Het HondenForum

wat ik me afvroeg is voor jullie de keus van een ras ook afhankelijk van de gezondheid van het desbetreffende ras?

zoals jullie weten heb ik nu 2flatcoateds maar de gezondheid van dat ras is niet al te jofel,veel honden overlijden aan kanker en tumoren en vaak ook nog op jonge leeftijd(neem b.v beauty van polanen topic medisch)de vaders van mijn beide honden zijn vroeg gestorven en ook allebei aan die rotziekte en canyon heeft ook al een operatie tegen kanker achter de rug(duim aan de voorpoot hebben ze eraf moeten halen)ik mag echt blij zijn dat ruby nu 11 is en canyon ruim 8.voor mij is dit ook een grote reden dat ik hierna geen flat meer neem,dit ras is lang pup en als ze dan eindelijk volwassen zijn is het nog maar de vraag hoe lang je ze nog bij je kan houden.ik vindt het nog steeds een heel mooi en geweldig ras om te hebben en het karakter is ook helemaal top maar de gezondheid staat mij dus tegen.

is gezondheid bij jullie ook een reden om wel of niet te kiezen voor een ras?

fabienne s schreef: is gezondheid bij jullie ook een reden om wel of niet te kiezen voor een ras?

Absoluut.

fabienne s schreef: is gezondheid bij jullie ook een reden om wel of niet te kiezen voor een ras?

Jazeker, want als de west highland white terriër of de Cavalier King Charles spaniel niet met zoveel ziektes te kampen had gehad. Dan hadden we misschien wel voor zo'n hondje gekozen i.p.v een Markiesje (wat ons 2e hondje wordt, waarschijnlijk volgend jaar)

Jazeker, daarom heb ik gekozen voor een OEB en niet voor een EB-dr komen gewoon veeeel en veeeel te veeeel gebreken voor bij dat ras het is dood en dood zonde

fabienne s schreef:wat ik me afvroeg is voor jullie de keus van een ras ook afhankelijk van de gezondheid van het desbetreffende ras?

Nee, anders hadden we geen doggen gehad...

fabienne s schreef:
is gezondheid bij jullie ook een reden om wel of niet te kiezen voor een ras?

Alleen de Engelse bulldog zou ik echt niet nemen vanwege de gezondheid. Bij andere rassen waarbij veel gezondheidsproblemen zijn zou ik eerder extra kritisch zijn bij het selecteren van mijn fokker.

Nee. Wel ben ik kritisch geweest op de fokker, en de ouderhonden.

Nanna schreef:Nee, ik laat het absoluut niet meewegen. Ik neem een ras omdat ik er voor val, en niet omdat ik dan misschien goedkoper uit ben bij de dierenarts.

Ik hou er wel rekening mee en niet om de dierenartskosten, maar wel om het idee dat ik misschien maar kort van mijn hond mag genieten en dat het beestje dan veel pijn of ongemak zou moeten hebben.
Natuurlijk heb je nooit garantie, maar voor mij is gezondheid van het ras wel een afweging, buiten dat je natuurlijk de beste fokker wilt kiezen die je kunt vinden.

Nina schreef:Natuurlijk heb je nooit garantie, maar voor mij is gezondheid van het ras wel een afweging, buiten dat je natuurlijk de beste fokker wilt kiezen die je kunt vinden.

Hoe doe je dat dan met de buitenland-hondjes Nina? Hoeveel 10+ buitenlandhondjes kennen we nu op dit forum?

Marion. schreef:

Nina schreef:Natuurlijk heb je nooit garantie, maar voor mij is gezondheid van het ras wel een afweging, buiten dat je natuurlijk de beste fokker wilt kiezen die je kunt vinden.

Hoe doe je dat dan met de buitenland-hondjes Nina? Hoeveel 10+ buitenlandhondjes kennen we nu op dit forum?

Ik heb geen buitenlandse hond.

Nina schreef:

Marion. schreef:

Nina schreef:Natuurlijk heb je nooit garantie, maar voor mij is gezondheid van het ras wel een afweging, buiten dat je natuurlijk de beste fokker wilt kiezen die je kunt vinden.

Hoe doe je dat dan met de buitenland-hondjes Nina? Hoeveel 10+ buitenlandhondjes kennen we nu op dit forum?

Ik heb geen buitenlandse hond.

O? Ben ik even fout zeg :N:
Sorry

ja en nee, ik val op een ras, om uiterlijk en karakter, maar als op de gezondheid letten, ook inhoud, dat ik wel val op honden, die lichamelijk goed uit de voeten kunnen, geen extremen hebben en dus "gewoon"hond kunnen zijn, zoals ik vind dat een hond hond moet zijn? dan wel. ik zal dus nooit vallen op een EB of een sharpei, of 1 of andere enorme platsnuit..

Ja en nee.
Ik zal niet zo snel voor een ras kiezen waarvan ik vind dat het uiterlijk de gezondheid en welzijn beïnvloed zoals een kortsnuitig ras.
Ik wil de fok daarvan niet stimuleren en kies dus voor een ander ras.
Maar verder kies ik een ras dat bij me past.

Marion. schreef: O? Ben ik even fout zeg :N:
Sorry

Geeft niks.
Ik kan er trouwens wel antwoord op geven, hoor, want ik begrijp misschien wel wat je met je vraag bedoelde. Als ik kies voor een buitenlandse (of nederlandse) herplaatser van onbekende afkomst, dan is de gezondheid een risico wat voor mij een gevolg is van die keuze. Baloe is een herplaatser waarvan we niet weten waar hij vandaan komt en in welke omstandigheden hij ter wereld is gekomen. Dan weet je dus niet echt wat je in huis haalt, maar die keuze hebben we destijds gemaakt.
Kies ik voor een rashond, dan wil ik dus wel een ras kiezen waarvan ik enigzins kan vermoeden dat de gezondheid goed is. Omdat ik erg graag lang van mijn hond wil genieten, maar ook omdat ik er mee wil sporten. Dan kijk ik er dus wel naar en zorg ik dus ook dat deze hond bij een meer dan goede fokker vandaan komt om zoveel mogelijk uit te sluiten, maar nogmaals: zekerheid krijg je natuurlijk nooit.
Zo goed?

Ja absoluut, ik heb geen enkele behoefte mee te werken aan het in stand houden van bepaalde rassen waar de gezondheid te triest is om aan te zien.
En dat zijn er helaas best veel.

Nina schreef:Geeft niks.
Ik kan er trouwens wel antwoord op geven, hoor, want ik begrijp misschien wel wat je met je vraag bedoelde. Als ik kies voor een buitenlandse (of nederlandse) herplaatser van onbekende afkomst, dan is de gezondheid een risico wat voor mij een gevolg is van die keuze. Baloe is een herplaatser waarvan we niet weten waar hij vandaan komt en in welke omstandigheden hij ter wereld is gekomen. Dan weet je dus niet echt wat je in huis haalt, maar die keuze hebben we destijds gemaakt.
Kies ik voor een rashond, dan wil ik dus wel een ras kiezen waarvan ik enigzins kan vermoeden dat de gezondheid goed is. Omdat ik erg graag lang van mijn hond wil genieten, maar ook omdat ik er mee wil sporten. Dan kijk ik er dus wel naar en zorg ik dus ook dat deze hond bij een meer dan goede fokker vandaan komt om zoveel mogelijk uit te sluiten, maar nogmaals: zekerheid krijg je natuurlijk nooit.
Zo goed?

Helemaal goed

Ik kies wel bewust voor een rashond, en welk ras heeft geen problemen???. Mijn hart stond stil toen papa Saar op 6-jarige leeftijd overleed aan darmkanker. Saar haar spijsvertering is ook niet helemaal lekker
Nou ja, ze is er nog. In volle gezondheid. Inmiddels ook al 6.5. Wij gaan voor de 15 (en 13 voor Miep)

Marion. schreef: Helemaal goed

Gelukkig. :N:

Marion. schreef:Ik kies wel bewust voor een rashond, en welk ras heeft geen problemen???. Mijn hart stond stil toen papa Saar op 6-jarige leeftijd overleed aan darmkanker. Saar haar spijsvertering is ook niet helemaal lekker
Nou ja, ze is er nog. In volle gezondheid. Inmiddels ook al 6.5. Wij gaan voor de 15 (en 13 voor Miep)

Je hebt ook geen zekerheid en je moet er denk ik ook niet al teveel bij stil staan, want ieder ras heeft zijn zwakheden. Bij mij speelt de gezondheid van het ras dus met name ook een rol, omdat ik wil sporten met mijn hond. Een ras met een korte snuit of een zwakke rug of dat soort dingen zou voor mij dus geen slimme keuze zijn, buiten dat ik het gewoon niet aan zou kunnen denk ik om aan een hond te beginnen met in mijn achterhoofd dat ik blij moet zijn als hij 6 jaar oud wordt. Darmkanker of een slechte spijsvertering is natuurlijk heel erg vervelend en het is zonde als je je hond op vroege leeftijd verliest door zoiets, maar het is (bij mijn weten, shoot me als ik het fout heb ) niet iets wat specifiek in jouw ras voorkomt. Daar let ik dus meer op bij mijn keuze en dan kun je nog altijd 'pech' hebben.

Nee, roep wel dat ik de volgende keer er beter op ga letten, maar weet zeker dat ik toch weer voor een herplaatser zal gaan. En de boxer is oo niet bep. het gezondste ras. Het is en blijft altid een gok. De ene keer is de gok groter dan de andere keer, maar helaas zijn er maar weinig rassen nog heel gezond

Nina schreef:

fabienne s schreef: is gezondheid bij jullie ook een reden om wel of niet te kiezen voor een ras?

Absoluut.

Het is voor mij DE reden om NIET weer voor een Sharpei te kiezen en dan mag ik me nog in mijn handjes knijpen...wat zeg ik? handjes knijpen? Ik mag er wel een fles wijn op lostrekken als ik kijk wat ik aan narigheid heb gehad en wat andere Pei-eigenaren op hun bordje krijgen.

Rimpel heeft "alleen" maar een vlooienallergie waar hij behoorlijk heftig last van kan hebben. Smeer in zijn oren is een zaak van bijhouden.
Zijn ogen zijn goed, nooit wat aan gedaan.
En het ras heeft in de rui last van jeukerij en kaligheid...in zijn algemeenheid.

Voor de rest? Rimpel heeft geen patella, geen Sharpei koorts, geen nierfalen, geen auto-immuunziekten, geen last van zijn ogen, geen tight lip en geen demodex, geen chronische beroerde huid, geen exceem, geen overgevoelige darmen en ga zo nog even door.

Ik mag me dus nog gelukkig prijzen...maar door wat ik om me heen hoor en zie kies ik dus NIET meer voor een Sharpei.
En het ergste vind ik nog...IK vind het schokkend en stuitend wat er allemaal aan de hand is het met het ras...
Sommigen hier ook...

En de betreffende eigenaren die iedere twee maand met hun hond bij de dierenarts zitten? Die iedere maand zo'n beetje de rimadyl van stal moeten trekken bij koortsaanvallen, die met honden zitten die voor hun 1 e verjaardag al drie keer aan de ogen zijn geholpen? Honden die aan de bek geopereerd moeten worden vanwege tight lip?
Ze nemen het zoals het is, ze klagen eigenlijk niet...ze vinden het zielig voor hun hond en daar houdt het op.
Dat het een teken aan de wand is dat bepaalde dierenartsen zich al helemaal toe gaan leggen op 1 ras zegt mijn inziens genoeg...maar de gemiddelde Sharpei eigenaar van de afgelopen 2-3 jaar is niet meer wat het ooit was en geweest is en nog zal worden.
Het zijn in mijn ogen mensen met te weinig kennis, met niet de ambitie dingen te leren, die oeeeh en aaah willen roepen met hun honden, die teveel tijd hebben en te weinig geld, die hun honden op betalingsregelingen kopen omdat ze toch :"vallen voor het ras" maar het niet kunnen betalen. mensen die geen cent over houden in de maand met een hond die iedere maand bij de DA zit.
Die (niet daardoor, maar waardoor wel weet ik niet) ook nog eens een tomeloze fok ambitie ontwikkelen nadat ze twee jaar een Sharpei in huis hebben gehad en binnen een jaar tot twee jaar nog maar eens drie Sharpei;s aanschaffen...

Tja...ik ben wel aardig klaar met het ras en dan heb ik dus nog niet eens echt te klagen

ja ik ben normaal voor de keuze dat een ras zijn functie moet beoefenen, maar de Boxer kan dat niet zoals vroeger...vroeger werd door de duisters als diensthond de bxer boven de duitse herder verkozen en dat is toch door de tijd de topwerker geweest, maar door de menselijke inmenging is dat vermindert, als ik weer een boxer neem dan weet ik bij wie en die fokt op werkeigenschappen en niks met showgelul endat soort stierenlschijt

Marion. schreef:

Nina schreef:Geeft niks.
Ik kan er trouwens wel antwoord op geven, hoor, want ik begrijp misschien wel wat je met je vraag bedoelde. Als ik kies voor een buitenlandse (of nederlandse) herplaatser van onbekende afkomst, dan is de gezondheid een risico wat voor mij een gevolg is van die keuze. Baloe is een herplaatser waarvan we niet weten waar hij vandaan komt en in welke omstandigheden hij ter wereld is gekomen. Dan weet je dus niet echt wat je in huis haalt, maar die keuze hebben we destijds gemaakt.
Kies ik voor een rashond, dan wil ik dus wel een ras kiezen waarvan ik enigzins kan vermoeden dat de gezondheid goed is. Omdat ik erg graag lang van mijn hond wil genieten, maar ook omdat ik er mee wil sporten. Dan kijk ik er dus wel naar en zorg ik dus ook dat deze hond bij een meer dan goede fokker vandaan komt om zoveel mogelijk uit te sluiten, maar nogmaals: zekerheid krijg je natuurlijk nooit.
Zo goed?

Helemaal goed

Ik kies wel bewust voor een rashond, en welk ras heeft geen problemen???. Mijn hart stond stil toen papa Saar op 6-jarige leeftijd overleed aan darmkanker. Saar haar spijsvertering is ook niet helemaal lekker
Nou ja, ze is er nog. In volle gezondheid. Inmiddels ook al 6.5. Wij gaan voor de 15 (en 13 voor Miep)

tuurlijk kan elke hond, van elk ras was krijgen, net zoals wij mensen, maar er zijn natuurlijk wel een aantal rasspecifieke afwijkingen, die niet zonder meer pech zijn, als ze voorkomen

daar hebben wij heel erg rekening mee gehouden. Ik schaf geen pup aan met de wetenschap dat ik blij mag zijn dat hij de 3 jaar haalt. daarom hebben wij de overstap naar de engelse springer spaniel gedaan

Ja, voor mij dé reden om voorlopig niet meer voor de boxer te gaan helaas.

Scooby schreef:

fabienne s schreef:wat ik me afvroeg is voor jullie de keus van een ras ook afhankelijk van de gezondheid van het desbetreffende ras?

Nee, anders hadden we geen doggen gehad...

Nee, helaas zijn wij er ook te laat achter gekomen en nu zijn we min of meer een beetje verslaafd. Anders had ik allang gezegd wij willen geen dog meer. Het enige wat we nu doen is een zo gezond mogelijke lijn proberen op te zoeken en alleen daaruit een dog te nemen. Maar ik vraag me trouwens wel af hoeveel rassen er nog wel echt gezond zijn. Als ik zo om me heen kijk is het bij een heleboel andere rassen ook niet zo geweldig.

nee helaas heeft ook niet elk ras/hond het eeuwige leven,alleen wat ik zo om mijn heen zie is dat het met de flat's al een tijdje slecht gaat en dat die honden echt niet meer zo oud worden.de geschatte eind leeftijd zit nu op de ongeveer 8jaar,ik vindt dat echt zorgwekkend voor een ras.het zelfde vindt ik ook voor de DD gelden en de ierse wolfshond,vindt het geweldige mooie en lieve honden en ik heb wel is gezegd als.......maar de gezondheid houdt mij tegen.binnen de flatcoated wereld zijn er gerust een aantal fokkers die mij aanspreken om een pupje van te nemen maar de kanker is binnen dit ras erfelijk en daar doen ze in engeland al jaren onderzoek naar maar heb ook nog steeds de resultaten niet kunnen vinden.en ik vindt het erg dat ik dus blij moet zijn met dat mijn honden 11 en 8 zijn omdat er veel flat's zijn die die leeftijd dus niet eens halen.

maar karen als bij jou de gezondheid niet de doorslag is vindt je het dan niet vreselijk dat je weet dat jou ras niet oud wordt en je er niet lang van kan genieten?

fabienne s schreef:maar karen als bij jou de gezondheid niet de doorslag is vindt je het dan niet vreselijk dat je weet dat jou ras niet oud wordt en je er niet lang van kan genieten?

Hoi Fabienne,

Natuurlijk vind ik dat heel erg, hoewel er gelukkig ook doggen zijn die wel ouder worden, maar dat weegt niet op tegen datgene waarom ik een dog zo'n fantastische hond vind. Je weet, wanneer je aan een dog begint, dat de kans er in zit dat de hond niet oud wordt. Op de één of andere manier hou je er dan in je achterhoofd ook wel rekening mee, denk ik. Ondanks dat iedere doggen-eigenaar natuurlijk hoopt dat zijn/haar dog wel tien jaar wordt.

Engelse bullen staan er ook niet om bekend oud te worden, en dat vind ik erg. Wij hebben er vier, allevier nog geen drie jaar oud.
Bij de dierenarts komen we zelden, maar het kan ook heel anders gaan.
Luchtpijpvernauwing en patellaluxatie zijn wel de meest voorkomende problemen bij dit ras. Ik hoor ook veel over huidproblemen.
Laten de fokkers eens kijken naar gezondheid in plaats van uiterlijk en showresultaten, dat zou heel goed zijn voor het ras.
Wij hebben gekozen voor engelse bullen om het karakter, ze zijn zo onwijs lief en grappig, voor mij is er geen ander ras.

bullenmama schreef: Laten de fokkers eens kijken naar gezondheid in plaats van uiterlijk en showresultaten, dat zou heel goed zijn voor het ras.

En dat geldt niet alleen voor Engelse Bulldoggen!

Ik ben 1 keer op een show geweest en ik schrok me rot bij de engelse bulldoggen. Hijgende bullen, tong bijna op de grond, poten die náást het lichaam staan met naar binnen gedraaide voeten, of juist als harkjes naar buiten.
En dan een U krijgen.
Hoe is het toch mogelijk dat er met dit mooie ras zo gekloot wordt.

Moet me eigenlijk een beetje schamen want ook ik kies voor een ras waar de gezondheid veelal op de 2de plaats komt.

Moet me wel wat van het hart, lees ook hier op het forum toch wel heel vaak negatieve reacties over engelse bullen.
Sommige niet onterecht, maar vaak ook overdreven, veelal gebaseerd op vooroordelen en negatieve berichtgeving.
Oké, ik zelf sta ook vooraan in de rij om “foute” bullenfokkers er op te attenderen dat ze niet goed bezig zijn.
Want zij zijn de gene die door hun onkunde en/of al dan niet geldelijk gewin het ras naar de kl*te helpen.
[Dan heb ik het niet over de import bulletjes [en alle andere rassen] uit het Oostblok enz, en de puppy “fabrieken” dat is weer een ander verhaal.]
Daar staat tegenover dat er wel dergelijk fokkers zijn, die wel verantwoord bezig zijn, en in staat om gezonde dieren te leveren met een “normale” levens verwachting.
En met “normaal” bedoel ik een levensverwachting van 10 jaar of vaak ook ouder, een bull die wel dergelijk lange wandelingen kan maken, die niet in katzwijn vallen zo gauw het boven de 20 graden word en en en.
Want ondanks de vele vooroordelen zijn er wel dergelijk meer dan genoeg engelsebullen die hier aan voldoen.
Mijn 1ste asiel bull is helaas maar een jaar of 5 geworden omdat hij kanker had, mijn 2de is bijna 10 geworden, tot 2 maanden voor z`n overlijden nooit noemenswaardig ziek geweest.
Kon altijd lange wandelingen maken en rennen als een windhond, en ja boven de 25 graden hield hij het voor gezien
Boets had mogelijk 11 jaar kunnen worden, maar ik heb er voor gekozen hem dit niet aan te doen, zijn broertjes en zusjes zijn op 1 na alle “gezond” 10 tot 12 jaar geworden.
Sjors wordt over een paar maanden 7 jaar is tot nu toe gezond en vrolijk [klop op hout]
En Louwietje 3 jaar is 1 bonk gezondheid en energie, die is altijd vrolijk rent huppelt en speelt de hele dag, en t`jaa nacht`s snurkt hij het huis van z`n grondvesten.
Wat ik dus wil zeggen is dat het absoluut niet alleen maar kommer en kwel is met de engelsebull, dat er wel dergelijk een gezonde populatie bullen rondloopt.
Wat niet weg neemt dat er een portie geluk en vooral een gezond verstand en kennis aan te pas komt om de juiste fokker uit te kiezen, en dan nog kan je pech hebben.
Want ik ben en blijf er van overtuigd dat het de fokkers zijn die de mogelijke negatieve gezondheid/ras eigenschappen in stand houden, zelfs verergeren.
Door onkunde door reglementen door kortstondig geldelijk gewin, noem maar op ………..!!!
Maar dat geld niet alleen voor de engelsebull, dat geld helaas voor vele rassen.

Neemt niet weg, als ik zelf nog in staat ben om na Sjors [hoop dat ik nog jaren van hem mag genieten] een hond te verzorgen, dan zal het hoogstwaarschijnlijk weer een engelsebull worden.
Want voor mij is de engelsebull het mooiste het liefste het intelligentste het gekste/grappigste eigenzinnige/ stront eigenwijze aanhankelijkste om z`n hardst snurkende en vol overgave scheten latende bank liggende gezelschap wat ik me wensen kan.