Het HondenForum

pepim schreef:

-tycho schreef:

Sandra&co schreef:Is het misschien mogelijk gewoon tips/adviezen te geven in plaats van scheldpartijen? Dit lijkt me namelijk niks op te lossen.

Tips en adviezen komen ook niet aan, dat is de frustratie.

Lees deze zin in de openingspost

Ik ben echt radeloos en kan er niet meer tegen. Ik vind het gewoon een super vervelende hond en dat is waarschijnlijk mn eigen schuld. Ik weet echt niet wat ik moet doen, heb geen zin om 4x per dag plas op te ruimen en gedomineerd te worden door een hond. Niemand vind hem ook leuk

Kijk dan naar de foto van het hondje en zie wat een leuk en lief bekkie er op dat hondje zit.

Bedenk dan dat er mensen zijn die zich opwinden en wel om een hondje geven dat ze niet eens hebben ontmoet.

Het voelt alsof deze dame toestemming komt vragen om de handdoek in de ring te gooien.

Soms kan je niet anders dan bevestigen wat ze zelf al weet, natuurlijk is het jouw schuld. Je denkt dat je al heel veel hebt geprobeerd, maar je hebt eigenlijk nooit echt je best gedaan en dat weet je best.

Misschien steekt het verhaal wel heel anders in elkaar dan dat jij het invult, dat kan namelijk ook, toch? Waarom open je anders een topic als je hondje 12 jaar is, goedkeuring om hem te laten herplaatsen? Nou ja, dat lijkt me in ieder geval niet. Kan ook best een stukje frustratie zijn, maar dat wil nog niet zeggen dat ze niets om haar hond geeft, want dan open je geen topic lijkt mij dan.

Ik lees hier een hulpvraag, misschien wel een noodkreet van iemand die het helemaal niet meer ziet zitten en ten einde raad is. Dit forumlid vraagt om advies om haar problemen met hun hond opgelost te krijgen. En dat is waar een hondenforum voor is, waar mogelijk oplossingen aandragen voor eenieder die daarom vraagt. Afbekken, oordelen en veroordelen, zoals hier maar al te vaak voorkomt, met name bij nieuwe leden werkt averechts en heeft totaal geen zin. Ingrijpen door de moderators vond ik op pagina 1 al noodzakelijk. Maar klaarblijkelijk liggen de prioriteiten voor hen op een ander vlak.

Heb 12,5 jaar een ruwharig jack russel gehad, op de leeftijd van 1,5 jaar over genomen van mensen die zich er geen raad mee wisten, ontzettend druk, slecht luisteren en niet helemaal zindelijk,
binnen 1 maand was het de allerliefste en gehoorzaamste hond van de hele wereld, alleen door rust, structuur en conseqente aanpak en heel veel liefde, ze is bij ons gebleven tot het laatst en vredig in haar eigen mandje gestorven,
en ik hoefde er echt geen uren mee te wandelen, om haar rustig te krijgen, onze algehele aanpak was genoeg.

-tycho schreef:

Sandra&co schreef:Is het misschien mogelijk gewoon tips/adviezen te geven in plaats van scheldpartijen? Dit lijkt me namelijk niks op te lossen.

Tips en adviezen komen ook niet aan, dat is de frustratie.

Lees deze zin in de openingspost

Ik ben echt radeloos en kan er niet meer tegen. Ik vind het gewoon een super vervelende hond en dat is waarschijnlijk mn eigen schuld. Ik weet echt niet wat ik moet doen, heb geen zin om 4x per dag plas op te ruimen en gedomineerd te worden door een hond. Niemand vind hem ook leuk

Kijk dan naar de foto van het hondje en zie wat een leuk en lief bekkie er op dat hondje zit.

Bedenk dan dat er mensen zijn die zich opwinden en wel om een hondje geven dat ze niet eens hebben ontmoet.

Het voelt alsof deze dame toestemming komt vragen om de handdoek in de ring te gooien.

Soms kan je niet anders dan bevestigen wat ze zelf al weet, natuurlijk is het jouw schuld. Je denkt dat je al heel veel hebt geprobeerd, maar je hebt eigenlijk nooit echt je best gedaan en dat weet je best.

Dat die hond een leuk en lief bekkie heeft zegt dus eigenlijk geen ene moer Juno, mijn opvanger, had (je moet even het ras in ogenschouw houden want mijn smaak was het niet ) ook een ontzettend lief bekkie. En toch beet hij 2 van zijn eigenaren 'uit het niets' en liet ander ongewenst gedrag zien. Zet hem bij de juiste eigenaar en het bleek gewoon een leuk, intelligent beestje te zijn. Ok, hij was pas 2,5 en had nog niet veel kans gezien om zijn gedrag in te laten slijten, maar toch.
Ik denk dat er van deze Russel best wat te maken is, en als dat kan bij het baasje waar hij z'n hele leven al mee heeft geleefd, is dat toch mooi meegenomen? TS geeft meerdere keren aan dat ze eigenlijk niet wil herplaatsen: als ze echt zo'n hekel had aan die hond zoals sommige hier denken, had ze hem allang in het asiel gedumpt. Dat zou de makkelijke oplossing zijn. In plaats daarvan 'accepteert' ze al 12 jaar zijn onhebbelijke gedrag. Dat heeft doorzettingsvermogen nodig En als die energie nou kan worden gestoken in heropvoeding...We vergeten hier wel eens dat niet iedereen een studie heeft gemaakt van hondengedrag/opvoeding. Dat is jammer. Zo jaag je mensen weg die graag een ommezwaai willen maken.

Sandra&co schreef:

-tycho schreef:

Sandra&co schreef:Is het misschien mogelijk gewoon tips/adviezen te geven in plaats van scheldpartijen? Dit lijkt me namelijk niks op te lossen.

Tips en adviezen komen ook niet aan, dat is de frustratie.

Lees deze zin in de openingspost

Ik ben echt radeloos en kan er niet meer tegen. Ik vind het gewoon een super vervelende hond en dat is waarschijnlijk mn eigen schuld. Ik weet echt niet wat ik moet doen, heb geen zin om 4x per dag plas op te ruimen en gedomineerd te worden door een hond. Niemand vind hem ook leuk

Kijk dan naar de foto van het hondje en zie wat een leuk en lief bekkie er op dat hondje zit.

Bedenk dan dat er mensen zijn die zich opwinden en wel om een hondje geven dat ze niet eens hebben ontmoet.

Het voelt alsof deze dame toestemming komt vragen om de handdoek in de ring te gooien.

Soms kan je niet anders dan bevestigen wat ze zelf al weet, natuurlijk is het jouw schuld. Je denkt dat je al heel veel hebt geprobeerd, maar je hebt eigenlijk nooit echt je best gedaan en dat weet je best.

Dat die hond een leuk en lief bekkie heeft zegt dus eigenlijk geen ene moer Juno, mijn opvanger, had (je moet even het ras in ogenschouw houden want mijn smaak was het niet ) ook een ontzettend lief bekkie. En toch beet hij 2 van zijn eigenaren 'uit het niets' en liet ander ongewenst gedrag zien. Zet hem bij de juiste eigenaar en het bleek gewoon een leuk, intelligent beestje te zijn. Ok, hij was pas 2,5 en had nog niet veel kans gezien om zijn gedrag in te laten slijten, maar toch.
Ik denk dat er van deze Russel best wat te maken is, en als dat kan bij het baasje waar hij z'n hele leven al mee heeft geleefd, is dat toch mooi meegenomen? TS geeft meerdere keren aan dat ze eigenlijk niet wil herplaatsen: als ze echt zo'n hekel had aan die hond zoals sommige hier denken, had ze hem allang in het asiel gedumpt. Dat zou de makkelijke oplossing zijn. In plaats daarvan 'accepteert' ze al 12 jaar zijn onhebbelijke gedrag. Dat heeft doorzettingsvermogen nodig En als die energie nou kan worden gestoken in heropvoeding...We vergeten hier wel eens dat niet iedereen een studie heeft gemaakt van hondengedrag/opvoeding. Dat is jammer. Zo jaag je mensen weg die graag een ommezwaai willen maken.

Jouw reactie en die van wolfsblut snap ik ook en zijn op sociaal aanvaardbaar gebied ook terecht en de verstandige manier van reageren.

Mijn eerste reactie was echter , Serieus dit? Plasband , bench en regels, begin daar maar eens mee. En stoppen met sex.

Dat stoppen met sex was al overbodig natuurlijk maar echt.. de deur openmaken tijdens de sex omdat de hond erbij wil??

Met plasband bench en regels had ze aan de slag gekund of daar op doorvragen.

Dan roepen dat je nooit van een plasband hebt gehoord en blijven vragen hoe je een hond straf geeft helpt ook niet echt.
Je hoeft er geen studie van te maken maar een beetje eigen inzet na 12 jaar mag je toch verwachten.

Een "sociaal aanvaardbaar antwoord" van WB?! *Gaat teruglezen*

Verrek

Sandra&co schreef:Een "sociaal aanvaardbaar antwoord" van WB?! *Gaat teruglezen*

Verrek

Jacky2005 schreef:Het is idd niet realistisch om 4 a 6 uur met de hond bezig te zijn. Als de hond het enige is wat je nog hebt, zoals veel mensen hier op dit forum snap ik het wel.

~Suzanne~ schreef:
Just to be on the safe side...

Suzanne

Serieus... kun je de tekst voortaan niet stilletjes voor jezelf ergens plakken?

On topic:
Volgens mij zijn er heel veel goede tips geweest (met name: gedragstherapeut, veel meer met de hond gaan ondernemen, de hond in de bench doen zodra je weggaat).
Ik snap dat je hier niet meer wil schrijven, omdat je ook een hoop gezeik over je heen krijgt. Maar het zou juist heel interessant en leerzaam zijn als je hier kon laten weten hoe het verdergaat. Hopelijk doe je dat!

Toetsenbordgangster
Eigenlijk krijgt dit topic wel een vermakelijke wending
En inderdaad, als je je 12 jaar lang door een JR op je kop laat zitten moet je wel heel veel van hem houden

Ik heb verder daarom ook geen tips want ik denk niet dat dit nog goedkomt bij TS. Ik zou het hondje nog liever in laten slapen dan het op deze manier door laten gaan. Nu wordt iedereen ongelukkig en gefrustreerd.
Herplaatsen zou mooi zijn maar wie wil er nog veel tijd en energie stoppen in een hondje van 12 jaar?

Toch denk ik dat als je écht wil, en al je frustraties opzij zet, er nog een heleboel winst te behalen is, vooral omdat er tot nu toe heel weinig constructiefs gedaan is. Een goede GT lijkt me sowieso nodig, maar met de basisdingen kun je al beginnen.

Ik weet dat de meeste forummers niks hebben met César Millán, maar ik vind dat het idee van 'exercise, discipline, affection' hier op zijn plaats.
Exercise: een flinke wandeling van een uur en verder een aantal kleinere rondjes per dag moeten toch mogelijk zijn. Ik weet niet of TS werkt, maar anders kun je de kinderen afzetten op school, en dan meteen een lange wandeling maken. Goed begin van de dag.
Discipline: hoewel ik totaal geen benchmens ben, lijkt het me hier niet verkeerd om de hond als je even weg bent (kinderen ophalen, boodschappen doen) in de bench te doen met iets lekkers om op te kluiven. Dan hoeft hij er niet uren achter elkaar in, maar zo af en toe een half uurtje en hopelijk wordt het plassen dan minder. Slaapkamers verboden terrein. Deuren dicht dus. Hij hoeft niks te claimen door op bedden te plassen etc. Tijdens de seks uiteraard ook de deur dicht (ik moet je eerlijk bekennen dat Alfil op het 'moment supreme' in mijn vriend zijn oor begint te tetteren als hij op dat moment in de slaapkamer is, dus die deur moet altijd dicht). Verder, ik vind dat kinderen in principe rond moeten kunnen lopen met eten in hun hand, maar als dat op dit moment moeilijk is, kun je voorlopig altijd aan tafel eten zodat de hond er niet bij kan. Gewoon wat meer structuur en rust dus.
Om te zorgen dat je kinderen weer een betere band met de hond krijgen kun je de oudste (geen idee hoe oud de jongste is) wat hersenspelletjes met de hond laten doen. Ook al is het een simpele 'zit' en 'af' en daar voor belonen. Of snoepjes verstoppen en dat de hond mag zoeken. Positief bezig zijn met elkaar.
Affection: misschien is het daar de laatste tijd ook niet meer van gekomen aangezien de situatie uit de hand gelopen is. Hopelijk kun je in samenwerking met een gedragstherapeut én meer structuur in het algemeen hier weer toekomen.

Ik ben ook van dat motto hoor. Exercise, discipline, affection komt elke hond ten goede.

Ik heb niks tegen cm. Ben t niet overal mee eens maar gebruik ook best dingen van hem