Het HondenForum

Marion. schreef:Weet je wat slechte bazen zijn, Marloes? Mensen die hun eerste hond op 10 maanden laten verongelukken, en hun tweede op 1,5 jaar. En een jaar later toch gewoon weer aan een pup beginnen.

Wat kan mij het toch schelen hoe de rest van de wereld het doet? Wij doen het zoals wij denken dat het goed is. En de rest van de wereld mag denken wat ze willen. Ik denk dat onze hondjes blij met hun hondse leven zijn

Ik denk ook dat onze hondjes heel blij met hun leven zijn. En ik ben nu inderdaad ook op het punt aangekomen dat het me werkelijk een worst zal zijn wat de rest van de wereld ervan vindt; zolang ik maar doe wat ik ten volle geloof dat het beste is voor mijn hondjes.

Zo krijgt ik regelmatig drukke Bouvier of labjes eigenaren op mijn dak die pissig zijn omdat ik niet wil dat hun 35 of 40 kilo puur enthousiasme mijn amper 4 kilo pure onderdanigheid (Saar dus) opjaagt, als zijnde spelen. Snuffelen vind ik prima, heel zachtjes spelen ook. Maar uit het niks Saar op gaan jagen zie ik dus niet zitten.
Vroeger had ik me daar vreselijk druk om gemaakt; nu kan het me echt geen hol schelen wat die andere baas van mij denkt; zolang ik maar zeker weet dat ik het doe uit belang van mijn hond.

Maar het heeft wel 2 jaar Moos geduurd voordat ik op dat punt was aangeland, dus overtuigd was van mijn eigen kunnen als baas, en niet uit het lood geslagen was door elke 'wijsneus' die ik in het bos tegenkwam

Moos schreef:Maar het heeft wel 2 jaar Moos geduurd voordat ik op dat punt was aangeland, dus overtuigd was van mijn eigen kunnen als baas, en niet uit het lood geslagen was door elke 'wijsneus' die ik in het bos tegenkwam

Dat verhaal over de 1e pup op 10 maanden en de 2e op 1,5 jaar, is òns verhaal
Na de dood van de eerste, maar zéker na de dood van de tweede, hebben wij heel wat fronsende blikken gehad. Heel wat wijsneuzen tegengekomen ook.

Ik stond daar boven. Ik wist dat wij het goed hadden gedaan. Noem het zelfvertrouwen dan

Marion. schreef:

Moos schreef:Maar het heeft wel 2 jaar Moos geduurd voordat ik op dat punt was aangeland, dus overtuigd was van mijn eigen kunnen als baas, en niet uit het lood geslagen was door elke 'wijsneus' die ik in het bos tegenkwam

Dat verhaal over de 1e pup op 10 maanden en de 2e op 1,5 jaar, is òns verhaal
Na de dood van de eerste, maar zéker na de dood van de tweede, hebben wij heel wat fronsende blikken gehad. Heel wat wijsneuzen tegengekomen ook.

Ik stond daar boven. Ik wist dat wij het goed hadden gedaan. Noem het zelfvertrouwen dan

Ja, dat weet ik dat dat jullie verhaal is
Vreselijk....

En dat zelfvertrouwen ontbreekt het mij in vele situaties aan
Dus met de honden heb ik dat ook echt in jaren op moeten bouwen.

[quote="Marion."]Weet je wat slechte bazen zijn, Marloes? Mensen die hun eerste hond op 10 maanden laten verongelukken, en hun tweede op 1,5 jaar. En een jaar later toch gewoon weer aan een pup beginnen.

of mensen (lees schoonouders) die hun poedelpup met 8 weken onder een dikke amerikaanse auto laten komen, en vervolgens denken dat hij dood is en hem in de kliko dumpen.
het was dat opa nog even keek anders was mitchie nooit geen dertien geworden, met 3 poten dat wel.

Ok, ik zal nog een keer proberen te vertellen wat ik bedoelde maar dan in een begrijpelijke taal:

Maak je geen zorgen kind! Het kan de beste puppen bezitter overkomen dat je pupje met 3 weken nog niet zindelijk is. Natuurlijk is dat wel eens frustrerend en als je pup dan af en toe ook nog eens niet wil luisteren na drie weken dan vraag je je soms wel eens af waar al die positieve verhalen toch vandaan komen. Dat gebeurd iedere nieuwe pup eigenaar. Maar kop op! Hou vol en ga door waar je mee bezig was, je bent op de goede weg en geloof me… echt waar: uiteindelijk wordt iedere pup zindelijk. Probeer in de tussentijd de moed er in te houden door de geweldige momenten met je pup te koesteren en geniet van alle gebeurtenissen die wel leuk zijn. We hebben allemaal ups en downs met onze honden en daar is niets vreemds aan. Iedereen die zegt dat je geen goede baas bent klets een eind in de ruimte en negeer dat gewoon. Iedereen doet het op zijn eigen manier en geen enkele pup is het zelfde.

Oooh ja er zijn mensen die in minder zoete termen je proberen te vertellen dat je niks fout doet en moet proberen te genieten van de leuke momenten en dat het uiteindelijk, met wat meer geduld, allemaal in orde komt maar negeer die maar gewoon.

Senna1 schreef:Ok, ik zal nog een keer proberen te vertellen wat ik bedoelde maar dan in een begrijpelijke taal:

Maak je geen zorgen kind! Het kan de beste puppen bezitter overkomen dat je pupje met 3 weken nog niet zindelijk is. Natuurlijk is dat wel eens frustrerend en als je pup dan af en toe ook nog eens niet wil luisteren na drie weken dan vraag je je soms wel eens af waar al die positieve verhalen toch vandaan komen. Dat gebeurd iedere nieuwe pup eigenaar. Maar kop op! Hou vol en ga door waar je mee bezig was, je bent op de goede weg en geloof me… echt waar: uiteindelijk wordt iedere pup zindelijk. Probeer in de tussentijd de moed er in te houden door de geweldige momenten met je pup te koesteren en geniet van alle gebeurtenissen die wel leuk zijn. We hebben allemaal ups en downs met onze honden en daar is niets vreemds aan. Iedereen die zegt dat je geen goede baas bent klets een eind in de ruimte en negeer dat gewoon. Iedereen doet het op zijn eigen manier en geen enkele pup is het zelfde.

Oooh ja er zijn mensen die in minder zoete termen je proberen te vertellen dat je niks fout doet en moet proberen te genieten van de leuke momenten en dat het uiteindelijk, met wat meer geduld, allemaal in orde komt maar negeer die maar gewoon.

Bedankt, maar over de zindelijkheid ben ik juist niet onzeker. Het enige wat ik me in dit topic afvroeg is of ik z'n blaas moet trainen. Dus moet ik steeds later opstaan zodat hij er aan went dat hij z'n plas langer ophoudt. Inmiddels heb ik begrepen dat dit niet zo is

Ik vind het totaal niet erg dat hij nog wel eens in huis plast. Waar ik me wel zorgen om maak? Of ik het verder wel goed doe. Dus of ik goed reageer als hij totaal idioot gaat doen, of ik het goed doe als hij niet wil luisteren, of ik het goed doe als hij me 'uitdaagt'. Kooikerhondjes zijn niet de makkelijkste honden. Voorwaarde is dat je enorm consequent bent en een goede balans vindt tussen een harde en zachte hand. Er zijn ook honden waar je veel fouten kunt maken, maar een Kooiker raakt dan totaal in de war.

Maar ik lijd er niet onder hoor. Ik deel mijn onzekerheden bijv. op dit forum en dan krijg ik heel goede adviezen. Dat helpt.

Zoek stok! schreef:Of ik het verder wel goed doe.

Hoi Linda

Een kooiker opvoeden is een drukke bezigheid maar dat geld voor elke pup. om een band met je hond op te bouwen kost gewoon tijd maar zou toch meer op je eigen gevoel afgaan wat betreft de opvoeding. En het is geen ramp als je eens een steekje laat vallen.

Zou ook gaan proberen op het gedrag van Bram te letten, aan kooikers kun je vrij makkelijk zien wat er een beetje in ze omgaat. Ik ben nu zo ver dat ik aan Moby (10 maanden) ongeveer kan zien, voor dat hij het van plan is het te doen in te grijpen (en ook dat nog wel eens fout)

Je moet maar zo zien lukt het vandaag niet morgen weer een nieuwe dag