Het HondenForum

Nou ik zou er niet zomaar van uit gaan dat jouw trainster weet wat ze doet. ik vind negeren en doorlopen geen geweldig advies. beetje achterhaald ook.

Je moet de situatie voor zijn. Voorlopig bij iedere hond die recht op jullie af komt haar bij je roepen wanneer ze nog bereikbaar is. Straffen zou ik ook zeker niet doen. Wel duidelijk zijn en op tijd ingrijpen.

En je verwachtingen bijstellen want je hebt haar nog niet zo lang toch? Kan best een tijd duren voordat je resultaat gaat zien. Want ondertussen heeft ze wel een tijdje haar gang mogen gaan door het zelf op te lossen en vluchtgedrag te vertonen en daardoor wordt het erger

Feather__ schreef: Vlak ervoor was gezegd 'niet kijken naar dr, niet steunen. Dat doen we daarna als ze rustig is.'

Dan klopt het dus wel dat sommigen hier dus zien dat ze geen steun krijgt
Mijn manier is dat absoluut niet, ik bemoei mij altijd met mijn hond als ze zich zo overduidelijk misdragen. Zowel bij angst als bij overmoed of een combinatie. Hoe ik mij ermee bemoei hangt van gedrag, situatie en karakter hond af.

Maar jij post een filmpje en dan krijg je vanzelf reacties en advies. Dat is toch niet persoonlijk? Haal eruit wat je zinnig lijkt en volg verder het advies van de trainer als je daar een goed gevoel bij hebt.

Nouja. Mensen vroegen in mijn andere topic om een filmpje. Daarom heb ik hem gemaakt. En het klopt dat ze hier geen steun krijgt. Dat ontken ik nergens maar er wordt gezegd dat het een doodzielig filmpje is alsof ze zwaar mishandeld word. Dat is niet echt fijn.

Ik doe er ook zeker iets mee en ik heb het ook besproken met de trainster die weer ging overleggen met de ander dus er gebeurt hier van alles.

Ri@ de ander volgt een opleiding voor gedragsdeskundige en die heeft toevallig vorige week hierover les gehad dus die gaat ook kijken en dan verzinnen we een plan van aanpak.

Ik vind het heel lastig omdat er heel veel tegenstrijdigheden zitten tussen het forum en de trainers die haar wel kennen. Deze wandeling was ook om te kijken hoe ze reageert en hoe we verder gaan.

Feather__ schreef:Hanneke, we moeten snel eens lopen. Dan kan jij me vertellen welke hond lief is en dan kan ik dat wel eens proberen.

Je hebt een pb.

Toen ik het filmpje afdraaide ging Toto trouwens überschattig met zijn kop scheef en een ernstig bekkie zitten luisteren. Ik weet niet of hij nou echt Yin herkende maar het was wel heel aandoenlijk.

Ohja wat Hanneke zegt was ook zon vooruitgang. Dat ik dr bij me kan laten zitten en aaien zonder dat ze uitvalt als er een hond langs loopt. Op nog geen meter. Dus ik steun haar wel in situaties hoor.

Feather__ schreef:Nouja. Mensen vroegen in mijn andere topic om een filmpje. Daarom heb ik hem gemaakt. En het klopt dat ze hier geen steun krijgt. Dat ontken ik nergens maar er wordt gezegd dat het een doodzielig filmpje is alsof ze zwaar mishandeld word. Dat is niet echt fijn.

Ik doe er ook zeker iets mee en ik heb het ook besproken met de trainster die weer ging overleggen met de ander dus er gebeurt hier van alles.

Ri@ de ander volgt een opleiding voor gedragsdeskundige en die heeft toevallig vorige week hierover les gehad dus die gaat ook kijken en dan verzinnen we een plan van aanpak.

Ik vind het heel lastig omdat er heel veel tegenstrijdigheden zitten tussen het forum en de trainers die haar wel kennen. Deze wandeling was ook om te kijken hoe ze reageert en hoe we verder gaan.

Als het negeren en doorlopen is om in kaart te brengen wat haar gedrag is dan begrijp ik dat wel. Maar het is niet de oplossing voor het gedragsprobleem.

Het is ook niet dat jij haar niet goed behandeld, het is gewoon sneu om te zien hoe een hond in paniek kan raken en daar alleen in staat. Maar dat dat komt omdat er eerst uitgezocht moet worden wat het gedrag eigenlijk is, dat is nu eenmaal zo. van daaruit kun je het dan aanpakken!

Cleva schreef:

Feather__ schreef: Dus ik steun haar wel in situaties hoor.

En in andere situaties weer niet.

Ik wil je helemaal geen vervelend gevoel geven, hoor. Het gaat ook eigenlijk helemaal niet om jouw gevoel.
Maar het slaat gewoon nergens op.
Wat moet die hond met een baas met een instructeur die moet overleggen? Dat an nooit tot een herkenbare gezagsstructuur leiden

Je moet bepalen. Het gaat niet om goed of fout, het gaat om jouw insteek.
Je moet er stáán. Iemand moet weten hoe het werkt en jij moet die iemand zijn.

Ja dat snap ik. Maar het is mijn eerste hond. Snoop kwam toen ik op school zat en was de makkelijkheid zelf. Dus om nu met een angstige hond om te gaan is nieuw. Zoals ik zei ik doe wat ik kan en ik doe echt mn best. En in sommige dingen is ze onwijs gegroeid. Alleen hierin moeten we nog een weg vinden. Voor de rest is alles 'klaar' voor zover dat kan met een hond

Ze kan het wel. Echt.

Feather__ schreef:Er word nu bijna gedaan alsof ik haar zwaar mishandel in dit filmpje. 'Doodzielig'.
Ik probeer ook maar gewoon wat ik kan en in overleg met de trainster. Vlak ervoor was gezegd 'niet kijken naar dr, niet steunen. Dat doen we daarna als ze rustig is.' En dat deed ik dus ook.

Jullie hebben echt geen idee hoe ver ze is gekomen. En dat is van heel erg ver en nu word ik weggezet als baas die dr hond maar gewoon in de steek laat wanneer ze me nodig heeft.

Bah.

Je moet even voor ogen houden dat mensen op het forum altijd het belang van de hond voorop stellen. En terecht, want dat jij als baas in het hele proces voor je schenen wordt getrapt is niet leuk, maar daar gaat het helemaal niet om.

Plus, de meeste mensen hebben Yin nog nooit gezien en zien nu een nogal extreme reactie op die setter. Als ik het goed begrijp was dit vooral een wandeling om haar te observeren, maar de laatste keer dat wij hebben gewandeld deed ze het juist hartstikke goed, en als we deze hond op dat moment waren tegengekomen denk ik dat ze veel relaxter had gereageerd.

Ik geloof trouwens niet in 'Niet steunen'. Ik vind dat je altijd, overal en in elke situatie je hond moet steunen. Daar ben je baas voor. En steunen kan soms heel kort en bondig, even checken wat de oorzaak van de paniek is en dan je schouders ophalen want hallo, blaffen naar de volle maan, doe effe normaal, of effe een aai over die kop als een hond achter je benen komt staan. Maar angst of schrik moet je nooit negeren. Als een pup ergens van schrikt gaat een moederhond ook even kijken wat er aan de hand is. En is het niks, dan is het klaar. Ook weer geleerd dat de piep van een kookwekker of een overvliegend vliegtuig niks is om bang voor te zijn. Honden leren ontzettend veel van een baas die iets engs even onderzoekt, zuchtend schouders ophaalt en dan weer verder gaat met de afwas. Honden leren niks van een baas die blijft afwassen terwijl een hond stresst als er vuurwerk wordt afgestoken, poezen over de schutting lopen en dikke pakketten door de brievenbus vallen of de buren een gat in de muur boren. Honden van angst afhelpen begint bij de oorzaak van de angst erkennen, en duidelijk maken of het ernstig is of niet, en hoe en of erop gereageerd moet worden.

Dus altijd 'steunen'. Als ik niet reageer terwijl een of andere idioot een vuurwerkbom laat afgaan en mijn honden zich te pletter schrikken, denken ze dat ik doof ben. Als ik niet reageer als de bliksem de hele wereld oplicht denken ze dat ik blind ben. Nou, lekkere baas zou ik dan zijn.

Ik heb het gehoord en gezien, er is niks aan de hand, effe een aai, over en klaar.

Feather__ schreef:Je snapt toch ook wel hoop ik dat ik er vanuit ga dat mijn trainster weet wat ze doet? En iedereen zegt weer wat anders. Plus zoals ik al zei is Yin al van ver gekomen dus wat we doen werkt. En misschien gaat dit niet werken maar dan gaan we dus ook een manier vinden wat wel werkt.
Om mij dan zoals ik zei zo neer te zetten vind ik nou niet bepaald mij helpen of de hond.

Ik zeg toch niet dat ik niks met jullie tips doe? Ik zeg dat als ik mijn hond ga straffen als ze zo doet dat het alleen maar erger gaat worden. Omdat ik haar ken en omdat we al zo ver zijn gekomen zonder haar flink op dr flikker te geven. Dat hebben we 2x gedaan omdat het moest en niet anders kon maar wij hebben ook gezien hoe ze daar op reageert.
Dus ik ga liever kijken hoe ik dat anders kan doen ipv dat doen.

Dat mag toch hoop ik.

Ik snap ook wel wat Cleva bedoelt hoor, dat is dus precies waarom ik Lilo lang geleden een schop heb verkocht toen ze in haar overdreven hysterie Jack in zijn poten ging bijten. Maar Yin is een stikbrave hond, en laat zich veel minder meeslepen in dramatische toestanden, die heeft dat soort klappen om bij zinnen te komen ook helemaal niet nodig en dat zou heel averechts werken. Yindi heeft ook bij angst nog steeds aandacht voor de baas, volgt ook commando's op als het allemaal niet te eng is. Waar Lilo helemaal dommig dramaqueen ging spelen blijft Yindi veel meer alert op de baas. Daarom blijf ik ook maar zeggen dat het echt wel goed komt, het is een prima slim hondje dat echt wel over die angst heen gaat komen.

Feather__ schreef:Er word nu bijna gedaan alsof ik haar zwaar mishandel in dit filmpje. 'Doodzielig'.
Ik probeer ook maar gewoon wat ik kan en in overleg met de trainster. Vlak ervoor was gezegd 'niet kijken naar dr, niet steunen. Dat doen we daarna als ze rustig is.' En dat deed ik dus ook.

Jullie hebben echt geen idee hoe ver ze is gekomen. En dat is van heel erg ver en nu word ik weggezet als baas die dr hond maar gewoon in de steek laat wanneer ze me nodig heeft.

Bah.

Sorry maar het is ook doodzielig, we zien een hond die helemaal de weg kwijt is van angst en totaal geen steun krijgt van de baas en daar reageren we op.
Die trainster zou ik snel aan de kant zetten, als dit het advies is wat ze geeft dan kom je niet ver en dat is sneu voor Yin, elke dag die ze langer in angst moet leven is er eentje teveel.

Je heb het ook over zwaar straffen, maar een simpele nee is niet zwaar straffen, dat is duidelijk zijn en zo kom je verder, elke dag een stapje, zoals ik een paar pagina's terug al schreef.

Een gevoelige hond kan je ook gewoon "straffen" en begrensen, je zal het alleen zachter moeten doen, Zinzi is ook een enorm zacht en gevoelig hondje,mniet bang gelukkig, maar als ik daar een keer HEY tegen zeg is ze echt van slag, terwijl ik dat bij Luna en Doran wel kan doen, dat was dus even zoeken, een hele rustige nee of uhuh werkt prima, zolang ik maar duidelijk ben in wat ze niet mag en wat ze wel mag, dus nee je mag niet naar die hond, ik wil dat je volgt, dan is alles prima en is ze weer helemaal happy zeker als ik haar dan vervolgens vertel dat ze een brave meid is omdat ze zo goed volgt.

Jij moet de veilige haven zijn voor Yin, degene die er altijd voor haar is als er spannende dingen zijn, die dingen voor haar opknapt zodat ze het niet zelf hoeft te doen, dan gaat ze vertrouwen krijgen, vertrouwen in jou, want bij jou gebeuren er geen enge dingen en zo gaat ze andere honden vanzelf minder eng vinden. In de tussentijd blijf je met andere honden lopen waar het goed mee gaat en krijgt ze daar ook weer meer vertrouwen in, dat is volgens mij de enige manier waarop Yin kan gaan ontspannen en dan volgt de rest vanzelf!

Zoals Cleva al zei, een bange hond leert niks.

Lunatic schreef: Sorry maar het is ook doodzielig, we zien een hond die helemaal de weg kwijt is van angst en totaal geen steun krijgt van de baas en daar reageren we op.
Die trainster zou ik snel aan de kant zetten, als dit het advies is wat ze geeft dan kom je niet ver en dat is sneu voor Yin, elke dag die ze langer in angst moet leven is er eentje teveel.

Je heb het ook over zwaar straffen, maar een simpele nee is niet zwaar straffen, dat is duidelijk zijn en zo kom je verder, elke dag een stapje, zoals ik een paar pagina's terug al schreef.

Een gevoelige hond kan je ook gewoon "straffen" en begrensen, je zal het alleen zachter moeten doen, Zinzi is ook een enorm zacht en gevoelig hondje,mniet bang gelukkig, maar als ik daar een keer HEY tegen zeg is ze echt van slag, terwijl ik dat bij Luna en Doran wel kan doen, dat was dus even zoeken, een hele rustige nee of uhuh werkt prima, zolang ik maar duidelijk ben in wat ze niet mag en wat ze wel mag, dus nee je mag niet naar die hond, ik wil dat je volgt, dan is alles prima en is ze weer helemaal happy zeker als ik haar dan vervolgens vertel dat ze een brave meid is omdat ze zo goed volgt.

Jij moet de veilige haven zijn voor Yin, degene die er altijd voor haar is als er spannende dingen zijn, die dingen voor haar opknapt zodat ze het niet zelf hoeft te doen, dan gaat ze vertrouwen krijgen, vertrouwen in jou, want bij jou gebeuren er geen enge dingen en zo gaat ze andere honden vanzelf minder eng vinden. In de tussentijd blijf je met andere honden lopen waar het goed mee gaat en krijgt ze daar ook weer meer vertrouwen in, dat is volgens mij de enige manier waarop Yin kan gaan ontspannen en dan volgt de rest vanzelf!

Zoals Cleva al zei, een bange hond leert niks.

Het lijkt mij sowieso vrij lastig trainen als je én nog niet weet hoe haar te belonen, én niet weer op welke manier je haar een correctie kan geven die zij begrijpt zonder angstig te worden.
Op deze manier beloon en corrigeer je dus niks, waardoor zij zelf maar moet verzinnen hoe ze iets op moet lossen. Ik denk dat je daarin dus nog een heleboel winst kan maken.

Wat mij betreft straf je zelfs helemaal niks. Als dit mijn hond was, en ik heb het met Bas ook zo aangepakt, dan ging de lijn erom zodra er een hond kwam. Dat is al stap 1 in de duidelijkheid en een houvast voor je hond. Er komt een hond dus ik ga naar de baas.
Dan hou je de lijn kort en zegt, even mooi naast of wat dan ook. Je gaat tussen de hond en jouw hond lopen en doet dat op een doodkalme en zelfverzekerde manier. Als je hond dan gaat flippen reageer je niet anders dan alsof ze er niet is. Dus je loopt gewoon door en blijft tussen jouw hond en de vreemde hond in lopen. Desnoods stuur je de vreemde hond ook weg.

Zodra je gepasseerd bent en je hond haar staart weer wat omhoog doet zeg je, zooo, braaf, maakt haar los en zegt ga maar...

Alleen dat kan al genoeg zijn om je hond duidelijk te maken wat ze moet doen, duidelijk te maken dat jij het regelt en duidelijk te maken dat er geen gevaar schuilt in andere honden.

Als ik in de polder loop dan loopt Bas bij elke hond, elke passant en elke auto of fiets naast. Ik heb haar ondanks haar goede karakter naar mensen altijd aangelijnd de eerste maanden bij alles wat naderde. Dat deed ik omdat ze heel soms ging rennen als er een hardloper kwam of een grote hond. Dat vond ze vreselijk eng soms en dan rende ze met staart tussen de benen weg. Iedereen zei, je kan haar best loslaten want ze doet toch niks? Nee, klopt, maar ze vluchtte wel eens. En dat vluchten wilde ik dus hoe dan ook niet hebben omdat dat zichzelf versterkt. Soms keek ze al argwanend naar een stilstaande auto op 500 meter en dan liep ze er met de staart tussen de benen en in een enorme boog omheen. Niet goed! En erg storend omdat je met een schichtig hondje loopt dat ook zomaar eens weg kan rennen. De bossen in of de struiken in.

En door die aanpak is Bas zo ontzettend veel gegroeid. Ze komt nu altijd bij me, bij alles. Staart gaat nooit meer tussen de benen en ik kan me nu de laatste keer dat ze zo bang werd met wandelen niet meer herinneren. In de eerste periode was er bijna elke wandeling iets om met de staart tussen de benen en getuite lippen omheen te stormen. Soms zelfs grommend. Als ze naast liep en van me af wilde lopen dan hield ik gewoon de riem kort. Niks aan de hand, stel je niet aan en als het goed gaat ben je braaf. Geen koekjes of andere verwarring die je per ongeluk verkeerd kan gebruiken bij verkeerde emoties. Gewoon projecteren en laten zien wat er moet gebeuren.

Dat is niet hard. Dat is niet straffen en dat is al helemaal niet hardhandig. Wat dat is is duidelijk.

En ja, toen ze na een half jaar spontaan een grote bek op ging zetten naar een grote hond heb ik dat wel afgestraft. In de verbale zin dan. En ze schrok, schoot een meter weg en viel op haar rug. Prima, niet nodig maar het punt was wel gemaakt. Dat mag dus niet.

En als je nu ziet waar ze is dan herken je haar gewoon niet meer. Nergens bang voor, los langs alles maar wel aan de voet en nooit meer die staart in een boog omlaag en rennen maar. Hooguit als we heel dicht langs een paard moeten of een koe. Dat vindt ze niet zo leuk maar dat leer ik dus niet af. Dat is gegronde angst en die moet ze houden. Die bevestig ik zelfs. Wat een enge koe he? En dan ren ik zelf ook een stukje. Dus ze blijft maar mooi 10 meter buiten bereik van vee. Niks mis mee.

Zo zie je dus wat je zelf aan voorbeeldfunctie kan vervulllen zonder straffen, zonder correcties. Slechts door beperkingen op te leggen. Riem kort = naast/volgen. Aanlijnen = hierblijven. Doorlopen = je angsten onder ogen zien. Daar komt geen harde hand bij kijken.

En dat ze dan gaat gillen en doen is alleen in het begin. Dan snapt ze er nog niks van. Als ze 10 keer ervaart dat er niks zal gebeuren komt dat wel goed.

Wat ik ook zou doen is wel wat rustigere situaties opzoeken. Niet te druk en niet teveel. Want ze moet tussen elke ontmoeting volledig herstellen en er hernieuwd ingaan.

Bas is nog steeds lichtelijk onzeker. Dat zal zo blijven. Dat komt door ervaring, het feit dat ze heel klein is en door haar vorige leven denk ik. Maar ik merk er eigenlijk nooit meer wat van. Het enige wat ze nu doet is samen met bv Hein van Cleva zichzelf overschatten. Dus niet naar mij komen maar samen met sociale Hein honden opzoeken. Alleen is Bas dan onhandig en soms ronduit lelijk aan het doen. Daar schiet ik dan tekort met mijn appel en komt dat laatste stukje onzekerheid van Bas nog even naar boven. Ik lijn haar dus dan ook weer aan bij elke hond en dan mag Hein lekker spelen. Dat is iets wat Bas niet gaat leren met vreemde honden denk ik.

Hoop dat je ziet dat ik je nergens adviseer om haar streng of hard aan te pakken. En ik zeg dit omdat ik hier met Bas enorme stappen mee gemaakt heb. Als ik haar had laten vluchten dan was ze zeker een keer gegrepen, was ze veel banger geweest dan nu en was het niet echt safe om met haar te lopen ivm het wegsprinten of de grote bogen die ze maakte om auto's die stilstaan en soms grote honden. Precies wat jouw hondje op het filmpje doet.

Hanneke2 schreef:

Cleva schreef:Ik vind dat ze aan de riem moet en een draai om haar oren moet krijgen.
Juist zo'n zenuwpees heeft een baas nodig die boven al het andere gerespecteerd met worden. Dat geeft focus.

Een ontspannen hond zal het nooit worden maar je kunt er wel aangepast gedrag van vragen.
Als je haar oplegt om gewoon naast je lopend vreemde honden te passeren, welke andere problemen zijn er dan nog prangend?

Als ik dat met Lilo had gedaan was het nooit een blij vrij hondje geworden dat op haar vriendjes afstuift als ik zeg van "Oh kijk eens wie daar zijn!" en zonder stress zelf wel met een grote boog om honden heen loopt die ze niet mot.

Jezelf opstellen als stoere baas, ja. Maar er nu al vanuit gaan dat het nooit een ontspannen hond wordt, dat vind ik kul. Lilo was heel veel erger dan Yindi. Feather kan Yindi laten zitten als er een vreemde hond aankomt, terwijl Lilo op zo'n moment hysterisch krijsend mij (met bloed) en Jack wel eens uit redirectie in onze poten heeft gebeten. (Okee, toen met Jack heb ik haar ik een opwelling een schop gegeven want dat vond ik de limit, en daarna heeft ze het ook nooit meer gedaan.)

Maar je gaat het toch niet meteen al opgeven zeg. Yindi mot gewoon een ontspannen blije hond worden. Nou, dat is nog even wat werk maar ik zie niet waarom dat niet zou kunnen.

Ik denk dat wat Cleva zegt geen rol speelt bij of ze wel of niet sociaal wordt. Want je gaat er nu vanuit dat dit wat hij adviseert levenslang is. Dat is natuurlijk niet zo.

Als ze leert dat andere honden minder eng worden dan zal ze vanuit die naast steeds minder stressignalen vertonen. Vanuit die rust kan ze prima gesocialiseerd worden. Zoals ze nu is ben je haar aan het desocialiseren. Elke ontmoeting, zelfs met een doodgoede Ierse setter, bevestigd nu haar angst. Dat moet je helemaal niet laten gebeuren.

En wat je nu ook krijgt is dat ze zelf moet oplossen en je je af moet vragen wat haar oplossing gaat worden zodra ze mentaal volwassen wordt. Stel dat er een boerenfox komt over een jaar. Een dominante teef en die drijft haar over een weilandje en weg bij de baas. Dat zijn volhardende hondjes die ook nog eens erg dominant over kunnen komen. Dan denkt Yindi op een dag, nu weet ik het echt niet meer want ik wil naar de baas.....en KABANG! Ze knalt midden in het gezicht van die fox en zet haar tanden erin.... Dan kan ze daarna met goed fatsoen nooit meer los.

Alle tijd voordat dat gebeurde had je de kans om haar in elk geval te leren bij jou te lopen. Nu doet ze dat nog niet. Nu kan ze dus opgevoed worden zonder dat ze extreem wordt in haar reacties. De honden die ik ken die zo vreselijk bang waren voor wat dan ook zijn op een moment gaan uithalen en zelfs ronduit agressief geworden. Angst en agressie liggen vreselijk dicht bij elkaar en agressie door angst is juist ongedoseerd en heel erg grof vaak. Noodweeragressie. Zoals de kat in het nauw maakt rare sprongen. Moet je eens een hondje als deze met agressie in de familie volwassen laten worden en dan in het nauw drijven. Je wil niet weten hoe die kan ontploffen dan. En wat er daarna gebeurd is altijd fout. Of ze wordt gegrepen en krijgt doodsangsten voor honden. Of ze wint en de fox rent weg met als gevolg dat ze bij elke ontmoeting hoger in zet. Dan kun je een hond krijgen die op alles af vliegt en meteen aanvalt.

Ontmoeten kan ze immers niet. Zolang ze die stap niet beheerst moet jij haar ontmoetingen beheersen. Zodra ze normaal kan ruiken kan ze ook meer vrijheid krijgen. Dan socialiseer je haar dus wel en dan leert ze dus wel.

Over hoe je dit het beste aan kunt pakken kan ik niets zeggen, want dat zou ik ook niet weten. Als ik alle reacties zo lees ga ik er wel in mee dat dit gedrag compleet negeren er niet voor zal zorgen dat het beter gaat.

Wat ik wel wil zeggen is dat ik je frustratie snap over de tegengestelde aanpakken. Ik zie je meerder malen zeggen dat de trainer waar je mee overlegd in opleiding is en dat ze het daarom toch wel moet weten. Ik zou je willen aanraden je daar niet te veel op vast te pinnen. Ik heb ook een hondenschool gezocht waar er 2 trainers waren die gedragsdeskundige waren en ik ging er ook vanuit dat ze het toch wel zouden weten. Nou, die wisten het dus niet.

Ik heb vaak veel meer aan de tips die hier gegeven worden. En die zullen niet altijd allemaal even makkelijk zijn of zoals het tegenwoordig 'hoort', maar vaak werkt het wel het beste.

Heel veel succes, ik vind het in ieder geval super dat je er zo mee bezig hebt.

Ik begrijp de onzekerheid van TS wel. Je bent geen ervaren hondenbaas, je zoekt naar eer en geweten een zo 'gemakkelijk' mogelijke hond uit en dan zit je thuis met een hond die gedrag vertoont waarvan je gewoon niet wéét hoe je het het beste aan kunt pakken. Dan ga je dus hulp zoeken, naar training en probeer je zo goed mogelijk rekening te houden met de aard van het beestje in hoe je met haar omgaat.

We kunnen elkaar een hand geven

Izzie vertoont dit gedrag (ook vanuit angst) alleen naar mensen (die haar huis binnenkomen) en niet naar honden. Dat is zo onacceptabel dat ik er misschien wel meer druk bij voelde om er meteen wat aan te doen. Ook als dat voor mij tegennatuurlijk voelde.

De beste tip die ik gekregen heb is toch dat duidelijk zijn nummer 1 is. Ze is niet langer zielig, ze is nu gewoon een hond. Ja, een gevoelige, maar juist die heeft behoefte aan duidelijkheid. Zodra ik het aan Iz overlaat gromt en hapt ze naar het bezoek. Gewoon omdat ze niet weet wat ze anders moet. Ze heeft dus niet zoveel in de melk te brokkelen. En dat was niet makkelijk. In het begin lag ze hier, af naast me, met een korthouder om zodat ik haar kon grijpen. Echt niet leuk. Ik doe het nog als er Grote Boze Mannen binnen zijn want die zijn nog lastig.

Dus hoe moeilijk het aanlijnen ook is, soms moet het gewoon. Dan kan ze er maar beter aan gewend zijn.

Je doet onwijs je best, dat ziet ook iedereen hier. Je boekt ook enorme vooruitgang! Yindi is een superleuk hondje.
Ik zou de adviezen vooral niet zien als kritiek op jouw eigen functioneren als baas. Dat staat bijleren zo ontzettend in de weg.

runninggirl schreef:Het lijkt mij sowieso vrij lastig trainen als je én nog niet weet hoe haar te belonen, én niet weer op welke manier je haar een correctie kan geven die zij begrijpt zonder angstig te worden.
Op deze manier beloon en corrigeer je dus niks, waardoor zij zelf maar moet verzinnen hoe ze iets op moet lossen. Ik denk dat je daarin dus nog een heleboel winst kan maken.

Dat geeft vreselijk veel onzekerheid. Een hond, en al helemaal een in de basis onzekere of angstige, heeft sturing nodig.

Bij Tibbe is het ook heel lastig geweest. Hij beet eerst in je klauwen en griste dan alsnog het voertje weg als je niet uitkeek
Corrigeren ging simpelweg niet. Hij was al compleet overstuur bij een neutrale "nee", als je naar hem wees, of recht aankeek.
Als in bibberen, pissen, gillen.
Onzindelijk door de angst dat hij gestraft zou worden voor ongelukjes. Te bang om te eten, rvs bak durfde hij niet eens bij in de buurt te komen.
De andere honden kon ik ook niet meer corrigeren omdat hij niet snapte dat het niet voor hem bedoeld was en dan weer over de zeik ging omdat hij kennelijk iets heel erg fout had gedaan en niet wist wat.
Had voor Niko's overmatige drinkprobleem een schokband. Op de laagste stand net een klein schokje. Dat de rest ook maar aangeleerd, met de piep als waarschuwing.
Zo kon ik tijdelijk de normale honden voor Tibbe ongemerkt corrigeren.
Ben in het begin nog best intensief bezig geweest met socialiseren, maar het kwam bij hem gewoon niet binnen. Hij werd alleen maar gestrester en heb me zelfs een tijd afgevraagd of een enkeltje dierenarts niet eerlijker zou zijn.
Heb het over een andere boeg gegooid; heel veel stappen terug, verwachtingen op nul en vooral heel veel samen spelen, knuffelen, een band opbouwen.

Van daar uit kan ik hem wél corrigeren en duidelijk maken wat ik van hem verwacht.
Het is geen quick fix en het heeft hier lang geduurd, maar zoeken naar de balans tussen corrigeren, steunen en belonen is zo belangrijk.
Je kunt er verder geen zak mee hoor, dan bouwt die spanning zich weer op. Maar in zijn eigen bubbeltje is het een super vrolijk drolletje en daar gaat het om.

dagmar88 schreef:

runninggirl schreef:Het lijkt mij sowieso vrij lastig trainen als je én nog niet weet hoe haar te belonen, én niet weer op welke manier je haar een correctie kan geven die zij begrijpt zonder angstig te worden.
Op deze manier beloon en corrigeer je dus niks, waardoor zij zelf maar moet verzinnen hoe ze iets op moet lossen. Ik denk dat je daarin dus nog een heleboel winst kan maken.

Dat geeft vreselijk veel onzekerheid. Een hond, en al helemaal een in de basis onzekere of angstige, heeft sturing nodig.
*knip*

Eens.
Zoals ik het filmpje zag, was een bange hond die het zelf uit moest zoeken. En bange honden, maken hele gekke sprongen.

Straffen zou ik niet en zeker geen klap voor d'r kop, maar wél de sturing geven die ze duidelijk nodig heeft.
Jij bent de baas, jij geeft die sturing en ze zoekt niks zelf uit in de staat waarin ze nu is. Als ze de verkeerde hond treft, dan
maakt die genadeloos gebruik van deze angst, echt hoor.

Dus ik zou haar sturen dmv aanlijnen. Of ze dan wel of niet meer blaft of uit d'r dak gaat, dat doet er niet toe; je lijnt d'r
aan en zoals Laeken al zegt, jij bent degene tussen jouw hond en de vreemde hond. Niet paniekerig, maar doodkalm.
Komt er een hond snuffelen, dan blijf je ook heel rustig en zelfverzekerd en als het een lieve hond, dan laat je even
snuffelen en JIJ stuurt die hond weer weg 'hoppakee klaar!' en doorlopen.

Ik ben het er dus mee eens dat er duidelijk leiding nodig is.
En absoluut niet om jou te kwetsen hoor, ik heb ook een bange hond gehad uit Griekenland en weet hoe enorm moeilijk
het is om angst te beheersen en om te buigen en ik heb ook tig 'fouten' gemaakt hierin.

Dus hoofd omhoog, schouders naar achter (jawel, dan straal je vanzelf al autoriteit uit) en leiding gaan geven.
Op die manier gaat je hond jou ook veel meer vertrouwen en zal in enge situaties naar je toekomen.

Caro. schreef: Straffen zou ik niet en zeker geen klap voor d'r kop, maar wél de sturing geven die ze duidelijk nodig heeft.
Jij bent de baas, jij geeft die sturing en ze zoekt niks zelf uit in de staat waarin ze nu is. Als ze de verkeerde hond treft, dan
maakt die genadeloos gebruik van deze angst, echt hoor.

Inderdaad dit lijkt me een heel belangrijke. Want als je reacties lees Feather, dan lees ik dingen als "hebben we al eens geprobeerd" of "het laatste wat je moet doen is dr op de kop geven". Maar het is geen kwestie van 'even proberen' maar het is een compleet nieuwe omgangsvorm.
Het gaat niet alleen op dit moment. Je moet de touwtjes in handen nemen, en sturing geven, niet alleen op t moment dat die vreemde hond aan komt lopen. Ik zou die mate van sturing juist oefenen op momenten die minder uitdagend zijn.
Maar deze hond vliegt totaal uit de bocht en dat kan het resultaat zijn van een zachte maar veel te vrije hand.


Ik heb een opvanghond gehad die naar de stichting terug kwam, ook met het verhaal dat hij uitviel en gilde naar andere honden. Omdat het een opvanghond is, kon ik redelijk afstandelijk en zonder emotie met het hondje omgaan, en dat zorgde voor de jusite energie. Onvermurwbaar en ik wist wat ik wilde. Bovenal zat ik niet te wachten op een hond die gillend met me over straat ging, en waar ik lang mee opgescheept zou blijven zitten want als ze zo doen, zijn ze moeilijk plaatsbaar.
Met het hondje heb ik kennis gemaakt in de straat. Hij stond te gillen op de straathoek. Ik ben er met Mayke heen gelopen, heb de lijn aangepakt en ben begonnen aan een stevige wandeling met t gillende hondje meeslepend, die alleen maar bezig was zich om te draaien naar Mayke. Dat heeft zo'n 10 minuten geduurd, toen was Mayke oke.
Dat gillen naar onbekende honden heb ik genadeloos afgesnauwd. Ik stond op mijn strepen tot hij deemoedsignalen liet zien en ging dan pas verder. Verder accepteerde ik van dit hondje geen stap verkeerd. Beetje sneu maar die kaders had hij nodig. Het was wonderlijk binnen een paar dagen volledig over.
Het was dus geen moeilijk geval, maar we een geval met hevige symptomen.

De nieuwe eigenaar was staffords gewend en wilde een makkelijk hondje. We hebben hem geplaatst als makkelijk hondje, maar wel met de kanttekening dat als je aan die paar kleine voorwaarden die het hondje heeft niet kunt voldoen, dat ie flink kan ontsporen. We hebben sindsdien alleen de update gehad dat het fantastisch ging.

De oude eigenaar snapte er niets van. Ze had alles geprobeerd, dacht ze. Ja ze had heel erg haar best gedaan, maar het wat ze niet geprobeerd had en ook niet kon, was er zonder al te veel emotie krachtig instaan en zonder gezeik gewoon de ruimte niet bieden voor zoveel wangedrag.
En dat je dan de oplossing niet ziet, is heel menselijk. Ik heb hetzelfde gehad met Mayke maar dan met het jagen. Ik zag de oplossing ook niet, en toen een goede vriendin zich ermee ging bemoeien verdwenen de problemen als sneeuw voor de zon. Achteraf was t allemaal zo klaar als een klontje, maar als je er zelf middenin zit, dan zie je t niet

laeken schreef:Wat mij betreft straf je zelfs helemaal niks. Als dit mijn hond was, en ik heb het met Bas ook zo aangepakt, dan ging de lijn erom zodra er een hond kwam. Dat is al stap 1 in de duidelijkheid en een houvast voor je hond. Er komt een hond dus ik ga naar de baas.
Dan hou je de lijn kort en zegt, even mooi naast of wat dan ook. Je gaat tussen de hond en jouw hond lopen en doet dat op een doodkalme en zelfverzekerde manier. Als je hond dan gaat flippen reageer je niet anders dan alsof ze er niet is. Dus je loopt gewoon door en blijft tussen jouw hond en de vreemde hond in lopen. Desnoods stuur je de vreemde hond ook weg.

Zodra je gepasseerd bent en je hond haar staart weer wat omhoog doet zeg je, zooo, braaf, maakt haar los en zegt ga maar...

Dit is dus exact hoe ik met Flupke loop. Bij sommige hondjes gaat het redelijk goed en loopt ze door maar bij de meeste honden bokt en rukt ze aan de lijn om maar weg te komen.
Ik zeg dan ,doe ff gewoon joh, en ik loop gewoon door.
En soms dan staat ze even tegen me op en geef ik haar een kriebel met een Jaaah goed zo! en lopen we door.
Los lopen kan nog niet want haar angst is nog te groot en zelf uitvogelen wat ze doen moet is ook nog lang niet aan de orde dus dat doe ik.
En bij loslopende tegemoetkomende honden til ik haar op. Dat weet ze nu dus ze gaat al tegen me op staan zodra ze 1 ziet

Roompie schreef: En bij loslopende tegemoetkomende honden til ik haar op. Dat weet ze nu dus ze gaat al tegen me op staan zodra ze 1 ziet

Da's al heel wat.

Met Tibbe ben ik daar ook ontzettend blij mee. Geen gekrijs, uitvallen of weg willen wanneer het eng of spannend wordt.
Even een neusje tegen m'n hand en z'n lijfje aan m'n been geplakt. Baasje zorgt wel dat het goed komt

Yin til ik niet zo makkelijk op
En normaal loop ik met honden zoals Toto die de honden dan opvangen en dan kan Yin er gewoon stilletjes voorbij, of ik roep haar bij me en loop samen door. Dat ga ik nu dus ook doen, of samen doorlopen of haar aanlijnen.

We moeten nog even een manier gaan vinden maar dat gaat wel lukken.
Ze was ook veel meer moe gister dan normaal, ze was nu alleen en moest dingen zelf aangaan. Normaal is er een hond bij die haar helpt/steunt. En ja ik had haar moeten steunen maar we wilde juist het gedrag zien want ik twijfelde of het wel echt angst was. En dat was het maar geen angst alleen.

Volgende keer dat ik weer ga lopen daar dan doen we het weer anders tot we een manier vinden die wel voor ons werkt.

Feather__ schreef: Volgende keer dat ik weer ga lopen daar dan doen we het weer anders tot we een manier vinden die wel voor ons werkt.

Nee, bedenken hoe jij het aan wilt pakken en je daar aan houden. Steeds weer wat anders proberen is een doodlopend spoor, dat komt niet goed.

En het gaat om steun zoeken, hoe dat ook gedaan wordt. Niet om optillen.

dagmar88 schreef:

Feather__ schreef: Volgende keer dat ik weer ga lopen daar dan doen we het weer anders tot we een manier vinden die wel voor ons werkt.

Nee, bedenken hoe jij het aan wilt pakken en je daar aan houden. Steeds weer wat anders proberen is een doodlopend spoor, dat komt niet goed.

En het gaat om steun zoeken, hoe dat ook gedaan wordt. Niet om optillen.

Eens

Steeds wat anders is gedoemd om te mislukken, daar word je hond alleen maar onzekerder van, hoe denk jij er zelf over buiten je trainers om ? of ga je mee in hun advies want als je dingen doet die niet helemaal jouw manier zijn werkt dat ook niet.

Nouja, ik bedoelde niet telkens iets anders Ik zou eerst iets proberen. Een tijd natuurlijk en als dat niet werkt dán iets anders.
Ik weet niet zo goed hoe ik erin sta, ik wil haar wel steunen en dat doe ik ook maar als ze dan zeggen dat dat verkeerd is dan ga je wel twijfelen.

Het negeren werkt iig niet, ook niet aan de lijn want dat proberen we al 8 maanden en dat werkt niet. Dus gaan we het nu over een andere boeg gooien. Dat bedoel ik met als het niet werkt doen we het anders.

En sommige dingen doe ik ook gewoon wat wij willen hoor. Maar daar ben ik ook eerlijk in met hun en dat vinden ze dan mijn recht. Zoals het hoort volgens mij Zo zeggen ze dat je bijv. niet druk mag spelen. Dus niet stoeien. En als Yin iets geweldig vind is het stoeien. Ze wil helemaal niet touwtrekken of een balletje terug brengen in huis. Dus wij stoeien met Yin en dan zie je een blije hond. Tijdens de training doe ik met oefening ook wat ik wil. En als dat betekent dat ik vind dat Yin dat niet gaat doen, zoals met z'n alle in een rijtje gaan lopen en dan oefeningen doen (Hond voor je en achter je) dan stap ik er gewoon uit ipv dat ik mee ga doen en mijn hond helemaal over de zeik gaat.
Vinden sommige mensen op cursus wel raar maar ik ben daar voor Yin en ik weet wat ze aankan en niet. En de trainers laten me daar redelijk vrij in.

Maar hoe ga je het nu proberen dan en wat vind je van het advies wat je hier krijgt?

dagmar88 schreef:

Roompie schreef: En bij loslopende tegemoetkomende honden til ik haar op. Dat weet ze nu dus ze gaat al tegen me op staan zodra ze 1 ziet

Da's al heel wat.

Met Tibbe ben ik daar ook ontzettend blij mee. Geen gekrijs, uitvallen of weg willen wanneer het eng of spannend wordt.
Even een neusje tegen m'n hand en z'n lijfje aan m'n been geplakt. Baasje zorgt wel dat het goed komt

Ik heb haar nog maar 2.5 week dus dat ze nu al tegen mij op gaat staan vind ik al heel wat.

@Feather__ Succes met wat voor jou en Yin werkt!

Lunatic schreef:Maar hoe ga je het nu proberen dan en wat vind je van het advies wat je hier krijgt?

Nou gisteravond zat het me niet lekker. Maar de meeste adviezen heb ik toch wel meegenomen. Aan de riem gaan we het ook anders aanpakken. hier in de buurt zijn geen mensen die even stil gaan staan maar een forummer heeft al aangeboden om te helpen met de hond.

Met loslopen weet ik het nog niet. Of ik haar ga steunen terwijl we afstand nemen of dat ik haar vast ga maken bij elke hond. Dat deed ik namelijk hiervoor ook tot ik de tip kreeg om haar los te laten passeren zodat ze zelf afstand kon nemen.
Dat moet ik nog even gaan kijken. Maar daar gaan we wel uitkomen.

Feather__ schreef: En sommige dingen doe ik ook gewoon wat wij willen hoor. Maar daar ben ik ook eerlijk in met hun en dat vinden ze dan mijn recht. Zoals het hoort volgens mij Zo zeggen ze dat je bijv. niet druk mag spelen. Dus niet stoeien. En als Yin iets geweldig vind is het stoeien. Ze wil helemaal niet touwtrekken of een balletje terug brengen in huis. Dus wij stoeien met Yin en dan zie je een blije hond. Tijdens de training doe ik met oefening ook wat ik wil. En als dat betekent dat ik vind dat Yin dat niet gaat doen, zoals met z'n alle in een rijtje gaan lopen en dan oefeningen doen (Hond voor je en achter je) dan stap ik er gewoon uit ipv dat ik mee ga doen en mijn hond helemaal over de zeik gaat.
Vinden sommige mensen op cursus wel raar maar ik ben daar voor Yin en ik weet wat ze aankan en niet. En de trainers laten me daar redelijk vrij in.

Ik zou dat ook raar vinden, dat dikgedrukte. Juist omdat je op een training bent en dan juist aan dingen kunt werken. Laat haar dan maar uit haar stekker gaan, en leer dan hoe je het of een gewoonte/gewenning laat worden, dat soort oefeningen. Maar uit de groep stappen omdat zij die oefening niet leuk vind daar bereik je m.i. niets mee.

Dat is mijn logica zo ik dit nu lees hé. Waarom in een groep gaan oefenen en trainen als je juist de dingen waar het moeilijk wordt over gaat slaan. En dan leuke dingen gaat ondernemen. Loop dan alsnog na het leuke gedeelte even de groep in om even mee te doen, en als dat kort goed gaat dát belonen door er weer even uit te stappen.
Dan ben je aan het oefenen en trainen in mijn ogen.

Omdat ik dan die oefening niet eens kan doen. Als er honden om haar heen lopen is ze alleen maar bezig met uitvallen waardoor ik niks kan en de andere mensen constant moeten opletten dat ze niet te dichtbij komen.
Zoals ik zei kan ik haar ook gewoon los naast een hond liggen en we zorgen er vaak voor dat ik bij honden sta die ze negeert.

Maar niemand heeft er iets aan als ik daar sta met een hond die over de zeik is en aan het sneppen is naar honden omdat het haar veel te veel wordt.

Plus het werkt. In het begin moest ik zeker 5 meter van een hond afstaan en nu staat er een hond op nog geen halve meter.
Dus ik stap idd weg en de volgende keer doen we weer mee en proberen we het weer.
Want dat doen we ook. We proberen het elke keer en elke keer gaat het een stukje beter.

En tja als mensen dat raar vinden dan vind ik dat best ik sta daar voor Yin en mezelf.