Pagina 4 van 7
Re: vlammetje gaat vrees ik...
Geplaatst: 18 aug 2009 13:41
door hovawart
Balen Inge is dit, en qua medicatie weet je zelf wat kan en niet kan.
Je kan Vlammetje alleen maar goed lezen en bepalen wat het goede moment van gaan is.
Diep in je hart ben je er misschien al een tijd mee bezig voordat je je het hier neerzet.
Zelf heb ik voor Ayca in de tijd vrij snel gehandeld (kanker Bernerhond) maar door haar gedrag kon ik zien dat ze niet meer wou.
Dat is met Vlam dus anders, maar het is aan ons om op tijd in te zien wat leefbaar is voor onze honden.
En wij zullen soms deze keus moeten maken voor hun.
Sterkte met je en geniet nog van de dagen met Vlam.
Re: vlammetje gaat vrees ik...
Geplaatst: 18 aug 2009 13:47
door ranetje
Zie het nu pas .......
Inge wat een moeilijke beslissing
Ik kan je alleen maar sterkte wensen als het moment is aangebroken

Re: vlammetje gaat vrees ik...
Geplaatst: 18 aug 2009 14:25
door estelle
potver Inge!
Ik snap zo goed hoe moeilijk het is om een hond die verder nog zo goed is te moeten laten gaan alleen maar vanwege 1 stom iets. Bij Kimba had ik het er ook heel moeilijk mee, had het idee een gezonde hond in te laten slapen. Onzin natuurlijk maar ze genoot nog zo maar had toch ook wel veel pijn.
Moeilijk Inge.
Sterkte met lieve Vlammetje!
Re: vlammetje gaat vrees ik...
Geplaatst: 18 aug 2009 14:29
door tineke
Inge O schreef:tineke schreef:Ach Inge ik lees het met tranen in mijn ogen , wat kan het soms toch verdrietig zijn als het afscheid gaat naderen.
Vlammetje ik hoop dat er een wondertje gebeurd en je nog een tijdje mag vlammen.
ik zit het hier even 'in het geniep' te lezen - op school - en moet echt heel erg slikken om mijn tranen weg te houden

.

Re: vlammetje gaat vrees ik...
Geplaatst: 18 aug 2009 15:57
door Ennath
Wat ik me afvraag: bestaat er een bottenkraker voor dieren?
Vlammetjes grootste handicap lijkt veroorzaakt door een beknelde zenuw.
En juist een beknelde zenuw is een klus voor de bottenkraker.
Iemand een adres????

Re: vlammetje gaat vrees ik...
Geplaatst: 18 aug 2009 16:13
door Tamara/Bayko
Wat verdrietig om je hond lichamelijk te zien aftakelen terwijl 't koppie nog zo graag wil. Ergens hoop ik dat Vlammetje toch nog iedereen versteld zal doen staan.
Re: vlammetje gaat vrees ik...
Geplaatst: 18 aug 2009 16:23
door Madelief
Ennath schreef:Wat ik me afvraag: bestaat er een bottenkraker voor dieren?
Vlammetjes grootste handicap lijkt veroorzaakt door een beknelde zenuw.
En juist een beknelde zenuw is een klus voor de bottenkraker.
Iemand een adres????

http://www.kreupeldier.nl" onclick="window.open(this.href);return false;
Méér dan tevreden, maar ik kan me voorstellen dat Inge daar met Vlam op deze leeftijd niet meer aan gaat beginnen. Alhoewel ik zodra Bons verslechtert daar weer op de stoep zal staan. 9,5 is ze nu.
Re: vlammetje gaat vrees ik...
Geplaatst: 18 aug 2009 20:01
door Job
Inge O schreef:Caro. schreef: en waar leg je de grens?
voor mij ligt die grens eigenlijk wel ver - als er geen pijn is (en dat is er toch echt vaak niet noemenswaardig als het om normale ouderdomsslijtage gaat - en in het geval van vlammetje weet ik het gewoon 100% zeker) en je ziet nog sprankeltjes in hun ogen neem ik al de rest voor lief. honden genieten van heel banale en basale dingen : nog een keer mee met de baas (al is het op het erf, want haar laatste wandeling is van zo'n half jaar terug, dat ging echt niet meer), wat over het erf scharrelen, elke ochtend elke drol in de paardenstallen en paardenpaddock uitpluizen en jezelf bedienen van de allerlekkerste stukjes drol, heerlijk eten, heerlijk botten knagen en vooral veel, héél veel, tónnen knuffeltjes dan is het voor een vlammelietje allang dik in orde - meer moet dat niet zijn.
het leven is tenslotte wel het enige wat ze hebben, als wij er in hun plaats een punt achter zetten is het gedaan met genieten.
Gelijk heb je hoor,
zo doe ik het ook ongeveer,
ook met de katten.
Heb er 2 rondlopen die allebei al opgegeven zijn door de da,
af en toe denk ik "straks vind ik ze dood".
Maar ze hebben veel goede dagen en hebben geen pijn,
eten, drinken, poepen en plassen en op zijn tijd een mini sprintje.
Ze zijn gewoon oud en op, elke dag is er 1 en ze worden lekker verwend.
Re: vlammetje gaat vrees ik...
Geplaatst: 18 aug 2009 20:04
door Job
ik heb zelf tramadol, maar slik het zelden,
wordt er zo stoned van als een garnaal
en dat vind ik ook geen leven hoor.
(alleen 's-nachts als ik niet kan slapen van de pijn,
want ja of je nu droomt of zweeft van de pillen).
Re: vlammetje gaat vrees ik...
Geplaatst: 18 aug 2009 20:13
door duitse herder
Moeilijk hoor, ik sta voor dezelfde keuze. Bij Nanni is spondylose en hernia vastgesteld

Haar rug zit vast, waarschijnlijk door die spondylose. Haar achterpoot sleept een beetje over de grond met lopen. Als je hem dubbel zet, corrigeert ze hem niet tot nauwelijks. Ze heeft 1 week vollop pijnstillers gehad en nu halve dosis als onderhoud. Ik heb het idee dat ze wat beter loopt, niet heel er goed want zenuw zal ook wel afgestorven zijn.
Sinds Nanni weer lekker mee gaat zo nu en dan naar mijn werk en naar het park, daar leeft ze echt weer van op! Ze geniet er zichtbaar van en zolang ze dat doet en haar lichaam haar niet beperkt in wat zij wil, laat ik het nog zo even. Ik kijk het per dag aan.
Heel veel sterkte hoor, ik weet helaas hoe moeilijk het is

Re: vlammetje gaat vrees ik...
Geplaatst: 18 aug 2009 20:22
door Reny
Inge, ik heb er helemaal geen verstand van en ga je dus ook geen raad geven.
Voor zover ik je op het forum heb leren kennen heb je een groot hart voor dieren.
Vlam zal toch nooit verdwijnen uit je hart, maar in de tijd die Vlam nog hier heeft wens ik jullie samen met alle andere huppels veel plezier.
Ik wens je ook veel wijsheid voor de moeilijke beslissing. (die hopelijk nog even kan worden uitgesteld)

Re: vlammetje gaat vrees ik...
Geplaatst: 18 aug 2009 20:23
door Emma
ik denk dat ik zelf (heb het nog niet meegemaakt dus weet het niet zeker) ook niet meer teveel wil klooien met oude honden.
zolang ze geen pijn hebben zou ik zoveel mogelijk moeilijkheden vermijden met ze. maar als ik merk dat ze pijn krijgen en geen medicijn dit tegen kan houden zou ik toch de beslissing maken uiteindelijk.
ik heb zelf ook wel medicijnen geslikt waarbij ik me een zombie voelde. alsof de wereld zonder jou draait en je op automatische piloot staat. heel raar gevoel en weet niet of je als hond zijnde dan (ik ben mens dacht ik) of je zo naar je einde toe wil.
Re: vlammetje gaat vrees ik...
Geplaatst: 18 aug 2009 20:25
door jip007
Inge O schreef:Madelief schreef:
Maar nogmaals, ik begrijp heel goed als je eigenlijk niet meer wilt gaan experimenteren met de oude dame. Ze verdient het ten slotte om gewoon oud te mogen worden. Maar het breekt je hart.

ik durf het niet

. die tramadol heb ik zelf geen ervaring mee, maar heb hier op het forum toch best al wat minder leuke verhalen gelezen en ik durf het niet meer aan - elk uur dat ze hier nog is moet gewoon leuk zijn, dat ben ik aan haar verplicht.
niet doen hoor , Leggy kreeg toen ze ziek was temgesic (net zoiets denk ik ) samen met de prednison , beesje voelde zich vreselijk beroerd.
Re: vlammetje gaat vrees ik...
Geplaatst: 18 aug 2009 20:33
door Job
nou maar prednison is voor mij persoonlijk een wondermiddel hoor!
Ik weet het, zodra je daar enthousiast over doet
krijg je bergen mensen over je heen.
Ik weet heus wel wat het doet, of kan doen,
maar zonder kan ik niks bewegen en met
loop ik bijna als een jonge godin..nou ja voor mijn gevoel.
En als het toch een kwestie van tijd is,
dan gaat comfort boven de risico's wat mij betreft.
Re: vlammetje gaat vrees ik...
Geplaatst: 18 aug 2009 20:35
door Rami
Inge O schreef:Caro. schreef: en waar leg je de grens?
voor mij ligt die grens eigenlijk wel ver - als er geen pijn is (en dat is er toch echt vaak niet noemenswaardig als het om normale ouderdomsslijtage gaat - en in het geval van vlammetje weet ik het gewoon 100% zeker) en je ziet nog sprankeltjes in hun ogen neem ik al de rest voor lief. honden genieten van heel banale en basale dingen : nog een keer mee met de baas (al is het op het erf, want haar laatste wandeling is van zo'n half jaar terug, dat ging echt niet meer), wat over het erf scharrelen, elke ochtend elke drol in de paardenstallen en paardenpaddock uitpluizen en jezelf bedienen van de allerlekkerste stukjes drol, heerlijk eten, heerlijk botten knagen en vooral veel, héél veel, tónnen knuffeltjes dan is het voor een vlammelietje allang dik in orde - meer moet dat niet zijn.
het leven is tenslotte wel het enige wat ze hebben, als wij er in hun plaats een punt achter zetten is het gedaan met genieten.
Mooi beschreven en o zo waar. De hondjes die we vroeger thuis hadden werden ook op zo'n manier oud. Vooral Laika (16 geworden) was zo'n lekkere oude baklap. Tevreden en blij met kleine dingen en inderdaad gek op knuffelen en aandacht (en ook nog eens - uiteindelijk - in d'r eigen mandje onder de keukentafel gestorven).
Bij Billy zie ik het ook al wel een beetje. Die wordt ook wat laconiek, neemt het leven zoals het komt. Alles is leuk en goed.
Wat spijtig dat er een dan toch op een gegeven moment een einde aan moet komen. Ach, ze zijn zo leuk en lief, oude honden...
Re: vlammetje gaat vrees ik...
Geplaatst: 18 aug 2009 20:41
door *Ellen*
Zeker weten dat jij precies weet wanneer de tijd daar is Inge.
Geen dag te laat. Sterkte en ik hoop dat ze nog een poosje van het leven kan genieten.
Re: vlammetje gaat vrees ik...
Geplaatst: 18 aug 2009 20:51
door jip007
Inge O schreef:
ze krijgt nu de hoogste dosering rimadyl en het leek vandaag een pietsie beter te gaan - daar hou ik het maar op, geen risico's meer voor mijn ouwe meissie

.
zo doe ik het ook , Leg en Naf krijgen ook rimadyl , Leg krijgt binnenkort nog wel haar eerste anabolen injectie , dat wil ik nog wel proberen. Bij Naf hielp ook dat niet , gelukkig is ze nu nog heel vrolijk , maar het kan zo ineens afgelopen zijn

Onze Inky had precies hetzelfde , heeft 1 dag voor we haar lieten inslapen nog zo'n lol gehad. De volgende ochtend kon ze niet meer opstaan , al haar kracht was weg uit haar achterhand. Ze probeerde het steeds , ze wilde nog zo graag , maar het ging niet meer

Re: vlammetje gaat vrees ik...
Geplaatst: 18 aug 2009 21:24
door Angeniet
Met kippevel lees ik je bericht, mooie Vlammetje met haar prachtige snoet
Ik hoop toch zo heel erg dat ze nog een poos zoveel plezier mag hebben...
Wat moet dit moeilijk zijn, Inge

Re: vlammetje gaat vrees ik...
Geplaatst: 18 aug 2009 21:34
door M@ri@nne
Ach jee, sterkte.
Re: vlammetje gaat vrees ik...
Geplaatst: 18 aug 2009 21:43
door fenneke
mooi vlammetje
ik denk dat precies de vinger op de zere plek kunt leggen inge en haarfijn aanvoelt wanneer genoeg genoeg is
sterkte hiermee

Re: vlammetje gaat vrees ik...
Geplaatst: 18 aug 2009 21:45
door jacq1970
pff wat moeilijk.... hopelijk gaat het nog een hele tijd goed op de rimadyl... kan ze de dingetjes nog doen waar ze blij van wordt.
Ik heb momenteel 2 honden waar het constant kijken is hoe het gaat, Tyson de oude jack die kanker heeft en Samara mijn mooie prachtoge galgo meisje die het zo slecht heeft door haar hart... maarja Tyson loopt al 2 jaar in de rondte en heeft op zijn manier dikke pret en loopt nog een paar keer per week een uurtje lekker mee, en Samara als ik doe overdag lekker in de airco op de bank laat liggen kan ze s'morgensvroeg en s'avonds laat nog best 45 minuutjes in een laag tempo lopen en soms stuiter ze nog lekker ook.... dus nee hun tijd is er ook nog niet.
Sterkte met het afwegen of je prednison gaat gebruiken... moeilijk hoor.
Re: vlammetje gaat vrees ik...
Geplaatst: 18 aug 2009 22:15
door L@nghaar
Het blijft een moeilijke beslissing.
Mijn Laika kwam ook slecht overeind, in de kamer lagen al stukken vloerbedekking, zodat zij niet uit zou glijden.
Wandelen hoefde van haar niet meer, lekker in de tuin scharrelen was voor haar genoeg, af en toe een kippekeutel eten, blaffen naar de postbode (nog nooit gedaan) en gewoon lekker haar eigen gang kunnen gaan.
Totdat wij haar op een ochtend met de poten gespreid in de kamer vonden, zij kon niet meer omhoog komen.
Die hulpeloze blik in haar ogen vergeet ik nooit meer.
Toen heb ik de knoop doorgehakt.
Zo erg vond ik dat, dat lieve koppie was nog zo goed en zij had ook geen pijn.
Zij kreeg met regelmaat spierversterkers ingespoten maar die hielpen haar niet meer.
Zij was 16 jaar......maar ja....missen kun je ze echt niet!
Ik ben heel verdrietig geweest nadat zij ingeslapen is maar ik heb er wel een goed gevoel over.
Ik heb geen tips over wat je Vlam nog zou kunnen geven, behalve heel veel liefde en aandacht maar ik denk dat zij daar zeker geen tekort aan krijgt.

Re: vlammetje gaat vrees ik...
Geplaatst: 18 aug 2009 22:51
door Budkes
Ach, je weet het, maar je kunt ze niet missen, iedere dag wordt de overtuiging dat het niet lang meer duurt groter en daarmee ook de pijn.
Ik denk dat jij precies weet wanneer het voorbij moet zijn. Ik wens je heel veel sterkte en liefde voor Vlammetje, dat je nog extra veel van haar kunt genieten.
Sterkte.

Re: vlammetje gaat vrees ik...
Geplaatst: 18 aug 2009 23:01
door Melanie 74
Ik wens je heel veel sterkte, het is zo moeilijk, omdat je bang bent te ver door te modderen of dat het toch nog te vroeg is.
Geniet van elke dag, en vertrouw erop dat Vlammetje aangeeft wanneer het genoeg is.
Dikke knuffel!
Ik had altijd gedacht dat het met Tonnie ook zo zou worden, dat haar achterhand niet meer wilde. Echter niets was minder waar, het was kanker die ons scheidden.
Re: vlammetje gaat vrees ik...
Geplaatst: 19 aug 2009 01:28
door pepim
Och lieve Vlammetje, sterkte Inge

Re: vlammetje gaat vrees ik...
Geplaatst: 19 aug 2009 01:36
door tekkel
Inge O schreef: elk uur dat ze hier nog is moet gewoon leuk zijn, dat ben ik aan haar verplicht.
[...]
en je ziet nog sprankeltjes in hun ogen neem ik al de rest voor lief. honden genieten van heel banale en basale dingen : nog een keer mee met de baas (al is het op het erf, want haar laatste wandeling is van zo'n half jaar terug, dat ging echt niet meer), wat over het erf scharrelen, elke ochtend elke drol in de paardenstallen en paardenpaddock uitpluizen en jezelf bedienen van de allerlekkerste stukjes drol, heerlijk eten, heerlijk botten knagen en vooral veel, héél veel, tónnen knuffeltjes dan is het voor een vlammelietje allang dik in orde - meer moet dat niet zijn.
het leven is tenslotte wel het enige wat ze hebben, als wij er in hun plaats een punt achter zetten is het gedaan met genieten.
[...]
ik heb zelf de instelling dat je gewoon moet kunnen accepteren dat niet alle dingen in het lichaam 'maakbaar' zijn - een idee waar steeds minder mensen aan willen, want elke kwaal MOET kunnen bestreden worden. maar zo is het dus niet, niet elke kwaal kan bestreden worden en ik wil vlammetjes laatste dagen/weken niet in een verbeten strijd laten voorbijgaan. wat is, dat is en als het voor haar niet meer kan mag ze voor mij gaan, maar wel geen seconde eerder.

Re: vlammetje gaat vrees ik...
Geplaatst: 19 aug 2009 05:41
door Zoie
jeetje Inge, wat moeilijk. Wil je alleen maar even heel veel sterkte wensen. Hopelijk is jullie nog wat tijd gegeven.
Re: vlammetje gaat vrees ik...
Geplaatst: 19 aug 2009 07:39
door *tweety*
Sterkte Inge
Re: vlammetje gaat vrees ik...
Geplaatst: 19 aug 2009 08:14
door Madelief
tekkel schreef:Inge O schreef: elk uur dat ze hier nog is moet gewoon leuk zijn, dat ben ik aan haar verplicht.
[...]
en je ziet nog sprankeltjes in hun ogen neem ik al de rest voor lief. honden genieten van heel banale en basale dingen : nog een keer mee met de baas (al is het op het erf, want haar laatste wandeling is van zo'n half jaar terug, dat ging echt niet meer), wat over het erf scharrelen, elke ochtend elke drol in de paardenstallen en paardenpaddock uitpluizen en jezelf bedienen van de allerlekkerste stukjes drol, heerlijk eten, heerlijk botten knagen en vooral veel, héél veel, tónnen knuffeltjes dan is het voor een vlammelietje allang dik in orde - meer moet dat niet zijn.
het leven is tenslotte wel het enige wat ze hebben, als wij er in hun plaats een punt achter zetten is het gedaan met genieten.
[...]
ik heb zelf de instelling dat je gewoon moet kunnen accepteren dat niet alle dingen in het lichaam 'maakbaar' zijn - een idee waar steeds minder mensen aan willen, want elke kwaal MOET kunnen bestreden worden. maar zo is het dus niet, niet elke kwaal kan bestreden worden en ik wil vlammetjes laatste dagen/weken niet in een verbeten strijd laten voorbijgaan. wat is, dat is en als het voor haar niet meer kan mag ze voor mij gaan, maar wel geen seconde eerder.

Je pikt er precies de essentie uit Tekkel.
Inge, ik ben het roerend met je eens.
En ik kan me zó voorstellen dat je die tramadol niet durft te proberen. Bij wat ik lees hebben Bonha en ik geluk gehad, want wij hebben er beiden geen last van, maar ik was erg bang de eerste pil. Maar Bonha hád ernstige pijn itt Vlam en de reguliere pijnstillers werkten niet meer. Dus ik dacht...ok, "this or nothing" als het niks is is het haar tijd. Volgens de DA was er m.n. kans op ademdepressie en laat dat nou altijd het Bonha-narcose probleem zijn, dus ik was voorbereid op een wegvallende Bonha.
Ik denk dat je haar juist volledig in haar waarde laat zijn zoals je bezig bent en ik hoop dat ze nog even meehobbelt op het erf. Zo te lezen heeft ze het heerlijk en zolang haar oogjes nog sprankelen.....

dan is het moment van dankbaarheid na een uitglijder een prachtig baas-hond moment ook al doet het pijn. Samen....tot het eind.
Sterkte.

Re: vlammetje gaat vrees ik...
Geplaatst: 19 aug 2009 08:26
door wendy71
Ach Inge toch, wat erg voor je.
Hopelijk kan je met pijnstilling nog het een en ander doen voor Vlammetje.
Heel veel sterkte de aankomende tijd..

, en knuffel maar een end weg met Vlam.
