Het HondenForum

Aan de mate waarin een dier behandeld word kun je de beschaving aflezen van een mens was volgens mij een tekst van Ghandi.

Ik zou zeker EISEN dat mijn partner anders om ging met levende wezens die bij ons in huis woonde zeker als het hulpeloze wezens zijn die van ons afhankelijk zijn.
Probeer zijn gedrag niet langer te bagatelliseren of goed te praten maar bedenk dat je hondje van jou afhankelijk is en maak een keuze in zijn voordeel.
Dat jij wilt wonen bij iemand met zo weinig respect voor een levend wezen waar jij dol op bent (ga ik even van uit) zou al een teken aan de wand voor je moeten zijn want iemand die oprecht om je geeft kwetst je toch niet door middel van je hondje willens en wetens dat jij dit niet leuk vind.
Kom op zeg tegen die kl$$Tz@K van een kerel van je dat hij met zijn handen van JOU pupje afblijft.
Doe je dit niet en wil/durf je je hondje niet te beschermen gun hem dan in ieder geval een baasje die dat wel doet en herplaats die stumperd.

Hoe dom kan je zijn. Als het met de hond niet klikt dan moet hij weg is de afspraak. Denk je dat het ooit met een hond gaat klikken als die Eric

zo met een hond blijft omgaan. Wat een ^%$#^* zeg. Ik zou zo'n vent echt niet willen al was hij heel aardig tegen mijzelf. Wie er aan mijn dieren komt kan vertrekken.

Marion. schreef:Jezus, en dat bij een Golden

Laat je vent even mijn stukje bij de Rasstandaards lezen, en dan vooral dit gedeelte:
Het is ook een gevoelig dier. Een hardhandige aanpak is bij de Golden echt uit den boze, en richt meer kwaads dan goeds aan. In aanleg leert hij snel, en hij doet graag iets voor z'n baas. Het is wel aan de baas om die aanleg tot bloei te laten komen. Dit gaat niet vanzelf.
Jullie hebben duidelijk een heel verkeerd ras genomen. "Hij luistert zo goed, hij pist zelfs als hij me ziet"
Gatverdamme

Zolang je vent zo blijft doen, zijn jullie geen enkele hond waard. Maar zÃ©ker niet een hond van "mijn" ras!

Geen enkel ras past bij de beschrijving van Eric.

Jammer, weer hondje naar de klote zonder reden en totaal bewust gedaan. Als die misselijke man van je trots is op het feit dat de hond pist van angst is het een in en in gemene machtswellusteling, een type waar je zeker nog meer problemen mee krijgt want dat uit zich niet alleen op puppies, geloof me. Jij kan daar wel tot aangetrokken zijn maar bespaar alsjeblieft een hond die die keuze niet maakt een totaal verrot leven besmeurd met angst, pijn en onveiligheid en red in ieder geval je hond uit de kladden van dat figuur. Wat je zelf doet kies je zelf, helemaal jouw keuze maar nu je verteld hebt dat je zelf ook het een en ander meegemaakt hebt vraag ik me af hoeveel keuze jij eigenlijk hebt itt wat je denkt dat je kan en hebt.

Ik moet eerlijk bekennen dat als ik jou was en de kracht had ik ook mijn eigen hachje zou redden, maargoed, ik denk dat je vindt dat ik nu veel te ver gaat en dat mag je vinden

Er is bij ons in huis 1 keer een man geweest die zijn tengels niet van een van de katten af kon houden toen die iets verkeerd deed en binnen een jaar waren wij aan de beurt. Daar waren we ook niet 123 vanaf trouwens, van die misselijke agressieve controlefreak

En het was toch zo'n schat, alleen had hij geen blad voor de mond en kon hij wat hard en fel reageren

Carly schreef:We zitten met een probleem ... een heel groot probleem ... Pino is bang voor Eric ... volgens mij doodsbang.
Nee het arme puppekind heeft een levensgroot probleem bij jullie, hij voelt zich namelijk totaal niet veiligHet zit zo:
Zodra Eric thuis komt uit zijn werk komt Pino gelijk bij mij schuilen ... hij komt echt tegen me aan zitten, het liefst tussen m'n benen in want daar voelt hij zich veilig.
arm arm puppekind, semie veiligheid
Als Eric hem dan bij zich roept weigert Pino ... en niet zo'n klein beetje ook. Snoepjes, speeltjes, andere lokkertjes, niets werkt. Pino weigert. Als ik Pino dan bij zijn halsband pak om hem naar Eric toe te brengen verzet hij zich echt.
hoe haal je het in je hoofd om je doodsbange pupje over te leveren aan die gek Komt Eric dan vervolgens naar Pino toe, dan gaat Pino op zijn rug liggen en begint te plassen ... niet een paar druppeltjes ... nee, hij laat het gewoon lopen.
dat noemen we doodsangst
Als ik bij Eric op schoot ga zitten dan komt Pino wel ... maar anders echt niet.
Eric gaat normaalgesproken met Pino lopen als hij uit z'n werk komt. Pino is normaal heel enthousiast als hij uit mag ... maar bij Eric weigert hij dan dus ook.
vrolijk happy puppekind, iedere pup gaat graag mee met zijn baasje tenzij het baasje geen baasje is voor de hond, tenzij de hond zijn vertrouwen weg is, tenzij de hond geen veilige haven ziet in zijn baasje, d
Is Eric eenmaal een uurtje thuis dan is er niet echt meer iets aan de hand. Pino gaat echter niet naar Eric toe voor aandacht en gaat zelfs niet bij Eric aan zijn voeten liggen.
en dan durf jij te zeggen dat er niets meer aan de hand is ? ben je ziende blind of sus je wel vaker zo gemakkelijk je geweten ??????????
Ik baal hier echt grondig van. Het eerste levensjaar doen honden alles op ... en als hij dus bang blijft voor Eric hebben we de komende (hopelijk) 12 jaar echt een probleem.
Jij baalt hiervan ? spoor je nog wel, hoe denk je dat dat arme hondekind zich voortdurend voelt. Weet je waar ik van baal, dat je dit allemaal toelaat en dat je dit puppekind niet in bescherming hebt genomen en dan druk ik het nog heel zacht uit, je bent minstens net zo erg
Als Pino echt zo bang blijft voor Eric zie ik het echt somber in ... 1 van de afspraken die we hebben gemaakt toen we Pino in huis namen was dat als het niet klikte Pino weg moest ... nu klikt het dus absoluut niet tussen Eric en Pino en ik zit dus regelmatig te janken omdat Eric weer een rothumeur heeft omdat het niet klikt tussen hem en Pino. Ik wil Pino echt nooit meer kwijt ... maar als 't niet gaat dan gaat 't niet.
En het zal ook niet gaan klikken want het vertrouwen van dit pupje is zeer ernstig beschadigd, een pupje wat veiligheid en liefde had moeten krijgen, zum kotsen en straks moet het hondje maar weg want het lukt niet, vreemd he
Ik heb wel zo'n vermoeden waar Pino's angst vandaan komt ... Eric is een stuk harder met straffen dan ik ben. Echt hard ... ik zeg zo vaak tegen hem dat het minder kan ... maar Eric luistert gewoonweg niet.
Gos gos, je hebt een vermoeden, wat prettig toch voor je dat je een vermoeden hebt. Laat ik het zo stellen, je weet donders goed dat wat die engerd doet met je pup niet normaal is.Het is ook een aantal keer voorgekomen dat Pino iets fout deed, Eric dit zag en Pino vervolgens met een noodvaart naar mij toe kwam en bij me op schoot sprong uit pure doodsangst.
Pure doodsangst ??????????????????????? wat in godsnaam kan een pup nou fout doen, het is nog een peutertje die de hele wereld wil verkennen en alles nog moet leren

Ik troost Pino nooit als hij bij me komt schuilen omdat hij bang is ... ik ga gewoon verder met waar ik mee bezig was en haal hem niet eens aan. Desondanks vlucht hij toch steeds naar me toe.
Nee je hond in bescherming nemen tegen die ellendeling moet je vooral niet doen hoor, later ook niet met je kinderen doen, nooit de zwakkeren in bescherming nemen hoor
Eric loopt ook tegen iedereen op te scheppen. Wat hij dan zegt is: "Ik heb Pino goed onder de duim, zo goed dat het beest zichzelf onder pist als hij me ziet". M'n nekharen gaan dan echt overeind staan ... dat hij zo over Pino kan praten. Ik zeg dan ook sarcastisch tegen hem: "Wees er maar trots op dat Pino doodsbang voor je is, zou ik ook zijn en daar heb je ook heel veel aan, een bange hond!!"
Fijn dat je de hond dan toch nog enigszins in bescherming heeft, niet dat het veel helpt omdat je de manier waarop die vent met je hond omgaat gewoon toelaat, ooit bedacht om die randdebiel het huis uit te knikkeren ?
Ik zie de toekomst echt somber tegemoet. Wat zo mooi begon begint er nu steeds bewolkter uit te zien. Ik wil Pino echt niet meer kwijt. Ik mopper zelf ook wel is, het is nou eenmaal niet het makkelijkste wat er is, een pup opvoeden. Maar ik hou zielsveel van Pino en ik heb veel meer lol met Pino dan dat ik loop te mopperen. Ik zit hier weer met tranen in m'n ogen en m'n handen in 't haar.
Nou nou wat hou jij weer veel van Pino, weet je wat houden van is ?
degene waar je van houdt koesteren, liefhebben en beschermen daar waar mogelijk is, dat is houden van en nee een pup is niet het makkelijkste om op te voeden. ben ik met je eens. Ik heb zelf een puppekind hier lopen van vijf maanden, die af en toe sloopt, nog wel eens per ongeluk een plasje doet, ja dat hebben puppen nou eenmaal. Maar de liefde en onvoorwaardelijke trouw die je ervoor terugkrijgt, dat is met geen pen te beschrijven maar die etter van jou zal dat nooit ervaren en dat vind jij nog vreemd ook ????????????? enne trek die handen maar weer snel uit het haar en droog die tranen maar want het is allemaal nep
Wat zou ik nou kunnen doen om ervoor te zorgen dat Pino niet meer bang is voor Eric???
De hond zo snel mogelijk plaatsen bij mensen die hem wel alle liefde kunnen geven en hopenlijk een deeltje van het beschadigde vertrouwen kunnen herstellen.Ik weet dat Eric zijn instelling moet veranderen en daar ben ik zo hard mee bezig ... dit gaat echter 5 minuten goed maar dan zijn we weer terug bij af.
Ik weet 't echt niet meer ... help!!
Iemand die dit gedrag vertoont is niet te veranderen, daar heb je deskundige hulp bij nodig , maar ach ja, nu het pupje, straks het kindje en dan jij

Carly schreef: Wat zou ik nou kunnen doen om ervoor te zorgen dat Pino niet meer bang is voor Eric??? Ik weet dat Eric zijn instelling moet veranderen en daar ben ik zo hard mee bezig ... dit gaat echter 5 minuten goed maar dan zijn we weer terug bij af.
Ik weet 't echt niet meer ... help!!!

Als ik afga op wat je zelf schrijft: geloof maar niet dat Eric zijn instelling gaat veranderen of dat jij daar iets aan kunt doen. Bij iemand die loopt te pochen dat z'n pup doodsbang voor hem is, zit een flinke steek los. Jammer dat je het zelf niet ziet, maar bespaar dan tenminste je hond verdere ellende een zoek een goed thuis voor hem.

ja, ik weet dat t erg is wat daar gebeurt, maar denk niet dat t zal helpen om haar man maar te blijven afkraken..

daardoor zal ze alleen maar minder luisteren naar wat jullie te zeggen hebben denk ik..

Doordat ze al die negatieve dingen leest over haar man, waar ze gewoon van houdt (gevoelens he..

) leest ze over jullie adviezen heen.

Dus, probleem: hond is doodsbang voor man

Oplossing: leer man GOED met de hond om te gaan, gaat dit niet, herplaats hond.

Mbt het goed met de hond om leren te gaan kunnen dan nog tips gegeven worden, heeft ze volgens mij veel meer aan..

Vroeger werd er idd veel harder met honden omgegaan dan nu, misschien hebben ze zich daar op georienteerd? Dan heeft Erik het dus gewoon helemaal verkeerd aangepakt, en moet hij leren wat dan de goede manier is, hij moet er alleen maar voor open staan.

Die uitspraak dat hij trots was dat de hond zich van angst onderplast, lijkt mij meer onzekerheid eigenlijk..
Hij vindt t niet leuk dat de hond zo bang voor m is dat hij zich onderplast, misschien schaamt hij zich daar ook wel voor, en ja dat wordt dan verdoezeld met stoere (grove) praat.

Ik probeer het zeker niet allemaal goed te praten, absoluut niet!!! Wat hier gebeurt is hartstikke fout, maar een andere aanpak van helpen is misschien wel effectiever...

Carly ik wens je veel succes, en raad je echt aan je man zo veel mogelijk dingen te laten lezen mbt de opvoeding van honden, als hij daar voor openstaat.
Zo niet, zoek dan een fijn gezin voor hem waar hij veilig is, misschien zelfs bekenden of in de buurt, dan zou je m nog eens op kunnen zoeken, en ben je m niet helemaal kwijt..

Mauwie schreef:ja, ik weet dat t erg is wat daar gebeurt, maar denk niet dat t zal helpen om haar man maar te blijven afkraken..

daardoor zal ze alleen maar minder luisteren naar wat jullie te zeggen hebben denk ik..

Doordat ze al die negatieve dingen leest over haar man, waar ze gewoon van houdt (gevoelens he.. ) leest ze over jullie adviezen heen.

Dus, probleem: hond is doodsbang voor man

Oplossing: leer man GOED met de hond om te gaan, gaat dit niet, herplaats hond.

Mbt het goed met de hond om leren te gaan kunnen dan nog tips gegeven worden, heeft ze volgens mij veel meer aan..

Vroeger werd er idd veel harder met honden omgegaan dan nu, misschien hebben ze zich daar op georienteerd? Dan heeft Erik het dus gewoon helemaal verkeerd aangepakt, en moet hij leren wat dan de goede manier is, hij moet er alleen maar voor open staan.

Die uitspraak dat hij trots was dat de hond zich van angst onderplast, lijkt mij meer onzekerheid eigenlijk..
Hij vindt t niet leuk dat de hond zo bang voor m is dat hij zich onderplast, misschien schaamt hij zich daar ook wel voor, en ja dat wordt dan verdoezeld met stoere (grove) praat.

Ik probeer het zeker niet allemaal goed te praten, absoluut niet!!! Wat hier gebeurt is hartstikke fout, maar een andere aanpak van helpen is misschien wel effectiever...

Carly ik wens je veel succes, en raad je echt aan je man zo veel mogelijk dingen te laten lezen mbt de opvoeding van honden, als hij daar voor openstaat.
Zo niet, zoek dan een fijn gezin voor hem waar hij veilig is, misschien zelfs bekenden of in de buurt, dan zou je m nog eens op kunnen zoeken, en ben je m niet helemaal kwijt..

Persoonlijk vind ik dit dus gewoon ontzettend goed verwoord

Genuanceerd en menselijk, ben blij dit te lezen ter onderscheiding van de overige berichtjes

Mauwie schreef:Hij vindt t niet leuk dat de hond zo bang voor m is dat hij zich onderplast, misschien schaamt hij zich daar ook wel voor, en ja dat wordt dan verdoezeld met stoere (grove) praat.

Dan verlengt hij zijn ego maar met een boksbal ofzo. Maar niet met een Golden

Mauwie schreef:Carly ik wens je veel succes, en raad je echt aan je man zo veel mogelijk dingen te laten lezen mbt de opvoeding van honden, als hij daar voor openstaat.
Zo niet, zoek dan een fijn gezin voor hem waar hij veilig is, misschien zelfs bekenden of in de buurt, dan zou je m nog eens op kunnen zoeken, en ben je m niet helemaal kwijt..

Bedoel je de hond of die man?

Djinny schreef:Bedoel je de hond of die man?

lol

Anna Penta schreef:
Mauwie schreef:ja, ik weet dat t erg is wat daar gebeurt, maar denk niet dat t zal helpen om haar man maar te blijven afkraken..

daardoor zal ze alleen maar minder luisteren naar wat jullie te zeggen hebben denk ik..

Doordat ze al die negatieve dingen leest over haar man, waar ze gewoon van houdt (gevoelens he.. ) leest ze over jullie adviezen heen.

Dus, probleem: hond is doodsbang voor man

Oplossing: leer man GOED met de hond om te gaan, gaat dit niet, herplaats hond.

Mbt het goed met de hond om leren te gaan kunnen dan nog tips gegeven worden, heeft ze volgens mij veel meer aan..

Vroeger werd er idd veel harder met honden omgegaan dan nu, misschien hebben ze zich daar op georienteerd? Dan heeft Erik het dus gewoon helemaal verkeerd aangepakt, en moet hij leren wat dan de goede manier is, hij moet er alleen maar voor open staan.

Die uitspraak dat hij trots was dat de hond zich van angst onderplast, lijkt mij meer onzekerheid eigenlijk..
Hij vindt t niet leuk dat de hond zo bang voor m is dat hij zich onderplast, misschien schaamt hij zich daar ook wel voor, en ja dat wordt dan verdoezeld met stoere (grove) praat.

Ik probeer het zeker niet allemaal goed te praten, absoluut niet!!! Wat hier gebeurt is hartstikke fout, maar een andere aanpak van helpen is misschien wel effectiever...

Carly ik wens je veel succes, en raad je echt aan je man zo veel mogelijk dingen te laten lezen mbt de opvoeding van honden, als hij daar voor openstaat.
Zo niet, zoek dan een fijn gezin voor hem waar hij veilig is, misschien zelfs bekenden of in de buurt, dan zou je m nog eens op kunnen zoeken, en ben je m niet helemaal kwijt..
Persoonlijk vind ik dit dus gewoon ontzettend goed verwoord

Genuanceerd en menselijk, ben blij dit te lezen ter onderscheiding van de overige berichtjes

Ik vind het ontzettend naief. Is een hond eenmaal doodsbang voor je geworden, en je wilt zijn vertrouwen in je herstellen, dan moet je ontzettend hard werken dat voor elkaar te krijgen, en nooit meer zulke fouten maken, want dan vervalt de hond in no - time weer zijn zijn gedrag.

Ik kan me voorstellen dat je door onwetendheid of onmacht verkeerd bezig bent met je pup. Als het goed is gaan er dan in een vroegtijdig stadium lampjes bij je branden, en ga je je eigen gedrag tegen het licht houden. Maar dat zelfcorrigerend vermogen ontbreekt bij deze man, het moet hem van buiten aangerijkt worden. Dat gaat dan 5 minuten goed. Misschien wordt dat ooit een uur of twee dagen. Maar dat is niet genoeg.

Zoie schreef:Ik vind het ontzettend naief. Is een hond eenmaal doodsbang voor je geworden, en je wilt zijn vertrouwen in je herstellen, dan moet je ontzettend hard werken dat voor elkaar te krijgen, en nooit meer zulke fouten maken, want dan vervalt de hond in no - time weer zijn zijn gedrag.

Het nare van dit soort dingen is dat de hond niet alleen angstig is en blijft voor diegene die hem te hard heeft aangepakt, maar je kan zo'n pup beschadigen voor de rest van zijn bestaan in omgang met mensen/mannen. Een pup zit totaan de 6e maand in de angstfase en alles wat er in die periode gebeurd wat erge schrik of pijn veroorzaakt kan een trauma veroorzaken. Deze pup heeft een bijzonder groot risico uit te groeien tot een bange onbetrouwbare hond, zeker naar mannen toe. Als hij bij deze mensen blijft is de kans zeer groot dat dit zich niet meer gaat herstellen. Vandaar herplaatsen..dat is het enige goede advies.

Ja ik ben het met Eline en Jan helemaal eens. Het is een patroon en de hond heeft zich er al helemaal op ingesteld.
Zou zo mooi zijn voor een heleeeeeeeeboel honden als je zou kunnen zeggen zo en nu vergeet je even wat er allemaal de eerste periode van je leven is gebeurd en we beginnen fris opnieuw met socialiseren en om een band op te bouwen. Stel hij leest alles op het gebied van honden en hij wordt door de bliksem geraakt vannacht en staat morgen als een ander persoon op. Er was al geen band met de hond die op een totaal onhondse manier is behandeld hoe kun je dat dan nog opbouwen. Ik vind het leuk hoor en zou het graag zo zien maar een gezonde jonge hond die al niet eens meer mee naar buiten met hem wil......

Eline* schreef:
Zoie schreef:Ik vind het ontzettend naief. Is een hond eenmaal doodsbang voor je geworden, en je wilt zijn vertrouwen in je herstellen, dan moet je ontzettend hard werken dat voor elkaar te krijgen, en nooit meer zulke fouten maken, want dan vervalt de hond in no - time weer zijn zijn gedrag.

Het nare van dit soort dingen is dat de hond niet alleen angstig is en blijft voor diegene die hem te hard heeft aangepakt, maar je kan zo'n pup beschadigen voor de rest van zijn bestaan in omgang met mensen/mannen. Een pup zit totaan de 6e maand in de angstfase en alles wat er in die periode gebeurd wat erge schrik of pijn veroorzaakt kan een trauma veroorzaken. Deze pup heeft een bijzonder groot risico uit te groeien tot een bange onbetrouwbare hond, zeker naar mannen toe. Als hij bij deze mensen blijft is de kans zeer groot dat dit zich niet meer gaat herstellen. Vandaar herplaatsen..dat is het enige goede advies.

Dat komt er idd nog eens bij ja, we hebben het over een pup. Merk het zelfs aan Spok, heel subtiel hoor, en het komt wel goed

maar hij heeft toch nog een zekere gereserveerdheid naar mij die ik niet zie als hij met kinderen is of met mijn moeder. Denk dat zijn vorige baas niet al te lief voor hem is geweest.

Carly schreef:Als ik Pino heb gestraft (bij mij is dat heel af en toe, als Pino echt fout is, hem in z'n nek grijpen ... maar meestal FOEI)

Eigenlijk vind ik dat niet alleen je man de hond hard aanpakt, maar jij ook. Ik zou een pup niet in z'n nek grijpen als hij iets doet wat niet mag. (bij wat voor ernstige overtredingen pas je zo'n harde straf toe?) Zeker een pup die al van het begin af aan onderdanigheidsplasjes doet, zou ik niet zo aanpakken.
Een vraag: is Pino zich beter gaan gedragen door al dat straffen, doet hij de dingen waar hij voor gestraft is nu niet meer? Als dat niet zo is, zou je al kunnen bedenken dat het niet helpt. Hij doet tenslotte nog steeds weleens plasjes in huis, dus voor de zindelijkheid heeft het straffen niet geholpen. En voor het slopen?

Ik ben bijna in staan om die hond bij je op te komen halen. Ik vind het doodzielig.
Ik vraag me af of je man straks nog zo trots is als Pino uit angst niet meer plast, maar gaat bijten.

Zoie schreef:
Anna Penta schreef:
Mauwie schreef:ja, ik weet dat t erg is wat daar gebeurt, maar denk niet dat t zal helpen om haar man maar te blijven afkraken..

daardoor zal ze alleen maar minder luisteren naar wat jullie te zeggen hebben denk ik..

Doordat ze al die negatieve dingen leest over haar man, waar ze gewoon van houdt (gevoelens he.. ) leest ze over jullie adviezen heen.

Dus, probleem: hond is doodsbang voor man

Oplossing: leer man GOED met de hond om te gaan, gaat dit niet, herplaats hond.

Mbt het goed met de hond om leren te gaan kunnen dan nog tips gegeven worden, heeft ze volgens mij veel meer aan..

Vroeger werd er idd veel harder met honden omgegaan dan nu, misschien hebben ze zich daar op georienteerd? Dan heeft Erik het dus gewoon helemaal verkeerd aangepakt, en moet hij leren wat dan de goede manier is, hij moet er alleen maar voor open staan.

Die uitspraak dat hij trots was dat de hond zich van angst onderplast, lijkt mij meer onzekerheid eigenlijk..
Hij vindt t niet leuk dat de hond zo bang voor m is dat hij zich onderplast, misschien schaamt hij zich daar ook wel voor, en ja dat wordt dan verdoezeld met stoere (grove) praat.

Ik probeer het zeker niet allemaal goed te praten, absoluut niet!!! Wat hier gebeurt is hartstikke fout, maar een andere aanpak van helpen is misschien wel effectiever...

Carly ik wens je veel succes, en raad je echt aan je man zo veel mogelijk dingen te laten lezen mbt de opvoeding van honden, als hij daar voor openstaat.
Zo niet, zoek dan een fijn gezin voor hem waar hij veilig is, misschien zelfs bekenden of in de buurt, dan zou je m nog eens op kunnen zoeken, en ben je m niet helemaal kwijt..
Persoonlijk vind ik dit dus gewoon ontzettend goed verwoord

Genuanceerd en menselijk, ben blij dit te lezen ter onderscheiding van de overige berichtjes
Ik vind het ontzettend naief. Is een hond eenmaal doodsbang voor je geworden, en je wilt zijn vertrouwen in je herstellen, dan moet je ontzettend hard werken dat voor elkaar te krijgen, en nooit meer zulke fouten maken, want dan vervalt de hond in no - time weer zijn zijn gedrag.

Ik kan me voorstellen dat je door onwetendheid of onmacht verkeerd bezig bent met je pup. Als het goed is gaan er dan in een vroegtijdig stadium lampjes bij je branden, en ga je je eigen gedrag tegen het licht houden. Maar dat zelfcorrigerend vermogen ontbreekt bij deze man, het moet hem van buiten aangerijkt worden. Dat gaat dan 5 minuten goed. Misschien wordt dat ooit een uur of twee dagen. Maar dat is niet genoeg.

Feit 1: hond is doodsbang
Feit 2: man weet niet om te gaan met hond
Feit 3: vrouw vraagt om raad

Neersabelen is dan makkelijk en wordt ook volop gedaan. Volgende feit zal zijn dat vrouw wegblijft van forum.

Geef haar goede raad en het hele forum zal eraan kunnen bijdragen dat het nog goedkomt met de hond.

Misschien simpel gedacht maar het biedt meer hoop op een positief verloop dan wat er nu gebeurt

Belle schreef: Ik ben bijna in staan om die hond bij je op te komen halen. Ik vind het doodzielig.

Ik ook.

Dit is die arme Pino.

Anna Penta schreef: Feit 1: hond is doodsbang
Feit 2: man weet niet om te gaan met hond
Feit 3: vrouw vraagt om raad

Neersabelen is dan makkelijk en wordt ook volop gedaan. Volgende feit zal zijn dat vrouw wegblijft van forum.

Geef haar goede raad en het hele forum zal eraan kunnen bijdragen dat het nog goedkomt met de hond.

Misschien simpel gedacht maar het biedt meer hoop op een positief verloop dan wat er nu gebeurt

Anna, er zijn al diverse mensen die in het begin van het topic hebben aangegeven dat of Carly haar man moest leren om te gaan met de pup of dat ze de pup beter kon herplaatsen. Waaronder ik.
Maar op het moment dat de opmerkingen kritischer waren dan ze had verwacht is ze begonnen met draaien en haar verhaal bij gaan stellen.
Hoe geloofwaardig is haar verhaal dan nog?
Eline is over het algemeen zeer direct met haar kritiek en informatie, maar we weten bijna allemaal dat zij zeer veel ervaring en kennis heeft op het gebied van hondengedrag. Als zij al stelt dat het plassen pure onderdanigheid is en vervolgens wordt dit ontkent?
En als Carly zelf aangeeft dat Pino bang is en later komt met de opmerking dat iemand met veel ervaring met honden zegt dat Pino zo goed op zijn plek zit bij hun...
Hoeveel tegenstrijdigheden moet je nog meer horen?
M.i. zal Carly of heel sterk in haar schoenen moeten gaan staan en haar man eens heel duidelijk maken dat hij op een hele andere manier met hun hond moet omgaan. En desnoods moet hij dus de trainingen inderdaad maar gaan volgen.
Of als ze dit niet durft (hetgeen voor mij een ongelijkwaardigheid in de relatie zou aanduiden), heel serieus overwegen om Pino te herplaatsen.
En net als Belle kriebelt het bij mij om Pino hoogstpersoonlijk bij haar te komen ophalen. Ik heb ervaring met Goldens en weet dat het door Marion gequote stuk maar al te waar is.

Carly schreef:We zitten met een probleem ... een heel groot probleem ... Pino is bang voor Eric ... volgens mij doodsbang.

Ik zou ook bang voor Erik zijn. Laat staan dat ik eventuele kinderen aan Erik zou willen blootstellen.

Anne

Carly schreef:
Ik werd dagelijks geslagen ... niet heel de dag door ... maar toch te vaak.
Ik zeg nu voor de 3de keer dat ik vanmiddag met Eric ga praten (zal uiteindelijk wel bekvechten worden)

En het is zo'n schat.

Anne

starfleet schreef:
Carly schreef:
Ik werd dagelijks geslagen ... niet heel de dag door ... maar toch te vaak.
Ik zeg nu voor de 3de keer dat ik vanmiddag met Eric ga praten (zal uiteindelijk wel bekvechten worden)
En het is zo'n schat.

Anne

?????
Sorry ... kweet ff niet of je nou zit te denken dat Eric mij sloeg???

Heb je nog met Eric gepraat vandaag? Eerder geef nl aan dat je dit vanmiddag zou doen.Ben wel benieuwd wat uit dit gesprek is gekomen.

Anna Penta schreef:
Zoie schreef:
Anna Penta schreef:
Mauwie schreef:ja, ik weet dat t erg is wat daar gebeurt, maar denk niet dat t zal helpen om haar man maar te blijven afkraken..

daardoor zal ze alleen maar minder luisteren naar wat jullie te zeggen hebben denk ik..

Doordat ze al die negatieve dingen leest over haar man, waar ze gewoon van houdt (gevoelens he.. ) leest ze over jullie adviezen heen.

Dus, probleem: hond is doodsbang voor man

Oplossing: leer man GOED met de hond om te gaan, gaat dit niet, herplaats hond.

Mbt het goed met de hond om leren te gaan kunnen dan nog tips gegeven worden, heeft ze volgens mij veel meer aan..

Ik probeer het zeker niet allemaal goed te praten, absoluut niet!!! Wat hier gebeurt is hartstikke fout, maar een andere aanpak van helpen is misschien wel effectiever...
Persoonlijk vind ik dit dus gewoon ontzettend goed verwoord

Genuanceerd en menselijk, ben blij dit te lezen ter onderscheiding van de overige berichtjes
Ik vind het ontzettend naief. Is een hond eenmaal doodsbang voor je geworden, en je wilt zijn vertrouwen in je herstellen, dan moet je ontzettend hard werken dat voor elkaar te krijgen, en nooit meer zulke fouten maken, want dan vervalt de hond in no - time weer zijn zijn gedrag.
Feit 1: hond is doodsbang
Feit 2: man weet niet om te gaan met hond
Feit 3: vrouw vraagt om raad

Neersabelen is dan makkelijk en wordt ook volop gedaan. Volgende feit zal zijn dat vrouw wegblijft van forum.

Geef haar goede raad en het hele forum zal eraan kunnen bijdragen dat het nog goedkomt met de hond.

Misschien simpel gedacht maar het biedt meer hoop op een positief verloop dan wat er nu gebeurt

Je hebt gelijk volgens mij Anna, en Mauwie ook.

Het is heel makkelijk om fel van leer te trekken en iemand de wind van voren te geven, begrijpelijk ook, het gaat hier om een hond die in de puree zit. Maar is keihard op iemand reageren niet zo ongeveer hetzelfde als wat Eric doet bij zijn Pino?

Carly schreef:
starfleet schreef:
Carly schreef:
Ik werd dagelijks geslagen ... niet heel de dag door ... maar toch te vaak.
Ik zeg nu voor de 3de keer dat ik vanmiddag met Eric ga praten (zal uiteindelijk wel bekvechten worden)
En het is zo'n schat.

Anne

?????
Sorry ... kweet ff niet of je nou zit te denken dat Eric mij sloeg???

Nee, maar als je vooraf al uitgaat van bekvechten i.p.v. een normaal gesprek hoe liggen de verhoudingen dan?
Blijkbaar is de opvoeding van Pino een punt om ruzie over te krijgen. Lijkt me toch meer dat je hierover normaal moet kunnen praten. En als Eric zo vriendelijk is, waarom moeten jullie dan ruzie hierover krijgen?

Jeetje zeg ik ben net op het forum maar ik vind wel dat het er heftig aan toe gaat. Sommige antwoorden staan voor mij gelijk aan het gedrag van Eric. Vergeet niet dat geschreven woorden zijn, en dat je kan lezen wat je wilt lezen. Persoonlijk vind ik het al moedig dat iemand dit verhaal durft neer te zetten en een noodkreet uitroept. Help zo iemand dan volgens mij gaat dit verhaal over Pino en Eric en niet over Carly zelf.
Gek he dat ze in de verdedeging gaat als jezelf zo word afgezeken.
Persoonlijk zie dit meer als een aanval inplaats van iemand goede raad geven op uitzonderingen na.

Voor Carly het is niet eens een dief altijd een dief maar probeer wel te werken aan het gedrag van Eric.

Carly schreef:
starfleet schreef:
Carly schreef:
Ik werd dagelijks geslagen ... niet heel de dag door ... maar toch te vaak.
Ik zeg nu voor de 3de keer dat ik vanmiddag met Eric ga praten (zal uiteindelijk wel bekvechten worden)
En het is zo'n schat.

Anne

?????
Sorry ... kweet ff niet of je nou zit te denken dat Eric mij sloeg???

Nee dat ging om je verleden, dat weet ik. Maar als je een schat van een man heb dan ontaardt niet elk meningsverschil in zinloos gebekvecht. Zet geen zoden aan de dijk, het gaat wel om de toekomst van je pup. Ik heb zelf een hondje van zeven maanden, ook van een gevoelig ras en ik weet wat voor schade een schat als jouw man die wel bot is kan aanrichten. Ik ken het type man, ik heb er bewust niet zo een.

Waarom leest hij niet wat boeken over Retrievers en hun opvoeding. Als hij zich niet verdiept en jij wel, zal hij zonder gesputter jouw aanpak moeten volgen.

Anne

Nono schreef:Vol verbazing en walging heb ik dit topic door gewroet. Heb even gebladerd door het forum en zie dat Pino een Golden Retriever van ongeveer een half jaar is.

Een man die stoer gaat lopen doen met woorden als Hij pist van angst zodra hij me ziet. Is voor mij een man, die in z'n geheel niet spoort. Een man waarvan ik kotsen moet en een man die ik nooit in contact zou laten komen met dieren die mij lief zijn. Een man die ik het huis zou uit trappen als hij zich zo zou opstellen t.o.v. mijn honden. Ik vind hem een regelrechte HUFTER

Maar goed ik begrijp uit jouw woorden dat dat nooit zou gebeuren.

Een pup die van zich afplast is doods bang. Dit kan niet alleen maar een half uurtje per dag zijn. Pino is bang voor Eric, de hele dag door, niet maar een half uurtje, hij gaat toch nooit uit zichzelf naar Eric toe. Straffen op de manier zoals Eric dat doet, is veel te hard. En ik vraag me ook af of er op het juiste moment wordt gestraft. Wat jij aangeeft, ik zal Pino alleen straffen gaat nooit werken. Er zullen ook momenten zijn dat jij er niet bent en dan....

Een hond moet een maatje zijn van het hele gezin. En moet niet bij het minste of geringste in zijn nek worden gegrepen omdat hij iets fout doet. Er zijn andere manieren om te straffen.

Je schrijft ergens een keer dat Pino gelukkig is bij jullie. Sorry hoor, maar een pup die pist van angst en daardoor behoorlijk gestresst is, bang om wat fout te doen is niet gelukkig!!!

Eric is hard op weg om Pino te verkloten en sorry dat ik het zeg, maar jij doet er vrolijk aan mee. Je staat erbij en kijkt ernaar! Ik wordt hier gewoon ontzettend naar van. Ik kan het gewoon niet begrijpen, dat je dit laat gebeuren. Je probeert je verhaal (ws door scherpe antwoorden) hier en daar wat bij te draaien. Je hond is niet gelukkig en jouw zegje van ik wil Pino niet meer kwijt, dat maakt je erg egoistisch.

Als Eric (en jij) julie gedrag niet willen veranderen, zie ik maar 1 oplossing Zoek een leuk gezin voor Pino waar hij zich wel gelukkig voelt!

Ik sluit me hier volledig bij aan. Jij had alleen moeten zijn, dan was jij samen met Pino overgelukkig geweest. JIJ bent gek met je hond, dat weet ik maar dit werkt niet met een type als Eric. Deze hond reageert uit pure angst op Eric. Dat kan een half uur duren als jij erbij bent, maar wat als jij er niet bent? Wat dan? Weet je dat?
Een hond hoort dolblij te zijn als de rest van de roedel compleet is. Dat is gebaseerd op vertrouwen. Ik heb het al eerder gezegd; die vertrouwensband met Eric is voor Pino allang weg en als dit zo doorgaat ben jij ook schuldig aan het verneuken van je hond. Misschien is het idd verstandiger om hem te herplaatsen? Denk daar is serieus over na en wees eerlijk tegenover jezelf en je Pino.

Waarom ik dacht dat we er ruzie over zouden krijgen? Omdat iedereen die op zijn gedrag aangesproken wordt geÃ¯rriteerd raakt.
Bij mij liggen ruzie en vrede heel nauw ... ik verwoord een heftige woordenwisseling met stemverheffing als een ruzie ... dat is het in mijn ogen ook en zo zie ik dat al mijn hele leven.

Maar goed ... ik heb met Eric gepraat en eigenlijk verliep het gesprek heel goed. Heb me als de 'roedelleider' opgesteld ... iets wat ik niet vaak doe maar als ik het doe weet Eric dat het menens is.
Goed ... ik heb Eric flink duidelijk gemaakt dat Pino MIJN hond is en IK bepaal wat wel en niet door de beugel kan en dat Eric zijn gedrag totaal om moet gooien voor wat Pino betreft. Ik heb met Eric afgesproken dat hij Pino niet meer straft ... geen boze stem meer, niet meer in z'n nek grijpen, zichzelf niet grootmaken, niet boos aankijken, helemaal niets meer. Als Pino dan iets fout doet dan pakt hij maar een speeltje ofzo om Pino af te leiden maar dat hij niet meer mag straffen.
Vervolgens uitgelegd dat we voorlopig Pino eerst een paar minuten negeren als Eric thuiskomt en dat Eric daarna iets superlekkers aan Pino geeft (stukje kaas, stukje worst, koekje, staafje of iets dergelijks).
Ook dat Eric mij tijdens zijn zomervakantie goed observeert ... kijkt naar hoe ik met Pino omga, hoe ik Pino corrigeer, hoe ik met Pino train, hoeveel energie ik in Pino steek en hoe ik ervoor zorg dat Pino altijd blij is om me te zien en om bij me te zijn.
Na de vakantie gaat Eric dus ook ABC met Pino doen. Ik hou me wat dat betreft op de achtergrond en kijk alleen ... in het begin van een afstand maar later zal ik langs de zijlijn staan. Het is geen optie om samen te trainen met Pino, vandaar dat we dit zo doen.

Ik zal het vast en zeker allemaal niet op en top hebben verwoord ... maar dat merk ik dan vanzelf weer.

Het HondenForum

Pino is bang voor Eric

Re: Pino is bang voor Eric

Re: Pino is bang voor Eric

Re: Pino is bang voor Eric