Het HondenForum

Gollum schreef: Wat leuk van die putjes! Dat was een goede tip! Het lijkt me een stuk fijner lopen zo.

Dat is het zeker! We zijn er nog lang niet hoor, maar ik ben zo blij dat relatief "kleine" dingen al zo'n verschil kunnen maken.

Elmo/maureen schreef:wat fijn zeg

Echt wel!

Gister even half uurtje wezen joggen.. dat is voor ons kleine stukjes joggen en dan weer even lekker mogen snuffelen
Echt stukken joggen moet ik opbouwen, hij vind het best spannend namelijk

Hylos schreef:
Gister even half uurtje wezen joggen.. dat is voor ons kleine stukjes joggen en dan weer even lekker mogen snuffelen
Echt stukken joggen moet ik opbouwen, hij vind het best spannend namelijk

Na een paar keer zal hij al veel beter door hebben wat de bedoeling is, de eerste paar keer leek het alsof ze dacht dat er iets zou gebeuren ofzo omdat we zo'n haast hadden. Maar nu snapt ze al heel goed dat we gewoon één rustig tempo rennen en dat ze even naar me op moet kijken als ze wil stoppen voor een plas of even snuffelen. Ik vind het heerlijk, samen joggen vroeg in de ochtend. Het is echt 'ons' moment.

Ja misschien is dat het ook wel hoor, dat hij niet helemaal begrijpt wat er gebeurd. Soms gaat het best goed en soms is hij wat onrustig, nouja komt vast vanzelf!

We zijn helaas sinds deze week even "terug bij af". Er is weer geen land te bezeilen met hem
Oorzaak is wel weer duidelijk (gebeurd regelmatig namelijk): een loops teefje. Nouja, eigenlijk waren er 3 of 4 loopse teefjes in de buurt. Twee daarvan liepen los (natuurlijk ) en gooiden zich vol overgave voor zn neus neer. Ach, hij vond het leuk maar deed hem verder niet zoveel. Tot hij dus in de nacht begon te jammeren en s avonds voor de deur begon te miepen dat ie naar buiten wilde. Eenmaal buiten is het een drama Blijkt er nog een labrador teefje loops te zijn!
Tis binnen een hoopje rillende gefrustreerde ellende en buiten niet te houden. Hopelijk is dit gedoe gauw voorbij, kunnen we weer normaal over straat en normaal doen in huis. Mannen

Zo fijn dat je hier zoveel informatie kunt terugvinden. Ik ben "bang" dat ik ook met een slipketting moet gaan werken als er geen verbetering komt met Zoe. Ze trekt onwijs aan de lijn, en krijg het er nog niet erg uit
Ze is snel afgeleid, ziet alles lopen en vliegen, let vooral niet op mij, etc

Weet niet wat je er zelf allemaal al mee gedaan hebt (wellicht een topic openen?) maar ik weet dat het erg moeilijk is en ik ken jou hond natuurlijk niet... maar ik zie hier nu gelukkig wel enige verbetering

Weer ff een kleine update dus:

Na mijn laatste update zat er echt een hele slechte periode tussen, twas weer een drama en god wat ben je er dan klaar mee!!
Wellicht weer een loops teefje, kan bijna niet anders met 85.0000000 honden in deze wijk.
Maar goed, daarna ging het gelukkig weer beter en ik moet zeggen dat het al een tijdje goed gaat. Hij trekt soms nog wel hoor en het verschilt erg per dag.. maar ik maak s avonds steeds vaker een lange wandeling waarbij we ook even gaan joggen. Ik ga dan naar het industrieterrein vlakbij. De weg er naartoe, door de wijk, is dan het lastigst want daar zijn allemaal geuren dus wil hij nog wel trekken. Maar eenmaal daar gaat het veel beter. Ik loop dan midden op de weg (asfalt, is toch geen verkeer daar) zodat er weinig geurtjes zijn en ik wijs dan aan waar hij mag gaan snuffelen. Ondertussen eens ergens op klimmen,springen en samen dingen ontdekken. Hij wordt daar echt rustig van! Ik kan dan ook vrij dichtbij de wijk nog normaal met hem lopen, hij liep laatst gewoon een hele kilometer naast me En me maar aan kijken steeds en afwachten waar ik naartoe zou gaan.. en wachten op een akkoord of hij naar dat bosje mocht ja of nee (ik wil namelijk niet dat hij steeds alle kanten op schiet, das best gevaarlijk namelijk en vervelend)

Ach ik kan daar zo van genieten! Zelfs katten negeert ie dan, hij kijkt even en loopt dan gewoon door. Zodra je dan weer in de wijk komt wordt het wel lastiger hoor, want die geuren. Maar de terugreis verloopt altijd duizend maal beter dan de heen reis, voor mij een teken dat er iig iets goed gaat!
Tis wel zo dat er veel "terugval" dagen/weken tussen zitten en daar baal ik dan gigantisch van. Maar al met al is er wel een stijgende lijn en als dit zo door gaat, moet het helemaal goed komen

Klinkt goed

Hebben die terugvalmomenten iets te maken met misschien net iets minder aandacht van jou voor de gestelde eisen?
Dat zou een reden kunnen zijn van terugvallen ........
Naast die loopse teef dan

Goed dat je doorzet

ranetje schreef:Klinkt goed

Hebben die terugvalmomenten iets te maken met misschien net iets minder aandacht van jou voor de gestelde eisen?
Dat zou een reden kunnen zijn van terugvallen ........
Naast die loopse teef dan

Goed dat je doorzet

Sorry, beetje late reactie.
Heb niet het idee dat het altijd aan mezelf ligt.. het gaat nu al zo'n 4 weken heel erg goed en ik ben echt wel eens minder oplettend of minder gehumeurd
Hij heeft dit de afgelopen weken ook niet meer gedaan. Ja wel eens een ronde dat het minder is of eens een rondje dat het gewoon niet wil. Hij duikt dan constant overal de struiken in, markeert heel erg, graaft in het gras zodat het je om de oren vliegt en heeft het schuim na 5 minuten op de neus staan. Maar waarom.. geuren/teefjes denk ik dan maar

Schuim op de neus heeft hij gelukkig bijna nooit meer. Dat gegraaf in het gras wil ik niet hebben. Dan zeg ik "klaar!" en sjor hem mee. Nu hoef ik dat niet zo vaak meer te zeggen als eerst, hij graaft veel minder of gaat na een "klaar" meteen weer lopen.

Nog even over het stukje aandacht. Ik dacht eerst dat hier de kern van het probleem lag, dat ik niet voor hem bestond en hij mij uitliet ipv ik hem. Maar hij kijkt nu heel vaak opzij of komt even naast me lopen en kijkt me aan. Er is echt veel contact en toch trekt hij nog wel hoor, al is het echt véél minder geworden en kan ik zeggen dat ik hier in de buurt normaal met hem over straat kan Ik denk dat het meer zit in de sturing. Ik liep eerst meer achter hem aan en hij moet nu met mij mee lopen. Ik kies plekken voor hem uit waar hij even lekker mag snuffelen en sluip even met hem door de bosjes.. gewoon iets wat hij erg leuk vind. Maar ik neem de leiding en ben duidelijk.
Het is fijn om steeds weer grotere rondes met hem te kunnen lopen en om te zien dat het steeds weet iets beter gaat. We komen er wel!

Hylos schreef:

ranetje schreef:Klinkt goed

Hebben die terugvalmomenten iets te maken met misschien net iets minder aandacht van jou voor de gestelde eisen?
Dat zou een reden kunnen zijn van terugvallen ........
Naast die loopse teef dan

Goed dat je doorzet

Sorry, beetje late reactie.
Heb niet het idee dat het altijd aan mezelf ligt.. het gaat nu al zo'n 4 weken heel erg goed en ik ben echt wel eens minder oplettend of minder gehumeurd
Hij heeft dit de afgelopen weken ook niet meer gedaan. Ja wel eens een ronde dat het minder is of eens een rondje dat het gewoon niet wil. Hij duikt dan constant overal de struiken in, markeert heel erg, graaft in het gras zodat het je om de oren vliegt en heeft het schuim na 5 minuten op de neus staan. Maar waarom.. geuren/teefjes denk ik dan maar

Schuim op de neus heeft hij gelukkig bijna nooit meer. Dat gegraaf in het gras wil ik niet hebben. Dan zeg ik "klaar!" en sjor hem mee. Nu hoef ik dat niet zo vaak meer te zeggen als eerst, hij graaft veel minder of gaat na een "klaar" meteen weer lopen.

Nog even over het stukje aandacht. Ik dacht eerst dat hier de kern van het probleem lag, dat ik niet voor hem bestond en hij mij uitliet ipv ik hem. Maar hij kijkt nu heel vaak opzij of komt even naast me lopen en kijkt me aan. Er is echt veel contact en toch trekt hij nog wel hoor, al is het echt véél minder geworden en kan ik zeggen dat ik hier in de buurt normaal met hem over straat kan Ik denk dat het meer zit in de sturing. Ik liep eerst meer achter hem aan en hij moet nu met mij mee lopen. Ik kies plekken voor hem uit waar hij even lekker mag snuffelen en sluip even met hem door de bosjes.. gewoon iets wat hij erg leuk vind. Maar ik neem de leiding en ben duidelijk.
Het is fijn om steeds weer grotere rondes met hem te kunnen lopen en om te zien dat het steeds weet iets beter gaat. We komen er wel!

Dat is een hele goeie
Het zou best kunnen dat juist daardoor zijn aandacht voor jou groter wordt.

Ik zou die aandacht die van hem zelf komt zelf wel bevestigen, op dit moment tenminste

Niet aangeleerd hier trekken ze heb ik geen moeite mee.

ranetje schreef:

Hylos schreef:

ranetje schreef:Klinkt goed

Hebben die terugvalmomenten iets te maken met misschien net iets minder aandacht van jou voor de gestelde eisen?
Dat zou een reden kunnen zijn van terugvallen ........
Naast die loopse teef dan

Goed dat je doorzet

Sorry, beetje late reactie.
Heb niet het idee dat het altijd aan mezelf ligt.. het gaat nu al zo'n 4 weken heel erg goed en ik ben echt wel eens minder oplettend of minder gehumeurd
Hij heeft dit de afgelopen weken ook niet meer gedaan. Ja wel eens een ronde dat het minder is of eens een rondje dat het gewoon niet wil. Hij duikt dan constant overal de struiken in, markeert heel erg, graaft in het gras zodat het je om de oren vliegt en heeft het schuim na 5 minuten op de neus staan. Maar waarom.. geuren/teefjes denk ik dan maar

Schuim op de neus heeft hij gelukkig bijna nooit meer. Dat gegraaf in het gras wil ik niet hebben. Dan zeg ik "klaar!" en sjor hem mee. Nu hoef ik dat niet zo vaak meer te zeggen als eerst, hij graaft veel minder of gaat na een "klaar" meteen weer lopen.

Nog even over het stukje aandacht. Ik dacht eerst dat hier de kern van het probleem lag, dat ik niet voor hem bestond en hij mij uitliet ipv ik hem. Maar hij kijkt nu heel vaak opzij of komt even naast me lopen en kijkt me aan. Er is echt veel contact en toch trekt hij nog wel hoor, al is het echt véél minder geworden en kan ik zeggen dat ik hier in de buurt normaal met hem over straat kan Ik denk dat het meer zit in de sturing. Ik liep eerst meer achter hem aan en hij moet nu met mij mee lopen. Ik kies plekken voor hem uit waar hij even lekker mag snuffelen en sluip even met hem door de bosjes.. gewoon iets wat hij erg leuk vind. Maar ik neem de leiding en ben duidelijk.
Het is fijn om steeds weer grotere rondes met hem te kunnen lopen en om te zien dat het steeds weet iets beter gaat. We komen er wel!

Dat is een hele goeie
Het zou best kunnen dat juist daardoor zijn aandacht voor jou groter wordt.

Ik zou die aandacht die van hem zelf komt zelf wel bevestigen, op dit moment tenminste

Doe ik ook, heb soms hele verhalen met hem Ik beloon wel met stem, voertjes wil op 1 of andere manier niet. Ik schiet dan zelf in trainingmodus of zo en heb dan steeds krampachtig die snoepjes in mn hand want hij moet en zal zo;n ding krijgen als ie iets goeds doet.. Ik wil gewoon lopen en geen gedoe dat ik iets moet met die hond, dat werkt niet voor mij

Brigitte schreef:Niet aangeleerd hier trekken ze heb ik geen moeite mee.

Neem aan dat jouw honden dan niet heel erg trekken? Ik heb 1 keer een flinke pees ontsteking in mijn schouder gehad. Ik kon wel janken van de pijn. En daarna er weer eens tegenaan gezeten maar toen herkende ik het gelukkig op tijd. Ik heb toen een tijdje Xavi niet uit kunnen laten, zo erg was het. Kreeg er ook last van mn rug van. Jemig best erg eigenlijk

Je moet doen wat voor jullie het beste werkt

Je zou als je dat kan ook stembeloning kunnen geven en een snoepje uit je jaszak halen, dat hoef je niet in je hand te houden, maar het hoeft niet.

Als het maar werkt wat je doet

Ik wil het op den duur wel weer eens proberen, misschien is het een extra boost.
Dank je voor je berichtjes, waardeer ik hoor

Ik heb laatst een heupgordel gekocht en vandaag voor het eerst geprobeerd. Vind t erg fijn wandelen zo! Ik kan hem dan ook beter sturen en heb verder lekker mn handen vrij.

Even een klein filmpje voor het idee. Moet wel zeggen dat het niet de hele wandeling zo braaf was hoor Maar hij heeft toch de helft van de wandeling zo gelopen en voor de rest viel het trekken reuze mee.

Dat filmpje ziet er in ieder geval prima uit

Dankjewel! Mn film kwaliteiten laten wat te wensen over, maar vooruit

Wat fijn joh!
Ik heb ook wel eens aan zo'n gordel gedacht, maar ben bang dat ie me dan zo omver trekt als ie het in zijn kop krijgt.

Dat ziet er keurig uit zo. Vind je een heupgordel geen eng idee bij zo'n sterke hond? Dat je hem niet kan houden en ook niet snel losmaken?

Liever dat dan dat je hond over straat dendert met een losse lijn achter hem aan wapperend, toch?

Dat doet hij goed!
Vind het leuk om te lezen hoe jullie zo je eigen weg er in vinden.

Jura kon het eerst ook maar moeilijk, rustig aan de lijn lopen door de wijk, en dat had niks met geen aandacht te maken. Ze had ondertussen prima aandacht zelfs! Toen ze ongeveer 2 jaar was werd ze eindelijk ook rustiger in de wijk.
Wat ze nog steeds moeilijk vind, is als mijn vriend en ik samen met haar door de wijk lopen. Dan gaat ze ook weer trekken, veel opwinding dan in haar lijf. Maar ook dat gaat steeds beter. Als ik zie van hoe ver ze is gekomen dan zal dat over een jaartje ook wel weer heel anders zijn.

Wat trouwens grappig is, als we dan nog een vriendje of vriendinnetje van haar meenemen om te wandelen (dus allebei één hond aan de lijn) dan kan ze wel weer prima rustig lopen. Dus een tweede hond erbij, of af en toe een leenhondje, is misschien ook wel een oplossing.

Paisley schreef:Liever dat dan dat je hond over straat dendert met een losse lijn achter hem aan wapperend, toch?

Over straat denderen met het baasje er wapperend achteraan is ook geen gezicht

ranetje schreef:

Paisley schreef:Liever dat dan dat je hond over straat dendert met een losse lijn achter hem aan wapperend, toch?

Over straat denderen met het baasje er wapperend achteraan is ook geen gezicht

Nee, geen kijk gelijk!

Ik zou zo'n heupding ook niet prettig vinden. Met je armen kun je nog rukken opvangen, maar als hij aan je middel zit, kan je uit je evenwicht worden getrokken. Dat heb ik al met mijn stabijtje van 17kg wat maar 25% van mijn eigen gewicht is. Daarnaast bepaal ik graag zelf waar mijn hond loopt, en wil niet dat ze voor me uit loopt aan het einde van de lijn. Ik heb het wel eens geprobeerd, maar merk dat ik iedere keer de lijn oppak om een beetje bij te sturen.

Ik heb er juist geen last van met de heupgordel! Maar een jaar geleden had het niet gekund hoor, dan trok ie me idd omver. Als hij nu afwijkt van de route, als in naar een bosje neigt te willen rennen dan zeg ik "nee" en dan gaat hij gewoon weer verder lopen, hij reageert daar echt heel goed op. Het gebeurt soms nog wel eens dat hij een struik in duikt hoor, maar ik zie dat wel aan komen en heb de riem dan sowieso al vast. Gebeurt me eigenlijk nooit meer dat ik onverwacht ergens naartoe getrokken wordt. Zo lang ik bepaald waar we lopen wijkt hij weinig af.

runninggirl schreef:Dat doet hij goed!
Vind het leuk om te lezen hoe jullie zo je eigen weg er in vinden.

Jura kon het eerst ook maar moeilijk, rustig aan de lijn lopen door de wijk, en dat had niks met geen aandacht te maken. Ze had ondertussen prima aandacht zelfs! Toen ze ongeveer 2 jaar was werd ze eindelijk ook rustiger in de wijk.
Wat ze nog steeds moeilijk vind, is als mijn vriend en ik samen met haar door de wijk lopen. Dan gaat ze ook weer trekken, veel opwinding dan in haar lijf. Maar ook dat gaat steeds beter. Als ik zie van hoe ver ze is gekomen dan zal dat over een jaartje ook wel weer heel anders zijn.

Wat trouwens grappig is, als we dan nog een vriendje of vriendinnetje van haar meenemen om te wandelen (dus allebei één hond aan de lijn) dan kan ze wel weer prima rustig lopen. Dus een tweede hond erbij, of af en toe een leenhondje, is misschien ook wel een oplossing.

Dankje! Dat doet Xavi ook hoor. Laatst liep ik met mn nicht en later met een vriendin. Trekken als een malloot
Wandelmaatje is een leuk idee, maar daar wacht ie nog maar ff een paar jaartjes op .. Je zult maar 2 van die gevallen hebben

Hylos schreef:Ik heb er juist geen last van met de heupgordel! Maar een jaar geleden had het niet gekund hoor, dan trok ie me idd omver. Als hij nu afwijkt van de route, als in naar een bosje neigt te willen rennen dan zeg ik "nee" en dan gaat hij gewoon weer verder lopen, hij reageert daar echt heel goed op. Het gebeurt soms nog wel eens dat hij een struik in duikt hoor, maar ik zie dat wel aan komen en heb de riem dan sowieso al vast. Gebeurt me eigenlijk nooit meer dat ik onverwacht ergens naartoe getrokken wordt. Zo lang ik bepaald waar we lopen wijkt hij weinig af.

runninggirl schreef:Dat doet hij goed!
Vind het leuk om te lezen hoe jullie zo je eigen weg er in vinden.

Jura kon het eerst ook maar moeilijk, rustig aan de lijn lopen door de wijk, en dat had niks met geen aandacht te maken. Ze had ondertussen prima aandacht zelfs! Toen ze ongeveer 2 jaar was werd ze eindelijk ook rustiger in de wijk.
Wat ze nog steeds moeilijk vind, is als mijn vriend en ik samen met haar door de wijk lopen. Dan gaat ze ook weer trekken, veel opwinding dan in haar lijf. Maar ook dat gaat steeds beter. Als ik zie van hoe ver ze is gekomen dan zal dat over een jaartje ook wel weer heel anders zijn.

Wat trouwens grappig is, als we dan nog een vriendje of vriendinnetje van haar meenemen om te wandelen (dus allebei één hond aan de lijn) dan kan ze wel weer prima rustig lopen. Dus een tweede hond erbij, of af en toe een leenhondje, is misschien ook wel een oplossing.

Dankje! Dat doet Xavi ook hoor. Laatst liep ik met mn nicht en later met een vriendin. Trekken als een malloot
Wandelmaatje is een leuk idee, maar daar wacht ie nog maar ff een paar jaartjes op .. Je zult maar 2 van die gevallen hebben

Ja nou, dat dacht ik dus ook dat het alleen maar erger zou worden. Maar mijn vriend besloot niet naar mij te luisteren en gewoon wel met twee honden te gaan lopen, en dat bleek prima te gaan.
Zelfs met een puberende husky er naast.

Hylos schreef:Ik heb er juist geen last van met de heupgordel! Maar een jaar geleden had het niet gekund hoor, dan trok ie me idd omver. Als hij nu afwijkt van de route, als in naar een bosje neigt te willen rennen dan zeg ik "nee" en dan gaat hij gewoon weer verder lopen, hij reageert daar echt heel goed op. Het gebeurt soms nog wel eens dat hij een struik in duikt hoor, maar ik zie dat wel aan komen en heb de riem dan sowieso al vast. Gebeurt me eigenlijk nooit meer dat ik onverwacht ergens naartoe getrokken wordt. Zo lang ik bepaald waar we lopen wijkt hij weinig af.

Dan gaan jullie nog beter dan ik al dacht. Goed gedaan joh

Hier gaat het ook goed. Ik loop nu best wel relaxed door de wijk en dat is toch gewoon een stuk leuker.
Afgelopen weken heeft hij ook niet meer lelijk gedaan aan de lijn, het 'ik MOET hier snuffelen' is nu ongeveer zoals jij het beschrijft van Xavi en alle buurtkatten loopt hij gewoon langs ( eerder vond hij dat nog wel wat spannend en wou hij er wel graag heen, maar dan was het met een Euh! klaar ).

Kunnen we toch lekker rondparaderen met onze harige vriendjes

edit: en heel domme fout hersteld

Dankje, Dee! Hier nog een filmpje van 2 x "nee". Roep dat natuurlijk niet constant maar ik wil niet dat ie steeds het gras in duikt aan de verkeerde kant, kwartje valt vaak na 2 keer wel



Fijn dat je ook beter over straat kunt! Idd niks fijner dan zonder gedoe over straat te kunnen, gewoon lekker wandelen!

Jura, ik kan het altijd eens proberen. Zou alleen echt niet weten met welke hond

Dat doet ie zeker netjes !

Wat me nog te binnen schiet, ik weet niet of hij er van houdt om dingen te dragen in zijn bek... Maar dat kan bij sommige honden helpen om wat spanning kwijt te raken. Ik heb altijd iets mee wat ze kan dragen, als het druk is op straat ofzo, dan krijgt ze het van me en is ze daar meer mee bezig. Als ik vergeet iets mee te nemen, dan zoekt ze tegenwoordig bij wat spanning zelf al iets om te dragen, een leeg flesje of een stokje of een stukje karton, wat ze ook maar kan vinden. Soms is het maar heel eventjes nodig, en laat ze het na een 100 meter alweer los, en soms draagt ze het bijv. de laatste 2 km naar huis terug.

Beike reageert " aardiger " naar andere honden toe als hij iets in zijn bek heeft, zoals een plastic flesje ofzo.

Sommige honden mag hij gewoon niet en als hij die tegenkomt en hij heeft niks in zijn bek, wil hij nog wel eens even van zich laten horen.
Maar als hij iets in zijn bek heeft, gaat meestal alleen zijn staart omhoog en voor de rest gebeurd er niks.

Aniway schreef:Beike reageert " aardiger " naar andere honden toe als hij iets in zijn bek heeft, zoals een plastic flesje ofzo.

Sommige honden mag hij gewoon niet en als hij die tegenkomt en hij heeft niks in zijn bek, wil hij nog wel eens even van zich laten horen.
Maar als hij iets in zijn bek heeft, gaat meestal alleen zijn staart omhoog en voor de rest gebeurd er niks.

Ja volgens mij hebben ze dan gewoon iets 'belangrijkers' te doen, namelijk iets dragen. Dat helpt voor aandacht van andere dingen weg halen, en in mijn ervaring ook spanning weghalen.

Sinds eind juni woont Roef bij ons, bijna 5, groot, sterk. Hij trekt heel erg aan de riem en lijkt dan vaak onbereikbaar in in een eigen wereld. Van tijd tot tijd, als mijn handen blauw zijn en de moed in mijn schoenen is gezakt, lees ik dit topic en hup, we kunnen weer vooruit. En terugkijkend op de laatste weken: het gaat echt beter! Dat wilde ik even laten weten.