Het HondenForum

Ben hier eigenlijk wel benieuwd naar, wat doen jullie met honden die hun laatste nestje gehad hebben? Laat je die intact? Laat je die castreren/steriliseren en zoja op welke manier, standaard of via laparoscopie, waarom wel waarom niet etc. etc. etc. Ben benieuwd

Sjefke heeft in 2006 haar laatste nestje gehad, en ik ben er zelf ook nog niet uit of ik haar wil laten steriliseren/castreren en zo ja, hoe.
Dus ik volg dit topic even.

ik weet het nog niet... Sam krijgt geen nest meer..maar ik weet niet of het karakter technisch zo verstandig is om te castreren.

Thica? misschien nog 1 nest, maar dat weet ik ook nog niet, bij haar eigenlijk hetzelfde, alleen heeft thica wel veel meer last van schijndracht en dat zou de knoop wel eens door kunnen hakken.

ik ben er nog niet uit dus en hoe dus ook niet

Als er geen problemen zijn dan laat ik ze gewoon intact.

hier ook zo. Heb hier nu 2 teven van dik 10 jaar, de ene heeft nooit een nest gehad, de andere 5. Beide zijn niet geholpen en zullen ook niet geholpen worden (tenzij er natuurlijk problemen zijn).

Ter voorkoming van problemen als baarmoederontsteking, ter oplossing voor schijnzwangerschappen en voor mijn eigen gemak (en die van de reuen die in huis leven) worden mijn teven gecastreerd nadat ik besloten heb niet meer te fokken.

Alleen heb ik tegenwoordig wat moeite met die laatste beslissing .

Mijn westies hadden voorheen met 5 jaar 2 of 3 nestjes gehad en werden gecastreerd naar hun 'pensioentehuis' geplaatst.

als er geen ernstige medische problemen zijn (schijndrachten, ontstekingen o.i.d), laat ik ze intact.

Danielle schreef:hier ook zo. Heb hier nu 2 teven van dik 10 jaar, de ene heeft nooit een nest gehad, de andere 5.

Is 5 nesten niet erg veel voor een teef?

Ik vraag me dan af waarom je honden hebt, puur voor de fok?...
Honden zullen er idd. geen last van hebben als ze het goed hebben en dat je geen twintig honden wilt en dus keuzes moet maken snap ik ook maar dan zou ik er voor kiezen om even geen nestje te fokken. Het is toch geen gebruiksvoorwerp?.

Waarom besluit jij dan niet als je voor je gevoel bv. aan je tax zit met het aantal honden om dan maar even een tijdje niet te fokken? Wat maakt het dat je windhonden en langhaar blijven en de ruwhaar straks moet gaan?.

Ik bedoel dit niet opruiend of om ruzie te zoeken, ik vraag me zoiets oprecht af.

Hmmm, ik heb altijd het gevoel dat een hond het lekker vindt na 5 jaar alles te kennen kwa routine en ook lekker helemaal ingespeeld te zijn op de andere honden.
Ik zou dus grote moeite hebben een hondje te nemen voor de fok om hem dan weer weg te doen. Op de een of andere manier rijmt dat niet.

Wie zegt dat een hond het fijn vindt om de enige hond in huis te zijn? Of om ineens de routine kwijt te zijn?

Moeilijk. Als er een reden is dan snap ik het beter. Ik zou nooit een nest fokken en een hond houden als dat zou betekenen dat bv Dapper of Cleo dan weg zou moeten. Waar ze ook heen zouden kunnen, het is onze verantwoordelijkheid en het zijn onze honden die wij samen tot het einde willen verzorgen. Ik vertrouw ze een ander niet eens toe

Liever mijn eigen honden tot het laatst met hun grijze snoet verzorgen dan er een nieuwe bij nemen. Juist het oud laten worden van je honden vind ik een belangrijk deel van het hebben van die beesten.

Dus voor mij zou het wegdoen van teven die uitgefokt zijn staan voor zwaar verraad waar ik me zeer rot onder zou voelen.

Nanna; verkoop jij dan ook je pups aan mensen die bij jou een hondje kopen om mee te fokken en van te voren aangeven dat ze er na een aantal nestjes een ander huis voor gaan zoeken?.

Ik bedoelde ook niet dat de ruwhaar op de schopstoel zat maar vroeg me af waarom je de windhonden en langhaar niet weg doet maar de ruwhaar (op termijn) wel.

Aan Nanna's uitleg kan ik helemaal niks toevoegen, ik heb zelfs altijd het gevoel gehad dat mijn honden er op 'vooruit' gingen... Moet ik kiezen wie er mee naar oma gaat, als enig hondje mag je áltijd mee. Alle aandacht voor Kwatta en geloof me, dat vinden ze geweldig.

Daarnaast zijn eerlijk gezegd die echt oude honden niet zo aan mij besteed..... tja Mijn grote poedel heb ik af zien takelen, ik vond dat niet fijn. Nu heb ik hier 2 westie's lopen van 15.5 en 16 jaar. In alle eerlijkheid, wat kun je er nog meer mee dan er heel goed op passen? Ze horen me amper, ze zien me slecht, ze zeiken m'n huis onder, kunnen de buitendeur niet vinden als ik ze roep..... Ik vind dat een behoorlijke last eerlijk gezegd en als ik die 'taak' nu bijtijds door kan schuiven naar iemand die zich van mijn gevoelens helemaal geen voorstelling kan maken en niks zo geweldig vind als een (oud) diertje helemaal vertroetelen. Dan is de beslissing toch gauw gemaakt? Alle partijen gelukkig.

in 't amerikaans heet het a flamesuit wat ik nu aantrek

Rosita Compagner schreef:Aan Nanna's uitleg kan ik helemaal niks toevoegen, ik heb zelfs altijd het gevoel gehad dat mijn honden er op 'vooruit' gingen... Moet ik kiezen wie er mee naar oma gaat, als enig hondje mag je áltijd mee. Alle aandacht voor Kwatta en geloof me, dat vinden ze geweldig.

Daarnaast zijn eerlijk gezegd die echt oude honden niet zo aan mij besteed..... tja Mijn grote poedel heb ik af zien takelen, ik vond dat niet fijn. Nu heb ik hier 2 westie's lopen van 15.5 en 16 jaar. In alle eerlijkheid, wat kun je er nog meer mee dan er heel goed op passen? Ze horen me amper, ze zien me slecht, ze zeiken m'n huis onder, kunnen de buitendeur niet vinden als ik ze roep..... Ik vind dat een behoorlijke last eerlijk gezegd en als ik die 'taak' nu bijtijds door kan schuiven naar iemand die zich van mijn gevoelens helemaal geen voorstelling kan maken en niks zo geweldig vind als een (oud) diertje helemaal vertroetelen. Dan is de beslissing toch gauw gemaakt? Alle partijen gelukkig.

in 't amerikaans heet het a flamesuit wat ik nu aantrek

Ik weet niet of jij een relatie hebt, maar ik mag voor jou hopen dat je partner er niet net zo over denkt wat jou betreft...
Mijn honden mogen bij mij blijven tot ze oud zijn, dus ook als ik na hooguit 3 nestjes niet meer met ze fok. Ik heb ze namelijk in eerste instantie voor mijn plezier, als huishond en maatjes om lekker mee bezig te zijn of gewoon heerlijk op de bank te zitten. Het fokken is absoluut bijzaak. Uit Sjefke's eerste nestje heb ik Nozem aangehouden, met haar hoop ik dit jaar voor het eerst een nestje te fokken, en hooguit over een jaar of 3 het laatste. Dan is ze nog geen 6 jaar oud, en kunnen we (hopelijk) nog heerlijke jaren samen leuke dingen doen. En datzelfde gaat nu met Sjefke gebeuren, die mag pleegmoeder zijn en tevens oma voor de pups van Nozem, en voor de rest krijgt ze net zoveel aandacht als voorheen.

Dat je alleen jonge honden leuk vind is in mijn optiek een behoorlijk sneue uitspraak. Je bent hondeliefhebber of niet. Je hebt het toch over je beste maat?..

Rosita Compagner schreef:Aan Nanna's uitleg kan ik helemaal niks toevoegen, ik heb zelfs altijd het gevoel gehad dat mijn honden er op 'vooruit' gingen... Moet ik kiezen wie er mee naar oma gaat, als enig hondje mag je áltijd mee. Alle aandacht voor Kwatta en geloof me, dat vinden ze geweldig.

Daarnaast zijn eerlijk gezegd die echt oude honden niet zo aan mij besteed..... tja Mijn grote poedel heb ik af zien takelen, ik vond dat niet fijn. Nu heb ik hier 2 westie's lopen van 15.5 en 16 jaar. In alle eerlijkheid, wat kun je er nog meer mee dan er heel goed op passen? Ze horen me amper, ze zien me slecht, ze zeiken m'n huis onder, kunnen de buitendeur niet vinden als ik ze roep..... Ik vind dat een behoorlijke last eerlijk gezegd en als ik die 'taak' nu bijtijds door kan schuiven naar iemand die zich van mijn gevoelens helemaal geen voorstelling kan maken en niks zo geweldig vind als een (oud) diertje helemaal vertroetelen. Dan is de beslissing toch gauw gemaakt? Alle partijen gelukkig.

in 't amerikaans heet het a flamesuit wat ik nu aantrek

tis niet mijn ding op t op deze manier te doen, en vraag me af waarom je dan aan een hond begint.

Nanna schreef:

chaos schreef:Nanna; verkoop jij dan ook je pups aan mensen die bij jou een hondje kopen om mee te fokken en van te voren aangeven dat ze er na een aantal nestjes een ander huis voor gaan zoeken?.

Ik bedoelde ook niet dat de ruwhaar op de schopstoel zat maar vroeg me af waarom je de windhouden en langhaar niet weg doet maar de ruwhaar (op termijn) wel.

Nee, ik verkoop eigenlijk helemaal niet aan grote fokkers.
Ik hoor wel meer van fokkers met veel honden die hun teven herplaatsen, maar vaak zijn dat ongesocialiseerde kennelhonden die in een gewoon huishouden slecht functioneren. En nogal eens boeit het zo'n fokker helemaal niet waar zijn teef terecht komt; áls ze maar uit zijn haar is...
Ik hèb wel pupteefjes verkocht aan mensen die ermee wilden gaan fokken, maar dat zijn net als ik van die huiskamerfokkertjes met maar een paar (niet meer dan 3 of 4) hondjes.

En dan zou ik bij wijze van spreken liever hebben dat zo'n hondje uiteindelijk geplaatst wordt bij mensen die een leuke huisgenoot zoeken dan dat ze blijft en haar weg moet zoeken tussen meer dan 20-25 andere honden (en die fokkers, die hun hobby laten uitbreiden als een olievlek, hèb je).

en teven als pup zijnde al ergens plaatsen in co-ownerschip?
misschien doe je het al hoor, geen idee.
mij lijkt het niet makkelijk om na een aantal jaar je hond weg te doen, ookal komt hij nog zo goed terrecht. (zeg ook niet dat je het makkelijk vind, je schrijft immers dat je je toch ff rot voelt.)

Nanna schreef:

LongFields schreef:

Rosita Compagner schreef:Aan Nanna's uitleg kan ik helemaal niks toevoegen, ik heb zelfs altijd het gevoel gehad dat mijn honden er op 'vooruit' gingen... Moet ik kiezen wie er mee naar oma gaat, als enig hondje mag je áltijd mee. Alle aandacht voor Kwatta en geloof me, dat vinden ze geweldig.

Daarnaast zijn eerlijk gezegd die echt oude honden niet zo aan mij besteed..... tja Mijn grote poedel heb ik af zien takelen, ik vond dat niet fijn. Nu heb ik hier 2 westie's lopen van 15.5 en 16 jaar. In alle eerlijkheid, wat kun je er nog meer mee dan er heel goed op passen? Ze horen me amper, ze zien me slecht, ze zeiken m'n huis onder, kunnen de buitendeur niet vinden als ik ze roep..... Ik vind dat een behoorlijke last eerlijk gezegd en als ik die 'taak' nu bijtijds door kan schuiven naar iemand die zich van mijn gevoelens helemaal geen voorstelling kan maken en niks zo geweldig vind als een (oud) diertje helemaal vertroetelen. Dan is de beslissing toch gauw gemaakt? Alle partijen gelukkig.

in 't amerikaans heet het a flamesuit wat ik nu aantrek

Ik weet niet of jij een relatie hebt, maar ik mag voor jou hopen dat je partner er niet net zo over denkt wat jou betreft...
Mijn honden mogen bij mij blijven tot ze oud zijn, dus ook als ik na hooguit 3 nestjes niet meer met ze fok. Ik heb ze namelijk in eerste instantie voor mijn plezier, als huishond en maatjes om lekker mee bezig te zijn of gewoon heerlijk op de bank te zitten. Het fokken is absoluut bijzaak. Uit Sjefke's eerste nestje heb ik Nozem aangehouden, met haar hoop ik dit jaar voor het eerst een nestje te fokken, en hooguit over een jaar of 3 het laatste. Dan is ze nog geen 6 jaar oud, en kunnen we (hopelijk) nog heerlijke jaren samen leuke dingen doen. En datzelfde gaat nu met Sjefke gebeuren, die mag pleegmoeder zijn en tevens oma voor de pups van Nozem, en voor de rest krijgt ze net zoveel aandacht als voorheen.

Tsja, de één doet liever zus, de ander liever zo. Ik vind dat het allebei kan zolang het belang van de hond maar niet geschaad wordt. Die mag er in geen geval op achteruit gaan.

dat is ook zo. maar om nou ff cru te zeggen dat je hond op moet zouten omdatie oud vind, vind ik niet kunnen.

Scooby schreef:

Danielle schreef:hier ook zo. Heb hier nu 2 teven van dik 10 jaar, de ene heeft nooit een nest gehad, de andere 5.

Is 5 nesten niet erg veel voor een teef?

voor de ene teef wel, voor een andere niet.

Nanna schreef:Als ik dat aantal op zou laten lopen tot 10 omdat ik van de oudere hondjes geen afscheid kan nemen, dan gaat dat niet meer.

Maar nu neem je toch net zo goed afscheid van ze?

Rosita Compagner schreef:Daarnaast zijn eerlijk gezegd die echt oude honden niet zo aan mij besteed..... tja Mijn grote poedel heb ik af zien takelen, ik vond dat niet fijn. Nu heb ik hier 2 westie's lopen van 15.5 en 16 jaar. In alle eerlijkheid, wat kun je er nog meer mee dan er heel goed op passen? Ze horen me amper, ze zien me slecht, ze zeiken m'n huis onder, kunnen de buitendeur niet vinden als ik ze roep..... Ik vind dat een behoorlijke last eerlijk gezegd

Ik vind bovenstaande uitspraken héél erg om te lezen. Het is dus duidelijk dat jij alleen voor de lusten van een hond gaat en niet voor de lasten. Zolang een hond in de bloei van zijn leven is en goed voor je is om pups op de wereld te zetten, vind jij ze geweldig, maar daarna mogen ze dus duidelijk opzouten. Ook het leven van een oude hond hoort bij een hondenleven, ook al zijn ze je dan wat meer tot last.
Jee, ik weet gewoon even niet wat ik hier lees, zeg... Vreselijk, dat je zo over je eigen honden kunt praten...

Rosita Compagner schreef:Aan Nanna's uitleg kan ik helemaal niks toevoegen, ik heb zelfs altijd het gevoel gehad dat mijn honden er op 'vooruit' gingen... Moet ik kiezen wie er mee naar oma gaat, als enig hondje mag je áltijd mee. Alle aandacht voor Kwatta en geloof me, dat vinden ze geweldig.

Daarnaast zijn eerlijk gezegd die echt oude honden niet zo aan mij besteed..... tja Mijn grote poedel heb ik af zien takelen, ik vond dat niet fijn. Nu heb ik hier 2 westie's lopen van 15.5 en 16 jaar. In alle eerlijkheid, wat kun je er nog meer mee dan er heel goed op passen? Ze horen me amper, ze zien me slecht, ze zeiken m'n huis onder, kunnen de buitendeur niet vinden als ik ze roep..... Ik vind dat een behoorlijke last eerlijk gezegd en als ik die 'taak' nu bijtijds door kan schuiven naar iemand die zich van mijn gevoelens helemaal geen voorstelling kan maken en niks zo geweldig vind als een (oud) diertje helemaal vertroetelen. Dan is de beslissing toch gauw gemaakt? Alle partijen gelukkig.

in 't amerikaans heet het a flamesuit wat ik nu aantrek

poe, ik vind het nogal een uitspraak... tja je kiest ervoor maar het zou mijn ding absoluut niet zijn...
Een sporthond gaat hier ook niet weg als hij niet geschikt is dus een oude hond zeker ook niet om plaats te bieden aan een nieuwe pup
Mijn teef heeft alle diploma's zo ongeveer behaald, is inmiddels 5, heeft een paar wedstrijdjes gelopen... haar zoon is inmiddels in training voor z'n VZH en IPO I diploma.. maar ik moet er toch niet aan denken dat m'n meissie dan maar weg moet want ze is uitgerangeerd Ik blijf net zolang met haar trainen als haar lichaam het toelaat en ze het zelf nog zo leuk vind. Ze hoeft niet minimaal 3 x per week straks meer volop te trainen, en kan best een keer een appel of pakwerktraining overslaan.. maar dat zijn er zeker geen 3 per week...
Ik heb hier een oudere dame van ruim 11 inmiddels... ze kan het nog heel goed bijbenen dat jonge spul hoor...

Ik vind het ook wel iets speciaals, als je een hond hebt die bijvoorbeeld 14 jaar mag worden. Een heleboel honden (en dus hondenbaasjes) is die leeftijd helemaal niet gegeven.
Het "ongemak" wat een oude hond met zich mee kan brengen weegt bij lange na niet op tegen het plezier dat je van een bejaarde hond kan hebben, die lekker ligt te soezen in het zonnetje, of op haar rug ligt te zwemmen op het gras in de tuin. Ik ben heel blij dat de tweede hond die bij ons gestorven is geen 5 jaar oud was zoals de eerste, maar ruim 14.

LongFields schreef:Ik vind het ook wel iets speciaals, als je een hond hebt die bijvoorbeeld 14 jaar mag worden. Een heleboel honden (en dus hondenbaasjes) is die leeftijd helemaal niet gegeven.
Het "ongemak" wat een oude hond met zich mee kan brengen weegt bij lange na niet op tegen het plezier dat je van een bejaarde hond kan hebben, die lekker ligt te soezen in het zonnetje, of op haar rug ligt te zwemmen op het gras in de tuin. Ik ben heel blij dat de tweede hond die bij ons gestorven is geen 5 jaar oud was zoals de eerste, maar ruim 14.

Daarbij ben ik bijvoorbeeld heel blij geweest dat ik Lana tot het laatst toe heb mogen verzorgen. Ook toen het heel slecht met haar ging en de diarree er iedere twee uur uit liep als we niet op tijd met haar buiten waren. Het 'hoorde' bij haar leven bij ons en ze betekende zoveel voor ons dat we dat heel erg graag voor haar gedaan hebben.

Ik vond het alleen maar erg mooi om een grote forse hond waardig oud te zien worden. Prachtig en ontzettend ontroerend
Juist omdat zo'n hond in de jonge jaren alles gegeven heeft is het zo heerlijk om in de laatste jaren iets voor de hond te kunnen doen.
Wuilus was een beschermende waakse hond, dat moest ik toen ze gammel was voor haar zijn en dat ontroerde me juist.

Rosita Compagner schreef:Daarnaast zijn eerlijk gezegd die echt oude honden niet zo aan mij besteed..... tja Mijn grote poedel heb ik af zien takelen, ik vond dat niet fijn. Nu heb ik hier 2 westie's lopen van 15.5 en 16 jaar. In alle eerlijkheid, wat kun je er nog meer mee dan er heel goed op passen? Ze horen me amper, ze zien me slecht, ze zeiken m'n huis onder, kunnen de buitendeur niet vinden als ik ze roep..... Ik vind dat een behoorlijke last eerlijk gezegd

Jeetje, ik vind het een beetje sneu voor je bejaarde westies dat je zo over ze praat. Ik verwen mijn hond altijd graag, maar oude honden daar geniet ik dus heel bewust ieder moment van. Het is toch prachtig als je je maatje mooi oud ziet worden en dat het met de regeltjes allemaal niet meer zo uitmaakt. Maar goed dat is mijn mening.
En goh wat is een last...en puppy van 8 weken is ook heerlijk om te hebben, maar die pist en schijt ook je huis onder, kan geen 5 minuten alleen zijn en luistert voor de verdommenis niet...dat ervaar je dan niet als last?

Ik denk dat je iets essentieels mist als je je hond liever kwijt bent voordat ie oud wordt, namelijk: een band met je hond. Je hond als uniek wezen te zien, dat niet zomaar door een andere hond vervangen kan worden. En dat is heel bijzonder, kan ik je vertellen, een echte band met je hond te hebben, die beetje voor beetje is gegroeid, maar je moet er wel voor openstaan en er energie in stoppen. Het is te vergelijken met een band met je kind, met je familieleden, met goede vrienden. Heel kostbaar dus!

Heb je daar geen zin in of interesse voor, ja dan kan ik me voorstellen dat er niets aan een oude hond is. Dan doe je hem weg en neem je een nieuwe.

LongFields schreef:Ik vind het ook wel iets speciaals, als je een hond hebt die bijvoorbeeld 14 jaar mag worden. Een heleboel honden (en dus hondenbaasjes) is die leeftijd helemaal niet gegeven.
Het "ongemak" wat een oude hond met zich mee kan brengen weegt bij lange na niet op tegen het plezier dat je van een bejaarde hond kan hebben, die lekker ligt te soezen in het zonnetje, of op haar rug ligt te zwemmen op het gras in de tuin. Ik ben heel blij dat de tweede hond die bij ons gestorven is geen 5 jaar oud was zoals de eerste, maar ruim 14.

ik teken ervoor dat balou 14 wordt, maar de kans zal klein zijn datie dat haalt.
hoewel t te gek is datie er nu nog is, niet verwacht, wel gehoopt.

Anna Penta schreef:Ik denk dat je iets essentieels mist als je je hond liever kwijt bent voordat ie oud wordt, namelijk: een band met je hond. Je hond als uniek wezen te zien, dat niet zomaar door een andere hond vervangen kan worden.

Helemaal mee eens. Ik heb werkelijk met stomme verbazing deze thread zitten lezen. Ik hoop met al dat ik heb dat onze honden alle records mogen verbreken wat betreft het halen van bejaarde leeftijd. Dan wandelen we maar wat korter, gaan we wat vaker naar de DA en ruimen we eventuele ongelukjes op. Samen uit samen thuis.

"sorry schat, je bent een beetje aan het aftakelen nu en dat vind ik niet zo lekker dus heb ik er wat scharrels bij. Ik heb een leuke partner voor je gevonden waar je wel lekker de enige bent, je koffers staan al klaar"

Ik las ook iets over 5 nesten bij een teef, wanneer hebben ze dan hun eerste nest en hoeveel tijd laat je dan tussen elk nest?

Ik schrik hier eigenlijk best van. Ik snap heel goed dat je het leuk vindt om nestjes te fokken, maar het is toch allemaal ontstaan uit het hebben van een hond. En het genieten van die hond en de band daarmee?

Daar rijmt het wegdoen van een hond als hij of zij uitgefokt is voor mij niet mee. Hoe zo'n geweldig leven de hond bij die ander ook heeft, je laat de zakelijke aspecten (of hobby-aspecten, hoe je het ook wilt noemen) voor de band met je hond gaan.

Ik weet zeker dat iedereen er schande van zou spreken als ik Bram na 7 jaar wegdoe en inruil voor een pup omdat me dat beter uitkomt. Wat is het verschil met een fokker die z'n hond wegdoet als deze uitgejonkt is?