Het HondenForum

ranetje schreef:
Zou TTouch wat voor hem zijn als hij na zo'n bezoekje niet kan ontspannen?
Zomaar een gedachte hoor, niet ter vervanging van je training maar als extraatje op dat moment.
Of helpt de puur nerveus daar ook?

Die Ttouch lijkt me een heel goed plan! Je ziet soms honden languit liggen te slapen in zo'n cursus waarvan niemand het verwacht had. Heel handig om wat van die 'ontspanningsgrepen' te kunnen leren!

Rosita Compagner schreef:

ranetje schreef:
Zou TTouch wat voor hem zijn als hij na zo'n bezoekje niet kan ontspannen?
Zomaar een gedachte hoor, niet ter vervanging van je training maar als extraatje op dat moment.
Of helpt de puur nerveus daar ook?

Die Ttouch lijkt me een heel goed plan! Je ziet soms honden languit liggen te slapen in zo'n cursus waarvan niemand het verwacht had. Heel handig om wat van die 'ontspanningsgrepen' te kunnen leren!

Dat klinkt heel interessant.
Daar ga ik meer over zoeken! Thnx

Vandaag was les 3 van de BAT training

We zijn begonnen in de straat van waar de hal is. Dana was vandaag mee als afleid hond voor de andere honden. Dit omdat Dana zo makkelijk is en niet gespannen raakt van andere honden.

Dux was als laatste omdat hij waarschijnlijk Dana zou herkennen dus dan heeft het niet zo heel veel effect. Op het moment dat Dux aan de beurt was waren al 5 (vreemde) honden voorbij de auto gelopen en dat interesseerde hem maar weinig
Op het moment dat Dux uit de auto gehaald werd was een andere van de groep nog uit de auto, dit om een BAT moment te spelen. Dat ze elkaar zouden zien en allebei dezelfde handeling (de U-turn) uitvoeren en weglopen. Dit ging super.
Andere hond ging in de auto en Dux liep richting het veldje waar Dana stond, en hij zag Dana (herkende haar niet in eerste instantie). Dus konden we oefenen. Ineens kwam er een kooikerhondje aan dus was het een mooi moment om te oefenen met een vreemde hond. Ook dit ging super goed, Dux bleef lekker snuffelen, af en toe even opkijken en weer verder met snuffelen.

Daarna gingen we met alle mensen naar het grote parkeerterrein van de Keukenhof. Toen we aankwamen rijden was iemand met een hond met een bal aan het gooien. En uit het niets begon Dux in de auto al te flippen, hij was niet bereikbaar en we zijn dus weggereden.
Na een 10 minuten weer terug gereden (hond was er nog) maar Dux was inmiddels gekalmeerd, deze hond hebben we dus ook gebruikt als BAT hond. Dux bleef wel even gespannen, maar doordat de hond op zeker 100m liep kon Dux ontspannen, en naar een paar minuten zag je hem echt tot rust komen en lekker snuffelen.

Dux in de auto gegaan, Dana uit de auto gehaald en alle honden hebben geoefend, de ene beter dan de ander. En Dana ging op een gegeven moment op de grond liggen slapen Dus die moest ik even actieveren om te bewegen haha

De BAT honden liepen heel af en toe langs onze auto waar Dux in zat en dat deed hem zeer weinig. Hij keek en dat was het (anders hadden we de auto weggehaald).
Als laatste oefening zijn 3 van de 4 honden (4e hond moest naar huis) uit de auto gehaald op een grote afstand en zijn alle 3 de honden al BATtend in een soort cirkel gaan lopen. De afstand tussen de honden was 30 meter. Bij alle honden ging het super goed.
De conclusie bij Dux, Dux heeft een nieuwe hobby gevonden in het leven en dat is snuffelen

Omdat ik met Dana als hulp was heb ik Dana in de auto gedaan en heb ik een foto gemaakt.
Links de Cane Corso, in het midden Dux, en rechts de ZWH.


De CC vond het nog wat moeilijk dus die was terug in de auto gezet. Hierbij Dux en Abby de ZWH op 25 meter van elkaar, en allebei niet geinteresseerd in elkaar.


Al met al ging het heel goed met Dux vandaag, ook de wandeling vanmorgen in het bos waar wij 6! honden tegen kwamen en alle honden heeft hij genegeerd en is hij ontspannen geweest.
Het is zo fijn om te zien dat hij eindelijk zelf rustig kan worden, en ook al is dat door snoepjes op de grond te gooien en te laten snuffelen. We zien een hond die lekkerder in zijn vel zit en weer kan genieten. In de wijk blijft het nog steeds lastig, we proberen ook zo vaak mogelijk met de auto weg te gaan naar het bosje.

Dana heeft het zo goed gedaan dat ze de volgende keer bij de dinsdagavond groep mag helpen als afleid hond. Trots op mijn meisje

Jullie maken vorderingen
Interessant om te lezen

Toen Dux in de auto uit zijn dak ging vanwege die vreemde hond met balletje ben je meteen weggereden (lijkt me een goeie oplossing).
Toen je terug kwam was die hond er nog.
Stond je toen verder weg met de auto?

En nog een vraagje ............. misschien zie ik spoken hoor

Dat snoepjes strooien - ik doe dat ook wel eens - hoe los je dat op als Dux dan rustig snuffelt, maar de vreemde hond komt in de buurt vanwege de lekkere snoepjeslucht ....... hoe zou Dux daar op reageren en hoe los je dat dan op?
Tijdens de training zal het waarschijnlijk niet gebeuren, maar in de dagelijkse praktijk?

ranetje schreef:Jullie maken vorderingen
Interessant om te lezen

Toen Dux in de auto uit zijn dak ging vanwege die vreemde hond met balletje ben je meteen weggereden (lijkt me een goeie oplossing).
Toen je terug kwam was die hond er nog.
Stond je toen verder weg met de auto?

En nog een vraagje ............. misschien zie ik spoken hoor

Dat snoepjes strooien - ik doe dat ook wel eens - hoe los je dat op als Dux dan rustig snuffelt, maar de vreemde hond komt in de buurt vanwege de lekkere snoepjeslucht ....... hoe zou Dux daar op reageren en hoe los je dat dan op?
Tijdens de training zal het waarschijnlijk niet gebeuren, maar in de dagelijkse praktijk?

De hond liep toen wij naar de parkeerterrein reden aan het beging van het parkeerterrein, toen wij wegreden en vervolgens weer terug reden was de hond helemaal aan het einde van het parkeerterrein. Dus op 100 meter afstand.

Het snoepjes strooien doen wij nu alleen op plekken waar wij bijna 100% zeker zijn dat de honden aangelijnd zijn. Honden passeren wij nog steeds niet zelf en als we een hond zien dan gaan we in een zij weggetje/paadje staan en op 10 meter afstand Dux laten zoeken snuffelen. De hond komt dus in principe niet in de buurt van Dux of de snoepjes. Ik heb nog geen hond gezien die de geur van de snoepjes kreeg. Maar misschien heeft dat nu met de afstand te maken gehad.

Vandaag was het wel zo dat Dux en Abby zo aan het snuffelen waren dat ze elkaar eigenlijk niet door hadden. We hadden bijna het idee dat als ze allebei door waren gelopen dat ze ineens voor elkaar hadden gestaan en het dan pas door hadden haha. (uiteraard niet gedaan, maar zo leek het wel)

Zo dan, dat gaat goed! Wat fijn zeg gaat snel ineens, of niet?

Om op de vraag van Ranetje in te gaan: ik doe dat ook zo met Lola (aangelijnd, los gaat ze zelf andere honden uit de weg) en ik sta dan altijd tussen haar en de vreemde hond in. Het is nog nooit gebeurd dat iemand dat niet snapte en er tussendoor kwam. Soms wel dat mensen gaan wachten tot we klaar zijn zodat de honden dan leukgezelligfijn samen kunnen spelen

ik vind het gewoon cool wat je aan het doen bent met Dux, lees je topic vol interesse dus ik hoop dat je blijft posten Judith!

Judith schreef:

ranetje schreef:Jullie maken vorderingen
Interessant om te lezen

Toen Dux in de auto uit zijn dak ging vanwege die vreemde hond met balletje ben je meteen weggereden (lijkt me een goeie oplossing).
Toen je terug kwam was die hond er nog.
Stond je toen verder weg met de auto?

En nog een vraagje ............. misschien zie ik spoken hoor

Dat snoepjes strooien - ik doe dat ook wel eens - hoe los je dat op als Dux dan rustig snuffelt, maar de vreemde hond komt in de buurt vanwege de lekkere snoepjeslucht ....... hoe zou Dux daar op reageren en hoe los je dat dan op?
Tijdens de training zal het waarschijnlijk niet gebeuren, maar in de dagelijkse praktijk?

De hond liep toen wij naar de parkeerterrein reden aan het beging van het parkeerterrein, toen wij wegreden en vervolgens weer terug reden was de hond helemaal aan het einde van het parkeerterrein. Dus op 100 meter afstand.

Het snoepjes strooien doen wij nu alleen op plekken waar wij bijna 100% zeker zijn dat de honden aangelijnd zijn. Honden passeren wij nog steeds niet zelf en als we een hond zien dan gaan we in een zij weggetje/paadje staan en op 10 meter afstand Dux laten zoeken snuffelen. De hond komt dus in principe niet in de buurt van Dux of de snoepjes. Ik heb nog geen hond gezien die de geur van de snoepjes kreeg. Maar misschien heeft dat nu met de afstand te maken gehad.

Vandaag was het wel zo dat Dux en Abby zo aan het snuffelen waren dat ze elkaar eigenlijk niet door hadden. We hadden bijna het idee dat als ze allebei door waren gelopen dat ze ineens voor elkaar hadden gestaan en het dan pas door hadden haha. (uiteraard niet gedaan, maar zo leek het wel)

Dank je voor je uitleg
De afstand zal zeker meespelen.
De windrichting ook
Als de wind over de snoepjes heen richting andere hond waait zou het lastig kunnen worden, maar niet op de afstanden die jij nu nog aanhoudt, denk ik.

Ik vind het ook erg interessant en het klinkt ook echt iets voor Noa. Die binnen tegenwoordig wel contact zoekt (dat deed ze ook zelden) maar buiten echt niet met prikkels om kan gaan. Niet uitvallen (ze is heel handig met andere honden, alleen wat te opdringerig met onderdanig zijn) maar ontzettend blaffen, gemiddeld toch wel de helft van de wandeling op het moment, hoewel het met vlagen gaat.

Leuk om te zien

Ik hoop op verslag van al je lessen.

Bedankt voor je update weer, ik blijf het nog steeds met interesse volgen .

Gewoon omdat ik het leuk vind en ik het leuk vind om te vertellen een tussendoor update

We lopen iedere dag in het Leeuwenhorst bos, dit omdat het aanlijn gebied is en voor ons 2 minuten rijden. In dit bos gaat het ook heel erg goed met Dux, hij is heerlijk aan het ontspannen en lekker aan het keutelen. We lopen ruim een uur (soms 1,5 tot 2 uur). Ook al is het maar een klein bosje, met de snelheid die we maken doe je er een uur over
Vandaag heb ik met Dux 10 minuten kunnen BATten, ik liep op het grote veld van het bos(je) en er kwam iemand aan met een oude stramme hond. Dus ik ben gewoon al Battend gaan lopen met Dux, deze mevrouw liep een rondje met haar hond op een slakken tempo, dus heb ik met Dux op een slakken tempo er achteraan/omheen gelopen. Maar Dux was heel druk bezig met konijnkeutels eten. Je zag hem kijken naar de hond en gelijk zijn neus weer naar de grond zo van: "leuk hoor baas dat daar een hond loopt, maar ik heb het veulste druk met keutels zoeken en eten". Ik heb dus heerlijk sloffend achter Dux aan gelopen (de afstand is wel 20 meter)

Afgelopen weekend zijn we naar Leyduin gegaan, dit is ook een aanlijn gebied (ook echt 100% aanlijn, want je komt wel 1x per dag een boswachter tegen op de fiets oid).
Hierbij merkte we dat Dux het wel wat moeilijker vond, in Leyduin zit wat meer wild, en dat was ook aan Dux te merken. Hij was sneller gespannen en aan het zoeken en trekken. Maar door regelmatig gewoon stil te gaan staan, snoepjes op de grond gooien en niet mee te gaan in zijn snelle tempo (versnellen is namelijk ook een teken van spanning) hebben we hem laten ontspannen. Maar de 2e dag ging het al een stuk beter.

Gister ben ik van ons eigen huis door het dorp naar mijn schoonouders gelopen met Dux, dit kan je in 20 minuten lopen, ik heb er een uur over gedaan. Ik heb rustig met Dux gelopen, lekker laten snuffelen en keutelen. Hij is hier sneller afgeleid, maar toch vond ik het heel redelijk gaan. Helaas kwamen we wel ineens om een hoek een yorkie tegen aan een flex en heb ik Dux weg moeten trekken. Hierbij viel hij dus ook uit, (maar pas op het moment dat ik ging trekken).
Hij herstelde vrij snel vond ik, en we zijn verder gelopen. Op een gegeven moment loop ik tussen auto's door en zie ik iemand met een tuigje en riem zoekend kijken, ik dacht nog shit er loopt hier dus ergens een hond los. En op het moment dat ik het denk zie ik het hondje lopen. Ik stond achter de auto met Dux bij de achterklep, en het hondje liep bij de neus. Dux ziet het hondje en draait zich om en gaat snuffelen

Al met al gaat het dus de goede kant op. We merken hoe meer gespannen hij is hoe groter de afstand moet zijn met een hond.
Je ziet hem af en toe ook zelf heel duidleijk een keuze maken. In het bos ziet hij op grote afstand een hond lopen, hij denk dan ik ga gewoon helemaal de andere kant op. HIj laat dus duidelijk zien, ik heb geen zin om die kant op te gaan.

Kruimel53 schreef:Hartstikke goed jullie zijn hard aan het werk!

Ik vraag me af, niet als kritiek bedoeld: toen je dat yorkje zag verschijnen, moest je toen Dux wegtrekken of zou het ook met een heel lekker snoepje voor zijn neus kunnen? Ik snap dat je snel moest reageren en soms kan het ook niet anders maar je merkt zelf dat het spannen van de lijn leidt tot uitvallen. Dus als je dat kunt voorkomen ...

Ja dat had wel gekund, alleen ik wilde nu maar 1 ding en dat was weg bij die york
Doordat ik zo schrok van het Yorkje en ik zag dat hij aan de flex zat, de baas nog achter de muur was en ik voor mijzelf de afstand te klein vond heb ik op dat moment heel snel de beslissing gemaakt en hem mee getrokken. Ik denk dat als ik iets meer ruimte had gehad, en de baas in zicht was ipv achter een muur en met een korte lijn, dan had ik denk ik anders gereageerd.

Dit is Dux naar een uur in het bos gelopen te hebben. Hij was hier 5 minuten thuis

Je hebt een mooie oefening gedaan.
Even jammer van dat Yorkje, maar de rest was helemaal prima.

Sinds gister heeft Dux een nieuwe tuig, hij had een anti trek tuig (die gebruikte we niet meer als anti trektuig, maar voor BAT heb je een tuig nodig).
Hij vond hem niet prettig en zelfs eng als we hem om deden, dus hebben we gekozen voor een nieuw tuig. Namelijk een perfect fit tuig. Kek groen (want hij heeft ook een groene 5 meter lijn )

Maar wat wel bijzonder was dat we in het bosje liepen en honden tegen kwamen, en op de afstand waar hij normaal niet meer reageerde, reageerde hij nu dus 2x wel door zichzelf te lanceren. (zonder grommen, blaffen oid, maar gewoon ineens er heen, op het moment dat hij dus in het einde hing liep hij weer terug.

Waarschijnlijk ervaart hij dus het tuig heel anders, en heeft hij nu meer het gevoel los te zijn. Dit betekend dat we de afstand met honden weer moeten vergroten en weer gewoon verder gaan met trainen.
Maar het was een bijzonder moment om te zien.
Ook heeft Dux op afstand ineens out of the blue een speel buiging gemaakt naar een hond , om vervolgens weer overeind te springen en verder te lopen Iemand een idee?

Moet wel lachen om die snoekduik met het nieuwe tuig
Ik denk dat je inderdaad even de afstand weer eventjes iets moet vergroten.

Waarom die buiging?
Zal met interactie tussen die hond en Dux te maken hebben, dus dat weet ik niet.
Heb het niet gezien

Daar ga je veel plezier van hebben, van je perfect fit tuig
En spelbuiging kan ook een kalmerend signaal zijn geweest? Hoe dan ook mooi om te merken dat hij het inzet

ranetje schreef:Moet wel lachen om die snoekduik met het nieuwe tuig
Ik denk dat je inderdaad even de afstand weer eventjes iets moet vergroten.

Waarom die buiging?
Zal met interactie tussen die hond en Dux te maken hebben, dus dat weet ik niet.
Heb het niet gezien

Ja die snoekduik hadden we niet verwacht, gelukkig had manlief Dux vast en stond hij stevig.

We vonden die speelbuiging gewoon heel bijzonder, normaal was hij altijd gespannen en stijf (patserig om het zo maar makkelijk te omschrijven, hoge stijve kwispel of juist helemaal geen kwispel maar helemaal stil staan). En nu sprong hij met de voorpoten naar voren, en veerde weer op en liep de andere kant op. De hond liep op een meter of 7/10 (afstanden schatten is neit mijn sterkste kant)

Hilde schreef:Daar ga je veel plezier van hebben, van je perfect fit tuig
En spelbuiging kan ook een kalmerend signaal zijn geweest? Hoe dan ook mooi om te merken dat hij het inzet

Ja het is een lekker tuig, bij dat ander tuig moesten we hem over zijn hoofd doen. Dat vond hij niet prettig, deze kunnen we helemaal losklikken en vast maken zonder dat we iets met zijn hoofd oid moeten doen.

Wel heeft hij 2x gehad dat hij in het einde van de lijn liep en dus druk kwam te staan op het tuig en dat hij zijn hoofd naar achter gooide zo van hee er zit wat aan mijn rug vast

Om te laten zien dat het niet altijd rozengeur en manenschijn is met BAT schrijf ik ook over de terugval van Dux.

We waren er overigens voor gewaarschuwd door Sonja, het gebeurd vaker.

Gisteravond wilden we laatste rondje doen en liepen we langs de onderbuurvrouw, zij heeft een hondje en dat weten we. Helaas zat dat hondje dus achter de voordeur (glas) en ging helemaal uit zijn plaat (dat hondje zit echt nooit daar). Dit kon Dux niet hebben en ging ook uit zijn plaat. Vervolgens heeft hij een plas gedaan en lopen we terug, schiet er een kat voorbij (Dux weer uit zijn stekker) en inmiddels zijn spanningslevel tot aan sintjuttemus. Helaas liepen er aan de overkant van de straat 2 teckels (de beruchte blafteckels) en 3x raden wat deze 2 deden... We hebben Dux aan zijn tuig naar huis gesleurd. Het was gewoon een rampavond

Vandaag ben ik rondje wijk gaan lopen, want ik had geen auto. En ook vandaag was het een rampen dag, tot 3x toe loop ik langs een huis en komt er op dat moment een hond naar buiten stappen. Er zit dan maar 1 ding op en dat is sleuren. Er schiet ook wederom vandaag een kat voorbij.
Dus mijn optie was, gewoon weer naar huis gaan, want het heeft dan totaal geen zin meer. Hij is dan gewoon overprikkeld. En je raad het al, op de terug weg kom ik wederom de blafteckels tegen...

De laatste tijd ging het overigens steeds beter in de wijk, gewoon heel kalm doen en dus echt op een slakkentempo lopen.

Morgen les nummer 4 van BAT en ik hoop dat het dan iets beter gaat

Ik heb 12 jaar geleden ook met een hond gewerkt die zich niet helemaal volgens "het boekje" gedroeg, de GT zei toen ook dat het een hele tijd goed gaat en dan ineens ga je weer 10 stappen terug.
Niet opgeven gewoon doorgaan

Ik zou wel naar huis zijn gegaan na 1 "uit z'n plaat" gaan moment totdat hij weer helemaal rustig was.

Ik vind ook niet eerlijk dat al die honden en katten net daar moeten lopen als jij er aan komt
Ik had dat gevoel zelf wel eens "waarom moet hij daar nou net lopen als ik er aan kom " , maar ja ik ben natuurlijk geen eigenaar van alle straten

2 Stappen vooruit, 1 achteruit. Zolang er maar een gestage, stijgende lijn te zien is. Jullie doen het super, voor zover ik het kan beoordelen achter m'n schermpje

Lemuria schreef:2 Stappen vooruit, 1 achteruit. Zolang er maar een gestage, stijgende lijn te zien is. Jullie doen het super, voor zover ik het kan beoordelen achter m'n schermpje

Hier sluit ik mij helemaal bij aan hoor

fenneke schreef:

Lemuria schreef:2 Stappen vooruit, 1 achteruit. Zolang er maar een gestage, stijgende lijn te zien is. Jullie doen het super, voor zover ik het kan beoordelen achter m'n schermpje

Hier sluit ik mij helemaal bij aan hoor

Dank jullie!

En inderdaad het is 2 stappen vooruit en 1 achteruit. En zoals Sonja het ook zei, het is een proces. En dat kan wel tot een jaar duren. Dus die tijd hebben wij er ook voor uitgetrokken in ons eigen hoofd.

Kruimel53 schreef:Dat is balen, maar het ligt niet aan jou of Dux! Jullie doen het super met een beheersbaar niveau aan prikkels en dit is gewoon ver over de grens. En als zijn adrenaline eenmaal uit z'n oren spuit is dat niet gelijk weer gedaald dus het is helemaal niet gek dat hij dan een tijdje sterker reageert. Gaat gewoon weer over!

Mee eens

Ik ben trouwens wel benieuwd wat je trainster daar van gaat zeggen, Judith.
Ik neem tenminste aan dat je daar verslag van gaat doen?
Misschien heeft ze nog een extra tip.

Balen van de tegenslag, maar het gaat met vallen en opstaan.
Gewoon weer met frisse moed verder. Jullie komen er wel.
Succes!

Ik ken dat gevoel ook dat je denkt waarom zijn al die mensen met honden op mijn veld. Als ik er met Jantje aankom. Maar het gaat inderdaad met vallen en opstaan. En heel veel geduld. en zo te lezen kun je dat goed opbrengen. Heel veel succes jullie komen er vast wel.

ranetje schreef:

Kruimel53 schreef:Dat is balen, maar het ligt niet aan jou of Dux! Jullie doen het super met een beheersbaar niveau aan prikkels en dit is gewoon ver over de grens. En als zijn adrenaline eenmaal uit z'n oren spuit is dat niet gelijk weer gedaald dus het is helemaal niet gek dat hij dan een tijdje sterker reageert. Gaat gewoon weer over!

Mee eens

Ik ben trouwens wel benieuwd wat je trainster daar van gaat zeggen, Judith.
Ik neem tenminste aan dat je daar verslag van gaat doen?
Misschien heeft ze nog een extra tip.

Het is inderdaadd dat je de adrenaline niet ziet spuiten, maar anders
Ik vind het gewoon heel bijzonder dat ik nu zie wanneer het hem teveel is. En soms lukt het wel om hem weer rustig te krijgen, dan gaat hij ook echt wel weer snuffelen en dan ontspant hij ook wel weer. En soms zie je gewoon dat het allemaal teveel wordt en dan kan ik op mijn kop gaan staan. Het geen wat ik dan doe is hem het commando volgen geven (want rustig batten heeft toch geen zin meer). En dan gaan we gauw naar huis. BIj huis mag hij dan nog even beetje tot rust komen (als dat lukt) en dan gaan we lekker naar binnen.

Er is 1 ding wat Dux gedaan heeft en dat is mij heel erg veel geleerd hebben qua honden gedrag.

En inderdaad ik ga dat ook vragen, we doen inderdaad eerst altijd even verslag van hoe het gegaan is.

Judith schreef:

ranetje schreef:

Kruimel53 schreef:Dat is balen, maar het ligt niet aan jou of Dux! Jullie doen het super met een beheersbaar niveau aan prikkels en dit is gewoon ver over de grens. En als zijn adrenaline eenmaal uit z'n oren spuit is dat niet gelijk weer gedaald dus het is helemaal niet gek dat hij dan een tijdje sterker reageert. Gaat gewoon weer over!

Mee eens

Ik ben trouwens wel benieuwd wat je trainster daar van gaat zeggen, Judith.
Ik neem tenminste aan dat je daar verslag van gaat doen?
Misschien heeft ze nog een extra tip.

Het is inderdaadd dat je de adrenaline niet ziet spuiten, maar anders
Ik vind het gewoon heel bijzonder dat ik nu zie wanneer het hem teveel is. En soms lukt het wel om hem weer rustig te krijgen, dan gaat hij ook echt wel weer snuffelen en dan ontspant hij ook wel weer. En soms zie je gewoon dat het allemaal teveel wordt en dan kan ik op mijn kop gaan staan. Het geen wat ik dan doe is hem het commando volgen geven (want rustig batten heeft toch geen zin meer). En dan gaan we gauw naar huis. BIj huis mag hij dan nog even beetje tot rust komen (als dat lukt) en dan gaan we lekker naar binnen.

Er is 1 ding wat Dux gedaan heeft en dat is mij heel erg veel geleerd hebben qua honden gedrag.

En inderdaad ik ga dat ook vragen, we doen inderdaad eerst altijd even verslag van hoe het gegaan is.

Die adrenaline zowel bij Dux als op een gegeven moment ook bij jou denk ik als je geen contact meer kunt krijgen.
Goed van je dat je hem toch nog de gelegenheid kunt geven om bij huis tot rust te komen
Ik ben heel benieuwd of je hier een advies voor kunt krijgen.

Ik vind zoiets als dit het moeilijkste aan de hele training.
Je traint het op les gecontroleerd, maar thuis zit je in een andere opstelling, waar je soms geen uitweg meer in kunt vinden zoals jou overkwam.
Dat verschil wordt in de loop van de trainingen misschien wel kleiner, maar nu zit je er mee.

Ik ben ontzettend geduldig met mijn honden, maar op zo'n moment zou ik - denk ik - de neiging hebben om ze een klets om de oren te geven.