Het HondenForum

Nou je haalt de woorden uit mijn mond.. Kan er niks anders van maken..
Ik ben volgens mij meer een reuenmens..

Nanna schreef:Reuen zijn vaak wat grover (en persoonlijk vind ik ook mooier) dan teven. Ze zijn hormonaal vrij constant,

Reutjes zijn meestal hormonaal wat stabieler ja, behalve als er veel ongecastreerde teven in de buurt wonen
Dat verschilt trouwens weer per reu.

Ik denk ook dat het een kwestie van smaak is. Mijn eigen ervaring (maar dan ook echt mijn eigen ervaring ) is dat ik mijn teefjes zelfstandiger vind en mijn reutjes meer op mij gericht. M'n teefjes spelen graag met andere honden en gaan meer hun eigen gang en mijn reutjes talen niet naar andere honden en spelen liever met mij, met een balletje etc. Ook valt me op dat m'n teefjes meer naar mijn man toe trekken en mijn reutjes naar mij. Maar dit zal ongetwijfeld puur toeval zijn, denk ik....

met een teef loop je 2 keer per jaar tegen de3 weken loopsheid aan, woon je in een wijk met veel honden loop je met een reu(als stofzuiger) er een stuk langer tegen aan.

Toch heb ik altijd sterk de voorkeur voor een reu maar dat is gewoon persoonlijk.

als je nu geen voorkeur hebt (voor geslacht)kun je toch gewoon gaan kijken welke hond je aanspreekt

Mijn ervaring is ook dat het per reu verschilt in welke mate ze geinteresseerd zijn in teefjes. Ik heb zelf vijf teefjes die allemaal niet gecastreerd zijn. Ik kom met ze op een hondenschool waar dus ook ongecastreerde reuen rondlopen. En het varieerd de ene reu is bijna het hele jaar in mijn teefjes geinteresseerd en de andere kijkt er al niet meer na om een week voor en na de loopsheid. Verder loopt hier ook een gecastreerde reu rond en hij heeft ook een heel fijn karakter naar ons toe. Hij is wat moeilijker omdat hij in het eerste halfjaar is mishandeld.
Ik heb persoonlijk meer ervaring met teven als met reuen, maar ik vind reuen wel vaak veel mooier als teven. Maar als je geen voorkeur hebt zou ik ook gewoon gaan kijken welke pup je het beste aanspreekt in het nest.

ik ga nu liever voor een teef, maar dat komt door mijn eigen hond, geen idee waar ik in de toekomst ooit voor kom te staan, kan best een reu worden

Mijn hond is gesteraliseerd en heeft dus geen "last" van loopsheid. Het is een hele stabiele hond, heel attent op mij

Verder had ik geen voorkeur toen ik haar kreeg, dus kan niet zeggen dat ik altijd voor een teef zou gaan

Maak zelf een lijstje waarom je voor reu of teef zou gaan misschien dat je dan duidelijkheid krijgt.

Kies in ieder geval voor een fokker die al goed heeft gekeken naar karakter van haar teef en gekozen reu.

Ik viel echt voor alle beesten op de jongens versie. ( paarden ruin of hengst , katten hier allemaal boys)
De eerste eigen hond werd dan ook een reu , vond ze mooier groter en meer massa.
Maar toen bij de reu een teef kwam , dit was de beste optie omdat onze reu niet met elke reu met ballen goed ging,ben ik aardig om voor de teven.
Ik persoonlijk vind de teven makkelijker te trainen dan de reu.
Onze meiden zijn voor de eerste loopsheid gecastreerd en hebben dus nooit last van hormoonwisselingen.
Ze voeren de commando`s veel sneller uit dan de reu toen deed , die had vaak nog even zo van effe ruiken of snuffelen aan boom of plasje voor hij kwam want stel je voor dat hij een lekkere teef mis liep.
Knuffelen of aanhankelijkheid zie ik geen verschil zowel de reu als nu de teven houden van kroelen

Succes met de keuze want de voorpret is ook al leuk voor je hond er is

Wij hebben nu ons eerste hondje, ook een Golden.
Een teefje, en daar hebben we bewust voor gekozen.

Hetvolgende klinkt misschien als een vooroordeel, maar zie het toch altijd gebeuren.
Reuen pissen tegen elk struikje aan..
Dat is echt zoiets waardoor ik had nee, doe maar niet.

Teefjes zijn dan wel loops, maar dat is 1 a 2x per jaar, reutjes doen het elke uitlaatbeurt.

Dat zijn de 2 grootste redenen die ik me zo even kan bedenken.

Tja ik heb beiden maar vind de mannen toch wat zachtaardiger van karakter, de meisjes willen nog wel eens pinnig doen

Manon_ schreef:Wij hebben nu ons eerste hondje, ook een Golden.
Een teefje, en daar hebben we bewust voor gekozen.

Hetvolgende klinkt misschien als een vooroordeel, maar zie het toch altijd gebeuren.
Reuen pissen tegen elk struikje aan..
Dat is echt zoiets waardoor ik had nee, doe maar niet.

Teefjes zijn dan wel loops, maar dat is 1 a 2x per jaar, reutjes doen het elke uitlaatbeurt.

Dat zijn de 2 grootste redenen die ik me zo even kan bedenken.

wij hadden vroeger een teef (bouvier) die plaste zelfs tegen bomen aan :N:

En hier logeert wel eens een jack russell teef en die plast (nou plassen, overal een druppel..) soms nog meer als de reuen. Alleen bij de ochtend en avond rondje plaste ze een keer want dan had ze geen zin om te lopen

Tja, sta het hier ook niet toe hoor, de mannen wachten maar lekker tot ze in het park zijn

Hetvolgende klinkt misschien als een vooroordeel, maar zie het toch altijd gebeuren.
Reuen pissen tegen elk struikje aan..
Dat is echt zoiets waardoor ik had nee, doe maar niet.

Wijzelf hebben 3 teefjes, maar de hond van de overburen is een reutje. Als we die eens uit moeten laten, jeetje waar haalt ie t vandaan Inderdaad tegen ieder grassprietje, boompje, plantje, overal plast ie tegenaan :N:
En owee als en loopse teefjes in de buurt zijn..

Is moeilijk zeggen voor een ander. Maar mijn eigen ervaring (heb 2 teven,2 reutjes) is dat mijn reutjes veel aanhankelijker zijn en naar mij trekken. Alles is goed als ik maar in de buurt ben
De teefjes zijn zelfstandiger en trekken ook meer met elkaar op,vooral om rotzooi uit te halen
Het cliché dat teven makkelijker zouden zijn dan reuen,ben ik het absoluut niet mee eens (ik zie het toch niet als iets algemeens,laat het me zo zeggen)

Manon_ schreef:Hetvolgende klinkt misschien als een vooroordeel, maar zie het toch altijd gebeuren.
Reuen pissen tegen elk struikje aan..
Dat is echt zoiets waardoor ik had nee, doe maar niet.

Dat is zeker een vooroordeel, want dit heb je als baas zelf in de hand. Vanaf het begin duidelijk maken dat ze door moeten lopen als je dat wil en ze doen het. Natuurlijk proberen ze het, maar "hup! doorlopen!" hielp bij ons toch altijd.

Manon_ schreef:Teefjes zijn dan wel loops, maar dat is 1 a 2x per jaar, reutjes doen het elke uitlaatbeurt.

Ik probeer mij te bedenken wat je bedoelt met reutjes doen het elke uitlaatbeurt..... Sorry, maar snap het niet en kan er dus ook geen nadeel inzien.

Zelf heb ik een voorkeur voor reuen. Wat Nanna al aangeeft hebben ze meer massa en dat vind ik dus mooier. Iemand anders geeft ook al aan dat ze bij alle andere dieren toch de voorkeur voor de mannen heeft. Dat is bij mij (onbewust) dus ook zo. Mijn katten zijn (je-weet-wel) katers en mijn paard is een ruin.

@TS: ik denk dat een Golden niet een ras is waar het karakter van de gemiddelde reu of teef onderling veel verschil uitmaken wat lastig zijn betreft. Ik denk dat je dus moet kijken waar jouw persoonlijke voorkeur naar uit gaat. Of je b.v. voor wat massiever gaat of juist wat frêler. Of dat je de loopsheid van een teef gewoon lastig vindt en dus liever een reu kiest.

Ik zou zo weer kiezen voor reuen . Veel afhankelijker, geen bitchy gedoe en recht door zee. Ik ben van thuis uit opgevoed met teefjes, maar ik vind het een hele verademing om reuen te hebben.

Ik heb heel bewust voor een reu gekozen. Bij mijn ras (saarlozen) hebben ze het wel vaker over die "takketeven", zegt genoeg lijkt me

reuen zijn ook veel rustiger, knuffeliger en vinden dingen al snel best. Teven zijn manipulatiever.

In het verleden heb ik alleen reuen gehad. Myra daarintegen is een teefje en ik moet zeggen, dat ik het een verademing vind met wandelen. Waarom? Omdat ik nu niet steeds hoef op te letten of een andere hond, die we tegen komen met wandelen een reu is, daar onze vorige honden toch allemaal wel behoorlijk aan de dominante kant waren en dat dus ook regelmatig ff wilde tonen( als de andere hond zich iets te dominant gedroeg). Nu "vechten"honden dat onderling meestal erg makkelijk uit, maar snappen veel hondeneigenaren daar dus he-le-maal niks van en gaan tekeer dat de hond vals is Nu kom ik nog wel "neurotische"hondeneigenaren tegen die denken dat iedere mechelaar vals is maar goed die vooroordelen zullen helaas altijd wel blijven.
Wat betreft de loopsheid( die hier nu net achter de rug is) We merkten aan Myra haar gedrag weinig, ze was iets slomer, maar niet sjaggie ofzo.
en wat betreft formaat, dat verschilt van hond tot hond.. je hebt iele reuen en forse teven.
Myra is met haar 64 cm nu niet bepaald een kleintje

Ik zou voor de kangal reu gaan. Een reu is toch iets groter en sterker dan de teef.

Nanna schreef:Twee vechtende teven, dat vind ik persoonlijk héél eng. De dames vechten doorgaans niet zo "eerlijk" (ik heb altijd het idee dat ze elkaar bij de buik willen grijpen) en weten vaak ook niet van ophouden.

Dat heeft mijn dierenarts ook eens gezegd, teven vechten tot het einde, reuen tot de strijd beslist is. Of dat zo is weet ik niet, heb het gelukkig nooit meegemaakt.

Lemuria schreef:

Nanna schreef:Twee vechtende teven, dat vind ik persoonlijk héél eng. De dames vechten doorgaans niet zo "eerlijk" (ik heb altijd het idee dat ze elkaar bij de buik willen grijpen) en weten vaak ook niet van ophouden.

Dat heeft mijn dierenarts ook eens gezegd, teven vechten tot het einde, reuen tot de strijd beslist is. Of dat zo is weet ik niet, heb het gelukkig nooit meegemaakt.

Daar heb ik verder ook geen ervaring mee, dus heb ook geen idee of het op waarheid berust. Myra is erg onderdanig en vechten komt niet in haar woordenboekje voor.

Lemuria schreef:

Nanna schreef:Twee vechtende teven, dat vind ik persoonlijk héél eng. De dames vechten doorgaans niet zo "eerlijk" (ik heb altijd het idee dat ze elkaar bij de buik willen grijpen) en weten vaak ook niet van ophouden.

Dat heeft mijn dierenarts ook eens gezegd, teven vechten tot het einde, reuen tot de strijd beslist is. Of dat zo is weet ik niet, heb het gelukkig nooit meegemaakt.

Ik heb het gelukkig ook nog nooit meegemaakt, maar ik heb in huis nog nooit twee teven gehad.

Toch vraag ik me af of dat vechten tussen twee teven echt vaak uit de hand loopt?
Fokkers hebben wel vaker meer teven in huis. Ik heb nog nooit een fokker gehoord die problemen had met de teven onderling.

ranetje schreef:

Lemuria schreef:

Nanna schreef:Twee vechtende teven, dat vind ik persoonlijk héél eng. De dames vechten doorgaans niet zo "eerlijk" (ik heb altijd het idee dat ze elkaar bij de buik willen grijpen) en weten vaak ook niet van ophouden.

Dat heeft mijn dierenarts ook eens gezegd, teven vechten tot het einde, reuen tot de strijd beslist is. Of dat zo is weet ik niet, heb het gelukkig nooit meegemaakt.

Ik heb het gelukkig ook nog nooit meegemaakt, maar ik heb in huis nog nooit twee teven gehad.

Toch vraag ik me af of dat vechten tussen twee teven echt vaak uit de hand loopt?
Fokkers hebben wel vaker meer teven in huis. Ik heb nog nooit een fokker gehoord die problemen had met de teven onderling.

nou.... het ligt ook wel aan het ras natuurlijk, het ene ras heeft een korter lontje, is feller enz als een ander ras, zo kun je meestal vrij probleem loos 6 cavelier teefjes bij elkaar hebben ( jajaja er zullen altijd uitzonderingen zijn) maar 6 terrier teven is al een ander verhaal, ik heb hier 4 volwassen JR teven en dit is echt niet altijd makkelijk, ik moet goed uitkijken en opletten wat er gebeurt, want als ze gaan? :N:

Nanna schreef:

Ik heb nog nooit een fokker gehoord die problemen had met de teven onderling.

Ik wel...en dan altijd zodanig dat één van beide dames herplaatst moest worden omdat het anders op moord uit zou draaien..
Zelf heb ik ook altijd meerdere teven in huis, gaat ook altijd goed hoor. Maar soms tref je teven die elkaar om de één of andere geheimzinnige (voor ons dan) reden niet moeten en dan heb je dus echt de poppen aan het dansen.

Lijkt me rot voor je als je moet herplaatsen

[quote="Muis.."]In het verleden heb ik alleen reuen gehad. Myra daarintegen is een teefje en ik moet zeggen, dat ik het een verademing vind met wandelen. Waarom? Omdat ik nu niet steeds hoef op te letten of een andere hond, die we tegen komen met wandelen een reu is, daar onze vorige honden toch allemaal wel behoorlijk aan de dominante kant waren en dat dus ook regelmatig ff wilde tonen( als de andere hond zich iets te dominant gedroeg). [quote]

Dat hadden wij dus ook met onze reu, nu hoef ik met wandelen daar niet meer op te letten want de teven hebben nog nooit gevochten.
Ook ik heb i.d.d gehoord dat als 2 teven gaan vechten dit gemeen is toch hebben we twee teven in huis die dikke vriendinnen zijn en ook makkelijk zijn met andere teven die op bezoek komen.
Mijn ervaring is dat de teven die elkaar niet kennen elkaar buiten eerder uit de weg gaan om hommeles te voorkomen terwijl onze reu altijd zoiets had van joh kom maar op welke reu het was groot of klein als het hem niet aan stond zou het fout gaan als wij niet al die jaren op hadden gelet
Denk ook wel dat het beetje ras gebonden is en misschien klopt het wel als teven knokken dit is meestal in eigen roedel dan gaat het feller dan de reuen in een roedel.
Al ken ik ook reuen die herplaatst moesten worden omdat ze echt niet samen konden blijven en door knokten

Ik zit zelf een beetje met hetzelfde dilemma, het nadeel van een reu vind ik dat je buiten altijd op dat dominantiegedrag moet letten. Daar heb ik nu met mijn teef geen last van, het zal wel geluk zijn, maar ik heb nog nooit met haar een bijtincident meegemaakt (gelukkig) als er een confrontatie is loopt ze gewoon weg en meestal ziet ze het zelfs van te voren als de hond het niet helemaal eens is met haar..

de enige reu die ik zelf lange tijd heb meegemaakt is die van mijn ouders. met hem was het altijd opletten geblazen. hij was geen gemene reu, altijd erg rechtvaardig en ik heb nog nooit meegemaakt dat er een flinke vechtpartij ontstond,
maar hij moet altijd wel even laten weten wie de baas is, altijd, en op een gegeven moment is dat gewoon vervelend.

aan de andere kant kun je ook enorme dominante teven treffen, ze worden niet voor niet bitch genoemd...

in huis maakt het niet veel uit of je nu een reu of een teef hebt, als jij de baas bent en de hond weet zijn plek dan is een reu net zo lief als een teef.
persoonlijk vind ik de omvang van een reu mooier, een grote stoer uitziende reu vind ik prachtig.

waarschijnlijk gaan wij in de toekomst wel voor een reu omdat onze teef toch vrij dominant is (al zei ik eerder van niet) ik ben bang dat ze gaat klitten met een andere teef. een reu erbij zorgt dan voor wat meer harmonie naar mijn idee

kijk bij verschillende eigenaren van je ras thuis en kijk dan wat het beste bij jouzelf past
kan een ander niet voor je beslissen

Ik heb zelf het idee dat teven beter bij je blijven en niet steeds
aan de haal gaan. Mijn hond loopt rond ons huis los rond en
loopt nooit weg. De reuen gaan vaak zelf op pad, zeker als
er een loopse hond in de buurt is.

Ik ben een reuen mens. Ik vindt reuen net iets mooier om te zien, dat is de reden dat ik toen der tijd voor reuen heb gekozen.
Ik heb er 2, en allebei zijn ze heel erg knuffelig. Weglopen doen ze absoluut niet, ook niet als er loopse teven in de buurt zijn en ze lopen los, ze hebben het veel te druk met mij in de gaten houden, of ik nog wel bij ze loop

ranetje schreef:

Lemuria schreef:

Nanna schreef:Twee vechtende teven, dat vind ik persoonlijk héél eng. De dames vechten doorgaans niet zo "eerlijk" (ik heb altijd het idee dat ze elkaar bij de buik willen grijpen) en weten vaak ook niet van ophouden.

Dat heeft mijn dierenarts ook eens gezegd, teven vechten tot het einde, reuen tot de strijd beslist is. Of dat zo is weet ik niet, heb het gelukkig nooit meegemaakt.

Ik heb het gelukkig ook nog nooit meegemaakt, maar ik heb in huis nog nooit twee teven gehad.

Toch vraag ik me af of dat vechten tussen twee teven echt vaak uit de hand loopt?
Fokkers hebben wel vaker meer teven in huis. Ik heb nog nooit een fokker gehoord die problemen had met de teven onderling.

Voorbeelden te over. Hier ook met 3 teven combi's.

ik heb zelf nu een pup,het is een teefje van het ras bordeaux dog.
ze is nu 12 weken oud,hiervoor hebben we ook een teefje gehad,ze is 9.5 jaar geworden(argentijnse dog)
we hebben haar niet gesterriliseerd.en ik moet zeggen ze was nooit vervelend.maar dat is wel verschillend.
voorheen hebben we een duitse dog gehad die was 8 jaar geworden en dat was een reurje.
voor mij persoonlijk heb ik geen verschil gemerkt.
misschien ook qua opvoedeing??!!ik weet het niet.maar het is maar wat je zelf wilt.voor mij maakt het niets uit.
veel plezier met je nieuwe pup.
groetjes sylvia en een pooot van laila