. En die 100% heb je nu net wal nodig als het op kindertjehappen aan komt.

Zo kennel buiten aan de schuur moet dan wel zo gemaakt worden dat kinderen hun handjes er niet doorheen kunnen steken.

Sas schreef:

gonnie schreef:De godganse dag is een beetje overdreven, kinderen zitten het grootste gedeelte van de dag op school.

en gaan vroeg nr bed, niet overdrijven allemaal.
èn de kinderen worden natuurlijk ook steeds ouder en hun vriendjes dus ook. Ik begrijp dat het probleem in jonge kinderen zit, dan is het dus een tijdelijk iets.

Ja, tegen de tijd dat die kinderen oud genoeg zijn om verantwoord met die hond om te gaan, is deze waarschijnlijk bijna bejaard. Dan heeft-ie er niet gek veel meer aan

Tiny schreef:Een hondje wat kinderen niet leuk vindt en zelfs durft te bijten kan wel samen in een kamer blijven, zelfs zonder muilkorf. Mijn Beau moest geen kinderen, gewoon niet. Daar lag voor mij de taak om kinderen bij hem weg te houden en te zorgen dat hij ontspannen naast mij op de bank kon liggen. En hij was echt ontspannen want hij wist dat ik geen kind bij hem in de buurt liet komen. Kinderen die binnen kwamen werden eerst verteld dat de hond een grote nee was, niet aaien en niet voeren en niet mee spelen (liefst niet kijken maar dat ging wel heel ver ) En ik ben geheel niet streng, zelfs een hele makkelijke moeder, maar er werd echt wel naar mij geluisterd. In andere huizen gelden nu eenmaal andere regels, en die voer je maar gewoon uit Ik had bijna iedere woensdagmiddag pannenkoekenfeestjes en in het weekend sliepen er veel kinderen en nog nooit is er een kind gebeten. Beau was altijd bij mij, 's nachts op mijn bed en op de dag waar ik ook was en mijn taak was om hem te beschermen tegen kinderen. Het kost wat energie maar dat had ik er graag voor over.

Ik heb 12 en een half jaar een hobd gehad die een hekel had aan kinderen. Toen de hond 6 jaar oud was werd mijn eerste zoon geboren, 2 jaar later mijn tweede zoon. In de zeseneenhalf jaar dat ze samen hebben geleefd is de hond nooit een seconde alleen geweest met mijn kinderen, of vriendjes van hen. Ik zat er als een bok op de haverkist bovenop. Van 's morgens vroeg tot 's avonds laat.
Nooit wat gebeurd. Dus het kan zeker wel.
Wat mij in de situatie van TS zorgen baart is dat hij mij de indruk geeft het te licht op te nemen, maar daar kan ik natuurlijk naast zitten èn dat de hond de kinderen niet ontwijkt maar opzoekt zoals in het erfverhaal. En dat vind ik persoonlijk best eng.

carina58 schreef:Onze hond is 2 jaar. Is bang van kinderen. Staart tussen zijn benen. Bij ons komen er eigenlijk nooit kleine kinderen. Hebben ook in de familie geen kleine kinderen, om te kunnen socialiseren. Wel als pup expres langs de lagere school hier in de straat gelopen, lang het hek als ze buiten spelen waren.
Maar heeft niets geholpen. Als er kinderen naar hem toekomen tot heden toe hebben die het netjes gevraagd, zeg ik ja dat is goed maar aai maar op zijn rug. Hou zelf zijn kop vast. En praat tegen hem en aai achter zijn oren. (Natuurlijk in de hoop dat hij het minder eng gaat vinden)
Maar zodra ik nog maar iets merk aan hem dat hij er zenuwachtig van wordt. Zeg ik tegen die kinderen doe maar niet hij vind dat aaien niet leuk.

Kan inderdaad beter zeggen doe maar niet hij kan bijten.
Hoop wel dat ik dit nog goed ga krijgen.
Zal eens bellen met de hondenschool waar ik 3 cursussen met hem heb gedaan, of zij weten hoe ik dit beter op kan lossen voor hem.

Zijn kop vasthouden is dus dwingen om geaaid te worden. Niet doen. Ik zou die kinders die hem willen aaien stukken rodiworst ofzo in hun handjes douwen en zeggen dat als hij het aan neemt, ze hem over zijn keel mogen aaien, nooit boven op zijn kop of rug, en alleen maar als hij het toe laat. Doet hij een stap achteruit, kappen en doorlopen en nog een miljoen kinders lekkers laten voeren zonder dat hij tot verder contact verplicht is. Dan gaat er wellicht ooit een kwartje vallen dat kinderen wel leuk zijn.

Nou weet niet of dat zo'n goed idee is.
Kunnen ze beter rodi worst rondstrooien van een afstandje dan uit een handje laten nemen.
Door het zien van zijn angst vertrouwde ik het al bij voorbaat niet. Je weet maar nooit!!

carina58 schreef:Nou weet niet of dat zo'n goed idee is.
Kunnen ze beter rodi worst rondstrooien van een afstandje dan uit een handje laten nemen.
Door het zien van zijn angst vertrouwde ik het al bij voorbaat niet. Je weet maar nooit!!

doe maar niet hoor, hou die kinderen maar lekker weg bij je hond

renee-uk schreef:

carina58 schreef:Nou weet niet of dat zo'n goed idee is.
Kunnen ze beter rodi worst rondstrooien van een afstandje dan uit een handje laten nemen.
Door het zien van zijn angst vertrouwde ik het al bij voorbaat niet. Je weet maar nooit!!

doe maar niet hoor, hou die kinderen maar lekker weg bij je hond

Ja dacht ik ook Renee. Na advies van Tara.
Zo zie je maar weer denk je goed te doen om de kinderen die je tegenkomt en hem willen aaien dit toe te laten, omdat je denkt als hij er maar aan went komt dit goed.
Blijkt volgens jullie betere hondenkenners dan ik ben helemaal niet juist te zijn.

carina58 schreef:

renee-uk schreef:

carina58 schreef:Nou weet niet of dat zo'n goed idee is.
Kunnen ze beter rodi worst rondstrooien van een afstandje dan uit een handje laten nemen.
Door het zien van zijn angst vertrouwde ik het al bij voorbaat niet. Je weet maar nooit!!

doe maar niet hoor, hou die kinderen maar lekker weg bij je hond

Ja dacht ik ook Renee. Na advies van Tara.
Zo zie je maar weer denk je goed te doen om de kinderen die je tegenkomt en hem willen aaien dit toe te laten, omdat je denkt als hij er maar aan went komt dit goed.
Blijkt volgens jullie betere hondenkenners dan ik ben helemaal niet juist te zijn.

ook al ben je (nog) niet gepokt en gemazeld in het hondenhouden dan nog wil dat niet zeggen dat je niet op je gevoel af kunt gaan.
je vertrouwde het al niet, zei je, en dat is al reden genoeg om iets niet door te zetten.
een angstige hond in het nauw - en dat is ie als ie niet weg kan- maakt, net als de spreekwoordelijke kat, rare sprongen.
wat moet ie ook anders als de normale hondse reactie flight or fight is en de flight niet mogelijk.
grote kans dat ie een knauw uitdeelt in dat handje inclusief lekkertje en dan ben je verder van huis.

zo te lezen is er voor jou ook geen enkele reden waarom je hond wel met kleine kinders om zou moeten gaan, dus eigenlijk ook geen enkele reden om daarop te trainen.
je kunt hem wel leren kinderen die je tegenkomt te negeren, maar daarvoor hoef je hem juist niet te laten bepotelen

Hij negeert ze ook.
Buiten negeert hij eigenlijk alles behalve sommige honden. Daar zou hij graag naar toegaan. Als we honden tegen komen is het soms snuffelen aan elkaar of ik zeg nee doorlopen. En dan toch zeker als ze aan de andere kant van de straat lopen.

Katten hou ik in de gaten daar gaat hij achteraan. Als hij de kans zou krijgen.

carina58 schreef:Hij negeert ze ook.
Buiten negeert hij eigenlijk alles behalve sommige honden. Daar zou hij graag naar toegaan. Als we honden tegen komen is het soms snuffelen aan elkaar of ik zeg nee doorlopen. En dan toch zeker als ze aan de andere kant van de straat lopen.

prima toch

Onze hond is inmiddels 3 jaar en woont nu 1,5 jaar bij ons. Hij heeft een verleden waarbij mishandeling door volwassenen en kinderen heeft plaatsgevonden. Hij is dus ook niet zo'n fan van kinderen. Hij heeft ook meerdere keren proberen te happen en daarom heeft hij een muilkorf gekregen. Dit ging verder prima. We zijn sinds kort bezig met gedragstherapie wat voor ons al enorm geholpen heeft. De hond is al enorm veranderd en dat door dingen die wij als baasjes hebben geleerd.
Ik weet niet hoe je tegenover gedragstherapie aan kijkt, maar je zou het altijd nog kunnen proberen voordat je het besluit neemt om de hond te herplaatsen.

Ik ben ook opgegroeid met een kindagressieve hond (had nog wel meer agressieprobleempjes). En ik vond het een werelddier. Hoe jong ik ook was toen hij kwam.

Leer de hond zelf aan dat zodra er visite komt hij naar zijn veilige plek gaat. Het is dan snacktijd. Basje kreeg van ons dan iets lekkers in zijn mand in de gang. Hij ging zelf naar zijn plek toe. Zo koppelde we het aan iets leuks en zocht hij zelf die rut ook op. Niet meer in zulke moeilijke situaties brengen als je niet volledig op de hond kunt focussen en kunt afschermen als kinderen er op af komen.

Het is vervelend dat je door schade en schande wijs hebt moeten worden, maar uiteindelijk moeten we dat allemaal. Maar probeer er wijzer door te worden. Een muilkorf kan je in sommige situaties helpen, maar dit moet je wel verstandig aanpakken en niet zo maar die muilkorf omgooien en de hond het dan alsnog uit laten zoeken.

Het kan wel zeker. En het zegt niet dat je hem helemaal moet isoleren van kinderen. Mijn Kay kan ook lang niet met alle kinderen. Degene die hij kent vertrouwd hij, maar die kinderen moeten wel weten hoe ze met hem om moeten gaan (niet om de nek hangen dus!). Maar samen met de kinderen ballen gooien en ophalen, dat kan ik goed controleren en dat kan elk kind met hem. Dat durf ik zelfs met mijn iets te drukke neefje aan. 5 minuutjes en dan leg ik Kay apart en mag neefje met gewoon speelgoed gaan spelen.