Het HondenForum

Hier wordt ook best veel ruimte genomen, zo'n 100 meter denk ik. Wel op een verschillende manier. Boyke (toen hij nog hupsig was) en Sidney (terriërs) willen allebei wel graag jagen, dus die hebben ook de neiging contact te verliezen op het moment supreme Ik heb in de loop van de tijd steeds beter geleerd aan hun lichammstaal te zien wanneer het penibel werd en roep ze dan terug om desnoods tijdelijk aan te lijnen. Als de ergste luchtjes weer over zijn, kunnen ze gewoon weer los.

Freddy (Kees) jaagt niet zelfstandig, maar zou wel mee gaan met de rest. Die neemt ook van nature minder ruimte en kijkt vaker om of keert even terug om zich te melden en een neus te geven Wel is zij wat onstuimiger en wil nog wel eens naar andere honden toerennen. Daarom houd ik haar ook graag een beetje in de buurt.

Te ver is voor mij: lastig roepbaar of uit zicht. Ik heb een soort gevoelsgrens. Daarbuiten voel ik dat ze niet meer direct reageren en dat vind ik onprettig. Als ze eens kroketten-dag hebben, gooi ik er na het 'kom eensssss' en 'potverdrie' achteraan en dat helpt meestal wel Toegegeven, de terriërs ben ik allebei wel eens kort kwijt geweest, maar ik doe er alles aan het zoveel mogelijk te voorkomen.

Ik moet zeggen dat ik dan wel geen honden heb die onverstoorbaar achter je aansjokken in het bos, dus echt helemaal ontspannen wandelen is het nooit, maar ik zou dat geloof ik ook niet willen Dat beetje pit en eigen initiatief vind ik wel zo leuk!

Ik roep ze trouwens terug als ze te ver gaan, maar niet met 'hier', want dan wil ik ze ook echt hier hebben. Meestal roep ik iets als 'niet te ver' of 'rustig aan dames' en wonderlijk genoeg lijken ze me te begrijpen Lekkers gebruik ik ook, maar niet elke keer.

Mijn honden waaronder een husky herder kruising blijven op Laila na ook dichtbij. Ik beloon ook altijd als ze zelf contact zoeken en even naar me toe komen. Ze krijgen altijd een aai, of een klein stukje frolic of ineens iets heel lekkers. En ze zijn altijd braaf en lief en knap. Ik maak een klak geluid als een clicker als ze stil moeten blijven staan omdat ze te ver weg zijn. Ze hoeven dan niet terug te komen, mogen blijven snuffelen waar ze zijn maar wel wachten want je bent te ver weg. Ze doen het allemaal behalve Laila

Laila checkt ook vaak wel in. Aan de lijn is ze rustig maar los is het gewoon een losgeslagen projectiel. Heel intensief en enthousiast en explosief vind ik wel een goede manier om haar te omschrijven dan. Maar ook zij gaat het al steeds beter doen. Iemand die het kan hebben dat de honden ruim lopen zou er waarschijnlijk al prima tevreden mee zijn. Maar ik wil haar dichterbij. Ik durf haar tot nu toe daarom ook niet op het strand los te laten. Het is zo uitgestrekt en ik ben bang dat ik haar in Katwijk op kan gaan halen of zo

Op de hei mag Ari best ver weg, 50-100 meter, hij luistert gelukkig heel erg goed, 1 keer fluiten en binnen no-time zit hij naast je, in het bos (zonder goed overzicht) mag dat niet, dat weet hij ook, dan blijft hij ook altijd dichtbij.

Tja en dan denk je dat de braafste hondjes van de klas wel lekker om de baasjes heen blijven lopen? Oh my what valt dat vies tegen. Nu wonen wij in het bos en kunnen ze dus niet te ver weg en moet ik ze dus wel actief in de buurt houden. Af en toe zijn het net windhonden. Sprinten ze met zijn tweeen keihard weg. Braafste hondje van de klas: kay neemt steeds meer en meer ruimte. Die kan op het strand ook echt een stipje worden en dan hoort hij door de wind ook niks meer (en ik kan heel hard op mijn vingers blazen, dan wil je niet naast mij staan zeg maar, heb ik wel geleerd bij de racers van mij)

Norah blijft gelukkig veel dichterbij en probeert Kay daar ook wel eens regelmatig in zijn afstand nemen af te blokken. Dat is dan wel weer handig, al luistert Kay niet naar Norah's pogingen haha.
Norah moet ook veel dichterbij blijven en doet dat ook natuurlijker. Alhoewel ze nooit zo heel actief met mij bezig was.

Ik moet mij toch regelmatig verstoppen om het dichterbij mij te blijven op natuurlijke manier bij mij te blijven. Ja ze staan super goed onder commando, maar om ze elke keer in hun sprint terug te roepen betekend dat ik elke 20 sec. ze terug moet roepen. Wordt je ook wel moe van haha. Tot enkele maanden geleden ging Norah nooit op zoek mij. Kay vind het spelletje altijd grappig en is dus ook heel actief mij te zoeken dan en blijft veel dichterbij.

Nu racen ze niet altijd hoor. Inchecken kunnen ze ook, als de ergste gekte eraf is en dat doen ze dan ook meer dan eens met brede kwispels en lachebekjes. Ik beloon dat ook altijd met wat lekkers, speeltje, woordjes of aaitjes. Ze kunnen heel braaf zijn hoor, maar gelukkig zit er in de brave hondjes ook nog genoeg gekte, anders werd het ook zo saai.

Kay kan ook wel wild willen opjagen. Enkel reeen e.d. Gelukkig duurt dat in de regel niet lang en is dat zeer zelden (nog geen 5 keer gebeurd), maar 1 keer in Frankrijk was toch minder fijn.
Bij Norah gebeurd het gewoon niet. Dat is te gevaarlijk. Kay zal niet in 7 sloten tegelijk lopen. Dus mag ook meer ruimte nemen, Luistert ook op grote afstand. Norah trouwens ook wel.