Het HondenForum

Het beste lijkt mij is om iedere dag voor een korte tijd de honden apart mee uit te nemen. Of dit mij inderdaad gaat lukken is nog maar de vraag. Er gaat enorm veel tijd in zitten (ik werk overdag part-time).

Hier kan ik nou enorm van balen. Altijd tijd te kort voor dingen die ik belangrijk vind. Maar een ding is zeker, het is voor Carlito beter dat hij wat meer vertrouwen krijgt in zich zelf.

jemmeke schreef:Hier kan ik nou enorm van balen. Altijd tijd te kort voor dingen die ik belangrijk vind. Maar een ding is zeker, het is voor Carlito beter dat hij wat meer vertrouwen krijgt in zich zelf.

Als hij echt zo onzeker is als hij zonder Balou is is het goed daaraan te werken. Je kan hem ook zelfstandiger maken door bv zoekspelletjes en apporteerspelletjes waarbij hij ook zijn zelfstandigheid vergroot. Gehoorzaamheidsoefeningetjes waarbij je hem de hemel in prijst doen het ook vaak goed.
Maar verwacht geen wonderen. Honden kunnen echt verschrikkelijk aan elkaar hangen en het is geen schande als je ze niet makkelijk kan scheiden. Als Carlito ooit alleen achter moet blijven zal hij het een poos echt lastig hebben, maar hij komt er dan ook wel weer overheen. Hij zal wel moeten en veelal gebeurt het dan dus ook.
Het probleem wat jij hebt is een probleem wat erg veel mensen met meerdere honden hebben.

dusk schreef:Geweldig joh...

Maar hoezo raden jullie aan om je hond te negeren voordat je weg gaat?

Als ik tegen mij hond zeg: zo terug...
Dan weet hij bijv. echt dat ik zo terug ben

Het feit dat je weg gaat moet helemaal niks bijzonders zijn. Als ik boven de bedden op ga maken kondig ik dat ook niet aan, als ik even naar de schuur loop ook niet, dus als ik langer weg ga ook niet. Afscheid nemen vestigt juist de aandacht op het feit dat je weg gaat.

Ik moet zeggen dat ik altijd wel afscheid neem als ik weg ga en als ik tussen de middag en 's avonds weer thuis kom begroet ik ze ook altijd uitgebreid. Als ze zo enthousiast zijn krijg ik het niet voor elkaar om ze te negeren, ik heb ze zelf tenslotte ook gemist. Maar mijn honden hebben natuurlijk ook geen verlatingsangst en ze zijn gewend aan het vaste ritme door de week.

Chatterbox schreef:Ik moet zeggen dat ik altijd wel afscheid neem als ik weg ga en als ik tussen de middag en 's avonds weer thuis kom begroet ik ze ook altijd uitgebreid. Als ze zo enthousiast zijn krijg ik het niet voor elkaar om ze te negeren, ik heb ze zelf tenslotte ook gemist. Maar mijn honden hebben natuurlijk ook geen verlatingsangst en ze zijn gewend aan het vaste ritme door de week.

Ik denk ook dat even afscheid nemen en vrolijk begroeten als je thuiskomt prima kan als je hond nooit iets van verlatingsangst heeft laten zien. Maar met Jack probeer ik echt om het weggaan heel oninteressant en het thuiskomen een beetje saai te houden. Ik werk sinds kort weer, en op zich gaat dat best. Ik ben wel ongeveer 5,5 uur weg, maar Jack is maximaal 3,5 uur alleen. Maar als mijn zoon hem uitgelaten heeft gaat Jack thuis eerst overal kijken of ik er al ben, en Jack zit ook tijden voor de tuindeur te staren om te kijken of ik al thuiskom. Heel schattig, maar dan moet ik dus zeker niet gaan bevestigen dat het leuk is als ik er weer ben. Wel lastig trouwens, buiten moet ik toch de leukste baas van de wereld zijn (anders luistert hij voor geen meter), maar thuis moet ik saai zijn.

Ik zei Laika ook altijd gedag en als ik thuiskwam begroette ik haar. Dat kon, omdat ze er echt geen krimp om gaf of ik er wel of niet wat. Die pias van een Nelson die zeg ik gedag door even te zeggen dat ik wegben ( "Ben even weg hoor, tot straks!! ) en als ik thuiskom negeer ik hem, omdat hij anders echt de hele toko afbreekt en niet meer kalmeert ook. Op zich kan hij prima alleen zijn, maar hij wordt wel erg opgewonden van aandacht dus ik hou het liever kalm. Honden kunnen redelijk klok kijken en om en nabij de tijd dat ze je verwachten kan dat zorgen voor opwinding voordat je er bent en dat kan weer leiden tot gaten in spullen die bedoeld zijn om bv op te zitten.

Eline* schreef: "Ben even weg hoor, tot straks!!

Ik zeg er zelfs nog bij wat ik ga doen

Ca Cajuina schreef: Ik vind discussies anders zeer leerzaam. Hoe nutteloos ze ook mogen blijken. Als 1 persoon die het leest er war van opsteekt heeft het al nut gehad

Die ene persoon ben ik zoiezo al En ja ik ben wel blij dat er over gepraat wordt maar wel jammer dat mensen het affentoe op een aanvallende manier doen...

Hanneke2 schreef:Het feit dat je weg gaat moet helemaal niks bijzonders zijn. Als ik boven de bedden op ga maken kondig ik dat ook niet aan, als ik even naar de schuur loop ook niet, dus als ik langer weg ga ook niet. Afscheid nemen vestigt juist de aandacht op het feit dat je weg gaat.

Nou dat ga ik ook maar doen in het vervolg! Rocky zit nu momenteel bij mijn vader en die is elke dag thuis dus als hij weer bij ons in huis komt dan wordt het wel weer even wennen voor hem zonder mensen.

Dan maar hopen dat de helft bernersennen in hem naar bovenkomt die hem rustig en saai houdt als we naar het werk zijn

Belle schreef:

Eline* schreef: "Ben even weg hoor, tot straks!!

Ik zeg er zelfs nog bij wat ik ga doen

Spreektaalcommando's met een net woord. Ze adviseren dat dus ook gewoon. Het is juist goed de hond even te laten weten dat je weg bent. Mensen willen vooral bij pups nog wel eens wegsneaken als het kind maft. Als de pup dan wakker wordt gaat hij op zoek naar de baas. Er kan dan dus paniek ontstaan als de baas er niet blijkt te zijn en paniek tijdens het alleen zijn kan weer zorgen voor verlatingsangst. Dat wil je dus voorkomen.
Beter is dus de pup aan te geven middels een spreektaalcommando dat hij even alleen is. Dan is het wel handig dat dat zinnetje altijd gelijk is.
"Baasje gaat even boodschappen doen" is toch wezenlijk anders als "Ik ga koffie drinken bij ome harrie".

Eline* schreef:"Baasje gaat even boodschappen doen" is toch wezenlijk anders als "Ik ga koffie drinken bij ome harrie".

Hahahaha ja... ik moet al lachen bij de gedachte aan alleen al! Het lijkt me inderdaad voor een pup bere eng om wakker te worden en te beseffen dat je baasje, je mentale houvast er niet is! Ik kan me voorstellen dat sommige beestjes volledig flippen.

Ons blondje heeft ook moeilijkheden gehad met alleen zijn.
Nog doen we een heel ritueel.
Eerst goed uitlaten, zoekspelletjes doen ed.
Dan pas weg gaan als hij rustig is.
Ik zeg ook..."Vrouwtje gaat even boodschappen doen."
En bij thuiskomst geen overmatig geaai.
Hoewel ik dat nog steeds moeilijk vind. Hij is ook zo enthousiast en komt dan met zijn beertje in zijn mond, kwispelend naar me toe.
Ik pak wel het beertje aan. Dan moet hij rustig blijven zitten totdat ik mijn jas op heb gehangen. Dan krijgt hij een koekje.

Inge O schreef:

Rossi schreef:En bij thuiskomst geen overmatig geaai.
Hoewel ik dat nog steeds moeilijk vind. Hij is ook zo enthousiast en komt dan met zijn beertje in zijn mond, kwispelend naar me toe.
Ik pak wel het beertje aan. Dan moet hij rustig blijven zitten totdat ik mijn jas op heb gehangen. Dan krijgt hij een koekje.

hier krijgen ze juist koekjes als ik weg ga - ik kan voor hun niet vaak genoeg de deur uit denk ik .
behalve als ik maar heel voor heel eventjes weg moet, dan is het gewoon 'ben even weg' en moeten ze het ocharme zonder koekjes redden .

Oh ja, maar bij het weggaan krijgt hij ook een koekje.
Vrouwtje gaat boodschappen doen....hup koekje er in.

Als mensen hun hond naar het pension brengen zeggen ze nog vaak: Vrouwtje is even boodschappen doen

Inge O schreef:

Rossi schreef:En bij thuiskomst geen overmatig geaai.
Hoewel ik dat nog steeds moeilijk vind. Hij is ook zo enthousiast en komt dan met zijn beertje in zijn mond, kwispelend naar me toe.
Ik pak wel het beertje aan. Dan moet hij rustig blijven zitten totdat ik mijn jas op heb gehangen. Dan krijgt hij een koekje.

hier krijgen ze juist koekjes als ik weg ga - ik kan voor hun niet vaak genoeg de deur uit denk ik .
behalve als ik maar heel voor heel eventjes weg moet, dan is het gewoon 'ben even weg' en moeten ze het ocharme zonder koekjes redden .

Haha dat krijgen ze bij mij ook. De jongste rent als een bezetene naar haar bench. Als ik thuiskom gaan we altijd eerst ff op het veldje uitrennen.

Ca Cajuina schreef:

Inge O schreef:

Rossi schreef:En bij thuiskomst geen overmatig geaai.
Hoewel ik dat nog steeds moeilijk vind. Hij is ook zo enthousiast en komt dan met zijn beertje in zijn mond, kwispelend naar me toe.
Ik pak wel het beertje aan. Dan moet hij rustig blijven zitten totdat ik mijn jas op heb gehangen. Dan krijgt hij een koekje.

hier krijgen ze juist koekjes als ik weg ga - ik kan voor hun niet vaak genoeg de deur uit denk ik .
behalve als ik maar heel voor heel eventjes weg moet, dan is het gewoon 'ben even weg' en moeten ze het ocharme zonder koekjes redden .

Haha dat krijgen ze bij mij ook. De jongste rent als een bezetene naar haar bench. Als ik thuiskom gaan we altijd eerst ff op het veldje uitrennen.

Ja, zo doe ik het bij Spok ook. Ik trek mijn jas aan, rammel wat met mijn autosleutels en zeg dat ik ga werken. Dan geef ik hem het pensstaafje waar hij al de hele tijd op zit te asen, hij loopt ermee weg, en ik stap rustig de deur uit.