Het HondenForum

Natas. schreef:

Zoie schreef:

Natas. schreef:[ Blijft Sien het trouwens doen of alleen bij binnenkomst? Bij het laatste zou je Sien daarna mss ook vrij kunnen geven.

het hangt van veel faktoren af. Ze kan b.v. mijn moeder in haar eigen kamer aangrommen of aanblaffen. Maar iemand die gewoon zit en verder niets doet, zou ze met rust laten.

Maar als die persoon weer opstaat misschien weer wel?
Dat is dus wat Rais deed in de tuin van mijn moeder, daarom denk ik dat ik haar gedurende het hele bezoek in de gaten moet houden. En als het bij Sien ook zo is dan is vrij geven na binnenkomst + rust gekeerd wellicht niet zo'n goed idee.

ja, dat zou kunnen, misschien ook niet. Erg gestresst is ze overigens niet als ze het doet, ik doorbreek het zo ( al weet ik nog niet zo goed op welke toon ik dat moet doen ) en binnen een paar seconde kan ze dan ook weer met spok in de kamer tussen de visite spelen.

Ik ben een beetje bang dat ze mensen en visite heel naar gaat vinden als ik haar weg- of af ga sluiten.

Aan de andere kant ben ik bang dat hoe minder schuw ze wordt, en hoe meer praatjes ze krijgt, hoe groter de kans is dat ze nog eens gaat snappen.

Hopelijk krijg ik goed advies van de GT.

Wat ik graag even kwijt wil, zonder verder me te mengen in alle gesprekken die nu spelen, wnat ik heb niet alles nu gelezen, is over het naar de mand toelopen om te knuffen.
Ik zou dat niet doen en wel om het volgende; de mand staat op de grond en Raisa ligt daarin. Jij komt naar haar toe, buigt je over haar heen en kijkt haar ongetwijfeld zwaar in love aan, streelt haar over de kop en aait haar, kussie kussie en vertrekt weer..Hoe verschrikkelijk dominant! Als onzekere hond die toch al vrij onderdanig is kan dat best heftig overkomen. Ik kan niet inschatten of ze dat ook zo ervaart ( jij waarschijlijk wel, want je kan aan haar houding zien of ze extra drukt) maar om die reden zou ik het even laten.
Negeer haar maar eens wat meer, wie weet voelt ze zich wat vrijer in huis.

Hai Eline,

Ik zal haar meer gaan negeren, is zeker het proberen waard.
Ik hou er wel altijd al rekening mee door niet over haar heen te gaan hangen, niet strak aankijken, etc. De meeste keren reageert ze ook gelukzalig op de oorkietel of buikmassage, maar soms reageert ze idd onderdanig.

Inge O schreef: tja, ik weet niet of je daarvoor je 'woordjes' moet veranderen - ik gebruik ook héél vaak gewoon uitnodigende taal, alleen verwacht ik wel dat ze dan ook op die uitnodiging ingaan .
als je dat met raisa zou willen veranderen kan je dat niet zomaar van de ene dag op de andere doen, daar zou ze natuurlijk niks van begrijpen. je zou dan in een tussenfaze eventueel wel met duidelijker 'commando's (pfff, wat een vervelend woord in deze context ) kunnen werken, en die geleidelijk weer vervangen door je gewonere woordjes/zinnetjes, maar er wel dezelfde reactie op verwachten.

Gaan we ook proberen!

Heb het topic met veel interesse gelezen en kom nu met een zeer late reactie .

Bella kan met haar onderdanig gedrag erg manipuleren. Dat is als Turkse jonge hond haar overlevingsstrategie geweest.
Toen ik het goed had leren onderscheiden van haar angst, was het betrekkelijk eenvoudig hiermee om te gaan.
Drama gedoe negeren of kortweg "nee".

Wat betreft haar angst: een kommando wordt zo neutraal mogelijk gegeven.
Is mijn stem te hard of ongeduldig, dan staat ze ogenblikkelijk schuins opzij klaar om een klap of trap te ontwijken, die ze kennelijk verwacht, en luistert dus helemaal niet meer.

Dit was kort na haar komst bij mij duidelijk.
Ik ben begonnen veel met gebaren te werken: zit, af, blijf, hier e.d. en het daarbij horende woord te benoemen. Daarbij hield ik mijn stem zo neutraal en zacht mogelijk.

Naar mijn vader, die een zware stem heeft en geneigd is bij weigering van een kommando dit eindeloos met stemverheffing te herhalen, luisterde ze voor geen meter.
Ik heb mijn vader de gebaren geleerd en dit gaat nu prima!
Misschien een tip voor schrikachtige/angstige hondjes?

Raisa is geen drama-queen hoor, die sluit zich dan af en gaan de luiken dicht.

Ik denk dat met gebaren werken goed is bij allerlei typen honden, lichaamstaal is erg duidelijk voor ze.
Ik werk dus ook veel met gebaren, en inderdaad je stem wat verheffen werkt absoluut niet bij angstige hondjes.