Het HondenForum

Jeetje, dat is niet mild! Sterkte met de operatie en het hele gedoe er omheen. Begrijp ik nu dat haar broer het ook heeft? Dat is wel heel zuur dan. Wat dat betreft vind ik rashonden wel moeilijk. Eva was laatst tijdens het rennen ineens mank. Gelukkig bleek ze iets in haar voet te hebben, wij kregen echter allebei meteen een hartverzakking want ze kon er niet meer op staan en jankte heel erg. OCD, ED??? Ik moet zeggen dat ik dat bij kruisingen nooit gehad heb omdat je dan meteen uitgaat van een splinter of blessure. Misschien niet terecht hoor, maar zo werkt het wel een beetje.

Hè bah wat een rotnieuws.. Sterkte met de operatie, jammer dat je nu de genen niet meer door kunt geven.
Hopelijk gaat de operatie goed.

Oh nee he... wat een rotnieuws
Dit is wel heel erg pech voor zowel Crunch als voor jou

Nou ii snap goed dat je er als een berg tegenop ziet hoor, tis ook best ene lange periode hoor pfff.
Maarja andere keus is er niet...
Balen joh voor je fokplannen ook....
Sterkte met alles... het duurt nog wel even voordat ze onde rhet mes moet maar het zal je flink dwars zitten.

Wat een rotbericht Inge Zowel voor Crunch als voor jou.
Het moeilijkste zal inderdaad de revalidatie nog worden als ze de anderen gewoon hun ding ziet doen en ze mag niet mee doen.Bah.

vreselijk zuur Inge, kan me de frustratie enorm voorstellen. ook het rustig houden is zo moeilijk. Wij hebben dat met Ivan ook gehad, onze ADHD'er, 8 weken rustig houden na operatie, vreselijk moeilijk is dat en je vind het zo vreselijk zielig ook voor dat dier, wat maar wil.

Jeetje Inge wat een klote bericht.
Verdimme, die fok plannen da's al een zware dreun.
En de revalidatie............. ik heb hier nog Willem in z'n bench voor ogen. Nou was dat wel een pup die zich toch redelijk snel in z'n lot schikte maar je hart draait om.
Sterkte

Wat een rotnieuws om te horen. Wat zal het moeilijk zijn om haar rustig te houden.

Ach, wat een pech!
Voor Crunch maar vooral voor jou.
Sterkte met de patient.

Inge O schreef:

Caro. schreef: Ja oei, ik weet het echt niet meer wat Kaya heeft gekregen. Misschien dat Annemieke het nog weet, ik ga het navragen
Vond het iig bij Kaya prima werken, ze werd niet enorm suf, maar gewoon rustiger. Net de bedoeling.

ohhh, hopelijk weet annemieke het nog, want dit is net het soort kalmeermidel wat ik wil.

Annemieke is haar hoofd aan het breken....

Ik heb gezocht naar oude rekeningen, maar van ieder wissewasje heb ik de rekening, behalve van die operatie
Waar dat ding gebleven is?? Ik ga er hard overna denken.

Wat een rotnieuws Inge zowel voor de rustperiode en operatie als de fokplannen. Echt heel erg balen. Sterkte ermee!

Inge O schreef:ja, dat is (heel erg) frustrerend, want er blijft een reële kans dat het niet erfelijk is - zou die kans er zelfs niet zijn dan zou ik ook moeten overwegen om geen nest meer met sette te hebben en zover wil ik écht niet gaan.

Precies, daar dacht ik ook aan: twee honden uit een nest van Sette, kan je dan nog wel doorfokken met Sette, nu je dit weet? En als dat wel kan, kan het dan toch ook niet met Crunch?

Eerste week van mei, daar moet je maar naar uitkijken: dan zijn de 6 weken voorbij

Ik kan me zooooo goed voorstellen dat je vreselijk baalt, echt rot voor je en voor crunchje ook natuurlijk.

Ik wens je veel wijsheid toe en een dikke

Ik vind het heel erg dat dit Crunch moet overkomen.
Jammer voor de fokplannen die je had met haar ,ik heb wel veel respect voor je beslissing.

Onze 3e ridgeback Asani is met 15 maanden geopereerd aan ocd aan beide knieen.
Toen ik met 6 maanden opmerkte dat hij anders liep dan onze andere 2 rr zijn we voor onderzoek bij de da terecht gekomen.
We hebben vanalles geprobeerd ontstekingsremmers,verplichte rust,hd onderzoek enz enz.
Toen naar een orthopeed bij Anubis in Antwerpen daar werden foto's gemaakt van zijn knieen.
Toen ik te horen kreeg dat hij ocd had heb ik echt staan janken.
Hij is geopereerd begin augustus 2008.
Na een herstel periode van zeker 10 weken waar je per week de uitlaat tijd per ronde met een paar minuten mag verhogen was het lopen nog steeds niet zoals het moest zijn.
Daarna zijn we naar een fysiotherapeute gegaan want zijn spieren waren ingekort en niet goed ontwikkelt doordat hij maanden verkeerd gelopen had.Hij krijgt nog steeds medicatie ,net 4 weken prednison en nu previcox.
Om Asani rustig te houden na de operatie had ik placivet meegekregen maar dat heb ik maar een paar keer gebruikt.
Wat ik eigenlijk wil zeggen is houd er rekening mee dat het echt wel eens langer kan duren dan die 6 weken.

Groetjes Rian,Ijuba,Fynn en Asani

Wat een rotbericht Inge Heel erg jammer van de fokplannen die je met Crunch had. En dan nog de operatie en rustperiode die daarop moet volgen. Wat zal het moeilijk worden voor Crunch en jou. Wens je alvast heel veel sterkte en duimpjes draaien voor een goed verloop van de operatie en de tijd erna!

Ik heb het alleen gegeven als ik hem echt niet meer rustig kon houden.
Asani werd er een beetje sloom van.
Asani mocht al heel veel dingen niet meer voordat hij geopereerd werd.
Hij liep vaak aan de lijn als de andere los mochten,spelen en rennen met de andere 2 honden mocht hij ook niet .
Ridgebacks spelen heel ruw met elkaar en Asani gaat er altijd behoorlijk hard tegenaan .
De laatste tijd word hij weer wat ongeduldiger en kan je merken dat hij energie over heeft.Want hij mag en kan nog steeds niet voluit mee doen.
We fietsen met hem om de dag hij heeft een goede conditie alleen die knieen blijven bij hem een zwakke plek.

Groetjes Rian,Ijuba,Fynn en Asani

Wat een rot nieuws. Het lijkt me erg lastig om zo´n stuiterbal vol energie rustig te moeten houden...

Wat een klotebericht Inge

Veel sterkte voor Crunch en jou tijdens die 6 weken. Wat betreft het fokken, kan ik alleen maar zeggen dat ik veel respect heb voor je beslissing.

Hé bah!!! Wat een klote bericht.
Juist omdat ze zo'n fijne hond is...
Het revalideren zal al niet meevallen... En ook gigantisch balen van je fokplannen die met haar van de baan zijn.

Sterkte ermee....

Balen zeg
Heel veel sterkte...

Inge O schreef:of sette het draagt (wat überhaupt draagt? het zal sowieso ook weer polygenisch vererven) is volledig twijfelachtig, of crunch het draagt niet want zij is 'lijder', wat natuurlijk ook weer niet zegt dat ze het zal vererven . sette zelf komt overigens uit een nest van 8, die zijn nu bijna zes jaar en die waren/zijn helemaal OK.(...)bij polygenische vererving zou het bv. zo kunnen gaan dat een volledig onschuldige eigenschap van moeder en een eveneens onschuldige eigenschap van vader voor gevoeliger kraakbeen zorgen als deze beide eigenschappen samenkomen. een beetje zoals in het geval van een stofexplosie .

Duidelijk

Tsja, dan zal toch Fien eraan moeten geloven

wat een rotbericht Inge. Ik vind het het heel naar, voor Crunch natuurlijk en voor jou ook. Ik vind het verantwoord van je om niet te fokken met haar, hoe zuur het ook is nu.

Hoi Inge

Wat een dreun voor je.
Er is van alles al gezegd en geschreven.
Over het hoe en wat.
Om idd Chrunch rustig te houden en van de roedel te scheiden zal een opgave worden.
Ik weet waar je een gedeelte doorheen v.w.B. het rustig houden van een jonge Hovawart maar dat is makkelijk hier loopt er maar 1.
Ik stuur je een Pb over iets mss heb je er wat aan.

hé bah, wat vervelend zeg

dat apart houden lijkt me ook een hele opgave :N: arme jij, en vooral arme crunch

Ach gos, wat een ellende. Sterkte hoor...

Heel veel sterkte voor jou en Crunch.

Volgens Annemieke was het gewoon vetranquil, Inge.
Ik weet het zelf dus echt niet meer Zal nog eens verder zoeken naar de rekening, maar ik heb geen idee waar dat ding ligt, het hoort gewoon in de map te zitten

Inge O schreef:

Caro. schreef:Volgens Annemieke was het gewoon vetranquil, Inge.

is dus hetzelfde als die placivet van asani. dat dit een goed kalmeermiddel is in bepaalde situaties wist ik maar ik had geen idee dat dit ook voor langdurig gebruik kon.

hmmm, dat durf ik toch niet te doen, ik hou dan toch maar bij de valeriaan .

Ik weet het zelf dus echt niet meer Zal nog eens verder zoeken naar de rekening, maar ik heb geen idee waar dat ding ligt, het hoort gewoon in de map te zitten

ach, zou ik ook niet meer weten te vinden na zoveel jaar hoor, bedankt voor het zoeken iig .

Ik geloof dat ik het voor Kaya een week of 4 á 5 heb gebruikt. Een lage dosering, dat weet ik nog wel. Het mocht meer, maar het ging goed op weinig.
Ondanks dat denderde ze toch nog een keer met een noodgang van de bank hoor :N:

Inge, heb ik nu verder iets volledig gemist over de operatie en hoe het gegaan is?

Ooooo de fotohoek.... sorry, daar kijk ik bijna nooit

Ik ga snel naar de topic toe