Na een nacht bijna zonder slaap werd ik vanmorgen al voor zes uur door Diana wakker gebeld. Snel opgestaan en meteen begonnen met de laatste voorbereidingen, mijn vriend had namelijk gisteravond het buitenhok voor Sep gebracht en dat moest nog uit de bus geladen worden en in elkaar gezet.
Dat was nog een hele klus waar we pas om 8 uur mee klaar waren, maar Sep heeft nu wel een heus hondenpaleis (foto's volgen later).
Toen Diana bij mij was zijn we in de twee bussen gestapt, met zus en ik in één bus en mijn vriend en twee vriendinnen van Diana die mee waren om te helpen in de andere bus. De ontmoetingsplek was in Aken bij een raststätte die we gelukkig makkelijk konden vinden. Daar stonden de mensen die daar de hond kwamen halen al in spanning te wachten. Snel nog even koffie en een broodje gehaald en toen kwam de bus met honden al. We zijn toen meteen met een grote rij auto's (7 in totaal geloof ik) achter de bus met honden aangereden om naar een rustigere plek te gaan. Daar aangekomen ging de bus open en je hoorde iedereen enthousiast juichen en veel 'aaaahhhhhh's en 'oh wat een leukerd/lieverd' etc.
De honden wilden er natuurlijk allemaal graag uit, maar om chaos te voorkomen werden ze er netjes één voor één uit gehaald en overgedragen aan hun nieuwe gezin. Echt prachtig om te zien. De ene hond was blij, de ander een beetje angstig of juist helemaal uitgelaten, en iedereen stond echt te glunderen (Diana zal wel foto's posten, ik had geen camera bij).
Natuurlijk Sep even wat aandacht gegeven, en een stuk met hem gewandeld. Ik had 'm natuurlijk al gezien in Spanje, maar het was geweldig om hem weer te zien en met hem te knuffelen en wandelen. Hij is wel beresterk en sleurde mij de hele parkeerplaats over. Daarna was het tijd om de honden voor Roermond over te laden in de twee bussen. Dat ging gelukkig allemaal makkelijk.
Onderweg naar Roermond waren de honden rustig en we waren er dan ook zo. In Roermond aangekomen zagen we al dat er veel mensen binnen in huis stonden te wachten. Gelukkig was mijn geweldige buurvrouw zo lief om ze op te vangen met koffie en thee, en twee taarten die ik gemaakt had.
Toen iedereen de bus in de gaten kreeg kwamen ze zo snel mogelijk naar buiten. Nu ook weer de één voor één de honden uit de bus gehaald en wederom blije gezichten. Sep was inmiddels zijn bench aan het afbreken dus toen heb ik hem er maar uitgehaald en ben even rustig in mijn huis naar binnen gegaan zodat hij wat tot rust kon komen.
Na een half uur arriveerde ook de tweede bus (mijn vriend was een beetje verdwaald). Nadat iedereen zijn hond had bleven de meesten nog even kletsen en een stukje taart eten. Na een tijdje gingen ze één voor één naar huis waarna ik eindelijk al mijn aandacht helemaal aan Sep kon geven.
Ik was al een paar keer met hem aangelijnd naar binnen gelopen en dat ging heel goed. Gelukkig probeerde hij geen één keer zijn poot op te tillen, en aangezien hij buiten tegen elk plantje/boompje/muurtje een plas deed lijkt het of hij begrijpt dat dat in huis niet de bedoeling is.
Na een paar keer een rondje door het huis gemaakt te hebben ben ik de kopjes en alles op gaan ruimen en dat vond Sep heel interessant. Zeker de vaatwasser vond hij geweldig. Daarna ben ik op de bank gaan zitten waar Sep natuurlijk meteen op wilde, maar dat mag hij nu (nog) niet omdat dat de plek is van mijn katten. Na een paar keer resoluut NEE gezegd te hebben begreep hij dat wel. Toen nog een paar keer zit geoefend met een snoepje en Sep zijn bench laten zien. Nadat de boodschap duidelijk was dat de bank geen optie is, ging hij uit zichzelf naar de bench waar hij lekker ging liggen.
Hij was toch wel echt heeeeeeeel moe, dus al snel legde hij zijn hoofd ook neer:
Daarna heeft hij lekker even liggen dutten en flink liggen zuchten, totdat hij per ongeluk op de piep ging liggen en zich een hoedje schrok
Straks gaan we nog even wandelen en dan vanavond kennismaking met de katten!