Het HondenForum

Wil de hond schreef:. Vooral als er niet echt een duidelijke afstand zit tussen hun posities.
:

Ze staan dicht bij elkaar, en je ziet ze wisselend de ander afbluffen. Maar als het om het echie gaat, geloof ik dat sien een gevecht zal winnen, en ze zal de komende maanden vast ook nog groeien. Dus mijn gok zou zijn dat sien ranghoogste is of wordt, voor zover het daar om gaat.

Overigens bemoei ik me niet met hun onderlinge wissewasjes. Hoewel, dat heb ik wel gedaan tijdens siens blessure. Buiten is spok sneller en wendbaarder, en zo in staat haar alle kanten op te laten rollen. Dat wilde ik toen niet hebben natuurlijk.

MARC_S schreef:[
Hier ben ik het niet helemaal mee eens hoor Sien hoeft niet ranghoog te zijn of zich ranghoog te voelen om dit gedrag te tonen. Sien kan ook gewoon een hond zijn die erg op grenzen is en niet graag andere honden die ze niet kent om zich heen heeft. Zij zal dan uit eigen karakter dat gedrag tonen zonder een punt te willen maken naar Spok en Jan.:

Moeilijk te zeggen zo. Ik denk idd dat sien ook heel goed zo'n hond zou kunnen zijn.

Toch heeft ze dit gedrag weinig of althans niet in deze hevigheid getoond toen ze in Claudia's roedeltje leefde ( waar ze zeker niet ranghoogste was of wilde worden ). Maar het zou ook kunnen zijn dat ze toen nog te jong was en zich te nog onzeker daarvoor voelde.

MARC_S schreef: De rangen zijn zo ongeveer vanzelfsprekend al goed als je zo nu en dan iets aan je hond vraagt. Jij bepaald wanneer, waar en hoelang er gewandeld wordt. Jij bepaald, wat wanneer en hoeveel er gegeten wordt. Jij bepaald eigenlijk al alles voor Sien en meestal zijn honden dan vanzelf gewoon ranglager. Sommige honden niet, maar dan trek je wat touwtjes aan en dan is dat zo geregeld.

Ik geloof eigenlijk niet dat ik een rangordeprobleem met sien heb, maar ja, dat geloof ik toch al niet zo snel, dus dat zegt ook weer niet alles

Inge O schreef:

Zoie schreef:Als dit zo zou zijn, zou het dan kunnen helpen als ik mijn positie als ranghoogtse meer zou gaan benadrukken, of is dit een zaak van de honden onderling ?

dit is volgens mij een heel complex iets, omdat een hond-hond-relatie toch heel wat anders blijft dan een hond-mens-relatie.

weer een vlamvoorbeeld : zij was roedelleidster, maar van het onzekere (dus scherpere) type. ontegensprekelijk stond ze onder mij qua rang, maar dat speelde helemaal niét in haar gedrag naar de rest van de roedel.
andersom blijkt dat dan weer wél zo te zijn : sinds ze leider-af is, is ze acuut supergehoorzaam geworden. niet dat ze voordien niet luisterde, nee, zeker niet. maar er bleef voor haar wel een conflict met haar machogedrag naar de anderen. nu ze dat niet meer hoeft te vertonen, is ze echt helemaal omgetoverd in een mak lammetje .

tsja, misschien moet ik dan nog een hond nemen die duidelijk boven sien komt te staan

hah, nee hoor, twee is genoeg, daar laten we het bij.

Gehoorzaam is sien wel, vind ik. En wild en jong, dus het kan nog wel beter worden, vooral zonder bal, maar trainbaar is ze gelukkig wel.

Rami schreef:[
Sorry, als ik een beetje oftopic ga (vooral sorry Jan) maar ik vind dit toch ineens zo een eye-opener, dat ik er even op wilde reageren.

ja, wil je wel even ophouden met inbreken in mijn topic

Haha, nee hoor, je reactie is geheel on - topic, en breng gerust je eigen problemen in.

Wil de hond schreef:Je zult niet alleen je eigen positie moeten versterken maar ook de onderlinge posities. Maw., jij zult vanuit je leidinggevende positie ook heel duidelijk aan moeten geven wie van de twee waar staat, en daar ook eerlijk in zijn, dus geen positie opdringen maar gewoon realistisch zijn.

Wat overigens, mocht het je allemaal heel goed afgaan, niet wil zeggen dat dit gedrag van Sien dan tot het verleden zal gaan behoren. Dat hangt er denk ik helemaal vanaf hoe zij haar wereldje dan ervaart. Het kan best zo zijn dat zij altijd weer wil blijven proberen of ze niet toch weer eens een punt kan maken, naar Spok toe. Vooral als er niet echt een duidelijke afstand zit tussen hun posities.

Honden zijn nl. nogal van het volhouderige, drammerige.

Het in rood geschreven woord was mij ontglipt in het oorspronkelijke bericht. Het leek me echter belangrijk genoeg om het op deze manier even te korrigeren.

uiteraard hadden we al begrepen dat dat woord er had moeten staan, Wil !

Zoie schreef:

Inge O schreef:

Zoie schreef:Als dit zo zou zijn, zou het dan kunnen helpen als ik mijn positie als ranghoogtse meer zou gaan benadrukken, of is dit een zaak van de honden onderling ?

dit is volgens mij een heel complex iets, omdat een hond-hond-relatie toch heel wat anders blijft dan een hond-mens-relatie.

weer een vlamvoorbeeld : zij was roedelleidster, maar van het onzekere (dus scherpere) type. ontegensprekelijk stond ze onder mij qua rang, maar dat speelde helemaal niét in haar gedrag naar de rest van de roedel.
andersom blijkt dat dan weer wél zo te zijn : sinds ze leider-af is, is ze acuut supergehoorzaam geworden. niet dat ze voordien niet luisterde, nee, zeker niet. maar er bleef voor haar wel een conflict met haar machogedrag naar de anderen. nu ze dat niet meer hoeft te vertonen, is ze echt helemaal omgetoverd in een mak lammetje .

tsja, misschien moet ik dan nog een hond nemen die duidelijk boven sien komt te staan

hah, nee hoor, twee is genoeg, daar laten we het bij.

Gehoorzaam is sien wel, vind ik. En wild en jong, dus het kan nog wel beter worden, vooral zonder bal, maar trainbaar is ze gelukkig wel.

Hahaha, is ook niet succes verzekerd vrees ik. Ik heb Bram die diep onderaan staat in de roedel; Saar is hem aardig de baas, en Moos verkeerd op eenzame hoogte bovenin. De enige die van afstand, langzaam terugdeinzend, een enorme waffel opentrekt is hij dus

Inge O schreef:

Moos schreef: Hahaha, is ook niet succes verzekerd vrees ik. Ik heb Bram die diep onderaan staat in de roedel; Saar is hem aardig de baas, en Moos verkeerd op eenzame hoogte bovenin. De enige die van afstand, langzaam terugdeinzend, een enorme waffel opentrekt is hij dus

het waffel opentrekken van een pup is toch nog wat anders dan het uitval/imponeer/territoriumgedrag van een volwassen hond, marloes .

Jawel, weet ik wel, realiseerde ik me ook toen ik dit gepost had
Maar je zou dan denken dat vanuit het 'rangorde-principe' Bram achter Moos aan zou moeten kakken om hem alles op te laten lossen i.p.v er zelf in eerste instantie op af te gaan, toch?

Wil de hond schreef:Wat ik beschrijf gaat over gedrag naar andere honden toe van honden die samenleven met meerdere honden, maar zeker niet voor alle honden die samenleven met andere honden.

Ik denk in de eerste plaats aan onzekere honden die eigenlijk in de direkte konfrontatie met roedelgenoten eigenlijk niets zien omdat ze vrij zeker zijn dat ze dat gaan verliezen maar toch de drang hebben zich als "belangrijk e.d." te profileren.

Natuurlijk, er kunnen andere zaken meespelen, zoals angst, of gewoon mede door de baas aangeleerd gedrag etc.

Maar wat ik beschrijf is wel degelijk één van de oorzaken/drijfveren van aanvalsgedrag, ook zoals dat van Sien.

Maar goed, ik zei in het begin al dat ik slechts af kan gaan op wat ik gezien heb en in kan schatten aangaande Sien, Spok en Jan. Zoals ik begreep heeft Sien behoorlijk wat ervaring waar het gaat om omgang met andere honden, dit maakt het voor mij in ieder geval waarschijnlijker dat zij het over deze boeg gooit dan bv. een hond als Dapper.

Tis ook allemaal nogal ingewikkeld natuurlijk, alles wat met interaktie tussen honden en hun omgeving te maken heeft.

Ingewikkeld ja, maar erg interessant.
Het 'territorium-gevoel', het wegjagen van vreemde honden, herken ik toch wel erg in het gedrag van onze Silka.
In het bos-asiel in Istanbul leefde ze aan de rand (bij het hek) en zou zij vaak het onderspit delven.
Misschien is het wel zo dat ze het in haar ogen nu zo prima heeft (een 'maatje', veiligheid, eten, onderdak) dat ze om die reden indringers weg jaagt. Hoewel dat misschien te 'bedacht' is (door mij, bedoel ik).

O enne... Jan, mijn vorige reactie was niet echt oftopic, maar het gaat hier om jou en Sien, natuurlijk. Alleen steek ik er zo ook wat van op!

Als rangorde binnen de roedel een rol speelt moet dus het gedrag wegvallen als de roedel, lees dus Spok, wegvalt en daar geloof ik niets van. Dit gedrag is gerelateerd aan Sien en niet aan de roedel.
Ik kan me dus niet vinden in de nu geponeerde stelling.

Verder geloof ik niet dat een hond denkt op de wijze zoals nu beschreven. Als hij een punt scoort tegenover Pietje zal hij niet denken Zo Jantje, heb je dat gezien? Hij stijgt in zelfvertrouwen voor zichzelf, maar dan ook alleen voor zichzelf en niet om aan andere te laten zien dat hij ook wat in de mars heeft.

Eline* schreef:Als rangorde binnen de roedel een rol speelt moet dus het gedrag wegvallen als de roedel, lees dus Spok, wegvalt en daar geloof ik niets van. Dit gedrag is gerelateerd aan Sien en niet aan de roedel.
Ik kan me dus niet vinden in de nu geponeerde stelling.

Maakt in jouw ogen de mens (in dit geval Jan) dan geen deel uit van de roedel? Als Spok wegvalt is er altijd nog Jan die 'beschermd' moet worden. (Dit alles natuurlijk uitgaande van de theorie dat het gedrag dat Sien laat zien voorkomt uit bescherming/wegjagen van indringers).

Eline* schreef:Verder geloof ik niet dat een hond denkt op de wijze zoals nu beschreven. Als hij een punt scoort tegenover Pietje zal hij niet denken Zo Jantje, heb je dat gezien? Hij stijgt in zelfvertrouwen voor zichzelf, maar dan ook alleen voor zichzelf en niet om aan andere te laten zien dat hij ook wat in de mars heeft.

Maar is er niet toch iets van interactie tussen honden? 'Kijken' honden niet naar elkaars gedrag? Niet dat er punten gescoord moeten worden (daar geloof ik ook niet zo in) maar meer dat de ene hond zeker gedrag laat zien (bijv. wegjagen/aanvallen) OMDAT de ander het juist niet laat zien?

Inge O schreef:

Moos schreef: Maar je zou dan denken dat vanuit het 'rangorde-principe' Bram achter Moos aan zou moeten kakken om hem alles op te laten lossen i.p.v er zelf in eerste instantie op af te gaan, toch?

zo simpel ligt het ook weer niet, juíst niet bij een pup die nog geen zelfvertrouwen heeft, en alles nog moet verkennen. daarbij spelen die rangorderegels (nog) niet.

Ah, oke, weer wat geleerd

Eline* schreef:Als rangorde binnen de roedel een rol speelt moet dus het gedrag wegvallen als de roedel, lees dus Spok, wegvalt en daar geloof ik niets van. Dit gedrag is gerelateerd aan Sien en niet aan de roedel.
Ik kan me dus niet vinden in de nu geponeerde stelling.

Jan is er natuurlijk ook nog, verder is een bepaalde manier van zijn op een gegeven moment gewoon dé manier van zijn, iets wat niet zomaar op slag zal veranderen.

Het zal ook best zo zijn dat het gedrag niet alleen Spok- en/of Jan-gerelateerd is. Ik neem aan dat het ook territorium-gerelateerd is.

Verder geloof ik niet dat een hond denkt op de wijze zoals nu beschreven. Als hij een punt scoort tegenover Pietje zal hij niet denken Zo Jantje, heb je dat gezien? Hij stijgt in zelfvertrouwen voor zichzelf, maar dan ook alleen voor zichzelf en niet om aan andere te laten zien dat hij ook wat in de mars heeft.

Vergelijk dan eens de haantjedevoorste op het schoolplein die het prachtig vindt om voor de ogen van zijn schoolgenootjes een onderdeurtje op te zoeken voor een lekker mat-partijtje.

Inge O schreef:

Eline* schreef: Verder geloof ik niet dat een hond denkt op de wijze zoals nu beschreven. Als hij een punt scoort tegenover Pietje zal hij niet denken Zo Jantje, heb je dat gezien? Hij stijgt in zelfvertrouwen voor zichzelf, maar dan ook alleen voor zichzelf en niet om aan andere te laten zien dat hij ook wat in de mars heeft.

los van de sien-situatie heb hier dus wel heel erg mijn twijfels over - natuurlijk gaat het om het individu zelf, maar daarvoor 'gebruikt' het wel een bepaalde situatie, net zoals een gorilla zichzelf ook heel wat vindt als hij op zijn borst trommelt, en dat vinden zijn toeschouwers dus meestal ook.

Ik geloof niet dat een zilverrug zich op de borst gaat staan meppen omdat jij dan peukjes poept, maar omdat hij zich op een bepaalde wijze gemotiveerd voelt. Hij wil je wegjagen en hij voelt zich dus bedreigd, waarin dan ook. Zo werken dieren. Mensen kunnen zich verplaatsen in een ander; althans, de meesten, maar dieren niet.

Rami schreef:Maakt in jouw ogen de mens (in dit geval Jan) dan geen deel uit van de roedel? Als Spok wegvalt is er altijd nog Jan die 'beschermd' moet worden. (Dit alles natuurlijk uitgaande van de theorie dat het gedrag dat Sien laat zien voorkomt uit bescherming/wegjagen van indringers).

Er is altijd interaktie tussen een hond en baas, maar ik geloof er geen jota van dat de motivatie van Siens uitvallen ligt in een instabiele rangorde, want dan zou ze zich wel richting Jan zelf manifesteren.
Wel speelt hier een vorm van leiding geven/nemen en pakken in mee, maar dat staat los van rangorde. Jan moet zijn appel verbeteren en dan geeft hij beter leiding.

Siens motivatie ligt erin dat ze andere honden niet leuk vindt en die moeten weg. Dat is wat ik geloof. Waarom ze ze niet leuk vindt doet niet ter zake. Of dat nou is omdat ze haar roedel verdedigd of zelf aanvalt omdat ze bang is doet er wta mij betreft niet zoveel toe.

Eline* schreef:Maar is er niet toch iets van interactie tussen honden? 'Kijken' honden niet naar elkaars gedrag? Niet dat er punten gescoord moeten worden (daar geloof ik ook niet zo in) maar meer dat de ene hond zeker gedrag laat zien (bijv. wegjagen/aanvallen) OMDAT de ander het juist niet laat zien?

Dan heb je het over de interaktie van de groep tegenover je eigen belang. Hondne passen zich in de groep aan en nemen daarbij in de regel de stemming over van de ranghoogste. Als je in een groep vol zelfverzekerde honden een bangerikje hebt lopen is de kans groot dat als de groep geen alarm geeft de bangert zich terugtrekt en ook stil blijft..mits de prikkel te bedreigend wordt en dan kan de hond alsnog uitvallen. Vaak zie je dan de groep niet volgen, terwijl als een ranghogere uitvalt dat wel het geval is.

Eline* schreef:Ik geloof niet dat een zilverrug zich op de borst gaat staan meppen omdat jij dan peukjes poept, maar omdat hij zich op een bepaalde wijze gemotiveerd voelt. Hij wil je wegjagen en hij voelt zich dus bedreigd, waarin dan ook. Zo werken dieren. Mensen kunnen zich verplaatsen in een ander; althans, de meesten, maar dieren niet.

Heb je het boek "Through the window" van Jane Goodall gelezen?

Zo nee, dan is dit echt een aanrader!

Als je jouw gedachtes echt doortrekt, wordt het dan niet erg moeilijk om bvb. rangorde-strijd te verklaren als zijnde iets wat dieren echt bewust beleven?

Wil de hond schreef:Ik neem aan dat het ook territorium-gerelateerd is.

Ik betwijfel ook dat. Sien hekelt gewoon andere honden van buiten de roedel. Eigenlijk heel normaal. Missschien is ze ze door een gebrekkige socialisatie nooit leuk gaan vinden of ze vindt ze bedreigend en wil ze daarom weghebben, dus valt ze aan. Terrein is daarbij van ondergeschikt belang, wel telt haar zekerheid denk ik.

Vergelijk dan eens de haantjedevoorste op het schoolplein die het prachtig vindt om voor de ogen van zijn schoolgenootjes een onderdeurtje op te zoeken voor een lekker mat-partijtje.

Een hond kan vechten leuk vinden, puur voor de kik en daarvoor zoekt ie lulleljes uit. Mogelijk..
Mogelijk is ook een onderliggende angstmotivatie wat de keuze geeft vechten of vluchten..de sukkels grijp je en de groterts gedraag je je bij of ontwijk je.

Wil de hond schreef: Heb je het boek "Through the window" van Jane Goodall gelezen?

Zo nee, dan is dit echt een aanrader!

Oke!

Als je jouw gedachtes echt doortrekt, wordt het dan niet erg moeilijk om bvb. rangorde-strijd te verklaren als zijnde iets wat dieren echt bewust beleven?

Hoezo dan? Dieren zijn toch niet van lotje?
Als jij op mijn plek op de bank zit en ik wil dat je daar weggaat maar ik durf je niet weg te sturen kan ik trucjes uithalen, ik kan ruzie met je maken en je op je nek springen of het accepteren..of ik zie je al vriendelijk glimlachen als ik binnenkom en ik kijk je aan waarop jij opstaat!
Daar heb ik het niet voor nodig me in jou te verplaatsen. Dat is puur normale interaktie wat je bij kleine kindjes ook ziet en die kunnen zich ook nog niet in een ander verplaatsen.

Rangorde, rivaliteit, is zo´n kompleks gebeuren dat je dit niet kunt verklaren zonder een zeker vermogen tot empathie aanwezig te achten. Dieren kunnen niet alleen maar gebaseerd op moment-opnames een positie handhaven in een ingewikkelde sociale struktuur.

Rangorde is voor mij te vergelijken met schaken, je moet je bewust zijn van alle stukken die je op het bord hebt staan, weten wat de mogelijkheden zijn van elk stuk, weten hoe deze stukken te laten samenspelen en ook moet je heel goed weten wat je tegenstander op het bord heeft staan en daarmee doet, kan doen of gaat doen, pogend hem te beïnvloeden met je eigen "speelgedrag".

Schaken dus, maar dan op honds niveau natuurlijk.

Echt, uitgaan van een totaal onvermogen tot inleving in soortgenoten doet mij denken aan naweëen van Descartes´ opvattingen.

Wil de hond schreef:Rangorde, rivaliteit, is zo´n kompleks gebeuren dat je dit niet kunt verklaren zonder een zeker vermogen tot empathie aanwezig te achten. Dieren kunnen niet alleen maar gebaseerd op moment-opnames een positie handhaven in een ingewikkelde sociale struktuur.

Hoezo momentopname? Dieren hebben toch een geheugen?

Rangorde is voor mij te vergelijken met schaken, je moet je bewust zijn van alle stukken die je op het bord hebt staan, weten wat de mogelijkheden zijn van elk stuk, weten hoe deze stukken te laten samenspelen en ook moet je heel goed weten wat je tegenstander op het bord heeft staan en daarmee doet, kan doen of gaat doen, pogend hem te beïnvloeden met je eigen "speelgedrag".

Schaken dus, maar dan op honds niveau natuurlijk.

Echt, uitgaan van een totaal onvermogen tot inleving in soortgenoten doet mij denken aan naweëen van Descartes´ opvattingen.

Oooee bah Wil, geen descartes spv! :N: Een hond is geen machine en dat is ook helemaal geen uitgangspunt van deze discussie.
Vraag is of het mogelijk is in een ingewikkelde sociale struktuur te leven zonder je te kunnen inleven in de ander. Notabene een bij doet dat ook.
Ik ben dus van mening dat dat prima kan.
Echter sluit dat geen voorspellend vermogen uit en het sluit ook niet uit dat individuen elkaar prima kunnen inschatten. Puur leerervaringen op basis van conditionering en communicatie onderling..want honden kunne elkaar prima verstaan.

interessante discussie, beschikt een dier over empathie of niet ? Mensapen geloof ik wel, honden geloof ik niet, al zal ook empathie net als andere menselijke vermogens niet uit het niets in de evolutie zijn ontstaan. Hoe dat precies zit ...

Wat de rangorde betreft, vanavond hoorde ik een diep gegrom beneden in de gang, dus ik ging eens polshoogte nemen. Lag sien bij de tas met allerlei lekkers die ik voor luna had klaar gemaakt, spok op een paar meter afstand daarvan. Dus ik loop naar de tas, en dan zie je sien meteen dimmen en deemoedig worden. Had ik een rangordeconflict gehad, had ze wel anders gereageerd. En zo kan ik wel doorgaan. Dus nee, rangordeconflict geloof ik niet in. Dan nog eerder met Luna, maar daar geloof ik ook niet in

Maar Sien raakt toch helemaal in paniek als ze aan de riem zit en er komt een hond aan? Dan kan ze dus niet weg. Ik ga er dan vanuit dat het toch angst is wat haar drijft tot uitvallen. Los=afbluffen van andere honden, en ze kan snel weer weg, vast=geheel hysterisch worden want ze kan geen kant op. Ik ga voor een angst-bluffer.

Sunnybunny schreef:Maar Sien raakt toch helemaal in paniek als ze aan de riem zit en er komt een hond aan? Dan kan ze dus niet weg. Ik ga er dan vanuit dat het toch angst is wat haar drijft tot uitvallen. Los=afbluffen van andere honden, en ze kan snel weer weg, vast=geheel hysterisch worden want ze kan geen kant op. Ik ga voor een angst-bluffer.

nee hoor, de sien van de eerste maand is er helemaal niet meer. Niks paniek aan de lijn, gewoon recht er op af, aanvalluhhhh.

Het is hier oorlog met de honden van twee huizen verderop. Dat zijn we er dus aan het uittrainen, en het gaat al heel goed. Vanmorgen nauwelijks uitgevallen hoewel ze op 1, 5 meter voorbij liepen, aandacht vasthouden, gaat allemaal steeds beter. Sien is goed trainbaar, beter dan spok, veel beter, denk zelfs beter dan Luna. Zulke dingen krijg ik er allemaal wel uit. In het begin stond ze hier nog voor het tuinhek te freaken, terwijl er geen hond te bekennen was.

Zoie schreef:

Sunnybunny schreef:Maar Sien raakt toch helemaal in paniek als ze aan de riem zit en er komt een hond aan? Dan kan ze dus niet weg. Ik ga er dan vanuit dat het toch angst is wat haar drijft tot uitvallen. Los=afbluffen van andere honden, en ze kan snel weer weg, vast=geheel hysterisch worden want ze kan geen kant op. Ik ga voor een angst-bluffer.

nee hoor, de sien van de eerste maand is er helemaal niet meer. Niks paniek aan de lijn, gewoon recht er op af, aanvalluhhhh.

Het is hier oorlog met de honden van twee huizen verderop. Dat zijn we er dus aan het uittrainen, en het gaat al heel goed. Vanmorgen nauwelijks uitgevallen hoewel ze op 1, 5 meter voorbij liepen, aandacht vasthouden, gaat allemaal steeds beter. Sien is goed trainbaar, beter dan spok, veel beter, denk zelfs beter dan Luna. Zulke dingen krijg ik er allemaal wel uit. In het begin stond ze hier nog voor het tuinhek te freaken, terwijl er geen hond te bekennen was.

Dan heb ik niets gezegd

Sunnybunny schreef:[
Dan heb ik niets gezegd

nou ja, het toont toch wel aan dat er bij sien toch ook wel sprake is/ was van een onderliggende angst. In het begin viel er nauwelijks met haar aan de lijn te wandelen, kan me nog herinneren dat ze van een opgelopen snauwpartij langer dan een half uur in de war was.

Sunnybunny schreef:

Zoie schreef:

Sunnybunny schreef:Maar Sien raakt toch helemaal in paniek als ze aan de riem zit en er komt een hond aan? Dan kan ze dus niet weg. Ik ga er dan vanuit dat het toch angst is wat haar drijft tot uitvallen. Los=afbluffen van andere honden, en ze kan snel weer weg, vast=geheel hysterisch worden want ze kan geen kant op. Ik ga voor een angst-bluffer.

nee hoor, de sien van de eerste maand is er helemaal niet meer. Niks paniek aan de lijn, gewoon recht er op af, aanvalluhhhh.

Het is hier oorlog met de honden van twee huizen verderop. Dat zijn we er dus aan het uittrainen, en het gaat al heel goed. Vanmorgen nauwelijks uitgevallen hoewel ze op 1, 5 meter voorbij liepen, aandacht vasthouden, gaat allemaal steeds beter. Sien is goed trainbaar, beter dan spok, veel beter, denk zelfs beter dan Luna. Zulke dingen krijg ik er allemaal wel uit. In het begin stond ze hier nog voor het tuinhek te freaken, terwijl er geen hond te bekennen was.

Dan heb ik niets gezegd

Vlak het verhaal winstervaringen niet uit. Ze is loops geweest en heeft geleerd. Wat Jan al aangeeft..Sien is slim en dat is soms echt verdomde lastig.

Inge O schreef:ik borduur verder op vlammetjes gedrag : zij kan in een extreme mate pochgedrag vertonen dat totaal zinloos is, als het niet zou zijn om er een effect op een toeschouwer mee te bereiken. voorbeeld : zit er een dikke houtduif op het erf, en neemt vlam een paar zeer extreme sprongen richting duif, zo van het type waarbij alle 4 de poten bijna tegelijkertijd op de grond bonzen, waarbij haar laatste 'bons' zo nadrukkelijk is dat ze bijna een halve meter dóór de grond heen schiet .

wat is hiervan het belang, de motivatie? je denkt toch niet dat ze echt iets tegen die duif heeft? bij uitbreiding doet ze dit ook naar andere totaal irrelevante futiliteiten hoor, het gaat háár om de show, een ongevaarlijke show, waarmee ze niks te verliezen heeft, maar wel vanalles uitdrukt. dit doet ze niet meer sinds ze leider-af is, is haar motivatie tov. die duif nu ook veranderd? nee toch ?

Wat denk jij dan dat ze denkt ten opzichte van haar toeschouwers?
Zou het niet zo kunnen zijn dat ze uitgelaten is en daardoor haar energie een richting opstuurt? Als ik hier mijn schoenen aantrek ontstaat er ook één grote zinloze herrie met als enige doel ontladen.

Wat betreft empathie:

Ik zie het ongeveer zo: Je hebt wit en je hebt zwart. Wit is ons menselijke vermogen en zwart is het vermogen van een amoebe. Daartussenin zit een schaal grijstinten, hoe verder je van de mens vandaan komt hoe dichter je in de buurt van zwart komt. Maar echt alleen maar zwart-wit denken in deze is naar mijn opvatting fout. Typisch menselijk denken, superioriteitsdenken.

Het is voor ons mensen net zo moeilijk om ons echt in te leven, voor te stellen hoe bvb. een hond dingen beleeft als andersom. Maar nogmaals, de afwezigheid van de menselijke vorm van empathie impliceert geenszins de afwezigheid van een vorm van...

Inge O schreef:deze ga ik opslaan, wil .

Er is vooralsnog geen wetenschappelijk bewijs voor enige juistheid in mijn denken hoor.