Het HondenForum

Hallo,

Ik ga binnenkort voor het eerst een hond nemen. Ik ben alleen aan het twijfelen welk ras ik zal nemen. Ik zat te denken aan een labrador of een duitse herder. Ik heb eigenlijk liever een duitse herder maar omdat ik nog nooit een hond opgevoed heb lijkt het me verstandiger om daar niet aan te beginnen. Ik heb wel voldoende tijd en ruimte om mijn huis om veel met de hond te wandelen en op te trekken, dus dat is het probleem niet.

Wat adviseren jullie?

Ik denk dat een DH als eerste hond inderdaad wat hoog gegrepen is. *Ik* zou het in elk geval niet gekund hebben.

Een labrador lijkt me geen verkeerde keuze, of een flatcoat, of een golden retriever, in elk geval een hond die van nature lekker sociaal en een beetje baasgericht is. Jachthonden zijn in de regel toch wat makkelijker in de omgang/opvoeding dan herders, denk ik.

Ik wil je geen podenco aanpraten (hoewel Jack mijn eerste hond was en ik geen seconde spijt heb gehad), maar je zou ook kunnen overwegen om een (volwassen) buitenlandertje te adopteren, bijvoorbeeld van de stichting van Eline. Daar zitten giga lieve leuke sociale honden ook op een baas te wachten, en dan kan je die puppenperiode lekker overslaan.

(Mensen zeggen wel vaak van "Ik wil een pup, die kan je naar je eigen hand zetten", maar volgens mij moet je aardig wat in huis hebben om een pup *ECHT* naar je eigen hand te kunnen zetten. Een volwassen hond is al voor het grootste gedeelte 'af', daarbij weet je veel beter wat je in huis haalt dan met een pup.

Mijn 1e 2 honden kwamen via herplaatsing hier, eigenlijk nooit een echt probleem gehad.
Daarna namen we een rottweilerpupje, maar wat een werk en energie gaat daain zitten, ze is nu de liefste van het land....maar dat heeft wat moeite gekost.
Waarom ga je niet naar het asiel, om te zoeken naar een leuke hond....??

Als eerste hond een herder, dat zou ik voor mezelf te moeilijk hebben gevonden. Labradors kunnen fijne honden zijn, maar het zijn ook stuiterballen die echt wel een goede opvoeding nodig hebben. De meeste die ik ken zijn lief en sociaal naar mensen, maar wel druk, lomp en wild zeker de eerste twee jaar.

Ik vind zelf de Flatcoats en Goldens leuker. Flatcoat vind ik echt mooi: wat ranker dan een Golden of Labrador. Ook een stuk hoger dan de meeste Labradors bijvoorbeeld. Wat Hanneke zegt: dit soort honden zijn over het algemeen ook baasgericht en gemakkelijk te trainen, maar wat minder fel dan een herder. Ik vind ze gemakkelijker met andere honden, best wel een punt want je wil er toch ook regelmatig fikse wandelingen mee maken.

Wil je een reu of een teef of heb je daar nog niet echt een keuze voor gemaakt? Als het een herder wordt, zou ik liever voor een teef dan voor een reu gaan als eerste hond. In het asiel kun je inderdaad ook eens kijken. Daar kun je ook wel eens een herder vinden die eigenlijk al kant en klaar is in de zin dat het karakter bekend is. Ik zou dat dan weer wel hebben aangedurfd als eerste hond.
Anne

Mijn eerste hondje was een kruising lab/herder , misschien is dat een idee

Mijn eerste eigen hond was een mechelse herder, een herplaats-teefje van 14 masanden oud en met een heel verleden.
Dit is gewoon helemaal goed gegaan (ik had gelukkig ook goede begeleiding van mijn hondenschool) en mij is het dus wel goed bevallen.
Maar ik denk dat wat hiervoor gezegd is op zich wel klopt, je loopt wat meer risico als je als eerste hond een herder kiest dan (bijvoorbeeld) een labrador of golden. Hoewel daar natuurlijk (zoals bij alles) ook uitzonderingen op zijn.

Ik denk ook niet dat het perse fout hoeft te gaan als je een DH als eerste hond neemt míts je je goed voorbereid en weet wat het ras inhoud.

Ik denk dat je eerst moet bedenken wat je van je hond graag wil, een lekkere knuffel of leuke spelletjes doen of misschien wel trainen en sporten... Als jij weet wat je wil is de kans dat het goed gaat ook groter. (Waarmee ik helemaal niet wil suggereren dat het fout zou gaan hoor)

Een labrador en een DH zijn best verschillende honden en hoewel de meeste mensen denken dat een DH moeilijker is denk ik dat het er ook vooral aan ligt wat Jij graag ziet in een hond. Ik zelf zou een labrador echt een onwijs moeilijke hond vinden

elke hond/ras heeft zijn gebruiksaanwijzing..

ik lees hier bijvoorbeeld veel labrador/flatcoat als eerste hond maar dat zou ik dan weer nooit aanraden... ik vind het erg leuke honden maar zelfs ik met mijn stuiterterriers wordt echjt overspannen van jonge labjes en flats... zo leuk maar zooooo hyper en druk...

dan zou ik nog eerder een herder aanbevelen die toch wat baasgerichter zijn...

zelf vind ik tegen alle aanbevelingen in de engelse staff een hele leuke en vooral makkelijk trainbare beginnershond maar ook dat ras heeft dingetjes waar je bekend mee moet zijn

ik denke dat het ook belangrijker is om voor jezelf te ontdekken hoeveel je van honden af weet. snap je de "hondentaal"
het is niet alleen het wandelen en voeren, het gaat erom dat jij je als leider van de hond kunt opstellen.
natuurlijk zijn er hondenrassen waarbij het een grotere uitdaging is om jou zelf als leider op te werpen. ik vind zowel een duitse herder als een labrador of flatcoat daar een voorbeeld van. alhoewel een flatcoat wel een makkelijker karakter heeft tav andere honden. ze zijn druk en het zijn echte retrievers dus werken graag voor je, maar dat doet een herder ook graag.
bedenk voor jezelf eens wat je van een hond verwacht en wat jij een hond te bieden hebt.
wil je een hond waar je mee aan het werk kan?echt een aantal keren in de week en dat gedurende de komende tig jaren?
of neem je genoegen met lekker wandelen,een goed opgevoed hondje, een cursus, maar verder niets?
dan is het wel belangrijk dat je eens verder gaat kijken naar alleen een duitse herder of labrador.
er zijn ook zoveel leuke honden op de wereld!

Het eerste dat ik dacht toen ik je bericht las was: weet jij wel wat je wil van een hond?

Labrador en Duitse Herder zitten niet eens in dezelfde rasgroep! En ik zou zeker de Lab niet overwegen omdat ze makkelijker zijn, ik zie bij de puppycursussen heel veel ontzettend drukke, niet te hanteren Labradors.

Ik zou je eigenlijk willen aanraden: zet eens op een rij wat jij van een hond wil en verwacht. En ga dan nog eens kijken naar de rassen. Het lijkt me belangrijker dat je een ras vind dat super bij je past dan dat je 'maar' iets anders neemt omdat dat minder moeilijk zou zijn. En wat al eerder naar voren kwam: als jij bewust zou kiezen voor bijvoorbeeld een Duitse Herder en daarbij ook de nadelen bewust kiest en daar verantwoord mee omgaat, zie ik niet in waarom een Duitse Herder niet je eerste hond zou kunnen zijn.

Succes!

Mijn advies zou zijn om toch nog even 'rond te kijken'.
Maak bijv. eens kennis met honden die in een asiel of opvang verblijven. Er zijn zoveel leuke, mooie, lieve volwassen (en jong-volwassen) herplaatsers, zowel 'rashonden' (denk bijv. aan herplaatsers via een fokker) als kruisingen. Kan me niet voorstellen dat er niet eentje tussen zit die je aanspreekt, zowel qua uiterlijk als karakter.

MirandaH schreef:Het eerste dat ik dacht toen ik je bericht las was: weet jij wel wat je wil van een hond?

Labrador en Duitse Herder zitten niet eens in dezelfde rasgroep! En ik zou zeker de Lab niet overwegen omdat ze makkelijker zijn, ik zie bij de puppycursussen heel veel ontzettend drukke, niet te hanteren Labradors.

Ik zou je eigenlijk willen aanraden: zet eens op een rij wat jij van een hond wil en verwacht. En ga dan nog eens kijken naar de rassen. Het lijkt me belangrijker dat je een ras vind dat super bij je past dan dat je 'maar' iets anders neemt omdat dat minder moeilijk zou zijn. En wat al eerder naar voren kwam: als jij bewust zou kiezen voor bijvoorbeeld een Duitse Herder en daarbij ook de nadelen bewust kiest en daar verantwoord mee omgaat, zie ik niet in waarom een Duitse Herder niet je eerste hond zou kunnen zijn.

Succes!

Ik denk dat je jezelf eerst 2 belangrijke vragen moet stellen.

Wil je een pup of herplaatser/ asielhond?
Wat wil je met je hond gaan doen?

Ik ging anderhalf jaar geleden op zoek naar een herplaatser/asielhond. Ik had één "eis" ...hij/zij moet bij mijn gezinnetje passen en onze levensstijl.

In mijn achterhoofd had ik een herder. En raad eens ? Ik kwam met een poedel thuis
Geen moment spijt van gehad overigens en hij heeft alles wat we ons kunnen wensen
Dit hondje kan me zó ongelooflijk blij en zielsgelukkig maken !!

Een herder is ook baasgericht hoor , maar ga is naar een asiel daar zitten vaak hele leuke honden.

Ik vind niet dat je per definitie geen DH zou kunnen nemen als 'beginner'. Als je maar wel heel zeker weet dat het ras bij je past, je je er goed in verdiept (en je dus een reeel beeld hebt van de voors en tegens), bereid bent veel tijd en moeite te steken in de opvoeding etc. etc.

Er zijn mensen met als eerste hond een Maltezer die iedereen in de kuiten bijt en er zijn ook mensen met als eerste hond een Mechelaar die uitstekend opgevoed is. Ditzelfde geldt trouwens ook voor de tweede/derde/vierde hond

Dus ga goed bedenken wat je van een hond wilt, wat je zelf kunt en kies dan. Denk ook eens aan een volwassen hond uit het asiel. En wil je een pup, neem dan de tijd om een goede fokker te kiezen.

Wat mij opvalt van labradors is dat zij zeer moeilijk te corrigeren zijn. En dat gecombineert met een zeer enthousiastme, vind ik dat voor een beginneling nou ok geen goede combinatie. Als ik mijn stem verhef bij een herder, denken die: owja oepsss dat mag volgens mij niet. als ik dat bij een labrador doe, kijken ze je aan en gaan hard kwispelen

Dus of de labrador van tegenwoordig nou zoveel moeilijker zijn als een duitse herder, ik betwijfel dat

Mijn vorige hond was een asielhond, een kruising tussen een Bouvier en een Reuzenschnauzer, een erg lief beestje alhoewel hij al een heel verleden had. Ik ga mee met de meesten in dit topic, een hond uit het asiel kan erg goed meevallen en dan sla je het puppystadium over, wat voor een beginnende eigenaar wel geen slecht idee is. Vergeet niet naar zijn of haar karakter te vragen aan de asielmedewerkers!

Good luck!

Ik ben zelf zo'n 3 jaar af en aan aan het rondneuzen geweest tussen allerlei verschillende rassen...heb bij kennels gekeken, asiels bezocht en in eerste instantie steeds gedacht "ik wil in ieder geval een pup van 8 weken" In die afgelopen 3 jaar is mijn situatie steeds een klein beetje veranderd.. Uiteindelijk was (ben ik nog steeds weg van) ik erg gericht op de grote zwitserse sennen, prachtige familiehonden! Ik heb me toen eerst aangesloten bij het forum van de grote zwitserse sennen, heb me heel goed ingelezen en kwam uiteindelijk tot de conclusie, dat deze hond toch iets (lichamelijk en geestelijk) te groot voor ons was gegrepen..en zeker van pup af aan. Ik kwam bij dit forum tevens tot de conclusie dat een pup wel heel bewerkelijk is voor de situatie waar ik nu in zit.
Vervolgens hebben ik en mijn man besloten op zoek te gaan naar een asiel-/herplaatshond die al aardig gevormd is, maar nog wel jong zou zijn(en een kans verdient). De hond moet natuurlijk wel binnen ons gezin passen.
Uiteindelijk heb ik begin juni Djazz (herplaatser) opgehaald, nadat ik eerst via mail een heleboel vragen op de vorige eigenaar heb afgevuurd(heb hier een herplaatsvragenlijst bij gehad en daar de vragen uitgehaald die voor mij van belang zijn). Inmiddels is Djazz zo'n anderhalve maand bij ons en genieten we met het hele gezin volop van deze hond, het is echt een schat ...dus totaal geen spijt! We willen haar niet meer missen.

Ik ben uiteindelijk dan ook uitgegaan van de verwachtingen die we van een hond hebben en niet van het ras dat onze voorkeur had..

Overigens is Djazz onze 2e hond, Roy is onze 1e, een Westy, ook een soort van herplaatser, maar dan binnen de familiekring. Ook niet een soort hond waar we in 1e instatie voor zouden gaan (qua ras en grootte), maar ook een schat van een beestje, waarvan ook ondenkbaar is dat hij geen deel van ons gezin meer uit zou maken.

elbertkeizer schreef:Een herder is ook baasgericht hoor

Als dat op mijn opmerking slaat : tuurlijk is een herder baasgericht, maar ik doelde op jachthonden. Daar zit nogal een verschil tussen de diverse rassen als het gaat om baasgerichtheid.

jidde schreef:Wat mij opvalt van labradors is dat zij zeer moeilijk te corrigeren zijn. En dat gecombineert met een zeer enthousiastme, vind ik dat voor een beginneling nou ok geen goede combinatie. Als ik mijn stem verhef bij een herder, denken die: owja oepsss dat mag volgens mij niet. als ik dat bij een labrador doe, kijken ze je aan en gaan hard kwispelen

Dus of de labrador van tegenwoordig nou zoveel moeilijker zijn als een duitse herder, ik betwijfel dat

Ik vind het gedrag van labradors eigenlijk heel vaak 1 op 1 lopen met het gedrag van de baas...

De leuke, gehoorzame, supersociale labs die ik ken hebben verstandige bazen die van alles doen met hun hond. De stuiterballen met een giga bord voor hun kop hebben negen van de tien keer een ander soort baas, *of* de hond komt uit het asiel.

Maar ik ben eigenlijk wel met je eens dat een labrador waarschijnlijk wel wat meer werk vergt dan de meeste mensen denken.

ik heb geen ervaringen met duite herders;maar wat hier staat over de labrador klopt wel; ik heb hier een herplaatser labrador, schat van een beest echt waar , maar idd, ze zijn niet zo makkelijk op te voeden als men inderdaad altijd denkt.

Nou is de mijne een herplaatser dus die ben k aan het HER opvoeden wellicht dat dat ook iets scheelt, lijkt me wel, maar heb zelf nog nooit een pup gehad, maar wat er word gezegd da als je FOEI zegt en de lab gaat staan kwispelen dat klopt wel....

Verder overigens da lompe en enthousiaste, daar moet je inderdaad voor kiezen want de eerste labrador die dat niet heeft moet volgens mij nog geboren worden, overigens hebben ze wel, de meeste dan, een heel zacht karakter en vinden door gaans heel veel goed

succes er mee!

Ik ben van kleins af aan altijd al gek geweest op een jack russell
Mijn ouders hebben alleen maar grote honden gehad via het asiel
Ik zou gewoon voor je hond van je dromen gaan
Heb bijna vier jaar geleden ook mijn eerste eigen hond gekocht een jack russell ( is ook niet een gemakkelijke hond)
Ik heb me heel erg in het ras verdiept
En gelijk op cursus gegaan
Het is een geweldige hond zeggen ze op de hondenschool ook
Ze vinden ons een geweldig koppel
Dus ik zou zeggen ga voor je hond van je dromen
Schakel een goede hondenschool in en ga lekker met je pup aan de slag
Dan gaat het helemaal goed komen

pablo schreef:Ik ben van kleins af aan altijd al gek geweest op een jack russell
Mijn ouders hebben alleen maar grote honden gehad via het asiel
Ik zou gewoon voor je hond van je dromen gaan
Heb bijna vier jaar geleden ook mijn eerste eigen hond gekocht een jack russell ( is ook niet een gemakkelijke hond)
Ik heb me heel erg in het ras verdiept
En gelijk op cursus gegaan
Het is een geweldige hond zeggen ze op de hondenschool ook
Ze vinden ons een geweldig koppel
Dus ik zou zeggen ga voor je hond van je dromen
Schakel een goede hondenschool in en ga lekker met je pup aan de slag
Dan gaat het helemaal goed komen

niet om lullig te doen hoor Marja, maar toen jij Gizmo kocht, had jij je helemaal niet zo in het ras verdiept,dat is pas van de laatste jaren, dat jij en giz een goed koppel zijn, en dat hij een leuke hond is? oja zeker wel, maar je hebt ook wel wat mazzel gehad

gaan voor een hond van je dromen? tja.. soms is de hond van je dromen, niet een hond die bij je past, qua behoefte en qua omgang.
je moet eerst weten wat je wilt van een hond, wat je wilt van jou leven met een hond, wat zijn echte no no's en waar kun je mee omgaan, ik vind het verschil tussen een lab en een duitse herder best groot, niet alleen qua karakter maar ook qua uiterlijk, wat is het dan wat je zo aantrekt?
ga niet overhaast te werk, kijk eerst rond en zie wat er nog meer is, en als je dan een keus gemaakt hebt, zoek dan ook een goede fokker, dat is namelijk ook belangrijk.

een dier aanschaffen is niet zoals een wasmachine, waarvan je misschien achteraf denkt, pffffff die knop had anders moeten zitten, of die functie was toch wel handig geweest, bij een wasmachine kun je je er namelijk bij neerleggen en er aan wennen, bij een hond niet, dan klikt het nl niet en
kunnen er problemen ontstaan, en toch schaft men vaak net zo makkelijk een dier aan als een machine, trap niet in die "val" en neem je tijd en ook al neem je een ras wat qua omschrijving bij je past, tegen hordes aanlopen zul je toch wel, alleen zijn die hordes bij een wel overwogen keus een stuk minder hoog en zwaar

jidde schreef:Als ik mijn stem verhef bij een herder, denken die: owja oepsss dat mag volgens mij niet. als ik dat bij een labrador doe, kijken ze je aan en gaan hard kwispelen

Bij ons had ook veel beter een herder gepast dan een Labrador. Ik zou gilend gek worden van zo'n pup. Aan de andere kant, als jij nou vanaf pup zo'n Labje in handen had gehad, was het dan niet heel anders geweest? Ik denk het eigenlijk wel. De meeste Labs zijn in handen van mensen die echt totaal niet weten wat ze doen. Er mot een hond kommen en dat wordt dan een Lab want die zijn liuf voor kinderen en daar loopt de heer des huizes nog net niet voor lul mee.

Anne

Ik denk dat je gewoon eens moet rondkijken en gaan beslissen wat je wil van je toekomstige hond.
Ik heb zelf een herplaats boxer en een herplaats herdertje. Het herdertje is echt gewoon helemaal mijn hond, ik moet er wel bij zeggen dat ik er van jongst af aan mee ben opgegroeid. Mn ouders hebben altijd herders gehad (ook via de duitse herder herplaatsing). De boxer is alles behalve mijn type hond, de herder daar integen is wat ik zoek in een hond, trouw, baasgericht, vind het fijn om te werken. De boxer is zodra je haar uit het oog verloren bent em gepeerd en is super zelfstandig, is niet blij te maken om es lekker te gaan trainen maar daarin tegen een ontzettende knuffel en zit het liefst bij je op schoot (ze luisterd wel hoor en kent ook alle commando's wel maar doet het niet omdat ze het leuk vind.). De herder daarin tegen vind het leuk om wat te doen, blijft bij je is is erg blij als ze wat kunnen doen.
Ik zeg niet dat alle boxers zo zijn want ik ben 1 boxer tegen gekomen die gebruikt wordt voor pakwerken en ook echt lol heeft in zn 'werk'.
Mn ouders hebben op moment 3 duitse herders en voor mij geen ander ras of kruising meer. Ik vind het heerlijke honden en ook voor mij was dit ook de reden dat het bij mij heel erg ging kriebelen om er toch zelf een in huis te nemen. Mijn eerste herplaatser was dus de boxer, dit omdat mn vriend boxer leuk vind, mn vriend vind dat ik hele hoge eisen aan een hond stel een lieve, luisterende slimme hond is toch geen echt hoge eis tis een voorliefde voor herders die ik heb vind ik.

Maris

Vergis je niet in het makkelijk opvoeden van een labrador.
Ze zijn vreselijk energiek,enthousiast,vrolijk en hebben een knoeperd van een bord voor hen kop.
Janus is nu dik 1,5 en ik merk nu pas dat een lichte correctie aan komt, eerder begon hij inderdaad te kwispelen en kwam vrolijk met een speeltje in zijn bek aanzetten.
Pas als ik echt schreeuwde kwam een correctie pas aan, terwijl dat bij een andere hond vaak al met lichte stemverheffing is.
Ik heb best moeite met de opvoeding van janus gehad en ik merk nu pas dat het allemaal iets makkelijker word nu.
En dat terwijl ik geen labrador heb genomen omdat er een hond moest komen, een lab lief is voor kinderen en de heer des huizes net niet voor lul wil lopen.

Carmen, fijn ook dat een labrador eigenaar zegt dat ze nogal een plaat voor hun kop hebben. Ik dacht dat ik de enige was die het zag

Owja, labrador reuen zijn nogal patsers is mij opgevallen. Ik ken weinig labradorreuen die met andere reuen kan zonder te knokken. Ook met teven is het vaak erg veel rijden. De meeste labradorreuen zijn nogal euhhh geil op teven.
althans, dit is mijn ervaring

jidde schreef: Owja, labrador reuen zijn nogal patsers is mij opgevallen. Ik ken weinig labradorreuen die met andere reuen kan zonder te knokken. Ook met teven is het vaak erg veel rijden. De meeste labradorreuen zijn nogal euhhh geil op teven.
althans, dit is mijn ervaring

Dat is de ene stroming Labradors inderdaad. De andere stroming is enthousiast, speels, lomp, maar vriendelijk. Tenminste, zo is het bij ons in de buurt verdeeld

Ik heb een beetje het idee dat een Labrador reu of een enorme patser is (en geil met teven) of een enorm lieve plaat voor de kop sul die echt serieus alleen maar wil spelen, maar in zijn enthousiasme vaak wel erg lomp is

Tenminste, de reuen die ik tegenkom gaan of eerst Saar aflebberen en dan met stramme staart over Moos heen hangen. Of ze komen al schuddenkontend aangerend en gaan om ons heen stuiteren van 'spelen, spelen, ahhhhhhhhh toe nou spelennnnn ".

Labrador teefjes die ik tegenkom zijn vaak veel rustiger en soms ook wat kat uit de boom kijkerig. Als een labje meteen aan komt stuiteren is het 99 van de 100 keer een reu hier in ieder geval.
Saar valt overigens op lab-reuen; liefst met ballen. Dan gaat ze staan lellebellen niet normaal meer

Ik moet bekennen dat Tuana ook het liefst speelt met lab reutjes, maar dan op HAAR manier
Ik ken gecastreerde lab reuen, dat zijn de grootste sullen. Intacte reuen zijn patsers, degene die ik ken
de teven zijn erggg makkelijk, hoewel ik die minder vaak zie. Ik zie bijna altijd reuen