Het HondenForum

Jeetje Marijke wat een tegenslag Ik heb geen ervaring met reuma dus kan je alleen maar sterkte wensen

Moon schreef:

Hanneke2 schreef:Nou heb ik wel alles gelezen.

Praat jezelf geen schuldgevoel aan, en vertrouw op Crama's bevindingen en adviezen. Hij weet als geen ander dat je een jonge beweeglijke hond met een handicap niet al teveel kan beperken (hij heeft behalve professionele ervaring ook een eigen hond gehad die barstte van de energie en rotte poten had), en hij loodst jullie wel door alle ellende heen. Uiteindelijk heb je dan misschien een hond met een handicap, maar wel een hond die een prettig leven kan hebben met die handicap. Als Crama denkt dat het nooit meer iets wordt, dat een hond echt geen lol meer zal hebben in zijn leven, dan zegt hij dat ook.

Heel veel sterkte!

Dank je wel, Hanneke; je bevestigt helemaal mijn gevoel. Het dikgedrukte vind ik ook een van de belangrijkste dingen. Heb gisteren in mijn emoties al zoiets gemompeld, en toen zei hij fijntjes; een jachthond aan banden, da's niks hè, je moet ook die grote grijns op zijn smoel weer kunnen zien (Dante bedoelde hij dan ). Hij begreep dus helemaal wat ik bedoelde toen ik emotioneel uitriep dat ik hem dan liever in zou laten slapen...
Ben blij dat hij niet zo'n arts is die de boel alleen technisch bekijkt, want dan is het natuurlijk het meest safe om hem zijn leven lang stevig te beperken. Bij mij (en Crama dus hopelijk ook) staat kwaliteit van leven voorop.

O, maar Crama is zeker zo hoor. Kwaliteit van leven staat bij hem zeker voorop. Onze hond is aan alle vier haar poten geopereerd en voor de operaties had hij al aangegeven dat zij nooit een topatleet zou worden, maar een mager zesje kon hij er wel uithalen. En hij heeft gelijk gekregen. Ze heeft na haar operaties nog acht jaar rondgelopen. Op het laatst werd het lopen wat bemoeilijkt door ouderdom, artrose, maar tot het laatst toe heeft ze haar pootjes goed kunnen gebruiken. Crama had destijds ook aangegeven dat ze best wild mocht spelen, hard mocht rennen, lekker naar strand enz. Als ze dan de volgende wat pijn had, even wat rust of eventueel een pijnstiller. Liever een vrolijke hond, die zich regelmatig kan uitleven, maar met een beetje pijn, dan een hond die niets mag en daardoor chagrijnig wordt.
Heel veel sterkte met Dante en hou vertrouwen in Crama, hij is het waard.

Jeetje wat een verhaal weer zeg.... ik weet even niet wat ik daar nou op moet zeggen

Nou het is wel duidelijk dat Dante maandag en dinsdag ontzettend veel last van zijn poot heeft gehad (ivm die allergie voor de spalk). Ik heb nu weer een andere hond . Gisterenavond wilde hij niet uit en toen hij later, schoorvoetend, wel wilde, bleef hij onderweg een paar maal staan en wilde niet meer lopen! En constant op drie poten..
Vanmorgen weer enthousiast, moest hem nogal afremmen heerlijk..
De situatie is in feite natuurlijk nog hetzelfde maar het voelt wel heel anders als je je hond lekker voort ziet stappen op 4 benen (bij mij tenminste wel).

Vanmorgen voor het eerst zelf de spalk aangebracht. Schotel met worstjes voor zijn neus neergezet en steeds tussendoor een worstje. Nou daar wilde Dante wel voor blijven staan Het is redelijk gelukt, maar oefening baart kunst zullen we maar zeggen. Weet nu wat ik morgen anders ga doen

Gelukkig dat hij weer wat vrolijker is
Ik snap helemaal hoe je je voelt, maar met deze berichten over ervaringen met Crama zou ik me maar op hem verlaten.
Hou je taai hoor

Wat een verhaal en toestand meis
Ik heb van dit gebied echt totaal geen verstand, dus kan je niet helpen....wel wil ik je veel sterkte wensen en zeggen dat je jezelf niets moet verwijten

sterkte met de hele situatie, geen uitkomst die je had willen hebben

Moon schreef:Nou het is wel duidelijk dat Dante maandag en dinsdag ontzettend veel last van zijn poot heeft gehad (ivm die allergie voor de spalk). Ik heb nu weer een andere hond . Gisterenavond wilde hij niet uit en toen hij later, schoorvoetend, wel wilde, bleef hij onderweg een paar maal staan en wilde niet meer lopen! En constant op drie poten..
Vanmorgen weer enthousiast, moest hem nogal afremmen heerlijk..
De situatie is in feite natuurlijk nog hetzelfde maar het voelt wel heel anders als je je hond lekker voort ziet stappen op 4 benen (bij mij tenminste wel).

Haha, dit is zo herkaanbaar: Ik schreef net ongeveer hetzelfde in Billy's topic onder jouw reactie!

En ik vind het goed dat je zegt dat je Crama moet vertrouwen. Volgens mij doe je daar ook helemaal geen verkeerd aan. Zeker omdat er van meerdere kanten wordt gezegd dat Crama's motivatie kwaliteit van leven is.
Dat moeten wij met onze honden voor ogen zien te houden. Zo lang er (honden)lol is, is er leven.

Ben trouwens wel benieuwd wat je verder nog hoort over die diagnose 'reuma van de weke delen' aanstaande donderdag.

Moon schreef: Vanmorgen voor het eerst zelf de spalk aangebracht. Schotel met worstjes voor zijn neus neergezet en steeds tussendoor een worstje. Nou daar wilde Dante wel voor blijven staan Het is redelijk gelukt, maar oefening baart kunst zullen we maar zeggen. Weet nu wat ik morgen anders ga doen

Ja, zal best wel even lastig zijn, maar die handigheid komt vanzelf. Kost het vast ook minder worstjes!

Merak schreef:
O, maar Crama is zeker zo hoor. Kwaliteit van leven staat bij hem zeker voorop. Onze hond is aan alle vier haar poten geopereerd en voor de operaties had hij al aangegeven dat zij nooit een topatleet zou worden, maar een mager zesje kon hij er wel uithalen. En hij heeft gelijk gekregen. Ze heeft na haar operaties nog acht jaar rondgelopen. Op het laatst werd het lopen wat bemoeilijkt door ouderdom, artrose, maar tot het laatst toe heeft ze haar pootjes goed kunnen gebruiken. Crama had destijds ook aangegeven dat ze best wild mocht spelen, hard mocht rennen, lekker naar strand enz. Als ze dan de volgende wat pijn had, even wat rust of eventueel een pijnstiller. Liever een vrolijke hond, die zich regelmatig kan uitleven, maar met een beetje pijn, dan een hond die niets mag en daardoor chagrijnig wordt.
Heel veel sterkte met Dante en hou vertrouwen in Crama, hij is het waard.

Ik had al het gevoel 'in goede handen' te zijn; wordt door dit soort verhalen alleen maar bevestigd

Rami schreef:

Moon schreef:Nou het is wel duidelijk dat Dante maandag en dinsdag ontzettend veel last van zijn poot heeft gehad (ivm die allergie voor de spalk). Ik heb nu weer een andere hond . Gisterenavond wilde hij niet uit en toen hij later, schoorvoetend, wel wilde, bleef hij onderweg een paar maal staan en wilde niet meer lopen! En constant op drie poten..
Vanmorgen weer enthousiast, moest hem nogal afremmen heerlijk..
De situatie is in feite natuurlijk nog hetzelfde maar het voelt wel heel anders als je je hond lekker voort ziet stappen op 4 benen (bij mij tenminste wel).

Haha, dit is zo herkaanbaar: Ik schreef net ongeveer hetzelfde in Billy's topic onder jouw reactie!

En ik vind het goed dat je zegt dat je Crama moet vertrouwen. Volgens mij doe je daar ook helemaal geen verkeerd aan. Zeker omdat er van meerdere kanten wordt gezegd dat Crama's motivatie kwaliteit van leven is.
Dat moeten wij met onze honden voor ogen zien te houden. Zo lang er (honden)lol is, is er leven.

Ben trouwens wel benieuwd wat je verder nog hoort over die diagnose 'reuma van de weke delen' aanstaande donderdag.

Moon schreef: Vanmorgen voor het eerst zelf de spalk aangebracht. Schotel met worstjes voor zijn neus neergezet en steeds tussendoor een worstje. Nou daar wilde Dante wel voor blijven staan Het is redelijk gelukt, maar oefening baart kunst zullen we maar zeggen. Weet nu wat ik morgen anders ga doen

Ja, zal best wel even lastig zijn, maar die handigheid komt vanzelf. Kost het vast ook minder worstjes!

We zijn wel een beetje hetzelfde wb. gevoelens geloof ik

Dat zwachtelen gisteren was nogal hilarisch; terwijl ik bezig was vond een van mijn katten het nodig zijn kop in het tasje met verbandmiddelen te steken en die liep op een gegeven moment rond met het hengsel van het tasje om zijn nek en als ik het verband los zou laten, zou ik weer helemaal opnieuw moeten beginnen Gelukkig kwam op dat moment mijn man de kamer in! Dus vandaag eerst de katten op de gang gedaan Kon ik met meer concentratie aan het werk
En wat die worstjes betreft; dáár is Dante het niet mee eens

Edit; ik ga nu pas volgende week weer op controle! Omdat ik dinsdag natuurlijk weer uitgebreid geweest ben.. Wel fijn; tijd genoeg om alle vragen weer te verzamelen..

Inge O schreef:

Benji&Brenda schreef:

ranetje schreef:http://www.nvkc.nl/publieksinformatie/a ... mulier.php

Deze is er ook.
Dat klinkt niet erg geweldig

Wat ik eruit opmaak is dat je aan de hand van de ANA kunt zeggen dat er een auto immuunziekte is.
De RF is een aspecifieke antistof, dus een verhoging wordt wel gevonden bij reuma, maar ook bij andere dingen dus volgens mij kun je helemaal niet zo zeker stellen dat het inderdaad reuma is. Of het moet bij honden anders liggen, dat weet ik niet, er staat immers niet bij om welke aandoeningen het nog meer kan gaan en dan moet je weten of het bij die aandoeningen (als die bij honden voorkomen) bij honden ook verhoogd is.

zo is het denk ik ook.

daarmee wil ik alleen zeggen dat je niet teveel op de zaken moeten vooruitlopen, marijke. attackje heeft toen ze nog niet een jaar oud was ook een zware auto-immune stoornis gehad (in de categorie van weke delen reuma, maar toch weer iets anders), en ze is er na behandeling ook helemaal van hersteld .

Ik ga het volgende week weer allemaal uitgebreid vragen!
En ja, ik weet dat ik vreselijk kan doordraven mede door mijn zielig hoopje hond van dat moment. Ik denk nu wat genuanceerder en wacht het allemaal maar af
Had Attackje ook verschijnselen zoals Dante (knieband, ischias)?

Inge O schreef:

Moon schreef:Had Attackje ook verschijnselen zoals Dante (knieband, ischias)?

nee, attack mankte totaal niet, maar had wel langdurig periodiek darmklachten die bij nader inzien waarschijnlijk weinig met de darmen zelf, maar wel met algemeen ziek-zijn (en misschien wel erge hoofdpijn) te maken hadden. ze werd in de categorie 'poly-arthritis/polymyositis/poly-encefalitis' gediagnosticeerd. de da was ervan overtuigd dat ze drukpuntgevoelig was - ik absoluut niet, wie van ons tweeën het bij het rechte eind had zullen we dus nooit weten, het belangrijkste was wel dat de brede diagnose juist genoeg bleek : na anderhalve maand cortico's (waardoor ze helemaal in een zombie veranderde ) was ze bijna voorgoed van haar klachten verlost - alleen af en toe nog een keer dat ze een dagje niet lekker is, maar de laatste tijd zelfs steeds minder vaak (ze is nu vijf).

Nou dat klinkt wel goed! Wat bedoel je met drukpuntgevoelig?
Lijkt me lastig voor een dierenarts om met een dierenarts als eigenaar te maken te hebben
Ik zit nu te denken; hij heeft het ook over auto-immuunziekte gehad (logisch is reuma ook) maar het zou kunnen dat hij reuma als 'volksmond uitdrukking' gebruikt heeft . Hoewel hij het wel echt over 'weke delen reuma' gehad heeft... Nou ja; hoor ik dus volgende week.
Ben benieuwd of Dante nog veranderd wb de cortico's. Heeft ze pas twee dagen gekregen, dus nog niet veel van te zeggen. Wel fijn om te horen dat Attack nu (zo goed als ) klachtenvrij is

Moon schreef: Dat zwachtelen gisteren was nogal hilarisch; terwijl ik bezig was vond een van mijn katten het nodig zijn kop in het tasje met verbandmiddelen te steken en die liep op een gegeven moment rond met het hengsel van het tasje om zijn nek en als ik het verband los zou laten, zou ik weer helemaal opnieuw moeten beginnen Gelukkig kwam op dat moment mijn man de kamer in! Dus vandaag eerst de katten op de gang gedaan Kon ik met meer concentratie aan het werk
En wat die worstjes betreft; dáár is Dante het niet mee eens

Haha, ik zie het voor me!
En geef Dante maar gewoon die worst hoor, hij hoeft niet af te vallen!

Moon schreef:
Edit; ik ga nu pas volgende week weer op controle! Omdat ik dinsdag natuurlijk weer uitgebreid geweest ben.. Wel fijn; tijd genoeg om alle vragen weer te verzamelen..

Ja, dan heb je idd wel even de tijd om nog een heel lijstje vol schrijven!

Hoop dat het met Dante in de tussentijd steeds beter gaat!

Vanavond voor controle naar de orthopeed geweest. Dante blijkt dus S.L.E. te hebben; Systemische Lupus Erythematodes (auto-immuunziekte).
Het goede nieuws was dat hij heel goed reageert op de corticosteroïden; hij gaf geen pijn meer aan.. (nu werken cortico's ook wel pijnstillend, maar toch). Voorlopig de kuur afmaken en over drie weken controle.
Ik kreeg een 8.5 voor het aanleggen van de spalk (moet een 10 worden ) ik doe hem alleen wat te laag. Ik heb even 'gegoogled' op SLE, wordt er niet echt blij van, maar ben de aller grootste schok te boven. Moet nu toch gaan fietsen (paar maal daags een paar minuutjes en dit opvoeren). Voorlopig nog een week of vier aan de lijn (evt. lange lijn). Achter fazantjes of konijntjes aan, zal hij waarschijnlijk zijn leven lang niet meer mogen dat vind ik wel heel erg (is een te groot risico ivm zijn rug). Moet ik eens goed over nadenken hoe ik dat ga doen (misschien heel goed onder appèl zien te krijgen zodat we toch nog eens naar het bos kunnen...)
De arts zei; dan doe je een fazant in een netje en laat hem daar lekker een beetje naar zoeken en zo Dus wie weet kunnen we over een aantal maanden wel weer wat doen aan apporteertraining of zo.
Goed, weer een warrig verhaal, heb weer heel wat info. gekregen, maar gelukkig was mijn dochter erbij zodat ik ook bij haar nog wat kan navragen
O, ja en de arts had het er over dat de epilepsie ook eventueel verband zou kunnen houden met deze ziekte Maar daar ga ik volgende keer wel weer verder op in. Pfff ben doodmoe en Dante ook

Een moeilijk bericht Marijke
Is dit het enige medicijn dat hij krijgt en moet blijven gebruiken?
Of komt daar nog verandering in?

Bah. En sterkte...

ranetje schreef:Een moeilijk bericht Marijke
Is dit het enige medicijn dat hij krijgt en moet blijven gebruiken?
Of komt daar nog verandering in?

Als ik het goed begrepen heb moet ik na deze kuur zorgen dat ik de Moderin altijd in huis heb. Volgende keer ga ik leren om Dante te 'onderzoeken' dan leer ik zelf bepalen wanneer hij ze weer nodig heeft (of zoiets )
Echt genezing is niet mogelijk, maar volgens de arts is een goed 'hondenleven' wél mogelijk. Maar ja, wat we het liefste deden; samen zwerven door de polder en zo; ik denk dat dat niet meer kan (tenzij ik hem aanlijn, maar ja voor hem ook geen lol aan ). Volgens de arts loopt hij dan echt risico om iets te beschadigen; vooral aan zijn rug.

Jeetje meid, ik schrik me rot van deze uitslag!! Ik ken een hond met SLE. Een auto-immuunziekte wat veel voorkomt bij overvaccineren, maar deze hond is nooit geënt en heeft het toch. Als ik jou was, zou ik Lianne eens benaderen. Zij heeft veel verstand van voeding en medicatie en heeft een SLE-forum speciaal voor honden opgezet.
Heel veel sterkte.

http://sle.multiforum.nl/index.php?sid= ... mforum=sle

Ondanks dat een goed hondenleven wel mogelijk is is het erg moeilijk om je hond in alles te moeten remmen!
Je hond zal wel wennen aan de aanpassingen maar voor jezelf is het moeilijk te aanvaarden...je wil ze zo graag ten volle zien genieten
Veel sterkte!

Moon schreef:Vanavond voor controle naar de orthopeed geweest. Dante blijkt dus S.L.E. te hebben; Systemische Lupus Erythematodes (auto-immuunziekte).
Het goede nieuws was dat hij heel goed reageert op de corticosteroïden; hij gaf geen pijn meer aan.. (nu werken cortico's ook wel pijnstillend, maar toch). Voorlopig de kuur afmaken en over drie weken controle.
Ik kreeg een 8.5 voor het aanleggen van de spalk (moet een 10 worden ) ik doe hem alleen wat te laag. Ik heb even 'gegoogled' op SLE, wordt er niet echt blij van, maar ben de aller grootste schok te boven. Moet nu toch gaan fietsen (paar maal daags een paar minuutjes en dit opvoeren). Voorlopig nog een week of vier aan de lijn (evt. lange lijn). Achter fazantjes of konijntjes aan, zal hij waarschijnlijk zijn leven lang niet meer mogen dat vind ik wel heel erg (is een te groot risico ivm zijn rug). Moet ik eens goed over nadenken hoe ik dat ga doen (misschien heel goed onder appèl zien te krijgen zodat we toch nog eens naar het bos kunnen...)
De arts zei; dan doe je een fazant in een netje en laat hem daar lekker een beetje naar zoeken en zo Dus wie weet kunnen we over een aantal maanden wel weer wat doen aan apporteertraining of zo.
Goed, weer een warrig verhaal, heb weer heel wat info. gekregen, maar gelukkig was mijn dochter erbij zodat ik ook bij haar nog wat kan navragen
O, ja en de arts had het er over dat de epilepsie ook eventueel verband zou kunnen houden met deze ziekte Maar daar ga ik volgende keer wel weer verder op in. Pfff ben doodmoe en Dante ook

Mens, wat een ellende.

Maar goed, alles effe laten bezinken, en dan overmorgen ofzo nog eens even bellen en vragen wat je nou allemaal nog voor leuke dingen kan doen met Dante. Die op een rijtje zetten, en daar op focussen. Want daar gaat het om, leuke dingen doen met je gehandicapte hond, een happy hond hebben en zo af en toe schijt hebben aan zijn beperkingen. Extra pijnstiller in dat bekkie mag best een keertje.

Het omschakelen zal voor jou misschien best nog effe duren, ik ben al een heel eind verder, denk ik. Ik laat Jack dagelijks over een hekje springen. Mag niet, maar hij heeft er geen last van en hij vindt het zo gaaf, hij zou nog veel meer hekjes willen nemen. Jack zit fors aan de pijnstillers, en ongemerkt gaat er misschien van alles vlugger kapot, maar hij kan als een idioot over het paardenpad rennen, gewoon voor de lol van het rennen, en ik heb een blije hond. Beter nog effe een blije hond, dan nog jaren een hond die dingen wil maar niet mag.

Crama bellen, vragen wat hij vindt, zeggen wat jij wil met die hond. En misschien voorzichtig gaan denken over een tweede hondje, lief rustig teefje waarmee hij heerlijk liggend kan 'bekvechten' en helemaal verzaligd tegenaan in slaap kan vallen. Dat is leuk voor Dante, en leuk voor jou.

Sterkte joh.

Golden Stanley schreef:Jeetje meid, ik schrik me rot van deze uitslag!! Ik ken een hond met SLE. Een auto-immuunziekte wat veel voorkomt bij overvaccineren, maar deze hond is nooit geënt en heeft het toch. Als ik jou was, zou ik Lianne eens benaderen. Zij heeft veel verstand van voeding en medicatie en heeft een SLE-forum speciaal voor honden opgezet.
Heel veel sterkte.

http://sle.multiforum.nl/index.php?sid= ... mforum=sle

Dank je! Daar heb ik echt wat aan Mensen die ervaring er in hebben. Ga me snel aanmelden daar!

donna schreef:Ondanks dat een goed hondenleven wel mogelijk is is het erg moeilijk om je hond in alles te moeten remmen!
Je hond zal wel wennen aan de aanpassingen maar voor jezelf is het moeilijk te aanvaarden...je wil ze zo graag ten volle zien genieten
Veel sterkte!

Ja, ga me ook steeds meer realiseren wat dat inhoudt; dat er maar een paar plekken zijn waar ik hem dan los zou kunnen laten (en dat zijn niet de plekken die híj het leukste vindt!). Dat zou betekenen dat hij niet meer mee op vakantie kan (ging áltijd mee). Niet meer lange wandelingen met man en vrienden in het weekend door het hele land.... Ik heb al die tijd gedacht dat dat éens weer zou komen.

Hanneke2 schreef: Mens, wat een ellende.

Maar goed, alles effe laten bezinken, en dan overmorgen ofzo nog eens even bellen en vragen wat je nou allemaal nog voor leuke dingen kan doen met Dante. Die op een rijtje zetten, en daar op focussen. Want daar gaat het om, leuke dingen doen met je gehandicapte hond, een happy hond hebben en zo af en toe schijt hebben aan zijn beperkingen. Extra pijnstiller in dat bekkie mag best een keertje.

Het omschakelen zal voor jou misschien best nog effe duren, ik ben al een heel eind verder, denk ik. Ik laat Jack dagelijks over een hekje springen. Mag niet, maar hij heeft er geen last van en hij vindt het zo gaaf, hij zou nog veel meer hekjes willen nemen. Jack zit fors aan de pijnstillers, en ongemerkt gaat er misschien van alles vlugger kapot, maar hij kan als een idioot over het paardenpad rennen, gewoon voor de lol van het rennen, en ik heb een blije hond. Beter nog effe een blije hond, dan nog jaren een hond die dingen wil maar niet mag.

Crama bellen, vragen wat hij vindt, zeggen wat jij wil met die hond. En misschien voorzichtig gaan denken over een tweede hondje, lief rustig teefje waarmee hij heerlijk liggend kan 'bekvechten' en helemaal verzaligd tegenaan in slaap kan vallen. Dat is leuk voor Dante, en leuk voor jou.

Sterkte joh.

Voorlopig mag hij nog helemaal niet los; ivm zijn knie-kruisband. Die moet eerst genezen. Dus voorlopig nog minstens een maand niet los. Maar goed daar kom ik wel overheen. Mag toch fietsen (dacht dat dat nog niet mocht) en hij mag ook aan een flex of longeerlijn of zo.
Die kruisbandblessure is ontstaan door het uitvallen van een bepaalde spier (die was uitgevallen door de beknelling van een zenuw vanuit zijn rug, waarvan die andere @#% orthopeed had gezegd dat er niets afgeklemd werd; en daar laat je dan een dure MRI voor doen ).
Ik ga nog eens precies vragen aan Crama wat de risico's zijn als ik Dante af en toe 'laat gaan'. Ik begreep gisteren dat er echt heel akelige dingen kunnen gebeuren, maar het kan heel goed dat ik dat verkeerd begrepen heb. Dante mag geen pijnstillers; moet altijd Moderin in huis hebben; Crama gaat me leren om in te schatten wanneer hij die weer nodig heeft.
Ik ga hem de stelling voorleggen; 'liever nog maar een jaar leven met dikke lol, dan nog zeven met veel beperkingen'. Want zo heb ik altijd gedacht, maar de praktijk kan anders zijn misschien.

Ik ben idd. nog in het 'waarom'' stadium. Waarom moet mijn hond dit overkomen. Waarom heb ik geen ander ras gekozen, minder energiek en met minder neiging tot jagen. Allemaal zinloze vragen natuurlijk, maar ze schieten wel geregeld door mijn hoofd
Dante is op dit moment, na een week Moderin, weer helemaal 'fris en fruitig'. Gewoon ongelofelijk dat hij zo'n ziekte heeft als je hem vrolijk met zijn spalk (waar hij totaal geen last van heeft) rond ziet schuiven.

Een tweede hond heb ik altijd gewild. Mijn man wilde niet (maar zou ik met heel veel moeite misschien om kunnen turnen). Maar nu moet ik er echt niet aan denken... Die tweede hond zou dan moeten krijgen wat hij/zij nodig heeft, dat zou betekenen dat ik dan Dante alleen moet laten of aan de lijn houden terwijl hond 2 losloopt. Daar moet ik echt niet aan denken :N: Bovendien weet ik niet eens of ik Dante daar zo'n groot plezier mee zou doen. Ik heb eens een logee gehad (Bracco-teefje) voor drie weken. Dante leefde echt op toen ze weer weg was Natuurlijk is drie weken niets en als hij gezond was zou ik denken 'je went er maar an' maar dat ligt nu gevoelsmatig toch helemaal anders. Dante is erg op mij gericht en wil me ws niet delen met een ander Hij is ook geen 'speelhond', wil wel altijd even snuffelen aan andere honden maar haalt daarna zijn schouders op en loopt door

Maar goed, ik heb weer drie weken (voor de volgende afspraak met Crama) om alles goed te overdenken. Zoals gezegd; eerst moet zijn knie genezen voor hij überhaupt los kan.
Btw; wat een fijne vent is Crama toch, ben zo blij dat ik uiteindelijk bij hem beland ben. Hij noemt Dante 'Flappie' en Flappie vond hem gisteren weer ; snoepjes all over the place!
Ik ga hem maar liever niet bellen, ten eerste heeft de man het al zo ontzettend druk en ik vind het fijner om zulk soort dingen 'face to face' te bespreken

Jeetje, wat een uitslag.. Dat zal wel als een klap zijn aangekomen. Toch 'klink' je wel positief gelukkig. Ik weet verder niet zo goed wat te zeggen, sterkte

Reini schreef:Jeetje, wat een uitslag.. Dat zal wel als een klap zijn aangekomen. Toch 'klink' je wel positief gelukkig. Ik weet verder niet zo goed wat te zeggen, sterkte

Nou dat is wel heel wisselend, vrees ik. Was vanmorgen al heel vroeg wakker, kon niet meer slapen (en da's niet voor het eerst deze week). Er hebben ook heel wat traantjes gevloeid deze afgelopen week
Maar het helpt wel dat Dante zo goed loopt en zo en dat hij geen pijn heeft op het moment!
Bedankt voor de knuffel.

Moon schreef:

Reini schreef:Jeetje, wat een uitslag.. Dat zal wel als een klap zijn aangekomen. Toch 'klink' je wel positief gelukkig. Ik weet verder niet zo goed wat te zeggen, sterkte

Nou dat is wel heel wisselend, vrees ik. Was vanmorgen al heel vroeg wakker, kon niet meer slapen (en da's niet voor het eerst deze week). Er hebben ook heel wat traantjes gevloeid deze afgelopen week
Maar het helpt wel dat Dante zo goed loopt en zo en dat hij geen pijn heeft op het moment!
Bedankt voor de knuffel.

Het zal wel met ups en downs gaan ja Ik vind het vreselijk rot voor jullie. Gelukkig gaat het met Dante goed, dat zal jou ook goed doen.

Sterkte nogmaals!

Wat vreselijk Marijke!
Ik heb van Lianne begrepen dat SLE soms heel grillig kan verlopen, maar dat heb je inmiddels wel ervaren (als wist je nog niet dat het SLE was). Misschien is het mogelijk om wat meer met haar in contact te komen, want wat Sandra zegt is echt waar!

Heel veel sterkte!

MoniqueDM schreef:Wat vreselijk Marijke!
Ik heb van Lianne begrepen dat SLE soms heel grillig kan verlopen, maar dat heb je inmiddels wel ervaren (als wist je nog niet dat het SLE was). Misschien is het mogelijk om wat meer met haar in contact te komen, want wat Sandra zegt is echt waar!

Heel veel sterkte!

Ik heb me inmiddels aangemeld op de site én al mijn verhaal gedaan (da's een voordeel als je niet kunt slapen...)

Wat een vreselijk nieuws.

Ik heb een cliënt die MCTD heeft, een combinatie van meerdere auto-immuun ziekten.

Zij vertelde dat warmte haar goed doet, en kou juist zorgt voor pijn en ongemak.
Zodra het kouder wordt, wordt ze stijf en heeft veel last van haar gewrichten.

S.L.E. is ook een "onderdeel" van MCTD, dus misschien heeft Dante ook baat bij warmte?
Bijvoorbeeld door warme kersenpittenzakken op hem te leggen, of warme kruiken in zijn mand?

Heel veel sterkte gewenst, en een dikke knuffel voor Dante.

Flip schreef:Wat een vreselijk nieuws.

Ik heb een cliënt die MCTD heeft, een combinatie van meerdere auto-immuun ziekten.

Zij vertelde dat warmte haar goed doet, en kou juist zorgt voor pijn en ongemak.
Zodra het kouder wordt, wordt ze stijf en heeft veel last van haar gewrichten.

S.L.E. is ook een "onderdeel" van MCTD, dus misschien heeft Dante ook baat bij warmte?
Bijvoorbeeld door warme kersenpittenzakken op hem te leggen, of warme kruiken in zijn mand?

Heel veel sterkte gewenst, en een dikke knuffel voor Dante.

Op dit moment merk ik weinig aan hem. Maar zal dit in gedachte houden!
Bedankt.