Ik wilde eigenlijk wachten met een update tot het nieuwe jaar. Zodat ik jullie kon vertellen over het uitje naar zusje lief wat er aan zit te komen en waar Kian ook mee naar toe mag.
Ik ben namelijk heel benieuwd of Taran het zo goed blijft doen op hormonaal gebied in hetzelfde huis, dezelfde kamer zelfs, met 2 knappe hondendames. De vorige date ging wegens omstandigheden niet door dus nu in de herkansing.
Daarbij kon ik in het nieuwe jaar vertellen over Kians eerste ervaring met vuurwerk.
Maar toen......
was het 23 en 24 december

En gebeurde er wat waarvan ik zeker weet dat ik NIET op jullie medeleven kan rekenen maar waar jullie ws. wel vreselijke lol om gaan hebben. In het kader van kerst gun ik jullie dat

. Dussssssss.... een update.
Ik HAD vroeger een Saarlooswolfhond die best graag at maar niet vrat. Ook HAD ik vroeger een Saarloos, die, gewoon zoals de meeste saarlooswolfhonden niet alleen thuis wilde blijven. Goed, HAD dus.
Toen kwam Kian. Onze Hippie met zijn onschuldig rood smoelwerkje die Taran binnen een week volledig om zijn pootjes wikkelde. Kian die volledig geobsedeerd is door alles wat wel en niet eetbaar is en die bergen verzet om bij dat eetbare en niet eetbare spul te komen.
Zoals jullie konden lezen heeft hij zelfs in Taran een soort van mobiele berg gevonden waardoor hij op de aanrecht zat om daar te shoppen.
En Dat, mijn dames en heren, Dat was verkeerd. Taran heeft ontdekt dat daar op de aanrecht wat te halen valt
Het begon vorige week met 2 pakjes pens. Kian zat in de bench, dus Taran moest de dader zijn. Niet daar daaraan te twijfelen viel overigens want hij kwam ons luid boerend verwelkomen en de penslucht was bijna te snijden.
Beetje vreemd was het wel want er was ooit een tijd dat Taran niet alleen wilde zijn en was hij dat wel, dan at hij niet. Niks dus, ook geen stukjes kip of pens.
Gisteren gingen we even weg. 2 uurtjes. "ligt het voer in de achterbouw", vroeg ik nog onschuldig voor we vertrokken. En ja, daar lag het veilig te wezen.
Echter, dat gold niet voor de doos eieren. 10 kakelverse eitjes, groot formaat die op de aanrecht netjes in hun doosje stonden te wachten om vandaag een boerenomelet te worden alsmede een cake.
Taran kwam ons luid krakend tegemoet en er vielen stukjes eierschaal uit zijn bek. Vreselijk vrolijk werd hij ervan. Tenslotte krijg hij in de zomer wel eens een eitje van onze eigen kippen. Is dat even handig als de baasjes een kant en klaar kippenhokje op de aanrecht zetten.
Kian voelde zich ws vreselijk miskent want die heeft zijn UIterste best gedaan nog snel wat eierschaal naar binnen te werken toen hij uit de bench kwam. 10 eieren met een flink stuk doos had Taran op. De misdadiger.
En toen? nou toen niks. Hij was blij dat we weer thuis waren, heeft een uurtje later enthousiast zijn voer opgegeten en ging daarna met een volle buik slapen.
Tot vannacht dan....................
Toen hadden we een ontplofte wolf

Hij had er geen last van, behalve dat hij het vervelend vond niet meer op een schoon stukje vloer te kunnen lopen. Toen we dus vanmorgen beneden kwamen (niks gehoord ook gewoon, best schandalig) lag Taran helemaal opgevouwen op zijn kussen . Een soort van zwart eiland op een grote bruinige zee.
Nu, vele rollen papier later en een fles allesreiniger armer begint het weer een beetje normaal te ruiken. Taran heeft zich vol ijver op zijn voerbak geworpen en stuitert nu buiten rond.
Ik heb de indruk dat we een beetje te entousiast zijn geweest met Taran leren zonder ons thuis te blijven. Met dank aan een blije Hippiepup en een enthousiaste nepwolf.
